NYLON

Μετά από 5,5 χρόνια στην πλατφόρμα WordPress (4,5 χρόνια στην διεύθυνση nylon.gr) αλλάζω πλατφόρμα δημοσίευσης. Αποφάσισα να μετακομίσω στο Tumblr καθώς ανταποκρίνεται καλύτερα στις σημερινές μου ανάγκες.

Στο Tumblr είναι πιο ταιριαστές οι γρήγορες δημοσιεύσεις γραπτού ή πλούσιου περιεχομένου, τις περισσότερες φορές τη στιγμή που σου συμβαίνει. Το WordPress βρίσκεται πιο κοντά στην παραδοσιακή δημοσίευση που απαιτούσε αρκετή σκέψη, προετοιμασία, μεγάλα κείμενα, κλπ – κάτι που δεν μπορώ πλέον να κάνω.

Το blog αυτό θα παραμείνει ανοιχτό για λόγους αρχείου. Από εδώ και πέρα θα ανεβάζω τις σκέψεις, ιδέες, και προτάσεις μου (σε σύντομη ή μεγαλύτερη μορφή) στη διεύθυνση nikos.tumblr.com. Όσοι παρακολουθούν το RSS Feed αυτού εδώ του blog δεν χρειάζεται να αλλάξουν τίποτε, το tumblr blog μου θα συνεχίσει να εμφανίζεται στο ίδιο feed.

Λίγο πιο χαλαρό blogging, νομίζω ότι το χρειαζόμουν…

Πριν από μία εβδομάδα ο Φώτης Βαλλάτος από την εφημερίδα Lifo μου ζήτησε να γράψω ένα μικρό κείμενο για τον Έλληνα που πιστεύω ότι ήταν ο σημαντικότερος για το 2010 από τον χώρο των Social Media. Σκέφτηκα ότι η καλύτερη επιλογή μου θα ήταν ο Αστέρης Μασούρας, οπότε έστειλα το παρακάτω κείμενο (δημοσιευμένο εδώ).:

Τον Αστέρη (@asteris) τον γνώρισα διαδικτυακά πριν 4 περίπου χρόνια. Διάβαζα το μπλογκ του κι αυτός, νομίζω, μερικές φορές το δικό μου. Τον ταύτισα από τότε με τη λέξη «ακτιβισμός».

«Συναντηθήκαμε» πολλές φορές διαδικτυακά σε δράσεις γύρω από την ελευθερία και την ανεξαρτησία των μπλογκ από το 2006 και μετά, κάθε φορά που ακούγονταν φήμες ή δηλώσεις από την τότε κυβέρνηση για περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης στο νέο (τότε) μέσο για την ελληνική πραγματικότητα.

Με την εμφάνιση του Twitter ο Αστέρης βρέθηκε στο στοιχείο του. Στο μπλογκ του έγραφε την άποψή του γύρω από τις ατομικές και ψηφιακές ελευθερίες. Στο Twitter, όμως, έκανε καλύτερα ίσως από κάθε Έλληνα αυτό που το μέσο απαιτούσε: έγινε curator για οτιδήποτε διακινούνταν σε όλο τον κόσμο σχετικά με τις ατομικές ελευθερίες, τα ψηφιακά δικαιώματα και τη δημοκρατία.

Ζει στη Θεσσαλονίκη, αλλά για όσους τον παρακολουθούν είναι πολίτης του κόσμου που ζει ταυτόχρονα όπου συμβαίνουν σημαντικά πράγματα. Οι αριθμοί του είναι εντυπωσιακοί: μέσα σε 3 χρόνια στο Twitter έχει γράψει σχεδόν 75.000 tweets. Εκεί δηλώνει «freelance photojournalist» και «human rights activist», ανάμεσα σε άλλα. Πολλοί έχουν πει ότι είναι από μόνος του η σωστή εκδοχή του Reuters στον 21ο αιώνα: ένα ιδανικό μείγμα προσωπικής άποψης με αναδιανομή περιεχομένου από τις πιο ενδιαφέρουσες πηγές παγκόσμια.

