Εδώ και 2 μέρες γίνεται ένας ενδιαφέρων διάλογος στα blogs και στο Twitter για την πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου στη Βουλή να αξιοποιηθούν τα νέα E-books τύπου Kindle στην εκπαίδευση.
Αρκετοί χλεύσαν την πρόταση με διάφορους τρόπους – ότι δεν είναι αυτό το σημαντικό, ότι είναι ανέφικτο, έχει κόστος, …πολλά. Ανάμεσα στους επικριτές και o Βηματοδότης της εφημερίδας Το Βήμα που αναφέρει χαρακτηριστικά:
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης δεν είναι η μορφή των βιβλίων αλλά το περιεχόμενο.
Ο Στέφανος Παπανώτας υπαινίσσεται ότι η αντίδραση από τον συγκεκριμένο εκδοτικό όμιλο έχει οικονομικά κίνητρα καθώς οι εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα που είναι θυγατρική του τροφοδοτούν το υπουργείο Παιδείας με σχολικά βιβλία. Δεν ξέρω αν αληθεύει κάτι τέτοιο. Βλέπω όμως σε ενα τέτοιο επιχείρημα την αυθεντικότητα μιας ειλικρινούς σκέψης. Είναι η κυρίαρχη άποψη σήμερα στην Ελλάδα, ότι Παιδεία σημαίνει “βάλε στο μυαλό του παιδιού όσο περισσότερη γνώση γίνεται”.
Τη βλέπουμε κάθε μέρα γύρω μας. Την έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η πρόσφατη συγκλονιστική (για το θέμα) εκπομπή του Παύλου Τσίμα.
- Image via Wikipedia
Αν λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι η μορφή των βιβλίων, γιατί δεν μοιράζουμε στα παιδιά χειρόγραφα; Γιατί όχι παπύρους; Το πρόβλημα ΕΙΝΑΙ η μορφή των βιβλίων. Το Μέσο είναι το μήνυμα. Στον 21ο αιώνα οι νέες ικανότητες που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι η εξερεύνηση της γνώσης με τα ψηφιακά Μέσα και όχι η αποθήκευση της στον εγκέφαλο.
Αν ο μαθητής βρει ενδιαφέρον ένα μάθημα πως μπορεί να εξερευνήσει την περαιτέρω γνώση γύρω από αυτό; Όταν έχει βιβλία, πρέπει να πάει να αγοράσει κι άλλα βιβλία. Θα τα αγοράσει αν τα βρει διαθέσιμα, και αν έχει λεφτά να τα αγοράσει, και αν έχει το χρόνο να πάει μέχρι το βιβλιοπωλείο που τα διαθέτει.
Σε ένα ψηφιακό βιβλίο, όλα αυτά είναι ένα click. Click στην “περαιτέρω γνώση”. Τα links είναι ο θεμέλιος λίθος της Γνώσης στον 21ο αιώνα. Και όσοι αντιδρούν σε τέτοιες ιδέες απλώς δεν καταλαβαίνουν που πατούν και που πηγαίνουν.
Οι μαστοράτζες
Η συζήτηση που έχει ενταθεί τις τελευταίες μέρες γύρω από το πρόβλημα της Παιδείας φέρνει και άλλες παραμέτρους του προβλήματος στην επιφάνεια. Μέσα σε 10 μέρες άκουσα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο τουλάχιστον 5 φορές δημοσιογράφους, καθηγητές Πανεπιστημίων, και άλλους να συντάσσονται με την άποψη ότι τα Πανεπιστήμια δεν χωρούν όλους όσους θέλουν να γίνουν γιατροί και δικηγόροι. Αντίθετα, καλό θα ήταν πολλά παιδιά να στραφούν σε πιο “τεχνικά” επαγγέλματα που έχει ανάγκη η κοινωνία – υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, και άλλων ειδών “μαστοράτζες”.
Αυτοί οι άνθρωποι κατά τη γνώμη μου θέλουν 10 χρόνια φυλακή για εγκλήματα κατά του έθνους* – όπως θα έλεγαν και κάποιοι εθνικόφρωνες. Όταν βγουν μετά από 10 χρόνια στην κοινωνία, ελπίζω ότι τα παιδιά θα έχουν βρει το δρόμο τους και δεν θα ακούν τέτοιες σαχλαμάρες. Εξηγούμαι:
Είμαστε σε ένα νέο αιώνα. Έχουμε μπροστά μας κοινωνικές επαναστάσεις σε εξέλιξη – την επανάσταση των ψηφιακών Μέσων, την πράσινη επανάσταση, τη βιοτεχνολογία, και άλλες σημαντικές εξελίξεις. Κάθε επανάσταση στην εποχή της, έχει 2 χαρακτηριστικά: κυλάει πολύ “αίμα” και “κυβερνούν” νέα πρόσωπα.
