Πάει σχεδόν ένας μήνας από τότε που ο Γιώργος Τζιραλής ανακοίνωσε στο προτελευταίο Opencoffee τη δημιουργία του Openfund, ενός οργανισμού που θα δώσει για πρώτη φορά επιτέλους τη δυνατότητα σε μικρούς τεχνολογικούς επιχειρηματίες να βρουν κάποια πρώτα λεφτά για να μετατρέψουν την ιδέα τους σε επιχείρηση.
Πρόκειται για μια ιστορία πονεμένη από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 κιόλας όταν άρχισαν να εμφανίζονται μικρές, φιλόδοξες επιχειρήσεις στο χώρο του Internet, και επηρρεασμένες από όσα διάβαζαν να γίνονται στη Silicon Valley, αναζητούσαν κι εδώ χρηματοδότηση από εταιρείες Venture Capitals που συστήνονταν μαζικά – πρώτη αν θυμάμαι καλά ήταν η ALPHA VENTURES της ALPHA BANK. Φυσικά, όλες αυτές οι λεγόμενες venture capitals δεν ήταν τίποτε άλλο παρά επενδυτικές εταιρείες που έψαχναν ευκαιρίες σε επιχειρήσεις – και κυρίως αγορές – αρκετά ώριμες και κερδοφόρες. Κάθε άλλο δηλαδή παρά ριψοκίνδυνες, κάτι που είναι ο ορισμός του venture capital.
Το ότι ο Γιώργος και οι συνεργάτες του κατάφεραν να φέρουν στο τραπέζι μια Ελληνική Τράπεζα – την Πειραιώς – και την έπεισαν να βάλει λεφτά ώστε να βοηθήσει την προσπάθεια χρηματοδότησης τόσο μικρών και ριψοκίνδυνων επιχειρήσεων είναι από μόνο του τεράστια επιτυχία πρώτου μεγέθους, για όσους γνωρίζουν τον τρόπο σκέψης τέτοιων οργανισμών. Τα λεφτά δεν είναι πολλά – νομίζω 500.000 Ευρώ για τον πρώτο χρόνο αν θυμάμαι καλά, αλλά είναι αρκετά για την αρχή που έπρεπε να γίνει.
Το τοπίο της επιχειρηματικής χρηματοδότησης στην Ελλάδα είναι μια τρομερά πονεμένη ιστορία και πηγή πολλών από τις παθογένειες της στρεβλής μας ανάπτυξης. Ως χρηματοδότηση εννοούμε συνήθως τις κρατικές ή κοινοτικές ενισχύσεις, που συνήθως δίνονται μέσω προγραμμάτων που κινούνται μέσα από την Κοινωνία της Πληροφορίας, και που επίσης συνήθως καταλήγουν σε λαμογιές και πεταμένα λεφτά.
Έχω γράψει και στο παρελθόν ότι αυτό το μοντέλο χρηματοδότησης αποτελεί τη λοβοτομή της επιχειρηματικότητας – συνεπώς και της ανάπτυξης. Μόλις πριν λίγο μάλιστα, διάβασα ότι “στο Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλίου εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία πρόταση για κατάθεση πρότασης στην “Κοινωνία της πληροφορίας” για την κατασκευή και συντήρηση τουριστικού portal του Ναυπλίου, προϋπολογισμού 1.300.000 € !!!“. Ποιός μπορεί να αμφισβητήσει ότι αν περάσει μια τέτοια “επένδυση” θα πρόκειται για μια τεράστια λαμογιά?
Τα λεφτά αυτά μπορούν να χρηματοδοτήσουν δεκάδες νέους μικρούς επιχειρηματίες, με βάση το μοντέλο του Openfund. Και, επειδή τα λεφτά με αυτό το μοντέλο δίνονται με ένα απόλυτα υγιή τρόπο – με φειδώ και σφιχτή παρακολούθηση όσον αφορά στα αποτελέσματα – τα λεφτά αυτά πιάνουν τόπο ακόμα και για τις προσπάθειες που αποτυγχάνουν.
