Η ερώτηση του ενός εκατ. δολλαρίων.
Πριν λίγο άκουγα το νέο επεισόδιο του metablogging podcast στο οποίο ο Νίκος Αναγνώστου είχε 3 καλεσμένους από το χώρο του Social Bookmarking – εκπροσωπούσαν το Cull.gr και το Buzz. Η κουβέντα ήταν πολύ ενδιαφερουσα και έμαθα πράγματα πολύ ενδιαφέροντα που δεν γνώριζα. Κάπου στη μέση της κουβέντας ο Νίκος διαπίστωσε
…και είναι λίγο καυμός μου γιατί το πράγμα δεν έχει προχωρήσει αρκετά….
Βέβαια, ο Νίκος αναφερόταν κυρίως στην έλλειψη πηγών με περιεχόμενο οι οποίες θα προωθηθούν σε social bookmarking sites. Στο ίδιο πρόβλημα εστίασαν και οι απαντήσεις των συνομιλητών. Στάθηκαν δηλαδή στην ελλειψη σωστής δικτυακής παρουσίας των μεγάλων mainstream sites. Όμως, με 20.000 ενεργά blogs σήμερα δεν θα έπρεπε να έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εκεί μέσα παράγεται σήμερα περιεχόμενο ικανό να συντηρήσει πολλά Cull ή Buzz.
Όμως δεν αξιοποιείται, και θα προσπαθήσω να εστιάσω στο λόγο που γίνεται αυτό. Καταλαβαίνω ότι όλοι όσοι ξεκίνησαν τέτοιου είδους υπηρεσίες το έκαναν εμπνευσμένοι από την τεράστια επιτυχία του Digg.
Λογικό. Αν πέτυχε εκεί, γιατί να μην πετύχει κι εδώ.
Όμως νομίζω ότι παρόμοιες προσπάθειες βασίζονται σε λάθος εστίαση. Ξεκινάς μια νέα επιχειρηματική προσπάθεια, και το πρώτο που πρέπει να απαντήσεις είναι: ποιό είναι το πλεονέκτημα σου. Συνήθως σε όλα τα τεχνολογικά startups η ιδέα είναι ότι το πλεονέκτημα είναι η τεχνολογία. “Το κάνω καλά” ή “θα το κάνω καλύτερα από τους άλλους“.
Επίσης ως βασικό πλεονέκτημα θεωρείται ο χρόνος. “Αν προλάβω και το κάνω πρώτος έχω πιάσει τους early adopters“.
Όμως, η τεχνολογία αντιγράφεται γρήγορα – η γνώση της διαδίδεται με απίστευτυς ρυθμούς. Το να σε αντιγράψουν είναι απλά θέμα ελάχιστου χρόνου. Επίσης το χρονικό πλεονέκτημα είναι πολύ αδύνατο. Δείτε τη Google. Αυτός που μπαίνει δεύτερος ή τρίτος σε μια αγορά πολλές φορές έχει πλεονέκτημα γιατί ξέρει τα αδύνατα σημεία σου και (αν είναι ικανός) μπορεί να σε χτυπήσει πριν το πάρεις χαμπάρι.
Εκεί που υστερεί ο μέσος Έλληνας τεχνολογικός επιχειρηματίας (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι η αδυναμία του να εστιάσει σε μια μικρή εξειδικευμένη αγορά. Σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων οι οποίοι γρήγορα θα δημιουργήσουν μια κοινότητα μέσα στην οποία θα λειτουργήσουν τα word of mouth dynamics.
Συνήθως όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να πιάσουμε όλους τους δυνητικούς πελάτες, να ικανοποιήσουμε όλες τις αγορές. Και είναι ένας πειρασμός δυνατός.
“Γιατί να μην φέρω κοντά μου τους geeks, αλλά και τους πολιτικοποιημένους, και όσους ασχολούνται με τα Media, κλπ.”
Λογικό. Δεν θέλεις να “εκχωρήσεις” κοινό σε πιθανούς ανταγωνιστές.
Όμως, ο ένας και μοναδικός λόγος που το Digg πέτυχε ήταν η ακριβώς αντίθετη λογική. Εστίασε στην κοινότητα των Geeks. Έχτισε σιγά – σιγά μια φανατική ομάδα από diggers η οποία ακολουθήθηκε από ένα φανατικό κοινό με παρόμοια ενδιαφέροντα που παρακολουθούσε και ψήφιζε. Τα word of mouth dynamics λειτούργησαν καταλυτικά.