Στις τεχνολογικές επαναστάσεις το “αίμα” κυλά από επαγγέλματα που δεν λύνουν πλέον προβλήματα. Αντίθετα, οι νέοι “κυβερνήτες” είναι επαγγέλματα που δεν υπήρχαν στο παρελθόν, αλλά η επανάσταση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτά. Οι προσωπικότητες λοιπόν της δημοσιογραφίας και της διανόησης που εμφανίζονται κατά κόρον στις τηλεοράσεις μας, έχουν να προτείνουν στα νέα παιδιά να μην εξερευνήσουν τα νέα επαγγέλματα – ευκαιρίες που δημιουργούνται από τις επαναστάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη. Τους προτείνουν να γίνουν υδραυλικοί και μπογιατζήδες.
Σκεφτείτε για παράδειγμα, ότι το επάγγελμα του SEO Expert δεν υπήρχε πριν από 7-8 χρόνια μόλις. Ακόμα και τώρα, δεν διδάσκεται σε κανένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Οι επιχειρήσεις παρακαλούν να βρούν τέτοιους ανθρώπους να τις βοηθήσουν να κερδίσουν θέση στην ανταγωνισμό των αποτελεσμάτων της Google. Κι εμείς, είναι ζήτημα αν έχουμε 5-10 τέτοιους στην Ελλάδα, όταν ο κλάδος αποτελεί ήδη μια παγκόσμια βιομηχανία που ευημερεί.
Κι εμείς προτείνουμε στα παιδιά να γίνουν υδραυλικοί. Με τον τρόπο αυτό, η χώρα μας θα πορευθεί στο νέο αιώνα με τα υλικά του παλιού: παραδοσιακοί επιστήμονες και μαστοράτζες. Την ώρα που μπήκαμε ήδη σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, την ώρα που τα παιδιά μας θα έχουν να ανταγωνιστούν τον Ινδό από τη Βομβάη και τον Κινέζο από το Θιβέτ, εμείς τους προτείνουμε να γίνουν μπογιατζήδες.
Λογικό είναι να μη βρίσκουμε καμία διαφορά ανάμεσα σε ένα τυπωμένο βιβλίο και στο Kindle.
Ο αντίλογος στο Kindle
Υπάρχει μια παράμετρος στην ιδέα για τα Ebooks που πρέπει να μας κάνει επιφυλακτικούς ως προς την άκριτη αποδοχή της ιδέας να γεμίσουμε όλα τα σχολεία με τέτοιες συσκευές. Ποιός μπορεί να φανταστεί σήμερα το μέσο καθηγητή στην Ελλάδα να διδάσκει χρησιμοποιώντας το Kindle;
Πως θα το αξιοποιήσει; Πως μπορεί να διατηρήσει το (όποιο) κύρος του μέσα στην τάξη όταν θα φαίνεται σαν αναλφάβητος μπροστά στα παιδιά που θα τον διδάσκουν εκείνα για τη χρήση του; Πιστεύω ότι μια τέτοια ιδέα θα υναντήσει τεράστιες αντιστάσεις από το μεγάλο όγκο των καθηγητών που δεν θα μπορούν (και δεν θα θέλουν ίσως) να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα εκπαίδευσης που δημιουργεί μια τέτοια συσκευή.
Πριν ένα τέτοιο πείραμα πάει στον κάλαθο των αχρήστων ως “αποτυχημένο” και δικαιωθούν οι κάθε λογής Λουδίτες, καλό θα ήταν να σχεδιαστεί η είσοδος τέτοιων εργαλείων στην εκπαίδευση με μεγαλύτερη προσοχή, και καλά μελετημένα στάδια, όπως π.χ. την αρχική εισαγωγή του σε πρότυπα επιλεγμένα σχολεία με το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό
Ταυτόχρονα, θα πρέπει να γίνει η αντίστοιχη προετοιμασία στα Ελληνικά Πανεπιστήμια ώστε οι φοιτητές, οι άνθρωποι δηλαδή που θα στελεχώσουν σε λίγα χρόνια τα σχολεία ως καθηγητές, να είναι έτοιμοι να ενταχθούν στη “νέα εκπαίδευση” που προϋποθέτει άριστη γνώση των ψηφιακών εργαλείων και των κανόνων του δικτυωμένου κόσμου.
* = σχήμα λόγου για να δώσω έμφαση στο επιχείρημα μου 
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=04df5a94-e108-4eb5-9d74-80e27e17be22)
January 26th, 2009 at 3:05 pm
Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η ιδέα για τα e-books. Η πλάκα είναι πως συσκευές αυτού του τύπου είναι πολύ εύκολες στη χρήση οπότε το μεταβατικό στάδιο θα είναι βραχνό. Πιστεύω πως οι δάσκαλοι αναμεταξύ τους, θα μπορέσουν να καταφέρουν να μάθουν αυτές τις συσκευές. Δεν είναι υπολογιστές, ηλεκτρονικά βιβλία. Στείλε τα e-books στους καθηγητές με συνδρομές σε εφημερίδες, δωρεάν βιβλία, σταυρόλεξα κλπ από την προηγούμενη χρονιά και θα γίνουν όλοι ξεφτέρια στη χρήση του κατα τη διάρκεια του καλοκαιριού!!