Η προσπάθεια, συνεπώς, του Openfund, είναι από τις πολύ σημαντικές για την Ελληνική κοινωνία. Είναι απολύτως αναγκαίο να πετύχει, με όποιο τρόπο και αν το ορίζει κανείς αυτό, για να μπουν και άλλα τέτοια υγιή λεφτά στην αγορά. Ανεξάρτητα από τις όποιες ενστάσεις μπορεί να έχει κάποιος για τις παραμέτρους του μοντέλου (πόσο χρηματοδοτείται ο κάθε επιχειρηματίας, τι ποσοστό δίνει, πόσο χρόνο έχει διαθέσιμο), είναι σίγουρο ότι μια τέτοια προσπάθεια (το κρίνω από τους ανθρώπους που συμμετέχουν) θα προχωρήσει με το λογική του Open Source – μονίμως σε Beta, ό,τι δεν λειτουργεί καλά το διορθώνουμε και βελτιώνουμε το μοντέλο μας διαρκώς.
Ο μόνος μου φόβος αφορά στο ότι δεν υπάρχουν (κατά την ταπεινή μου γνώμη) αρκετές καλές επιχειρήσεις στη τεχνολογικό τομέα στην Ελλάδα. Με βάση την εμπειρία μου από το χώρο δηλαδή, φοβάμαι ότι δεν θα βρεθεί ένας καλός μέσος όρος νέων τεχνολογικών επιχειρήσεων, ώστε να μπορεί το Openfund να βρίσκει 4 αξιόλογες κάθε τετράμηνο προς χρηματοδότηση (αυτή είναι η λογική του), ώστε να βγαίνει έστω και μία που να δείχνει ότι μπορεί να προχωρήσει.
Οι λόγοι για τους οποίους συμβαινει αυτό είναι πολλοί, θα σταθώ όμως κύρια στο γεγονός ότι η τεχνολογική κοινότητα στην Ελλάδα είχε στρεβλή ανάπτυξη τα προηγούμενα 10 χρόνια, με ευθύνη κυρίως των εκάστοτε κυβερνητικών επιλογών απο τα τέλη της περασμένης δεκαετίας. Τότε η ανάπτυξη του Διαδικτύου και των πρώτων τεχνολογικών startups είχε την τύχη να συμπέσει με την τρομακτική άνοδο του Χρηματιστηρίου της Σοφοκλέους, κάτι που δημιούργησε προσδοκίες ότι ένα μεγάλο μέρος του χρήματος που ερχόταν κατά κύματα στην Ελλάδα θα έφτανε και σε αυτό το χώρο.
Αυτό δεν έγινε ποτέ. Όλα τα λεφτά της ευημερίας της Σοφοκλέους κατέληξαν εκεί που (όλοι γνωρίζουμε ότι) κατέληξαν, και η μόνη σοβαρή επένδυση της εποχής ήταν το in.gr που φτιάχτηκε με τα λεφτά που πήρε ο ΔΟΛ από μια μεγάλη αύξηση κεφαλαίου το 1999. Η εξέλιξη αυτή δεν επέτρεψε τη δημιουργία μιας πρώτης ισχυρής κοινότητας τεχνολόγων επιχειρηματιών οι οποίοι, ακόμα και μέσα από τις αποτυχίες τους, θα είχαν τη δυνατότητα να αναπτύξουν και τις υπηρεσίες δεύτερης γενιάς του web (Web 2.0).
Το κυριώτερο όμως, τα λεφτά εκείνης της περιόδου δεν πήγαν στις μεγάλες τεχνολογικές υποδομές που χρειαζόμασταν για να αναπτυχθεί ο τομέας. Ακόμα και μέχρι το 2005, ο ΟΤΕ πλήρωνε διαφημιστικές καταχωρήσεις στις εφημερίδες για προϊόντα ISDN!!! Προφανώς είχε αγοραστεί μεγάλο stock από Νetmod κουτάκια (για όσους τα θυμούνται) από την Ιntracom και έπρεπε να πουληθούν όλα.
