Η απόφαση του Μίμη Ανδρουλάκη να διαθέσει ελεύθερα το βιβλίο του “Χαμένο Μπλουζ” κάτω από άδεια Creative Commons είναι σημαντική και αλλάζει την ατμόσφαιρα και στη χώρα μας γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα. Όχι μόνο αυτό, αλλά μελλοντικά θα διαθέσει όλα του τα βιβλία κάτω από την ίδια αδειοδότηση.

Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.
Ποτέ μια νέα σημαντική κίνηση δεν γίνεται σε κενό αέρος. Ο Μίμης δεν πήρε την απόφαση μόνος του, αλλά χρειάστηκε να συναινέσουν και οι εκδόσεις Καστανιώτη. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Αργύρη Καστανιώτη (τον υιό) στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου Βίλα Κομπρέ (του Αλέξη Σταμάτη), και μιλήσαμε αρκετή ώρα για πολλά θέματα τεχνολογίας και όχι μόνο. Ο Αργύρης είναι εραστής των νέων τεχνολογιών, φανατικός οπαδός της Apple (έχει όλα τα μοντέλα των Mac) και παρακολουθεί στενά όλα τα θέματα και τις εξελίξεις.
Πιστεύω ότι έπαιξε το ρόλο του στο να υπάρχει και στο χώρο των εκδόσεων Καστανιώτη το πρόσφορο έδαφος για μια τέτοια κίνηση. Έστω και έμμεσα.
Παρόμοιες προσπάθειες έχουν γινει κατά καιρούς και από άλλους στην αγορά, πολλές φορές όμως έχουν ένα λάθος σκεπτικό. Θυμάμαι την απόφαση της SONY BMG Ελλάδος να διατεθεί ένα τραγούδι του Κώστα Μαρτάκη (νομίζω της Eurovision) δωρεάν στο κοινό – χωρίς κανένα όρο ή προϋπόθεση. Τέτοιες προσπάθειες δεν έχουν βάθος ούτε μέλλον στην αγορά. Το να διαθέτει ένας πνευματικός δημιουργός το προϊόν του ελεύθερα χωρίς όρους και προϋποθέσεις, είναι -ίσως- εξίσου λάθος με το να το διαθέτει με τους παλιούς περιορισμούς της αγοράς (όποιος πληρώνει καταναλώνει).
Χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη στην ενημέρωση γύρω από τις άδειες χρήσης Creative Commons ώστε τα πνευματικά (και άλλα) έργα να διατίθενται με πλήρη επίγνωση του δημιουργού και της “αγοράς” για τα όρια των χρήσεων κάθε έργου και την υποχρέωση της κοινότητας που χρησιμοποιεί τέτοια έργα να ανταποδίδει με κάποιο τρόπο (όχι απαραίτητα οικονομικό) την προσφορά. Και προσπάθειες όπως το επόμενο workshop για τα creative commons που γίνεται από τη Νομική Βιβλιοθήκη την επόμενη Τρίτη είναι σημαντικές και πρέπει να έχουν συνέχεια.
ΥΓ: Μου έκανε εντύπωση πως ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου (δεν) αντέδρασε την ώρα της εκπομπής τους με τον Μίμη, όταν ο τελευταίος έκανε τη σχετική ανακοίνωση. Δεν το σχολίασε, δεν εντυπωσιάστηκε, άφησε τον Μίμη να το αναφέρει και αμέσως πέρασε στον Ομπάμα.
Οι άνθρωποι των Media πραγματικά δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα για τη σημασία του θέματος, τέτοιες κινήσεις τις αντιμετωπίζουν σαν κάτι περιθωριακό, για “περίεργους”. Θέλει δουλειά ακόμη.








June 9th, 2008 at 09:45
O Νίκος Δήμου εδώ και πολλά χρόνια έχει ανοίξει το δρόμο κι έχει δώσει κάποια από τα σημαντικότερα βιβλία του δωρεάν στους αναγνώστες του μέσα από το http://www.ndimou.gr.
Άξια η πρωτοβουλία Ανδρουλάκη, αλλά δεν είναι ο πρώτος.
June 9th, 2008 at 10:51
@porcupine όπως γράφω και παραπάνω, διαφωνώ με το δωρεάν, χωρίς όρους. Αν το “δωρεάν” δεν γίνει κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις (όπως ορίζονται από τις άδειες creative commons) και δεν είναι σαφείς οι όροι και για τον “ιδιοκτήτη” και για το “κοινό”, τότε θα είναι κάτι που δεν μπορεί να επεκταθεί και να λάβει τις διαστάσεις που θα θέλαμε.
Σίγουρα η κίνηση του Δήμου γιατην εποχή που έγινε είναι πολύ καλή.
June 10th, 2008 at 15:23
Σε ευχαριστώ για την αναφορά σου Νίκο. Για την ιστορία του πράγματος αρκετό ρόλο έπαιξε το συνεχές πρήξιμο του Θανάση Δεληγιάννη τρία χρόνια τώρα και ένα πρόσφατο ποστ του Παναγιώτη Βρυώνη για τον Coelho…
June 10th, 2008 at 15:35
Ευχαριστώ Μίμη για τη διευκρίνηση.