Το “Βήμα της Κυριακής” δημοσιεύει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη με τον πρόεδρο της ΔΕΗ Τάκη Αθανασόπουλο. Η συνέντευξη μιλά για ένα θέμα που έχει τρομακτικές διαστάσεις, αλλά περνά απαρατήρητο σαν να πρόκειται για μια συνηθισμένη επιχειρηματική είδηση: το γιγαντιαίο επενδυτικό πρόγραμμα – μαμούθ της εταιρείας ύψους 13,5 δισ. Ευρώ που θα υλοποιηθεί μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Μιλώντας για “τρομακτικές διαστάσεις” δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό μέγεθος της επένδυσης, αλλά και σε μια σειρά άλλα θέματα. Εξηγούμαι:
Αρχικά ο κ. Αθανασόπουλος αναφερόμενος στις αιτίες της μεγάλης κερδοφορίας που παρουσίασε φέτος στο πρώτο τρίμηνο, παραδέχεται ότι σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι μειωμένες (σε σχέση με πέρσι) τιμές των ορυκτών καυσίμων . Στο ερώτημα “αν θα αντέξει η εταιρεία μια νέα κούρσα των τιμών των καυσίμων όπως προβλέπουν οι αναλυτές ότι θα συμβεί” ο κ. Αθανασόπουλος απαντά:
Το 40% με 50% του ενεργειακού ισοζυγίου μας εξαρτάται από ηλεκτροπαραγωγή με εισαγόμενα καύσιμα και αγορά ενέργειας από τρίτους. Είναι συνεπώς επόμενο οι διακυμάνσεις των τιμών των καυσίμων να επηρεάζουν σημαντικά την κερδοφορία της επιχείρησης
Αμέσως μετά, κάνει τη δήλωση που δίνει και τον τίτλο της συνέτευξης:
Η ΔΕΗ πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να αλλάξει επιχειρησιακό μοντέλο. Για να πάψουμε λοιπόν να είμαστε ευάλωτοι σε αυτές τις μεταβολές και συγχρόνως να είμαστε πιο φιλικοί στο περιβάλλον, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη δραστικού μετασχηματισμού του επιχειρηματικού μοντέλου της επιχείρησης, ξεκινώντας από το πως παράγουμε την ηλεκτρική ενέργεια, δηλαδή με τη χρησιμοποίηση των πλέον σύγχρονων τεχνολογιών και του βέλτιστου συνδυασμού μείγματος καυσίμου και ανανεώσιμων πηγών.
Ως εδώ όλα καλά. Πράγματι, σε όλο τον κόσμο οι κυβερνήσεις βρίσκονται στην αναζήτηση νέων μορφών ενέργειας που θα τους απαλάξουν από την πετρελαϊκή εξάρτηση, και αυτό είναι το καθήκον και της δικής μας ΔΕΗ: η ενεργειακή μας απεξάρτηση από τη ρυπογόνα ενέργεια. Αμέσως μετά, η συζήτηση του κ. Αθανασόπουλου στρέφεται στο νέο επενδυτικό πρόγραμμα – μαμούθ των 13,5 δισ. Ευρώ και εύλογα μπορεί κάποιος να σκεφτεί ότι αυτό το πρόγραμμα θα βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με την παραπάνω διατυπωμένη στρατηγική επιδίωξη.
Που πρέπει να πάνε τα λεφτά αυτά; Προφανώς (στη μεγάλη τους πλειοψηφία) σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σε έρευνα και ανάπτυξη νέων καινοτόμων πηγών ενέργειας, και υποστήριξη προγραμμάτων που μειώνουν τη χρήση των “καυσίμων της κόλασης” (όσα προέρχονται κάτω από τη Γη), και αυξάνουν τη χρήση των “καυσίμων του παράδεισου” (όσων προέρχονται πάνω από την επιφάνεια της Γης) – ο όρος απο τον Thomas Friedman.