Ο Kevin Rose (μια επιχειρηματική ιδιοφυϊα σύμφωνα με πολλούς) έκανε κυριολεκτικά “κατάληψη” σε ένα συγκεκριμένο hive – έναν κενό (από ανταγωνιστές) χώρο γεμάτο με ανθρώπους που έχουν ίδια ενδιαφέροντα. Που ο ένας μιλάει με τον άλλον, που αναφέρεται στον άλλο, που κάνει links και προτείνει στον άλλο. Και όταν κατέλαβε αυτό το hive και κέρδισε την προσοχή της κοινότητας είχε την ευκαιρία να επεκταθεί και σε “διπλανούς” χώρους. Και αυτό προσπαθεί να κάνει τώρα.
Παράλληλα, όλες οι ανταγωνιστικές προσπάθειες είχαν το ίδιο χαρακτηριστικό. Την εστίαση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Κυρίως αυτές που πέτυχαν.
Για τον ίδιο λόγο κι εγώ δεν χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες. Τα θέματα που με ενδιαφέρουν έντονα έχουν να κάνουν με το web 2.0 και τα Social Media. Ξέρω ότι αν κάνω μια βόλτα από εκεί σπάνια θα βρω κάτι (για μένα) ενδιαφέρον. Επίσης δεν θα καταχωρήσω κάτι που μου αρέσει γιατί ξέρω ότι πολύ λίγοι (από τις συγκεκριμένες κοινότητες) ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.
Γιατί όλα έχουν να κάνουν με κοινότητες. Τα Social Media είναι κοινότητες. Και πριν μια κοινότητα γίνει πολύ μεγάλη ώστε να τους χωρέσει όλους (βλέπε Facebook) πρέπει να ξεκινήσει από πολύ μικρή ώστε να χωρέσει μόνο “τους δικούς μας” (βλέπε Facebook).
Αν ήμουν το Cull, το Buzz, ή άλλη παρόμοια υπηρεσία θα εστίαζα σε ένα κοινό. Στην ανάγκη θα “έδιωχνα” (με τον τρόπο μου) όσους δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της κοινότητας που θέλω να χτίσω.
Μικρός πόνος, μπρος στα κάλη της μακροπρόθεσμης επιτυχίας…
October 16th, 2007 at 12:12 pm
Yes sir.
October 16th, 2007 at 12:13 pm
Θα συμφωνήσω απόλυτα με την άποψη σου! Για 2 λόγους προσωπικούς:
α) Εγώ πχ ασχολούμαι με την μουσική. Ένα συγκεκριμένο είδος, αλλά δεν έχει σημασία! Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιόλογο online κατάστημα που να μου καλύπτει τις ανάγκες! Υπάρχουν πολλά “eshops” και άλλα τόσα “papasotiriou”, αλλά δεν ασχολήθηκε κάποιος με την niche αγορά της μουσικής!
Το ίδιο και από άποψης ebay-style. Υπάρχουν αρκετά site δημοπρασίας, αλλά μόνο έναδ δουλεύει ουσιαστικά, το emarket.gr! Είχα μια ιδέα να φτιάξω ένα online δημοπρατήριο για CDs, δίσκους, mixers-pickups κτλ… Ίσως αυτό κάτι να έπιανε!
β) Μιλάω με ένα παιδί και θέλει να φτιάξουμε έναν “φοιτητικό” aggregator! Μάλιστα θα τον συναντήσω σε 10 λεπτά :Ρ
Του εξηγώ ότι δεν έχει νόημα να μαζέψουμε όλα τα φοιτητικά blogs, γιατί είναι πάρα πολλά και δεν ασχολούνται με την εκπαίδευση ή τα νέα των σχολών όλα! Δεν καταλαβαίνει την λογική μου… Έχω κάνει ένα παρόμοιο site-forum εγώ που είχε πιάσει πολύ καλά, αλλά αφορούσε μόνο την ΑΣΟΕΕ! 600 εγγεγραμένα μέλη, έπιασα κάτι που έλειπε στο internet (asoee-online.gr άσχετα που σταμάτησε κάπως η προσπάθεια και δεν είναι updated, και ίσως του αλλάξουμε ριζικά μορφη).
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει όπως λες Nikos, να βρίσκουμε “γωνίες” της αγοράς να καλύπτουμε και στ η συνέχεια μπορεί να μείνουμε εκεί, ή να επεκταθούμε και στην συνολική “αγορά”
October 16th, 2007 at 2:12 pm
Εγώ, από την άλλη, που είμαι και λίγο εγκάθετος*, έχω τρεις μικρές αντιρρήσεις/παρατηρήσεις.