Στο κάτω-κάτω γιαγιάδες χρησημοποιούν κινητά στη χώρα μας.
ΥΓ. Και μη παρασυρθούμε και πούμε “γιατί μόνο e-book κι όχι laptop” ή “αφού έχουν τόσες δυνατότητες γιατί να τα χρησημοποιούμε μόνο σα βιβλία ας κάνουμε και το Α ή το Β” γιατί θα πελαγώσει τεχνολογικά η παιδεία. Ένα-ένα τα πράγματα.
Το τελευταίο άρθρο του aris… Vase made by Bees – Βάζο κατασκευασμένο από Μέλισσες
January 26th, 2009 at 3:30 pm
Είμαι απόλυτα σύμφωνος μαζί σου σε ότι γράφεις και θα ήθελα να γίνω και περισσότερο επιθετικός. Εκτός του απλού κόσμου που είναι ηλεκτρονικά και τεχνολογικά αναλφάβητος, κάποιοι Άρχοντες(VIP) σε πολιτική και δημοσιογραφία είναι “προκλητικά” χειρότεροι. Και όσοι δείχνουν hitech απλά έχουν καλούς συμβούλους και γραμματειακή ομάδα.Δεν αρκεί όμως αυτό για πιστέψεις και να κάνεις πραγματικό έργο και καινοτομία. Για γίνει κάτι στην Ελλάδα, θα πρέπει το Erasmous project, να επεκταθεί σε επίπεδο απλού κόσμου έτσι ώστε να πάνε όλοι οι Έλληνες πολίτες μαζί με τους VIP στο εξωτερικό να ζήσουν και να εναρμονιστούν, να εκπαιδευτούν με τα εκεί δεδομένα και να εμπεδώσουν ότι δεν μπορεί να τους δώσει το Ελληνικό κράτος, ΟΧΙ προς θεού η Ελλάδα μας.. Έτσι σε μία 5-10ετία θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι. Εναλλακτικά θα πρέπει να διορίσουμε Managers Πολιτικούς με CEO, CTI, CTO, CFO etc.. για να μεταφέρουν την οργάνωση και το συνολικό όραμα που τους/μας λείπει.
Σε ευχαριστώ που γράφεις για όλους μας. Η γνώμη σου πιστεύω είναι και γνώμη των περισσοτέρων από όσων έχουν όραμα τόσα χρόνια για κάτι καλύτερο για την Ελλάδα. Πρακτικά, ΟΧΙ πολιτικά ή Θεωρητικά! Και ας αφήσουμε τους Δήθεν και τους Καβαλημένους.
Αυτά.
Στην διάθεσή σου.
–
Δημ
Το τελευταίο άρθρο του Dimitris Rakopoulos… Google Ocean..?
January 26th, 2009 at 4:08 pm
Ξέρεις.. μετά από μια συζήτηση με ένα φίλο βιοχημικό, κοντεύω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι υπάρχει μια διεθνής σιωπηρή συνομωσία(!) εναντίον της ενημέρωσης ελλήνων παν/μιακών σε επιστημονικά θέματα. Μου έλεγε ότι οι έλληνες επιστήμονες δεν έχουν πρόσβαση σε ξένα παν/μια και, για να ενημερωθεί ο ίδιος σχετικά με μια εργασία του, καταφεύγει στην υποστήριξη ξένων συναδέλφων του. Να μπουν εκείνοι, από τις χώρες τους -κυρίως ΗΠΑ, Αγγλία, Καναδάς- στις σελίδες των ξένων παν/μίων και να του στείλουν το υλικό…
Φαίνεται ότι βρίσκεται εν όψει η… “Ελλάδα, η χώρα των γκαρσονιών” που λέγαν τη δεκαετία του ‘60!
Το τελευταίο άρθρο του Rodia… Κτίριο πολλαπλών χρήσεων στον Ελαιώνα – η Απόφαση του ΣτΕ
January 26th, 2009 at 8:42 pm
@Nikos. Αν και δεν ψηφίζω ΠΑΣΟΚ (σε αυτή τη χώρα οφείλεις να το τονίσεις, πριν υποστηρίξεις οποιαδήποτε τέτοια ιδέα, μην σε πουν και… χειροκροτητή) βρίσκω εξαιρετική την πρόταση. Ούτως η άλλως μιλάμε για σχολικά εγχειρίδια, το οποία δεν αντιμετωπίζονται ως παραδοσιακά βιβλία – τα οποία λόγω της αίσθηση που δίνουν έχουν ακόμα μεγάλο προβάδισμα αντί τέτοιου είδους συσκευών. Αφήστε, που είναι και υπέρ της υγεία των μαθητών. Το πρόβλημα με τις ασήκωτες τσάντες υφίσταται.
