NYLON

Η ιδέα για τον παραπάνω τίτλο μου ήρθε από το χτεσινό άρθρο του Νίκου Σμυρναίου για τους “σερίφηδες του Ελληνικού Διαδικτύου“. Με λίγα λόγια η εικόνα του τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται είναι αντιπροσωπευτική της συνολικότερης εικόνας της Εληνικής κοινωνίας: μια στο καρφί και μια στο πέταλο, ή ό,τι θυμάται ο καθένας χαίρεται.

Κανένα θεσμικό πλαίσιο, ουδείς κανόνας λειτουργίας της διαδικτυακής “αγοράς”. Σε αυτή την κουβέντα σκέφτηκα να συνεισφέρω με ένα δικό μου περιστατικό που συνέβη πριν ένα μήνα και το είχα ξεχάσει περιμένοντας μια απάντηση από τους αρμόδιους της ΑΕΠΙ – φυσικά δεν ήρθε ποτέ.

Με πολύ λίγα λόγια: στις 14 Μαϊου λαμβάνω στο email μου μια επιστολή που απευθύνεται στον “Ραδιοφωνικό Σταθμό Νylon Tv”. Την επιστολή υπέγραφε κάποιος κύριος Δημήτρης Αλευράς από τη Διεύθυνση Τμήματος Νέων Μέσων της ΑΕΠΙ. Tο πλήρες κείμενο της επιστολής:

Προς
το Ραδιοφωνικό Σταθμό
Νylon Tv

Αγαπητέ κύριε ,

Με αφορμή την διαπιστωμένη δραστηριότητά σας στο Internet, η οποία
περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και χρήση μουσικών έργων, επικοινωνούμε
μαζί σας προκειμένου να σας ενημερώσουμε για τις προϋποθέσεις που
απαιτεί η χρήση αυτή και για τα πνευματικά δικαιώματα των
δημιουργών αυτών.

Η ΑΕΠΙ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας )
ως Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης, προστατεύει και διαχειρίζεται
τα Πνευματικά Δικαιώματα των Ελλήνων και ξένων συνθετών ?
στιχουργών, δικαιούχων των δικαιωμάτων τους / μελών της.

Εκπροσωπεί δε στην Ελλάδα όλο το ξένο μουσικό ρεπερτόριο και το
σύνολο σχεδόν του Ελληνικού, δυνάμει σχετικών συμβάσεων αφενός με
τους έλληνες πνευματικούς δημιουργούς και λοιπούς δικαιούχους και
αφετέρου με τις ομόλογες εταιρείες πνευματικής ιδιοκτησίας του
εξωτερικού.

Η ισχύουσα Νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας (Ν. 2121/1993),
οι Ευρωπαικές οδηγίες και οι διεθνείς συνθήκες, παρέχουν στους
δημιουργούς απόλυτα και αποκλειστικά δικαιώματα επί των έργων τους
(περιουσιακό – ηθικό),τα οποία υφίστανται και στις περιπτώσεις
χρήσεις μέσω δικτύων (Internet, κινητή τηλεφωνία,κλπ).

Για αυτήν δε τη νόμιμη χρήση (εγγραφή?uploading, μηχανική
αναπαραγωγή, παρουσίαση στο κοινό, κλπ.),προαπαιτείται η έγγραφη
άδεια των δημιουργών ή των Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης που
τους εκπροσωπούν και εν προκειμένω της ΑΕΠΙ.

Δεδομένου ότι έχετε δημιουργήσει ένα website στο Διαδίκτυο στην
ηλεκτρονική διεύθυνση: ?www. nylon.gr ?, στο οποίο γίνεται χρήση
μουσικού ρεπερτορίου, κρίνουμε σκόπιμο να σας ενημερώσουμε για τις
νόμιμες υποχρεώσεις σας όσον αφορά τη σχετική άδειά μας για την εν
λόγω χρήση.

Για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινήσεις και προκειμένου να
ρυθμιστεί το θέμα χορήγησης της άδειας μας, παρακαλούμε να
επικοινωνήσετε άμεσα μαζί μας (κο Στάθη Παντζή).

Με εκτίμηση,

Δημήτρης Αλευράς
Διεύθυνση Τμήματος Νέων Μέσων

ΑΕΠΙ Α.Ε.

Απάντησα αμέσως μέσω email με το παρακάτω σύντομο μήνυμα:

Καλημέρα.

Θα σας παρακαλούσα να γίνετε πολύ συγκεκριμένοι για το ποιό είναι το “ρεπερτόριο” το οποίο χρησιμοποιώ και για το οποίο απαιτείται σχετική άδεια από εσάς. Προσπαθώ να είμαι πολύ προσεκτικός σε θέματα πνευματικών δικαιωμάτων, και θα ήθελα πολύ συγκεκριμένη υπόδειξη από εσάς για το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί.