Οι δυο πρώτες έχουν να κάνουν με την θεωρία του Marketing ενώ η τρίτη είναι καθαρά economics.
Η πρώτη (που είναι και το βασικό πράγμα που με διδάξανε στο πανεπιστήμιο) είναι… “Don’ Imitate… Innovate“.
Και στην Ελλάδα, δεν κοιτάζουμε να πρωτοτυπήσουμε, αλλά μόνο να αντιγράψουμε. Υπάρχει κάποιο Project που να παίζει μόνο στην Ελλάδα και όχι έξω? Υπάρχει κάποιο Ελληνικό Social Media network που να το έχουν αντιγράψει οι ‘έξω’? Όχι….. Άρα μήπως είναι καλύτερα είναι να επικεντρωθούμε πρώτο σε αυτό για να μπορέσει να πετύχει κάποιο Ελληνικό startup?
(Σημείωση: Φίλε Νίκο, το Google μπορεί να αντέγραψε το μοντέλο search engine, αλλά πρωτοτύπησε στο κομμάτι Text Ads. Από εκεί που βγάζει το ‘μαρουλάκι’ δηλαδή. Οπότε, είναι μάλλον άστοχο το παράδειγμα).
Το δεύτερο έχει να κάνει με την ‘μάζα’… το κοινό που απευθυνόμαστε. Και δυστυχώς, στην Ελλάδα, αυτό το κοινό είναι πολύ μικρό. Και μιλάω πάντα για το σύνολο του.
Ο Calacanis έχει περισσότερους επισκέπτες την ημέρα στο blog του, από όσους Έλληνες χρήστες υπάρχουν στο σύνολο. Οπότε, δεν υπάρχει λόγος να μιλήσουμε για ‘niche markets‘ στην Ελλάδα, καθότι αυτές είναι υπερβολικά μικρές για να θεωρηθεί social media το οποιοδήποτε project.
Για να μπορέσει κάποιος να φτιάξει ένα Youtube, ένα Facebook ή ένα οποιοδήποτε Social Media, και να προσδοκεί σε ένα τεράστιο hype, (με το αντίστοιχο οικονομικό αποτέλεσμα) πρέπει να στρέψει το βλέμμα του σε παγκόσμια (ή τουλάχιστον σε Πανευρωπαϊκή) κλίμακα.
Είναι τόσοι πολλοί οι geeks στην Ελλάδα, για να μπορέσουν να συντηρήσουν ένα site παρόμοιο με το Digg? (όπως το Cull, το Buzz ή οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια?**)
Τρίτο… όλα τα startups που έχουν πετύχει είναι Venture Capital funded . Όλα! (Το Facebook 25 εκ. $, το Youtube 8 εκ.$, το Digg 8,5 εκ.$, το Technorati 6,5 εκ. $, το Βebo 15 εκ. $, κτλ.) Για τον πολύ απλό λόγο, ότι όλα είχαν κάποιο business plan. Στην Ελλάδα, ποιο project έχει σηκωθεί με την βοήθεια κάποιου VC? Ποιο έχει business plan? Ποιο project έχει θέσει στόχους? Eσύ, σαν Νίκος, ένας έμπειρος επαγγελματίας έχεις business plan για το Sync?
Μήπως λοιπόν, πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα για την επιτύχια όλων αυτών των Social Media Networks και να αρχίσουμε να τα προσεγγίζουμε με διαφορετικό πρίσμα?
(Προσπαθώ να κάνω τον συνήγορο του διαβόλου, προς χάρην του διαλόγου…
)
*ας μην παρεξηγηθεί. Τρόπος του λέγειν είναι.
** δεν κάνω επίθεση στα παιδιά, ούτε σε εσένα. Απλά διατυπώνω κάποιες απορίες μου.
October 16th, 2007 at 2:26 pm
Βλέπω την απάντηση του Φώτη, και μέχρι να τη δημοσιευσει και εδώ (λόγω προβλημάτων που είχε), ας πω λίγα λόγια για τις απόψεις που εκφράζει.
ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ: Βεβαίως. Ποιός θα πει όχι στην ανάγκη καινοτομίας. Η Ελλάδα την έχει ανάγκη. Όμως αυτός, δεν είναι μόνος και αναγκαίος όρος για να χτίσουμε σήμερα μια νέα αγορά, ή κάποιες νέες επιχειρήσεις. Δηλαδή, τόσες επιχειρήσεις υπάρχουν σήμερα και τόσοι επαγγελματικοί κλάδοι που ευημερούν. Ποιοί από όλους αυτούς καινοτομούν?
