Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψηφίζει για το αν οι μουσικές ηχογραφήσεις θα προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα για ακόμα περισσότερες δεκαετίες. Σήμερα τα μουσικά έργα προστατεύονται από τους νόμους για τα πνευματικά δικαιώματα για 50 χρόνια, και η πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι για να επεκταθεί για αρκετές δεκαετίς ακόμα – μέχρι και τα 95 χρόνια.
Όλες οι αναλύσεις των ειδικών (αλλά και της κοινής λογικής) δείχνουν ότι τα οικονομικά οφέλη για τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων δεν θα είναι σημαντικά από αυτή την επέκταση – αλλά θα βάλει εκατοντάδες εκατομμύρια στις τσέπες των μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών.
Η επέκταση της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων απέτυχε παταγωδώςσε όλο τον κοσμο, όπου εφαρμόστηκε. Στις ΗΠΑ, δημιούργησε ένα καταστροφικό βουνό με “ορφανά” έργα – περισσότερα από 98% των έργων κάτω από προστασία -, που δεν μπορούν να βγουν στην επιφάνεια και να ακουστούν (καθώς κανείς δεν ενδιαφέρεται σοβαρά να πληρώσει γιαυτά) και που πιθανά θα εξαφανιστούν πριν μπουν στο public domain (ήδη πλέον ξεχασμένα)
Όσοι μπορέσουμε (έστω και τελευταία στιγμή) να ασκήσουμε πίεση στους δικούς μας Ευρωβουλευτές που θα ψηφίσουν, θα είναι σημαντικό.
Από το boing boing.
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=4a7c8333-155f-48be-a973-fe1cfb630f98)
April 23rd, 2009 at 10:56
Καλημέρα,
Μα οι δισκογραφικές δεν είναι οι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων, που τούς τα έχουν εκχωρήσει οι δημιουργοί (των οποίων τα ηθικά δικαιώματα είναι αναπαλλοτρίωτα) ;
Ένας νομικός θα ήταν χρήσιμος να κάνει τις απαραίτητες αποσαφηνίσεις, ώστε να ξέρουμε τί υποστηρίζουμε και σε τί είμαστε αντίθετοι. Δυστυχώς, η άγνοια των όρων επιτρέπει να μας χειραγωγούν.
Ναι στην προστασία των δικαιωμάτων, τόσο των δημιουργών, όσο και των εκδοτών (καταβάλλουν και αυτοί κόστος και είναι λογικό να αναμένουν κέρδη), αλλά ναι
στο με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι εύκολη η διάδοσή τους στον κόσμο και η δυνατότητα δημιουργίας παράγωγου έργου.
April 23rd, 2009 at 15:57
@Ντροπαλός δεν ξέρω τι είδους κόστος καταβάλουν οι εκδότες 60 ή 70 χρόνια μετά τη δημοσίευση ενός έργου ώστε να συνεχίζουν να αξιώνουν αποζημιώσεις.
April 23rd, 2009 at 17:14
Ούτε εγώ γνωρίζω! Εμμένω, πάντως, στην σημασία της αποσαφήνισης. Το βλέπουμε και στους τεχνικούς όρους της εξωτερικής πολιτικής με αποτέλεσμα να μην ξέρουμε γιατί φωνάζουμε ή δεν φωνάζουμε.
Ένα άλλο πρόβλημα με το μακροχρόνιο copyright είναι ότι πολλές φορές ο ίδιος ο δημιουργός δεν μπορεί να μετακινηθεί σε άλλον εκδότη, ο οποίος ενδεχομένως να προβάλει το έργο του καλύτερα
April 23rd, 2009 at 17:32
Για το πώς εξελίχθηκε το copyright στο πέρασμα των χρόνων και για τα ηθικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα που δημιουργεί η σημερινή μορφή του είναι ενδιαφέρον να ακούσουμε τις απόψεις και προτάσεις που εκθέτει ο Αμερικάνος Richard Matthew Stallman, πρωτεργάτης του GNU/Linux project, ιδρυτής του Free Software Foundation και εισηγητής της GNU General Public License (GPL). Στο βίντεο, ο «RMS» μιλάει σε Σουηδικό πανεπιστήμιο, το Μάιο του 2007, με θέμα Copyright vs. Community (Δικαιώματα Αντιγραφής εναντίον Κοινωνίας). Βρείτε και αφιερώστε 72’ για να το δείτε. Αξίζει το χρόνο και την προσοχή μας.
–>> Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
Richard Stallman: Copyright vs. Community (Greek Subtitles)
Το τελευταίο άρθρο του Rodia… μέρες με καταχνιά που μοιάζουν νύχτες
April 23rd, 2009 at 18:25
Ροδιά, εξαιρετικά ενδιαφέρον!
Ευχαριστώ
April 24th, 2009 at 13:02
Όταν μια εταιρία φαρμάκων κοπιάζει και βρίσκει μια νέα φόρμουλα φάρμακου τα δικαιώματα έχουν μια περιορισμένη χρονική διάρκεια εκμετάλλευσης.
Μετά και άλλες εταιρίες μπορούν να κάνουν την χρήση της φόρμουλας.
Γιά το καλό της κοινωνίας.
Εδω τα πνευματικά δικαιώματα έγιναν τροχοπέδη στην πολιτιστική και πνευματική ζωή.
Φαντάζομαι να βρεθούν οι κληρονόμοι του ΟΜΉΡΟΥ ΤΟΥ ΠΛΟΎΤΑΡΧΟΥ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΊΔΗ
April 24th, 2009 at 13:12
@Imolaos πολύ καλός ο παραλληλισμός με τα φάρμακα! Ξέρεις μετά από πόσα χρόνια απελευθερώνεται η χρήση της φόρμουλας?
Ευχαριστώ.
April 24th, 2009 at 17:20
Αν θεωρήσουμε ότι τα δικαιώματα των ευρεσιτεχνιών ισχύουν για 20 χρόνια από την αρχική ημερομηνία κατάθεσης, για τις φαρμακευτικές εταιρίες, αυτή η ημερομηνία προστασίας έχει αφετηρία 10 με 12 χρόνια πριν φτάσει το νέο φάρμακο στην αγορά, αφήνοντας έτσι κατά μέσο όρο 6-7 χρόνια εκμετάλλευσης της ευρεσιτεχνίας. Μέσα σε αυτό τον χρόνο αποκλειστικότητας που απομένει, ο εφευρέτης πρέπει να καλύψει τα έξοδα της Έρευνας & Ανάπτυξης – και ταυτόχρονα τα έξοδα των πολλών ερευνητικών προγραμμάτων που έχουν στο μεταξύ αποτύχει.
και αλλα εδω
http://www.pfizer.gr/Article.aspx?a_id=328