Ευχαριστώ

Νίκος Δρανδάκης

Φυσικά, η μέρα πέρασε και απάντηση δεν έλαβα. Αποφάσισα να καλέσω στο τηλέφωνο που εμφανιζόταν στο τέλος της επιστολής. Ζήτησα τον κ. Αλευρά αλλά και τον κ. Παντζή, αλλά κανείς δεν ήταν διαθέσιμος. Αυτός που απάντησε στο τηλέφωνό μου ζήτησε λεπτομέρειες και μου είπε ότι “νομίζει” πως αφορά το NYLON TV, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες (διευθύνσεις, url, κλπ.). Μου υποσχέθηκε ότι θα με καλέσει ο αρμόδιος για λεπτομέρειες αλλά ουδέν νεώτερο από τότε.

Ως nylon tv τιτλοφορείται ένα κανάλι που έχω δημιουργήσει στο mogulus. δεν μπορώ να είμαι σίγουρος ότι εννοούν αυτό – είναι η μόνη λογική σκέψη. Εδώ και πολλούς μήνες το μόνο που εκπέμπει αυτό το κανάλι είναι το trailer από το pixelcast που κάναμε παλιότερα με τον Παναγιώτη το Βρυώνη. Γιαυτό και οι επισκέπτες του είναι μηδενικοί.

Προφανώς κάποιος στην ΑΕΠΙ πίστεψε ότι βρήκε χρυσωρυχείο. Ανακάλυψε ότι παραβιάζω πνευματικά δικαιώματα καλλιτεχνών, και βγάζω παράνομα τεράστια πλούτη μεταδίδοντας αυτό το trailer. Ποιοί είναι οι καλλιτέχνες των οποίων τα πνευματικά δικαιώματα παραβιάζω?

Ισως να είμαι εγώ ο ίδιος και ο Παναγιώτης, καθώς φαίνονται οι φάτσες μας και δεν πληρώνουμε στην ΑΕΠΙ το δικαίωμα να προβάλουμε τους εαυτούς μας.

Ίσως να είναι οι δημιουργοί των λίγων ερασιτεχνικών videos του YouTube τα οποία έχουμε χρησιμοποιήσει (από 2-3 δευτερόλεπτα το καθένα), και τους οποίους ανέλαβε ο εκπρόσωπος της ΑΕΠΙ να αντιπροσωπεύσει (χωρίς φυσικά να τους ρωτήσει).

Ίσως να είναι ο Geoff Smith, δημιουργός του “if this geek ruled the world” που ακούγεται πάνω από το video. O Smith είναι δημιουργός που φτιάχει τραγούδια και τζινγκλάκια αποκλειστικά για ποντκάστερς και η θεματολογία της μουσικής του έχει να κάνει σχεδόν αποκλειστικά με τη νέα γενιά των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται και δικτυώνονται στα social networks και το web 2.0 – ακούστε το τελευταίο του “I’m a TWiT” για τη γενιά του Twitter.

Η μουσική του κυκλοφορεί ως podsafe στο Διαδίκτυο, και σε κάθε περίπτωση αρνούμαι να πιστέψω ότι ο Smith ανέθεσε στην ΑΕΠΙ την προστασία των πνευματικών του δικαιωμάτων. Ακόμα κι έτσι να ήταν όμως, θα μπορούσε ο αρμόδιος υπάλληλος του τμήματος “Νέων Μέσων” της εν λόγω εταιρείας να κάνει μια απλή υπόδειξη για το ποιόν ακριβώς θέλει να προστατέψει και από που.

Αντίθετα, με μια εντελώς αυθαίρετη συλλογιστική -κάποιο κανάλι στο mogulus που ανακάλυψαν (μάλλον) τυχαία, που έχει ένα link προς το nylon.gr, ένα μπλογκ γραμμένο στην Ελληνική γλώσσα, άρα (μάλλον) κάποιος στην Ελληνική επικράτεια το χρησιμοποιεί, άρα (μάλλον) είναι εντός των ορίων της δκαιοδοσίας μας, άρα ας του στείλουμε ένα προειδοποιητικό να ξέρει με ποιόν έχει να κάνει – κάποιοι γραφειοκράτες κυκλοφορούν ως σερίφηδες του διαδκτύου ανάλογοι με αυτούς που περιγράφει ο Νίκος Σμυρναίος στο δικό του κομμάτι.

Βαράνε στην τύχη, και όποιον πετύχουν. Περισσότερο αναζητούν επιβεβαίωση της δικής τους αίσθησης εξουσίας, παρά (νομίζουν ότι) επιτελούν το οποιοδήποτε έργο. Βάζω άλλον ένα -απολαυστικό- Geoff Smith ελπίζοντας να λάβω νέα επιστολή – σκουριάσαμε….