Υπάρχει καινοτομία στο χώρο των Media (τηλεόραση, ραδιόφωνο, τύπος)?
Υπάρχει καινοτομία στο χώρο του μάρκετινγκ και της διαφήμισης?
Υπάρχει καινοτομία στα καταναλωτικά αγαθά?
Υπάρχει καινοτομία στον τουρισμό?
Υπάρχει καινοτομία στο χώρο των υπηρεσιών?
Όλοι αυτοί οι κλάδοι (και χιλιάδες ακόμα), ευημερούν και βγάζουν χρήμα αναπαράγοντας (κατά κανόνα) επιχειρηματικά μοντέλα και ιδέες που πρώτα εφαρμόστηκαν κάπου αλλού. Δεν βλέπω νόημα στο “άμα δεν καινοτομήσεις παράτα το”.
Το Google είναι (κυρίως) Μηχανή Αναζήτησης. Σε αυτό ελπίζω ότι συμφωνούμε. Από εκεί και πέρα κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει το point μου με το παράδειγμα της Google.
Αν πιστεύεις ότι τα μεγέθη της Ελλάδας δεν επιτρέπουν στρατηγικές εξειδικευμένω αγορών, δικαίωμά σου. Εγώ πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι ΑΡΚΕΤΑ ΜΕΓΑΛΗ για να δημιουργηθούν εξειδικευμένες αγορές ως ξεκίνημα, που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες. Αν εσύ ως μαρκετερ συνηθίζεις να λειτουργείς μόνο σε μεγάλες mainstream αγορές δεν θα σε περιορίσω εγώ. Απλά την άποψή μου εκφράζω και -φυσικά- ο χρόνος θα δείξει αν έχω δίκιο.
Κανένα από τα Startups που αναφέρεις δεν ξεκίνησε με τα λεφτά των VCs στο χέρι. Κανένα. Ελάχιστοι (μαζί τους και η Google) είχαν λίγα Angel funding money, και αργότερα πήγαν στα μεγάλα ποσά.
Και δεν αντιλαμβάνομαι την κριτική που κάνεις στα άλλα startups στην Ελλάδα σχετικά με τα business plans και τους στόχους τους. Δεν νομίζω ότι μπορείς να ξέρεις αν έχει ο καθένας σαφείς στόχους ή έτοιμα business plans. Πολύ περισσότερο για το SYNC. Έτσι δεν είναι?
Ανεξάρτητα όμως αν όλοι εμείς έχουμε ή δεν έχουμε business plan, θα σου αναφέρω 2-3 εταιρείες που ξεκίνησαν και για μεγάλο διάστημα δούλεψαν χωρίς καθόλου business plan.
Google
Digg
Forthnet
…..και άλλοι πολλοί.
Και αν πράγματι πιστεύεις ότι “πρέπει να αναθεωρήσουμε πράγματα σχετικά με την επιτυχία των Social Media” κάνε ένα δικό σου social media destination, με βάση τις δικές σου αρχές, να δείξεις το δρόμο της επιτυχίας και στους υπόλοιπους.
Αν όχι, παρέθεσε τη δική σου συνταγή επιτυχίας. Με λίγα λόγια, περιεκτικά.
October 16th, 2007 at 3:57 pm
Συγνώμη για το ύφος, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι υπονόησες στο μπλογκ ποστ σου ότι εγώ έκοψα το σχόλιό σου και εκνευρίστηκα.
Δεν ξέρω αν πράγματι το εννοούσες, αλλά μπορούσα να σου απαντήσω και πιο ήρεμος. Η ουσία των όσων λέω δεν αλλάζει βέβαια…
October 16th, 2007 at 6:05 pm
Δεν υπονόησα ότι με λογόκρινες. Προς Θεού. Απλά προσπαθούσα να ανεβάσω το comment μου, και έτρωγα άκυρα, οπότε θεώρησα σωστό αρχικά να σε κάνω contact μέσω του Sync Live και μετά να το ανεβάσω και στο blog μου, μήπως και εμφανιστεί με pingback εδώ.
Το αφήνω όμως, γιατί το συγκεκριμένο δεν έχει ουσία, και θα προσπαθήσω να σου απαντήσω (χωρίς φωνές και υπερβολές)
Βεβαίως και δεν υπάρχει καινοτομία στην Ελλάδα. Για τον λόγο αυτόν, δεν βλέπουμε και δεν ακούμε πουθενά πουθενά Έλληνες pioneers.