Θα ήθελα, όμως, να προχωρήσω τη σκέψη λίγο παρακάτω σχετικά με προηγούμενο ποστ σου για το πως μπορεί να σωθεί η βιομηχανία του Τύπου χωρίς να χρειάζεται επικίνδυνα ρουσφέτια που προωθούν οι Γάλλοι ή και ποια θα είναι επόμενη μέρα της ενημέρωσης στο Διαδίκτυο, που είχαμε συζητήσει παλαιότερα.
Λοιπόν, μια γενική εξαίρετη επένδυση για υποδομές, που θα βοηθούσε συνολικά στην σωτηρία των εφημερίδων θα ήταν η επένδυση, ώστε τέτοιου είδους συσκευές να μπουν στην πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών. Η εφημερίδες θα μπορούσαν να αναπτύξουν ανάλογες εκδόσεις (όπως προσπαθούν να κάνουν ήδη στις ΗΠΑ) που θα μπορούν οι χρήστες να τις κατεβάζουν και να τις φορτώνουν σε αυτές τις αναγνωστικές συσκευές. Φυσικά οι εφημερίδες θα μπορούν να χρεώνουν αυτές τις εκδόσεις (σίγουρα λιγότερο, καθώς δεν υπάρχουν τα έξοδα σε χαρτί, διανομή κλπ) και είμαι σίγουρο πως θα έβρισκαν πάρα πολλού θιασώτες.
Γιατί ναι μεν μπορεί να αντιτάξει κάποιος, έχει μάθει ο κόσμος να μην πληρώνει για την είδηση, έχει μάθει όμως να πληρώνει για την ευκολία του. Αν οι εκδόσεις αυτές είναι όπως μια έντυπη εφημερίδα, θα μπορούν πολύ πιο εύκολα να διαβαστούν και μάλιστα σε όλο το σπίτι. Δεν ξέρω για τον άλλο κόσμο, αλλά προσωπικά εμένα με βολεύει πολύ περισσότερο η χρήση της Bold μου από το κρεβάτι για να τσεκάρω τις τελευταίες ειδήσεις που θέλω να δω (μάλιστα από τις mobile editions των ιστοσελίδων που επισκέπτομαι), παρά να σέρνω όλο το λάπτοπ (που δεν είναι και ιδιαίτερα βαρύ, αφού πρόκειται για ένα κλασσικό macbook).
Πολύ καλύτερα απ’ ότι εγώ εξηγεί ο Jack Shaffer του Slate πως μια ανάλογη του Kindle συσκευή ίσως είναι το μέλλον των εφημερίδων:
http://www.slate.com/id/2208445/
January 27th, 2009 at 11:23 am
@Michael: Στο θέμα των εφημερίδων (αλλά και των περιοδικών και άλλων ειδικών εκδόσεων, ακόμη και ΦΕΚ), συμφωνώ απόλυτα. Και συμπληρώνω ότι για πολλά μέρη της Ελλάδας, δεν είναι καν θέμα ευκολίας. Σκέψου όλα αυτά τα νησιά στα οποία οι εφημερίδες (αν φτάσουν) φτάνουν μετά από μερικές μέρες, στα οποία ελάχιστα περιοδικά ειδικού ενδιαφέροντος πάνε, εκτός από το καλοκαίρι. Για όλους αυτούς, ένα σωστό ebook θα ήταν απίστευτη αλλαγή.
Και όπως πολύ σωστά παρατηρείς, αν βάζαμε μέσω του σχολείου μία από αυτές τις συσκευές σχεδόν σε κάθε σπίτι, θα είχαμε αλλάξει την πρόσβαση στην πληροφορία για το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού.
January 27th, 2009 at 12:41 pm
Με δεδομένες τις οικονομικές “ιδιαιτερότητες” της Ελλάδος θα μου φαινόταν πιο πρακτικές λύσεις τύπου netbook, όπου και πιο χρηστικά αλλά και πιο παραμετροποίησιμα (κάτι σαν “πασπαρτού”) είναι, παρά συσκευές τύπου kindle (ωραίο σαν ιδέα αλλά δε νομίζω ότι είναι τόσο λειτουργικό όσο φαίνεται).