Ξεκινώντας από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του ’08, ταύτισε το όνομά του με τη real time ενημέρωση στα μεγάλα γεγονότα που έτρεχαν κάθε λίγο: από τα #griots, #grfires, #g8fail, #gov20, #swineflu μέχρι τα πρόσφατα #wikileaks και #cablegate.

Εδώ και πολύ καιρό γράφει και για το Global Voices, μια κοινότητα με πάνω από 300 μπλόγκερ και μεταφραστές από όλο τον κόσμο, που συγκεντρώνει ρεπορτάζ από πολίτες-δημοσιογράφους όπου κι αν βρίσκονται, με απόψεις που κατά κανόνα δεν δημοσιεύονται στα παραδοσιακά Μέσα.

Πρόσφατα μίλησα με 2 εστιάτορες που έδωσαν στο κοινό προσφορές με υπηρεσίες τύπου Groupon. Είδα στην έκφραση τους τη μεγάλη ικανοποίηση για τα άμεσα, αλλά και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα για αυτή τους την κίνηση – την ένεση ρευστότητας, αλλά και τη μακροπρόθεσμη πελατεία που μένει στο κατάστημα.

Η αξία τέτοιων υπηρεσιών είναι πολύ μεγάλη για την οικονομία μας, καθώς τη θερμαίνουν σε μια περίοδο που οδεύει (αν δεν βρίσκεται ήδη) σε πολικές θερμοκρασίες. Ανεβάζουν επίσης το ηθικό και το κλίμα στην αγορά, κάτι που έχει πολύ μεγάλη αξία.

Η ακόμα μεγαλύτερη συνεισφορά τέτοιων υπηρεσιών όμως, είναι ότι μαθαίνουν πρακτικά και αποτελεσματικά στον Έλληνα επιχειρηματία, ότι οι νόμοι της αγοράς μπορούν να λειτουργήσουν προς όφελος του. Συνήθως, ο παραδοσιακός μικρο (ή και μεγαλο)επιχειρηματίας στη χώρα μας, κάθε φορά που ο τζίρος έπεφτε ανέβαζε(!) τις τιμές για να ισοσταθμίσει τη χασούρα – κάτι που οδηγούσε σε μεγαλύτερες μακροπρόθεσμες απώλειες και βοήθησε την Ελληνική ανταγωνιστικότητα να φτάσει εκεί που έφτασε.

Τώρα μαθαίνουν με θετικό τρόπο, ότι η μείωση των τιμών και οι προσφορές μπορεί να έχει περισσότερα θετικά αποτελέσματα από ό,τι αρνητικά. Δεν είναι λίγο…

Μέρες εκλογών που είναι σήμερα, είπα να δείξω πως φαντάζομαι τους πολιτικούς του 21ου αιώνα.

Ο Richard Falkvinge είναι ο πρόεδρος του κόμματος των Πειρατών της Σουηδίας. Έκανε την παρακάτω ομιλία λίγο μετά την επιτυχία τους να μπουν στο Ευρωκοινοβούλιο στις εκλογές του 2009. Η ομιλία έγινε στο συνέδριο reboot στην Κοπεγχάγη. Ελπίζω ότι θα κάνετε στον εαυτό σας τη χάρη να τη δείτε:

Πριν πιάσουμε πάτο και αποφασίσουμε να μεταναστεύσουμε ομαδικά, ας δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία στην πόλη μας να επιβιώσει. Η πραγματικότητα που ζούμε πρέπει να τελειώνει.

video via neolaia.gr

Η αποχή των πολιτών ήταν ο μεγάλος κερδισμένος του πρώτου γύρου των Δημοτικών εκλογών. Όχι μόνο γιατί ήταν μεγάλος ο αριθμός των απεχόντων, αλλά και γιατί την επόμενη μέρα έφερε μεγάλες και έντονες συγκρούσες – συζητήσεις για το πόσο θετικά μηνύματα στέλνει.