(όχι, ότι δεν υπάρχουν βέβαια. Η Velti και η Q Telecom (όχι η εταιρεία κινητής, αλλά η .com) είναι δυο μικρά παραδείγματα εταιρειών που ξέφυγαν από την Ελληνική πραγματικότητα και ακολούθησαν τα παραδείγματα της παγκοσμιοποίσης… και το οικονομικό αποτέλεσμα είναι γνωστό).
btw, αυτά τα 2 παραδείγματα μου ήρθαν ξαφνικά στο μυαλό. Δεν κάνω διαφήμιση.
Από που βγάζει τα λεφτά η Google, μας ενδιαφέρει, όχι τι είναι. Και στο κομμάτι αυτό, η εταιρεία του Mountain View, πρωτοτύπησε. Αν δεν πρωτοτυπούσε, απλά δεν θα την ξέραμε.
Ακόμα και στο concept ‘μηχανή αναζήτησης’ όμως, δεν πρωτοτύπησε το Google, με το λιτό σχεδιασμό του interface?
Γενικά πάντως, (πιστεύω ότι) ο κανόνας είναι η πρωτοτυπία και όχι η αντιγραφή, και αυτό προσπαθώ να τονίσω.
Εγώ έτσι πιστεύω. Γιατί εσύ μπορεί να θεωρείς ένα site με daily traffic 10,000 visitors ως μεγάλο, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Η Espresso πουλάει περισσότερα φύλλα, ως media, οπότε αυτή θα πάρει και τα λεφτά της διαφήμισης (που για αυτά γίνεται όλος ο λόγος).
Από την άλλη όμως, θα είχες την ευγενή καλοσύνη να μου αναφέρεις ένα εξειδικευμένο παράδειγμα social media που πέτυχε στην Ελλάδα? Και εγώ, θα ανακαλέσω αμέσως την γνώμη μου.
Γιατί εγώ ως marketer, στοχεύω εκεί που υπάρχει μεγάλο demand, δηλαδή στην παγκόσμια αγορά. Και θα σου δώσω ένα απλό παράδειγμα. Ενα .com site που έφτιαξα έχει περισσότερους από 80,000 unique visitors την ημέρα… , ενώ ένα δεύτερο, έχει φτάσει ήδη τους 30,000, στους 4 μήνες λειτουργίας του…. έτσι απλά. Ξέρεις πολλά Ελληνικά sites με τόσο traffic?
(δεν τα γράφω για φιγούρα. Τα γράφω για να παραθέσω νουμεράκια, που αγαπάει ο κόσμος, και να δείξω πόσο εύκολα μπορείς να χτίσεις traffic σε ένα site, αν στοχεύεις εκεί που είναι ο πολύς ο κόσμος).
Το Business Angel funding είναι μορφή Venture Capital. Και όλα τα sites που ανέφερα, αφού τελείωσαν το testing και μια beta ή gamma (ή όπως θέλεις πες την) περίοδο λειτουργίας, βγήκαν στην αγορά για αναζήτηση κεφαλαίων και executives.
Δεν έκανα καμία κριτική σε κανένα site για το business plan του και με αδικείς, γιατί η απάντηση σου είναι λίγο… flame.
Απλά διατυπώνω ερωτήματα που πρέπει κάποιος να έχει απαντήσει (πρώτα στο μυαλό του και μετά στον εκάστοτε χρηματοδότη του), ώστε να μπορέσει να προχωρήσει το project του και να ελπίζει σε κάποια βιωσιμότητα.
Συγκεκριμένα αναρωτήθηκα, αν υπάρχουν λεπτομερή business plans πίσω από την κάθε φιλόδοξη προσπάθεια, ώστε να μπορέσουν και Ελληνικά sites να βρουν χρηματοδότες, για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν υπάρχουν, και αν υπάρχουν δεν είναι ολοκληρωμένα. Πιστεύεις ότι αν τα business plans ήταν καλά, δεν θα έβρισκαν χρηματοδότη οι προσπάθειες?
Ποιος δεν θα επένδυε σε μια ιδέα, που θα του έκανε το ‘χρυσό αυγό’?
Όσον αφορά το Sync, δεν γνωρίζω, γι’ αυτό σε ρώτησα κιόλας. Και επαναλβάνω την ερώτηση μου, χωρίς βέβαια να θέλω να γίνω πιεστικός…
Εσύ για το Sync, έχεις business plan?