Το τελευταίο άρθρο του ginko… H δυστυχία του να είσαι “δυστυχής”…
January 27th, 2009 at 1:28 pm
Η ιδέα του Παπανδρέου είναι πολύ καλή αλλά…καλό είναι να μην ενθουσιαζόμαστε τόσο εύκολα και να δείχνουμε ότι τελικά μόνο geeks είναι όσοι ασχολούνται με τη νέα τεχνολογία! Μακάρι το πρόβλημα της παιδείας στην Ελλάδα να λυνόταν με μία συσκευή. Τόσοι και τόσοι σημαντικοί άνθρωποι έχουν χύσει τόνους μελάνι και σάλιο για το θέμα…η υπερ-απλούστευση είναι το λιγότερο αφέλεια και δεν συμβάλλει σε τίποτα παρά σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων.
Με λίγα λόγια: Χωρίς αλλαγή στρατηγικής και φιλοσοφίας απέναντι στο πως λειτουργεί η Παιδεία, είναι πολύ εύκολο να φανταστούμε όλους τους έλληνες μαθητές να κρατάνε και από ένα kindle για να αποστηθίζουν ακόμα πιο εύκολα τη δεδομένη και ανεπαρκή εκπαιδευτική ύλη του υπουργείου, με στόχο να μπουν σε επίσης ανεπαρκή ΑΕΙ και εκεί να διαβάζουν το μοναδικό σύγγραμμα του καθηγητή/δημοσίου υπαλλήλου που γράφτηκε το 1970.
Νομίζω έτσι, χωρίς σκέψη, μειώνουμε και τη σημασία της συμβολικής ενέργειας του Παπανδρέου …ο άνθρωπος δεν είναι τόσο αφελής, ο στόχος του ήταν να τονίσει ότι .. «το σχολείο θα πρέπει να μετατραπεί σε κέντρο επεξεργασίας λύσεων, και όχι αναπαραγωγής στείρας πληροφορίας»
[...και φυσικά δεν περιμέναμε το kindle να μας λύσει τα χέρια, οποιοδήποτε φθηνό netbook, καλύτερη δουλειά κάνει ούτως ή άλλως, δεν μας λείπουνε τα μέσα...]
January 27th, 2009 at 7:46 pm
Ζητώ συγνώμη από όλους για το καθυστερημένο σχόλιο, οι υποχρεώσεις δεν μου επέτρεπαν να έχω καθαρό μυαλό για σχολιασμό. Αυτό που θέλω να διευκρινήσω είναι ότι, δεν προσπαθώ να ταχθώ υπέρ της ιδέας του Kindle συγκεκριμένα – δεν έχω άποψη επ’ αυτού. Είμαι απλά της άποψης ότι πρέπει να αρχίσουμε να αναζητούμε μια τέτοια λύση ώστε και η εκπαίδευση να είναι πιο αποτελεσματική με την ευρύτερη χρήση τέτοιων ψηφιακών εργαλείων, και οι νέες γενιές να εξοικειωθούν πιο γρήγορα με τα εργαλεία αυτά – ό,τι σημαντικότερο έχει να προσφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα στην ψηφιακή εποχή.
@aris συμφωνώ μαζί σου, επίσης εξαιρετικό το μπλογκ σου, δεν το γνώριζα
@Dimitris Rakopoulos χαίρομαι που είσαι ακόμα πιο επιθετικός
Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται να τοποθετηθούν άνθρωποι με τέτοια skills αλλά μια τέτοια φιλοσοφία είναι μακρυά από το αξιακό σύστημα που έχουμε ως κοινωνία.
@Rodia ναι, αυτό είναι που φοβάμαι κι εγώ. Τα γκαρσόνια (ή αλλιώς οι υδραυλικοί) της Ευρώπης.
@Michael δεν ξέρω αν θα μπορούν οι εφημερίδες να χρεώνουν για τέτοιες εκδόσεις. Η ιδέα πάντως για το content στις φορητές συσκευές συζητιέται πολύ έντονα, είναι προφανώς το επόμενο μεγάλο πράγμα. Έχεις δει τους New York Times στο iPhone?