Με αυτά και αυτά, νομίζω ότι χάσαμε το τραίνο της τεχνολογικής επανάστασης. Εκείνα τα χρόνια έλπιζα ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε η Silicon Valley της Μεσογείου – τόσο ανόητος ήμουν…
Σήμερα υπάρχει μια νέα τεχνολογική επανάσταση που είναι ακόμα στα σκαριά και δεν έχουν αναδειχθεί οι νικητές της. Πρόκειται για την Energy Technology (ET αντί για IT) που αποτελεί ΤΗΝ απόλυτα υποσχόμενη βιομηχανία υπό ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο. Βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν μιας τεχνολογικής και επενδυτικής κούρσας που θα οδηγήσει τις επόμενες δεκαετίες σύμφωνα με όλους τους αναλυτές.
Η ζήτηση για τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, για τεχνολογίες του Smart Grid και για αποδοτικά ενεργειακά συστήματα θα είναι απόλυτη. Η Ελλάδα έχει μια προνομιακή θέση σε αυτό τον νέο κόσμο. Έχουμε σε απόλυτο βαθμό τους φυσικούς πόρους που θα τροφοδοτήσουν αυτή την ανάπτυξη – ήλιο και ανέμους. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει η Σαουδική Αραβία της καθαρής ενέργειας.
Χρειάζεται να ενθαρρύνουμε τους νέους ανθρώπους που έχουν καινοτόμες ιδέες σε αυτό το τοπίο, και κυρίως να τους βοηθήσουμε με λεφτά από τους εθνικούς μας πόρους – δεν εννοώ απαραίτητα κρατικούς. Το Openfund πιστεύω ότι μπορεί (και πρέπει) να παίξει καταλυτικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια με το πρωτοποριακό μοντέλο του.
Το μόνο που χρειάζεται το Openfund, είναι ΕΝΑ επιτυχημένο παράδειγμα από τα πρώτα τεχνολογικά startups που θα χρηματοδοτήσει, ώστε να προσελκύσει περισσότερο επενδυτικό χρήμα, το οποίο θα προωθήσει – κάτω από νέο συμβουλευτικό σχήμα βεβαίως – στις νέες επιχειρήσεις καθαρής ενέργειας που μπορούμε να δούμε και εδώ.
Δείτε παρακάτω τις πολύ εύγλωτες διαφάνειες του Γιώργου από την παρουσίαση του Openfund.
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=6883deff-91f6-47eb-96a2-34778579ec35)
July 2nd, 2009 at 11:36
Το άρθρο είναι to the point. Σε κάθε περίπτωση όμως το τρένο δεν έχει χαθεί και πιστεύω ότι τα επόμενα 5-10 χρόνια είναι τα πιο κρίσιμα όσον αφορά την τεχνολογική επανάσταση στην οποία αναφέρεσαι -μια επανάσταση ανάλογη της βιομηχανικής-. Αν συνεχίσουν τα portal (drupal και άλλα παρόμοια open-source off the box λογισμικά) να κοστίζουν εκατομμύρια ευρώ στον έλληνα πολίτη (βλ. τουριστικό portal στο Ναύπλιο) ενώ το πραγματικό κόστος τους να κυμαίνεται στα 10-50Κ -η εργασία μόνο γιατί το λογισμικό είναι δωρεάν- τότε πάει, χάθηκε το τρένο μια και καλή.
.-= Μαμάσης Κωστής´s last blog ..megaventory workload =-.
July 2nd, 2009 at 15:32
“Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει η Σαουδική Αραβία της καθαρής ενέργειας.”
Αυτή τη φράση την είχα ακούσει πριν 15 χρόνια από τον Ι.Καλδέλλη, καθηγητή του ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ, στα πλαίσια του μαθήματος “ΗΠΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ”. Φυσικά εκείνη την εποχή κανείς δεν έπαιρνε χαμπάρι από τέτοιου είδους ενεργειακά ζητήματα. Φανταστείτε τι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα θα είχαμε ως χώρα αν ακολουθούσαμε αυτή την πολιτική από τότε…
July 3rd, 2009 at 11:28
@Μαμάσης ελπίζω ότι έχεις εσύ δίκιο.
@Κοσμάς τη φράση την έχω διαβάσει κι εγώ κάπου πριν αρκετούς μήνες, αλλά δεν θυμάμαι που. Σίγουρα όχι τόσο παλιά, και όχι από Έλληνα….