Εννοείται ότι ένα απλό Ναι ή Όχι, με καλύπτει σαν απάντηση, και δεν θέλω στοιχεία και νούμερα.
Θα το προσπαθήσω φίλε, αλλά δεν λέω ότι θα το πετύχω. Γιατί ενώ το concepting του project μου είναι καλό, o σχεδιασμός και η ανάπτυξη ακόμα καλύτερες (με τα δικά μου κριτήρια πάντα) υπάρχουν σημαντικές λεπτομέρειες που πρέπει να απαντηθούν μέσω ενός business plan, αν θέλω να καλύψω τις τεράστιες λειτουργικές ανάγκες που θα προκύψουν, μέσω ενός VC.
Δεν είναι υπερφύαλος εγωισμός, αλλά καλύπτεις μια ανάγκη, όταν δεν υπάρχει, δημιουργώντας την. Δεν καλύπτεις μια ανάγκη, με κάτι υποκατάστατο, το οποιό στο μυαλό του καταναλωτή, μπορεί να καλυφθεί με κάτι πιο ποιοτικό.
Πόσοι θα μπουν στο Zoogle.gr* και πόσοι στο Google.gr?
* καμία νίξη προς το Ζοοgle. Το αντίθετο προσπαθώ να τους προβάλω μέσω του δημοφιλούς σου blog!
October 16th, 2007 at 6:50 pm
Οι έλληνες χρήστες νομίζω ότι είναι περίεργο διαδυκτιακό κοινό ακόμα για κάτι τέτοιο. Τα niches που σωστά αναφέρει ο kbee, είναι τόσο μικρά, που κανείς με γνώμονα το κέρδος δε θα προσπαθούσε να τα αξιοποιήσει. Εκτός των άλλων οι Έλληνες προς το παρόν είναι μόνο του πάρε και λιγότερο του δώσε. Μόνο τα άρθρα στο βικιπαίδεια να ρίξουμε μια ματιά φαίνεται κατευθείαν.
Κι εγώ δε χρησιμοποιώ καμία από αυτές τις ντόπιες υπηρεσίες. Δεν υπάρχει εξειδικευμένο περιεχόμενο που θα βρεις στα feeds που σ’αρέσουν.
Νομίζω θα αργήσει κάτι τέτοιο στα μέρη μας.
(πολύ καλό το άρθρο όμως)
October 16th, 2007 at 9:26 pm
Αγαπητέ Φώτη, είναι καλό που δοκιμάζεις τις ιδέες σου περί social media στην πράξη. Μόνο έτσι θα φανεί αν παπαρολογώ, ή αν λέω τίποτα σωστό. Ελπίζω βέβαια ότι θα κάνεις τα αντίθετα από όσα γράφω σε τούτο εδώ το ποστ, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούμε να καταλάβουμε αν οι δικές σου απόψεις έχουν ισχυρότερη βάση.
Όσο για το Business Plan, θα ήμουν σοβαρός αν σου απαντούσα? Αυτά τα πράγματα είναι εσωτερικής κατανάλωσης, δεν βγαίνουν βόλτα στα σχόλια του κάθε μπλογκ – ακόμα και ενός τόσο high profile blog
Για σκέψου το λιγάκι.
October 16th, 2007 at 11:30 pm
Ωραίο κείμενο και ταιριάζει και με ένα post του webz για τα Ελληνικά Social Bookmarking sites…! Think big, act small (πάντα ήθελα να το πω αυτό).
October 26th, 2007 at 1:27 pm
Πολύ καλή η προσέγγιση του θέματος. Πάνω στην βάση αυτή πατήσαμε και στο http://www.digme.gr για να προσφέρουμε και άλλες υπηρεσίες στην πρόσφατη αναβάθμιση που κάναμε. Ένα από τα πολλά νέα χαρακτηριστικά είναι η δυνατότητα προσθήκης φίλων και η “κοινωνικοποίηση” της κοινότητας. Καλό είναι να ξεφεύγουμε από τις “μονάδες” που αποτελούν την κοινότητα ενός site και να περάσουμε στο επίπεδο της συλλογικότητας, κάτι που υπάρχει στους περισσότερους ανθρώπους. Όλοι θέλουν να “συνεταιρίζονται” και να ανήκουν σε μία ομάδα ανθρώπων με κοινά χαρακτηριστικά. Ελπίζουμε οι απόψεις αυτές να έχουν απήχηση στους Έλληνες χρήστες