@vassilis συμφωνώ ότι το κυρίαρχο είναι συνολική στρατηγική της Παιδείας. Πιστεύω όμως ότι η καλά σχεδιασμένη είσοδος των ψηφιακών εργαλείων, πρέπει να είναι η ραχοκοκκαλιά αυτής της στρατηγικής – η οποία βεβαίως πρέπει να συμπεριλαμβάνει πολλά περισσότερα πραγματα όπως τα περιγράφεις…
@vrypan @ginko ευχαριστώ για τα σχόλια…
January 28th, 2009 at 1:03 am
@vassilis Θεωρώ όχι απλώς σημαντικό, αλλά τεράστιο βήμα ακόμα και να αρχίσει η συζήτηση για την είσοδο μια τέτοιας αναγνωστικής συσκευής στα σχολεία. Μιλάμε η νοοτροπία που επικρατεί σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια είναι μεσαιωνική. Είναι τραγικές η ελλείψεις και η πρόβλεψη αυτών ακόμα και σε βασικά θέματα, όπως του φαγητού. Δεν υπάρχει σοβαρή χώρα που να μην παρέχει στα σχολεία της μέσα γεύματα στους μαθητές, καθώς πολύ σωστά η παιδεία δεν είναι μόνο για να παράγει μυαλά (που η δική μας δεν παράγει), αλλά για να διαμορφώσει συνολικά το νεαρό άτομο. Αν ο νεαρός μαθαίνει να τρώει το γρήγορο φαγητό του κυλικείου, δυστυχώς σε αυτό θα συνηθίσει και μετά φυσικό επακόλουθο είναι να γίνει παχύσαρκος. Μιλάμε μόνο για τα βασικά. Φαντάσου τώρα τι αλλαγή νοοτροπίας θα είναι για όλο το σύστημα να μάθει να πατάει δυο κουμπιά παραπάνω. Και δεν αναφέρομαι στους μαθητές, αλλά κυρίως στους καθηγητές.
@vrypan Πολύ σωστά. Να προσθέσω και οικολογικότερη και cost-effective λύση.
@Nikos Οι εφημερίδες εν τέλει για να επιβιώσουν θα χρειαστεί να μεταφέρουν στον καταναλωτή κάποια από τα κόστη τους και στη “νέα εποχή”. Αυτό τουλάχιστον βλέπω. Βασικό είναι πάντα μην ξεχνάμε πως αλλιώς κοστίζει στον διαφημιστή ο αναγνώστης μιας free press και αλλιώς ενώ ακριβού συνδρομητικού περιοδικού (πχ Economist). Το θέμα είναι ποιες εφημερίδες θα επιβιώσουν σε αυτό το μοντέλο. Δηλαδή ποιες θα απολαμβάνεις τόσο για να πληρώνεις ένα A ποσό για να τις διαβάζεις με ακόμα μεγαλύτερη άνεση. Πάντως, το iTunes έχει πιάσει, ασχέτως αν μουσική στο Διαδίκτυο πλέον μπορείς να βρεις παντού.
Και ναι έχω δει την έκδοση των New York Times για το iPhone στην συσκευή του αδελφού μου, που είναι και μικρότερος. Πραγματικά εξαιρετική και με άριστη χρήση της εικόνας. Και απορώ γιατί για τους λίγο μεγαλύτερους σε ηλικία και πιο φανατικούς blackberry συσκευών δεν κάνει κάτι ανάλογο και αφήνει την απλή διαδικτυακή. Ούτως η άλλως πιο πιθανό μου φαίνεται να διαβάζει τους Times ο επιχειρηματίας την ώρα που τσεκάρει και το επαγγελματικό του μέιλ στο Bold του, παρά ο μαθητής του λυκείου. Είναι κατανοητό βέβαια πως η μάχη γίνεται κυρίως για τις πολύ μικρές ηλικίες…
January 28th, 2009 at 1:46 pm
Φίλε Νίκο,
εγώ να ξεκαθαρίσω ότι θα επικεντρωθώ μόνο στο θέμα της Τεχνικής Εκπαίδευσης.
το θέμα δεν είναι να χωρίσουμε τις κατηγορίες των επαγγελμάτων σε “ευγενή” και “μαστοράτζες”. Η χώρα χρειάζεται μία τεχνική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου που να δημιουργεί ουσιαστικά τις προυποθέσεις κοινωνικής, οικονομικής ανέλιξης των παιδιών που την ακολουθούν. Θα έχει συμμετοχή και συμβολή στο αναπτυξιακό μέρισμα και δε θα κατευθύνεται σε μαζική γνώση, η οποία έχει αποδειχθεί τελευταία ότι οδηγεί στην ανεργία των πτυχιούχων.
Χρειαζόμαστε υπηρεσίες υψηλού επιπέδου που να περιλαμβάνουν υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους μέχρι και τους SEO.
Η πολιτεία είναι υποχρεωμένη αυτό το “τεχνολογικό λύκειο” να το δημιουργήσει για τη νεολαία της.
January 28th, 2009 at 2:06 pm
Φίλε Γιάννη, σε ευχαριστώ για το σχόλιο γιατί μου δίνει την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω κάτι στο οποίο έδωσα λάθος εντύπωση.
Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να υποτιμήσω τα τεχνικά επαγγέλματα. Συμφωνώ απόλυτα ότι μια ανβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι απαράβατος όρος για να πάμε μπροστά. Το σκεπτικό μου είχε 2 άξονες:
1. Απαντούσα στην φτηνή κριτική του τύπου “δεν μπορείτε να γίνετε όλοι επιστήμονες, πηγαίντε κάποιοι να γίνετε και υδραυλικοί”, γιατί κάπως έτσι περνούσε. Το θέμα της αναβάθμισης που ανφέρεις εσύ είναι τελείως διαφορετικό και αν το εισέπρατα έτσι σε καμία περίπτωση δεν θα το κριτίκαρα.