July 3rd, 2009 at 19:08
Συμφωνώ με τα δυό μερη του ποστ χωριστά, αλλά όχι σε συνδυασμό. Δηλαδή: και το openfund είναι πολύ χρήσιμο (τουλάχιστο ως πείραμα), και η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει σε ΑΠΕ. Αλλά το δεύτερο δεν απαιτεί Ελληνική καινοτομία, απαιτεί χωροθέτηση, άδειες και (ισως) επενδυτικά κίνητρα.
Αλλά και αν θελάμε να ενισχύσουμε εχγώρια καινοτομία σε ΑΠΕ, αυτό δεν μπορεί να γίνει με το μοντέλο του openfund. Χρειάζεται κάτι πιο βαρύ, με περισσότερα κεφάλαια και ειδικούς συμβούλους που κατανοούν σε βάθος τη σχετική επιστήμη & τεχνολογία. Το Openfund ταιριάζει σε πιο ελαφριές καινοτομίες, όπως τα e-services.
July 3rd, 2009 at 19:26
Αρίστο μου δεν διαφωνώ, έχω στο μυαλό μου ένα μοντέλο που θα μπορούσε να υποστηρίξει τέτοιου είδους δράσεις, και θέλω να γράψω σχετικά κάποια στιγμή.
Γράφω παραπάνω πάντως ότι το νέο μοντέλο (για τις ενεργειακές επενδύσεις) χρειάζεται περισσότερα κεφάλαια (βλέποντας τα μικρά κεφάλαια του Openfund ως ένα ξεκίνημα μόνο για το νέο μοντέλο) και σαφώς νέο συμβουλευτικό σχήμα με άλλες προδιαγραφές.
Για την Ελληνική καινοτομία, δεν είμαι βέβαιος ότι δεν χρειάζεται να το δούμε, πιστεύω ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια σε επιμέρους τομείς της νέας αυτής βιομηχανίας να αναπτυχθούν νέα προϊόντα – υπηρεσίες, και σημαντικό ρόλο βέβαια θα παίξει και η επιστημονική έρευνα και η σύνδεση της με την αγορά (πονεμένο αυτό, το ξέρω…)
Πιστεύω ότι θα επανέλθουμε πολλάκις σε αυτό το θέμα…
July 3rd, 2009 at 23:06
δυστυχώς έχω την τάση να βλέπω τα πράγματα απο την ψυχρή τεχνοκρατική οπτική γωνία. και απο εκει που τα βλέπω εγώ, διαβλέπω μια καινούργια φούσκα. δεν αρκεί να υπάρχει καλή θέληση αλλά και οικονομική λογική.
προσπαθώ να καταλάβω πως θα κάνουν exit όλα αυτά τα funds που επενδύουν στην πράσινη οικονομία και γιατί οι πράσινες επενδύσεις έχουν εξορισμού καλύτερες προοπτικές.
απο τα λίγο που ξέρω η ενέργεια τόσο απο τα αιολικά πάρκα όσο και απο τα φωροβολταικά δεν μπορεί να μεταφερθεί με ευνοϊκά οικονομικούς όρους οπότε και να εξαχθεί.
δεν αρκεί η καλή θέληση αλλά και ο σωστός σχεδιασμός και σίγουρα πρέπει να αποφευχθούν οι υπερβολές.
.-= spyros´s last blog ..Μαθήματα Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου 2 =-.
July 4th, 2009 at 18:00
Η υπερβολή για τη σύγκριση με τη Σ. Αραβία δε χρειαζόταν. Σε καμία περίπτωση δεν έχει η Ελλάδα αντίστοιχου μεγέθους πόρους σε ΑΠΕ. Η Ισπανία, π.χ. έχει μεγαλύτερη ηλιοφάνεια, για να μη μιλήσουμε για τις Νοτιοδυτικές ΗΠΑ ή για τη… Σ.Αραβία.
Το πρόβλημα με το venture funding και τη βιομηχανικής κλίμακας παραγωγή φτηνών Φ/Β το ανέφερα εδώ.
