Tο ίδιο έργο με άλλους πρωταγωνιστές παίχτηκε την Πρωτοχρονιά στο Oakland. Αστυνομικοί συλλαμβάνουν τον Oscar Grant στο σταθμό Bart στο Oakland της California. Τον βάζουν κάτω, του δένουν τα χέρια, και τον πυροβολούν.
Αυτό που ακολούθησε είναι ό,τι είδαμε και στην Αθήνα στις αρχές Δεκέμβρη – καμένα μαγαζιά και πολλή βία
Τι το καινούργιο υπάρχει σε όλα αυτά? Όχι βέβαια οι αναίτιες δολοφονίες – κανείς δεν πιστεύει ότι αυτές ξεκίνησαν τα τελευταία χρόνια.
Αυτό που άλαξε είναι αυτό το μικρό εργαλείο που κουβαλούν όλοι μαζί τους – κινητό με κάμερα. Αυτό που είχε ο επιβάτης στο απέναντι τραίνο στο Oakland, η κοπέλα στο μπαλκόνι των Εξαρχείων, ακόμα και ο αστυνόμος που έκανε την πλάκα του στο τμήμα της Ομόνοιας την άνοιξη του 2007, όταν δέρνανε τους μετανάστες.
January 9th, 2009 at 8:28 am
Αυτό είναι που αλλάζει. Αυτό που πολλοί δεν καταλαβαίνουν ή αγνοούν. Τα όπλα που έχει πλέον ο μέσος άνθρωπος είναι φθηνά και αποτελεσματικά. Είναι η τεχνολογία. Αυτό που σε άρθρο του ο επιστήμονας του computer science Christos Papadimitriou ανέφερε, ότι δηλαδή η τεχνολογία, η ταχύτητά της και η αμεσότητα της, μας οδηγούν στην Δημοκρατία. Μας οδηγούν… δεν μας πήγαν ακομά , αλλά έχουμε καλές ενδείξεις.
Τα γεγονότα υπήρχαν, τώρα φαίνονται και έχουν συνέπειες.
January 10th, 2009 at 8:49 am
Πάντως νομίζω πως χάνουμε την ουσία. Δεν είναι τα μέσα που ξεσηκώνουν τον κόσμο αλλά οι συνθήκες. Και πριν είχε δει αστυνομικούς να σκοτώνουν στην τηλεόραση. Δεν ξέρω αν είχες δει το βίντεο με τον τύπο που ειχε φάει 100+ σφαίρες πιπεριού. Όμως κανείς δεν είχε ξεσηκωθεί. Η βία έχει πηγή τη βία που ασκείται καθημερινά στους πολίτες. Στην απόγνωση. Μάλλον βοηθά το μέσο αλλά δεν μπορείς να υποστηρίζεις πως εκεί είναι η πηγή της αντίδρασης.
Το τελευταίο άρθρο του karpidis… Τι γένος είναι το χριστουγενιάτικο δέντρο;
January 10th, 2009 at 12:34 pm
@karpidis δεν αναφέρομαι πάντως σε καμία “πηγή αντίδρασης”. Υποστηρίζω ότι, για δεκαετίες μέχρι πρόσφατα όλοι μιλούσαμε για τον Μεγάλο Αδελφό της όποιας κρτικής εξουσίας που ήθελε να ελέγχει τα πάντα για τους πολίτες. Και τώρα διαμορφώνεται σταδιακά μια κατάσταση στην οποία οι πολίτες χτίζουν το δικό τους Μεγάλο Αδελφό.
Όχι μόνο με τις κάμερες, τα κινητά και τα μπλογκς. Μπορείς να δεις ακόμα και το κίνημα για τα Δημόσια Δεδομένα προς την ίδια κατεύθυνση. Αν μπορέσουμε να υποχρεώσουμε το Δημόσιο να βάλει στην καθημερινή του επιχειρησιακή λειτουργία τη δημοσιοποίηση δεδομένων “προς περαιτέρω χρήση”, τότε και αυτό εντάσσεται στην ίδια λογική. Εμείς “οι κάτω” παρακολουθούμε κάθε κίνηση των “επάνω”.
Μιλάμε για μια τρομακτική κοινωνική αλλαγή, που δεν έχει να κάνει απλώς με μια αντίδραση.