2. Αν θα έπρεπε κάποιος να κάνει αξιολόγηση προτεραιοτήτων (και οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει κατά τη γνώμη μου να κάνουν κάτι τέτοιο) για το ποιές είναι οι πολύ μεγάλες προκλήσεις του νέου αιώνα ώστε να παραμείνουμε ανταγωνιστκοί ως κοινωνία και ως μεμονωμένοι πολίτες, σίγουρα σε αυτή την αξιολόγηση τα “νέα επαγγέλματα” θα έπρεπε να λάβουν πολύ υψηλή θέση κατά τη γνώμη μου.
Πιστεύω πως είναι αυτά που θα μας έκαναν τη διαφορά. Δεν βλέπω πάντως σημείο διαφωνίας ή σύγκρουσης απόψεων σε όσα λέμε.
February 1st, 2009 at 9:43 pm
Η πρόταση του Παπανδρέου, είναι εκτός τόπου και χρόνου και σίγουρα έγινε για εντυπωσιασμό! Έχουμε μια παιδεία που πάει απο το κακό στο χειρότερο, αντι να επενδύουμε ποιο πολλά λεφτά, εμείς κανόυμε το αντίθετο.
Τόσα χρόνια τα ιδια και τα ιδια, δείτε τι γίνεται τώρα με τον δήθεν νέο διάλογο για την παιδεία,
Νίκο, πρέπει επιτέλους να φτιάξουμε μια παιδεία που να έχει και επαγγελματικό προσανατολισμό. Το πρώτο μου πτυχίο είναι Φυσικός. Ε και? 1000 περιπου τελειώνουν πάνω κάτω κάθε χρόνο. Που μπορουμε όλους αυτούς να τους απορωφήσουμε σαν κοινωνία?
Πρέπει να γίνει επανασχεδιασμός της παιδείας, από το νηπιαγωγείο εως το πανεπιστήμιο, και πολλές σχολές πρέπει να κλείσουνε σαν αναχρονιστικές, αλλά τι λέω…αυτό σημαίνει πολιτικό κόστος, ποιος έλληνας πολιτικός έχει τα κότσια?
Το τελευταίο άρθρο του giannis…
February 4th, 2009 at 2:57 am
Με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο τα παραπάνω λόγια σας (στο άρθρο του blog). Κλαύτερα δεν θα μπορούσα να τα πώ.
Έχοντας περάσει πρόσφατα από τα αμφιθέατρα και τα Ελληνικά πανεπιστήμια (ο θεός να τα κάνει), περισσότερο θα ήθελα να συμφωνήσω με το γεγονός ότι οι νέοι καθηγητές (πόσο μάλλον οι παλαιότεροι) θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν τέτοιου είδους τεχνολογίες.
Ο μέσος φοιτητής αυτή τη στιγμή (στους τομείς που στη συνέχεια θα κλειθεί να διδάξει) είναι τεχνολογικά αναλφάβητος και κατ’ επέκταση όχι μόνο τεχνολογικά, καθώς πολλές από τις διαδικασίες της καθημερινότητας κάνουν χρήση νέων τεχνολογιών και τον καθιστούν ολικά αναλφάβητο.
Συγκεκριμένα τώρα για τη χρήση της δεδομένης τεχνολογίας, κατά την προσωπική μου γνώμη θα πρέπει να εισαχθεί με στάδια. Ένα αρχικά πειραματικό και στη συνέχεια να χωνευθεί με τον καιρό (ή σε περισσότερα, όπως κρίνουν οι αρμόδιοι). Άλλωστε καθόλου δύσκολα δεν μας έκαναν να καταβροχθίσουμε την ιδέα και τη χρήση των κινητων τηλεφώνων κατά το παρελθόν, χωρίς ο μέσος χρήστης να γνωρίζει ολόκληρη τη λειτουργία τους (να γίνει δηλαδή advanced user)με σκοπό τους (των μεγάλων πολυεθνικών φαντάζομαι) το κέρδος.
Πραγματικά δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί οι περισσότεροι ( ορμόμενος από αυτούς που αναφέρατε στα ΜΜΕ) είναι τόσο δυστακτικοί απέναντι σε κάτι όχι και τόσο ρηξικέλεφθο όταν μόνο αυτό αφορά το δημόσιο τομέα, βλ την παιδεία, το στρατό και ότι άλλο εμείς οι Ελληνάρες θεωρούμε δικό μας(“το πληρώνουμε από την τσέπη μας!!”).