Η χρηματοδότηση early-stage startups με πόρους από το δημόσιο κορβανά δεν είναι κατ’ανάγκη στραβή. Εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες στις ΗΠΑ. Αυτό που χρειάζεται για να μην πάει στράφι είναι η ύπαρξη ιδιωτικού κεφαλαίου για το follow-up. Το να είναι μέρος αυτού του κεφαλαίου και το VC είναι μάλλον απαραίτητο, αλλά από τη φύση του το VC έχει συγκεκριμένα μειονεκτήματα.
Σχετικά με την καινοτομία σε ΑΠΕ και την ελληνική πραγματικότητα θα επανέλθω στο Reality-Tape σύντομα, αλλά η αλήθεια είναι ότι η ερευνητική δουλειά που γίνεται στην Ελλάδα, τουλάχιστο σε Φ/Β, είναι ελάχιστη.
Στο μεγαλύτερο συνέδριο του χώρου στις ΗΠΑ δεν είδα ούτε μια ανακοίνωση. Ίσως δω στο μεγαλύτερο Ευρωπαϊκό συνέδριο για Φ/Β το Σεπτέμβρη.
Τα σχόλια του AristosD και του Spyros είναι πολύ εύστοχα.
July 4th, 2009 at 18:27
@tassos δεν θεωρώ ότι υπάρχει καμία υπερβολή. Και βέβαια δεν αναφέρομαι σε ενέργεια η οποία θα παράγεται αμιγώς σε ελληνική επικράτεια. Αν αναπτύξεις (εξ αιτίας και του φυσικού σου πλεονεκτήματος) την απαραίτητη τεχνολογία/γνωσία μπορείς να επεκτείνεις τη ζώνη επιρροής σου πέρα από τα Ελληνικά σύνορα.
Σου θυμίζω ότι για δεκαετίες ήμασταν η πρώτη ναυτική δύναμη (δεν ξέρω αν είμαστε ακόμη). Και βέβαια, αυτό δεν το κάναμε ταξιδεύοντας στο Αιγαίο
Να αναφέρω επίσης ότι το μεγαλύτερο δίκτυο φωτοβολταϊκών στην Ευρώπη υπάρχει στο Βερολίνο, που είναι ζήτημα αν ξέρουν πως είναι το φως του ήλιου (εδώ όντως υπερβάλλω, αλλά είναι σαφές το point μου). Γνωρίζω ποιές είναι οι αδυναμίες που έχουμε, προσπαθώ να δω ένα φως σο τούνελ κάποια στιγμή, κάτι που θα μας κάνει να ανστρέψουμε την πορεία μας.
Και τα γεωγραφικά μας μεγέθη δεν νομίζω ότι είναι επαρκής λόγος να πιστεύουμε ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι σημαντικό σε αυτό τον τομέα. Το πρόβλημα είναι περισσότερο στο έμψυχο δυναμικο που έχουμε ως κοινωνία, και πως θα το βελτιώσουμε.
July 4th, 2009 at 22:22
Νίκο, αν εννοούσες ότι θα γίνουμε η Σ.Αραβία των ΑΠΕ αναπτύσσοντας τεχνολογία και τεχνογνωσία, τότε ο παραλληλισμός δεν είναι απλά υπερβολικός, είναι λάθος. Η τεχνογνωσία και η τεχνολογία για την εξόρυξη υδρογονανθράκων ανήκει κυρίως στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες πετρελαίου.
Αλλά ας μην κολλάμε στους τύπους. Κι εγώ συμφωνώ ότι είναι κρίμα να είναι η Ελλάδα ένα μηδενικό στην τεχνολογία και εκμετάλλευση των ΑΠΕ (αν και υπήρξαν στο παρελθόν ελπιδοφόρα βήματα για την εκμετάλλευση του ανέμου).
Η Γερμανία (όχι το Βερολίνο) είναι η χώρα με τις περισσότερες εγκαταστάσεις Φ/Β στον κόσμο παρά την ελάχιστη ηλιοφάνεια (η πιο ηλιόλουστη περιοχή της Γερμανίας συγκρίνεται με την… Αλάσκα). Η αιτία βρίσκεται στη θέληση της Γερμανικής κυβέρνησης να στηρίξει την εγχώρια βιομηχανία και στη σύμφωνη γνώμη των καταναλωτών να επιβαρυνθούν στο λογαριασμό ρεύματος (κατά 1-5%). Βοήθησε εξίσου πολύ η βιομηχανική παράδοση των Γερμανών και τα γερά ερευνητικά κέντρα (Max Planck, Fraunhofer, Helmholtz, etc.)