Κατά τη γνώμη μου, στην κοινωνία υπάρχουν γενικά 2 μεγάλες ομάδες: οι (λιγότερο ή περισσότερο) φανατικοί, και οι (λιγότερο ή περισσότερο) σκεπτόμενοι. Όταν γίνονται εκλογές, οι φανατικοί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: πάνε και ψηφίζουν χωρίς να το σκεφτούν. Μπορεί να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή ή Πασοκ, ή ΚΚΕ, αλλά πάντα ψηφίζουν.

Οι σκεπτόμενοι είναι πάντα αυτοί που έχουν τάση για αποχή. Αηδιασμένοι από όλα τα στραβά που βλέπουν στο πολιτικό σύστημα, άλλοτε απέχουν μαζικά, και άλλοτε λιγότερο. Η ουσία είναι ότι η αποχή αντλεί τη δύναμη της από τους σκεπτόμενους.

Όσοι απέχουν, ονειρεύονται μια εκλογική αναμέτρηση στην οποία “όλοι” οι πολίτες θα απέχουν ώστε να μπει το σύστημα σε αδιέξοδο. Ξεχνούν όμως την ύπαρξη των (πολλών) φανατικών, οι οποίοι πάντα ψηφίζουν και δίνουν διεξόδους. Και τελικά είναι αυτοί που αποφασίζουν ποιοί θα μας κυβερνήσουν ή θα μας εκπροσωπήσουν.

Τελικά, ίσως το σύστημα μένει αυτό που είναι επειδή οι σκεπτόμενοι είναι αρκετά απασχολημένοι με τις δουλειές τους ώστε να κουραστούν λίγο παραπάνω για να βρούν λύσεις. Λύσεις πάντα υπάρχουν. Μπορεί να λέγονται Αμυράς, ή Οικολόγοι Πράσινοι, ή οποιοσδήποτε outsider.

Ίσως χρειαζόμαστε λίγη ενδοσκόπηση αν θέλουμε να βρούμε αιτίες στα προβλήματα κάποιες φορές.

Κάποιες φορές, όλοι θέλουμε να μοιραζόμαστε τις ωραίες προσωπικές μας στιγμές. Χτες το βράδυ πήγα στο Gazarte να δω μετά από πολλά χρόνια τον ήρωα των νεανικών μου χρόνων. Ως νεανίας κιθαριστής είχα “λιώσει” τα LP του Al Di Meola.

Τον είδα κάπου στη δεκαετία του ’80 μαζί με τον Paco de Lucia και τον John McLaughlin σε μια μαγική βραδυά στο Λυκαβητό. Και τώρα χτες στο Gazarte… Μια βραδυά γεμάτη ωραίες μουσικές και δεξιοτεχνία. Ένας κορραλιογενής ύφαλος γεμάτος ήχους.

[το περίεργο σχήμα του video οφείλεται στο ότι κρατούσα λάθος το iphone ]

Αντιγράφω το μήνυμα που έστειλαν οι Αtenistas σε λίστα e-mail σχετικά με επόμενες δράσεις τους. Νομίζω αξίζει την προσοχή μας.

Atenistas Hola

* Ευχαριστούμε πολύ όσους συμμετείχαν στην τελευταία μας δράση στην
Αγίων Ασωμάτων. Πραγματικά η εικόνα τόσων ανθρώπων να δουλεύουν όλοι
μαζί, ανοίγει άλλους ορίζοντες για μελλοντικές δράσεις. Παιδιά,
μπορούμε να κάνουμε θαύματα σ’ αυτήν την πόλη!