Αυτό που προφανώς αγνόησαν είναι ότι το μηχάνημα αυτό είναι κατά κύριο λόγο οικολογικότερο από τα βιβλία, καθώς γλιτώνουμε ένα μεγάλο όγκο από χαρτί για κάθε παιδί και πόσο μάλλον όταν αυτό προμηθέυεται για αρκετά ΧΡΟΝΙΑ!
Τέλος, όσον αφορά τα “χειρονακτικά” επαγγέλματα σαφώς και δεν είναι κάτι για ντροπή ( ντροπή είναι να έχεις 3 πτυχία και να ΔΕΧΕΣΑΙ να πέρνεις 680 ευρώ και να σε πηδάνε κάποιοι αφελείς τύποι δήθεν lifestyle και kangarooz, αυτό είναι ντροπή!). Πολύ απλά όμως οι Έλληνες (ή μάλλον οι άνθρωποι που γεννήθηκαν σε αυτή τη χώρα), έχοντας και το οικονομικό και μορφωτικό υπόβαθρο θα πρέπει να κατευθύνονται προς τις ανώτερες σχολές και επαγγέλματα, αφήνοντας χώρο στους μετανάστες να καλύψουν τις θέσεις των χειρονακτικών επαγγελμάτων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η χώρα θα είναι σε θεση να απορροφήσει ΟΜΑΛΑ την μετανάστευση και ότι αυτό το κοινωνικό φαινόμενο κουβαλά.
Αυτό βέβαια θα βοηθήσει και τους κατοίκους της χώρας να παιδευτούν ανάλογα και να είναι περισσότερο συνεπείς στην αξιοπρέπειά τους και όχι στα δίαφορα trends όπως μπουζούκι και lifestyle ισπανού χίπι με προφίλ αναρχικό, ιδέες του κώλου και συζητήσεις καφενείου.
Είμαι η Πετρούλα και μόλις τελείωσα.
February 4th, 2009 at 10:05 am
Μικρή ένσταση. Ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης μπορεί. Ανώτερη εκπαίδευση, πόσο μάλλον ανώτερα επαγγέλματα δε παίζει. Και τα Πανεπιστήμια βγάζουν επαγγελματίες. Εκτός και αν όλοι οι απόφοιτοι βγαίνουν με διδακτορικά και δημοσιεύσεις και δε εξασκούν κάποια εργασία – επάγγελμα, αλλά κάνουν καθημερινά βασική έρευνα. Αν δεν ξεκαθαρίσουμε στο κεφάλι μας ότι δεν υπάρχουν επιστήμονες και “χειρονάκτες” αλλά στην μεγάλη πλειοψηφία επαγγελματίες που κάνουν just a fucking job δε βλέπω πώς θα αλλάξει η κατάσταση που αναφέρει ο συνομιλητής. “Επιστήμονες”, στα χαρτιά, που δε παρουσιάζουν καμία διαφορά στις πολιτιστικές εκδηλώσεις με τους “χειρώνακτες”. Πόσο φοιτούσαν στα Πανεπιστήμια πριν 50 χρόνια, τι είδους επαγγέλματα υπήρχαν, “επιστημονικά” ή “χειρονακτικά”, πώς ήταν ο μέσος εργαζόμενος(δηλαδή τι είδους ήταν η φύση της δουλειάς τους), πώς είναι όλα τα παραπάνω σήμερα. Ίσως αυτές οι σκέψεις να μας βοηθήσουν να ξεδιαλύνουμε κάπως το μύθο(κατά τη ρύση παντού υπάρχει ένας μύθος) υπάρχουν “επιστήμονες” και “χειρωνάκτες”. Υπάρχουν επαγγελματίες που εκτελούν εργασίες, άλλες πιο σύνθετες άλλες λιγότερο. Επιστήμονες υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, για την Ελλάδα τουλάχιστον…
My 2c
Το τελευταίο άρθρο του ginko… Health Blogs Observatory, Παρατηρητήριο Blog Υγείας…
March 11th, 2009 at 12:35 am
Δεν καταλαβαίνω που είναι το μεμπτό με το να γίνει καποιος νέος υδραυλικός, μηχανικός η ηλεκτρολόγος από τη στιγμή που δεν έχει τη διάθεση ή τους πόρους να σπουδάσει στην ανώτατη εκπαίδευση. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε το σύνδρομο του πανεπιστημίου κι ας κάνει μετά το παιδί μια δεκαετία να βρει μια αξιοπρεπή δουλεία αξιοποιώντας το πτυχίο του ενώ θα μπορόυσε να γίνει ένας άριστος μηχανοτεχνίτης αν “πιάνουν τα χέρια του” όπως λέμε στη πιάτσα.
March 11th, 2009 at 12:41 am
Αγαπητέ Δημήτρη, σου προτείνω να ξαναδιαβάσεις το άρθρο. Σε καμία περίπτωση δεν προτείνω το “σύνδρομο του Πανεπιστημίου” ως λύση – κάθε άλλο.