Κι εγώ προσπαθώ να δω φως στο τούνελ, αλλά με τις φτηνότερες τιμές ρεύματος στην Ευρώπη, ανύπαρκτη βιομηχανική παράδοση, ασθενή ερευνητικό ιστό, εξαντλητική γραφειοκρατία και κοντόφθαλμη αναπτυξιακή πολιτική, νομίζω ότι και να υπήρχε ως δια μαγείας seed funding από angel investors κλπ. δε θα βλέπαμε σοβαρές διαφορές.
.-= tassos´s last blog ..The Warring Trickster =-.
July 6th, 2009 at 02:43
Αμερικάνικη επένδυση σε φωτοβολταϊκά στην Τρίπολη
July 6th, 2009 at 11:06
Δεν θεωρώ καθόλου υπερβολή τα λεγόμενα του Nίκου περί σαουδικής αραβίας. Απλά το μοναδικό (αλλά σημαντικό) πρόβλημα είναι το κόστος και ο χρόνος απόσβεσης σε εγκαταστάσεις ηπίων μορφών ενέργειας.Η Ελλάδα έχει πολύ υψηλό αιολικό δυναμικό για παράδειγμα αλλά δεν μπορεί να το εκμεταλλευτεί πλήρως, καθότι σε ορισμένες περιοχές η απόσβεση της πιθανής εγκατάστασης αιολικού πάρκου ξεπερνάει τα 5-7 χρόνια καθιστώντας την ασύμφορη. Δεν ξέρω κατά πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα τα τελευταία 10 χρόνια από τότε που παρακολουθούσα το μάθημα “ήπιες μορφές ενέργειας” αλλά ας λάβουμε σοβαρά υπόψιν την εξέλιξη της “καθαρής” τεχνολογίας και τις τιμές του πετρελαίου να ανεβαίνουν και πάλι στα ύψη.
Και βέβαια η χώρα μας μπορεί να εκμεταλλευτει εκτός από την ηλιακή και αιολική ενέργεια, την γεωθερμική ενέργεια (υπάρχει άφθονη και ελκυστική από οικονομικής άποψης), την βιομάζα ακόμα και την ενέργεια από τα κύματα της θάλασσας.
Συμπερασματικά οι πόροι απο ΑΠΕ είναι άφθονοι και μπορούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε έναν μεγάλο πράσινο ενεργειακό πάικτη στην Ευρώπη και όχι μόνο. Αρκεί εκτός από την πολιτική βούληση να υπάρξει μια συντονισμένη στρατηγική την επόμενη δεκαετία για το τι και πως θέλουμε σαν χώρα να κάνουμε σχετικά με το ενεργειακό ζήτημα.
July 6th, 2009 at 11:20
Αναρωτιέμαι αν ο διάλογος γύρω από τις ΑΠΕ και τη λεγόμενη “πράσινη ανάπτυξη” διεξάγεται κάπου (στο Internet ή εκ του φυσικού απο κάποιους φορείς) συγκεντρωμένα και οργανωμένα, ώστε να βγαίνουν κάποια συμπεράσματα αλλά και ενημέρωση ως μέσο πίεσης.
Αν όχι, πως θα μπορούσε να οργανωθεί με τρόπο ώστε όλη αυτή η συζήτηση (και οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το θέμα) να είναι πιο “ορατή” στο κοινωνικό σύνολο, και ταυτόχρονα μέσο πίεσης?
July 9th, 2009 at 05:03
παιδιά κάντε την αριθμητική και θα δείτε ότι δε βγαίνει. Δε λέω ότι δεν έχουμε ΑΠΕ στην Ελλάδα, απλώς εξαιτίας της μικρής έκτασης η παραγόμενη ισχύς δε συγκρίνεται με τους ηλιακούς πόρους της Ισπανίας ή τους αιολικούς της Βρετανίας κλπ. Αν είναι τα γεωθερμικά που θα κάνουν της διαφορά δεν το ξέρω.
http://www.no-fuel.org/index.php?id=243
Το κόστος των ΑΠΕ είναι υψηλό σε σχέση με αυτό των υδρογονανθράκων γιατί έχουμε εξωτερικεύσει πολύ από το κόστος των δεύτερων.