-. Κάποιο πρόβλημα με το facebook δεν μας επιτρέπει να
δημοσιοποιήσουμε μαζικά την δράση. Αν θέλετε, δημοσιεύεστε το λινκ της
δράσης στον τοίχο σας, ώστε το μήνυμα μας φτάσει σ’ όσο το δυνατόν
περισσότερους.

http://www.atenistas.gr/?p=1205

Εξειδικευμένη βοήθεια κανείς;

* Ωραία καθαρίσαμε τα οικόπεδα. Θα θέλαμε όμως ν’ αφήνουμε και ένα αρτ
στίγμα φεύγοντας. Γι’ αυτό θέλουμε ανθρώπους που μπορούνε να κάνουνε
γρήγορες εύκολες και φτηνές μίνι installations. Π.χ. βρίσκουμε
παλλέτες ξύλα, με πριόνι, σύρμα και μπογιά τι μπορούμε να κάνουμε στο
πιτς φυτίλι, π.χ. στα κλαδιά των δέντρων να κρεμάμε ξύλινα πουλιά ή
άνθη;

* Πάλι στις πρασινάδες. Θέλουμε γεωπόνους, κηπουρούς, ανθρώπους που
έχουν γνώση στην διαμόρφωση κήπου, την φροντίδα των φυτών, να
προτείνουν λύσεις χωρίς κόστος για μάξιμουμ εφε.

* Επίσης θέλουμε κόσμο με άκρες: σκεφτόμαστε να κάνουμε instant events/
parties σε παρατημένα οικόπεδα, στις δύσκολες γειτονιές. Τι εξοπλισμός
χρειάζεται γι’ αυτό; Γεννήτρια, φορτηγάκι; Κάποιος να γνωρίζει από
τέτοιες (μίνι) διοργανώσεις.

* Instant event τύπου: 20 Ζωγράφοι να μαζευτούν σε μια πλατεία, να
την ζωγραφίσουν και μετά να κάνουμε άμεσα μια έκθεση.

* Άλλο event: μουσικούς, να κάνουν αυτοσχέδιες συναυλίες με τα βασικά,
φανταστείτε κάτι τέτοιο πάνω στην Ομόνοια, σούπερ ε;

* Άλλο σημαντικό: θέλουμε να φτιάξουμε μια ομάδα αρχιτεκτόνων που θα
κάνουν μελέτες για μικρές κι εύκολες αναπλάσεις στην πόλη, είστε
πολλοί που το χετε, λίγος κόπος!

* Μπορείς να βοηθήσεις σε υλικά; Τα χρειαζόμαστε! Εργαλεία, μπογιές,
ψηφιακές εκτυπώσεις. οτιδήποτε,

*** Σημαντικό: ιδανικά θα θέλαμε να στεγαστούμε κάπου. Να φτιάξουμε
ένα εργαστήρι που θα μαζευόμαστε, θα συζητάμε λίγο και θα δουλεύουμε
κυρίως, θα τυπώνουμε, θα βάφουμε, θα κάνουμε παρουσιάσεις, καμία
ομιλία, μαζώξεις. Αυτά θέλουν 100 τετραγωνικά οκ αν υπάρχει καλώς,
αλλά και τα 20 καλά. Υπάρχει κανείς να χει άκρες να μας παραχωρηθεί
τέτοιος χώρος; Η έστω να τον νοικιάσουμε σε καλή τιμή και πάντα στο
πολύ κέντρο της Αθήνας;

* Θεσσαλονίκη: πολλοί μας στέλνετε mail αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για
την Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς όχι, αλλά μπορούμε να βοηθήσουμε, να
μαζέψουμε τους Θεσσαλονικείς και να ξεκινήσετε κάτι αντίστοιχο και
στην συμπρωτεύουσα. Ότι τιπ και τεχνογνωσία θα σας την παρέχουμε
αφειδώς.

* Κάποια άλλη παροχή/βοήθεια που δεν σκεφτήκαμε; Γράψτε την κι αυτήν!

ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ κι όσοι έχουν γνώσεις και μεράκι να βοηθήσουν
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ την κάτωθι φόρμα.

http://www.atenistas.gr/?page_id=801

Και γρήγορα η Αθήνα δεν μπορεί να περιμένει!

Φιλικά
Atenistas group