Και όπως είπα παραπάνω, στην Ελλάδα με το ρεύμα στα 8 λεπτά/kWh οι ΑΠΕ χρειάζονται γερή επιδότηση για να αναπτυχθούν. Αυτές οι επιδοτήσεις από κάπου θα πρέπει ‘βγουν’, δλδ. κάποιοι φόροι ή τέλη θα πρέπει να εισαχθούν ή να αυξηθούν.
Το θέμα της μη-ελκυστικής απόσβεσης σε 5-7 χρόνια είναι μούφα. Δες ποια είναι η απόσβεση σε πυρηνικό εργοστάσιο. Οι περισσότερες επενδύσεις υποδομών έχουν απόσβεση δεκαετίας+.
Πραγματικά δεν έχω ιδέα τι είδους διάλογος γίνεται στην Ελλάδα. Υπάρχουν οι σύλλογοι εταιρειών Φ/Β και Αιολικών οι οποίοι ελπίζω ότι συνδιαλέγονται με την εκάστοτε κυβέρνηση για τις λεπτομέρειες της νομοθεσίας. Αμφιβάλω αν επηρεάζουν όμως την κυβερνητική στρατηγική στο θέμα της ενέργειας, τουλάχιστον γιατί οι παίχτες στο χώρο του κάρβουνου και του φ.αερίου έχουν πολλαπλάσιο κασέ.
Όλες οι συζητήσεις περί ενέργειας θα καταλήξουν σε συζητήσεις περί κόστους: χωρίς πολιτική η οποία θα επιδοτήσει τις ΑΠΕ ή/και θα εσωτερικεύσει το κόστος των υδρογονανθράκων — και για να τα κάνει αυτά θα πρέπει να μετακυλίσει το κόστος στον καταναλωτή/φορολογούμενο — δεν πρόκειται να γίνει κάποιο σοβαρό βήμα.
.-= tassos´s last blog ..The Warring Trickster =-.
July 9th, 2009 at 08:18
Tάσο, έχω μια σκέψη για το κατά πόσον θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι σημαντικό παρά τα μικρά γεωγραφικά μεγέθη μας – αξιοποιώντας κατ’ αρχήν το συνδυασμό ηλιοφάνειας με αιολική ενέργεια, που έχουν πολύ λίγες χώρες, και επεκτείνοντας γεωγραφικά το πλεονέκτημα που θα αποκτούσαμε (αν κάνουμε γρήγορα βήματα) σε άλλες γειτονικές χώρες με επενδύσεις ελληνικών συμφερόντων.
Αυτές οι επενδύσεις θα μπορούσαν (πιθανότατα?) να ενταχθούν σε ένα smart grid, όχι εθνικό αλλά, της Ανατολικής Μεσογείου το οποίο θα ήταν δικών μας “συμφερόντων”, και θα μπορούσε να εξάγει ενέργεια ΑΠΕ σε άλλες περιοχές αν οι συνθήκες το ευνοούσαν. Δεν είμαι ειδικός στο θέμα, κάποιες σκέψεις κάνω με τα λίγα που γνωρίζω, αλλά βγάζει νόημα κάτι τέτοιο σαν πρώτη σκέψη? Πως το βλέπεις?
Επίσης, όταν μιλώ για διάλογο, δεν αναφέρομαι τόσο/μόνο στις εταιρείες που έχουν συμφέροντα από την ανάπτυξη των επενδύσεων ΑΠΕ, αλλά και σε επιστήμονες, ΜΚΟ, και απλούς πολίτες (όπως εγώ) που ενδιαφέρονται έντονα για το θέμα επειδή το βλέπουν ως θεμελιώδες για το μέλλον μας.
Θα ήθελα να οργανωθεί μια κουβέντα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, και offline αλλά και online. Είναι πιστεύω το μεγαλύτερο θέμα της εποχής μας και δεν μπορούμε να το αφήνουμε στο όποιο lobbying μπορεί να κάνουν οι εταιρείες με τις κυβερνήσεις.
July 9th, 2009 at 10:32
Νίκο περί συζήτησης που έλεγες υπάρχει ευτή η ημερίδα
http://www.panteion.gr/
July 9th, 2009 at 19:06
Όντως στην Ελλάδα έχουμε αρκετό ήλιο και άνεμο και αυτό είναι προσόν καθότι οι δυο αυτές πηγές είναι συνήθως συμπληρωματικές (οι άνεμοι είναι πιο ισχυροί το βράδυ). Το πρόβλημα είναι ότι οι περιοχές με τους καλύτερους αιολικούς πόρους είναι στη μέση του Αγαίου (και την Κρήτη) όπως φαίνεται από το χάρτη που παρέθεσα.
Αλλά έστω και ξεπερνάμε αυτό το τεχνικό πρόβλημα. Για να είναι ωφέλιμη η ενέργεια αυτή σε άλλους πρέπει να μπορούν να την πάρουν μέσω του κατάλληλου δικτύου το οποίο σίγουρα δεν υπάρχει στην Ελλάδα.
Άλλωστε όλες οι χώρες της Αν. Μεσογείου έχουν μεγαλύτερη ηλιοφάνεια από την Ελλάδα, οπότε συμφέρει να παράγουν ντόπιο ηλεκτρισμό από τον ήλιο και άρα μένουμε με τη δυνατότητα να εξάγουμε ηλεκτρισμό από τον άνεμο, ο οποίος όπως είπαμε φυσάει δυνατότερα το βράδυ που οι ανάγκες ηλεκτροδότησης είναι περιορισμένες.
Έστω όμως ότι υπάρχουν ανάγκες στην ευρύτερη περιοχή που θα μπορεί να καλύψει η αιολική ενέργεια από την Ελλάδα. Ποιος θα φτιάξει το δίκτυο μεταφοράς; Θα αποσβεστεί το κόστος του από τις εξαγωγές ενέργειας (οι οποίες θα γίνονται κυρίως το βράδυ και άρα σε χαμηλή τιμή);
Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρώ αβάσιμο το όραμα να γίνει η Ελλάδα μεγάλος διεθνής παίχτης στην εξαγωγή ενέργειας.
Ευτυχώς όμως υπάρχει όραμα πιο πραγματιστικό και αυτό είναι να εκμεταλλευτούμε τους πόρους ΑΠΕ που έχουμε για να καλύψουμε τις δικές μας ανάγκες. Δεδομένου ότι το ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας πάσχει βαρέως, η διανεμημένη παραγωγή (Distributed Generation — DG) που παρέχει η ενέργεια από Φ/Β είναι από τις πιο εύκολες λύσεις, ειδικά σε περιοχές στα όρια του δικτύου, τα νησιά, κλπ.
Προφανώς υπάρχει το ζήτημα του κόστους και εκεί χρειάζεται πολιτική βούληση (όπως υπαινίχθηκα στο προηγούμενο σχόλιο) και ταυτόχρονα χρηματοοικονομική καινοτομία. Θα παίξει και η τεχνολογία το ρόλο της, αλλά η Ελλάδα μπορεί απλώς να παρακολουθεί σ’αυτόν τον τομέα.
Εκεί που οι ΜΚΟ και οι απλοί πολίτες μπορούν να πιέσουν είναι στο θέμα της πολιτικής βούλησης και της κοινωνικής ευαισθητοποίησης: να πιέσουν τους πολιτικούς να προωθήσουν μέτρα για τις ΑΠΕ, να αντιληφθούν ότι θα υπάρξει οικονομικό κόστος τώρα για να έρθουν τα κέρδη (όχι μόνο χρηματικά) αργότερα κλπ.
Ένα πρώτο βήμα είναι στις πολυκατοικίες που θα μπορούν να βάλουν Φ/Β με τον καινούργιο νόμο. Ιδού η Ρόδος…
.-= tassos´s last blog ..The Warring Trickster =-.