Τι μας λέει όμως ο κ. Αθανσόπουλος για το επενδυτικό αυτό πρόγραμμα; Υπάρχει μια μικρή αναφορά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με τη φράση
Ήδη η θυγατρική μας “ΔΕΗ Ανανεώσιμες” έχει πολλές συνεργασίες με άλλες εταιρείες
Και μετά μαθαίνουμε αναλυτικά για το πρόγραμμα αυτών των επενδύσεων:
- 1. Είμαστε στη διαδικασία ολοκλήρωσης του διαγωνισμού ανάδειξης μειοδότη για τη νέα μονάδα φυσικού αερίου στο Αλιβέρι
- 2. Πήραμε απόφαση για την ανάπτυξη νέας μονάδας στην Πτολεμαϊδα, που θα χρησιμοποιεί την τεχνολογία του κονιοποιημένου λιγνίτη.
- 3. Προχωρούμε τη συνεργασία μας με τη Χαλυβουργική για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης μονάδας με καύσιμο φυσικό αέριο.
- 4. Στη γειτονική Αλβανία, προχωρούμε στην ανάπτυξη μιας λιθανθρακικής μονάδας 800 MW.
- 5. Εγκρίναμε μνημόνιο συνεργασίας με τον όμιλο Ρέστη για την ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων σε λιγνιτωρυχεία και λιγνιτικές θερμικές μονάδες στο Μαυροβούνιο καθώς και ανάπτυξη έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
- 6. Εγκρίναμε μνημόνιο συνεργασίας με τις εταιρείες Quantum και Τράπεζα Κύπρου για κατασκευή ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη.
Από τα παραπάνω γίνεται προφανές ότι το επενδυτικό πρόγραμμα της ΔΕΗ μας οδηγεί σε ακόμα πιο σφιχτό εναγγαλισμό με τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και τη συνέχιση της συμβολής μας στη ρύπανση του πλανήτη. Γιατί είναι προφανές ότι κάθε άλλο παρά “αλλαγή του επιχειρησιακού της μοντέλου” πρόκειται να κάνει η ΔΕΗ. Πόσα λεφτά, τελικά, θα ρίξει η ΔΕΗ στις επενδύσεις καθαρής ενέργειας? Αν πιστέψω στο άρθρο της Ζούγκλας με τον παραπλανητικό τίτλο “Περιβαλλοντικές επενδύσεις ετοιμάζει η ΔΕΗ” πρόκειται για 497 εκατομμύρια Ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα ξοδέψουμε 13 δισ. Ευρώ για να συνεχίσουμε να καίμε ορυκτά καύσιμα, και μόλις μισό δισ. για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Δεν μου ακούγεται και πολύ καλό το ισοζύγιο…
Όμως, το αν θα υλοποιήσει ή όχι η ΔΕΗ την στροφή αυτή που ευαγγελίζεται, δεν αφορά μόνο τη διοίκηση ή τους εργαζόμενους της. Πρόκειται για μια επιχείρηση εθνικής, στρατηγικής σημασίας, όχι μόνο με την παραδοσιακή έννοια του όρου, αλλά και με την έννοια ότι η χώρα μας οφείλει να λάβει θέση στη νέα τεχνολογική κούρσα που ξεκινά σε όλο τον κόσμο για την καθαρή ενέργεια.
Γιατί, η γνώμη μου είναι ότι το τραίνο της επανάστασης του IT (Information Technology) το χάσαμε πλέον οριστικά. Θα μπορούσαμε όμως να προλάβουμε το τραίνο της επανάστασης του ET (Energy Technology). Είναι η νέα βιομηχανία που ξεκινάει μόλις τώρα να χτίζεται παγκόσμια, και είναι η τελευταία μας (ίσως) ευκαιρία να πλησιάσουμε (ή και να περάσουμε) το μέσο όρο των αναπτυγμένων χωρών.
Στην συνέντευξη γίνεται λόγος για τη λεγόμενη “τιμολογιακή πολιτική” της ΔΕΗ. Το πως οι τιμές των καυσίμων (στα οποία θα συνεχίσουμε να επενδύουμε τα επόμενα χρόνια) θα επηρεάσουν το πορτοφόλι του μέσου Έλληνα πολίτη. Είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε ότι το πραγματικό κόστος που πληρώνουμε από εδώ και πέρα για το ρεύμα μας, δεν είναι μόνο αυτο που αναγράφεται στο λογαριασμό της ΔΕΗ.
Καταλαβαίνω ότι οι επενδύσεις αυτές υπαγορεύονται από την ανάγκη να καλυφθούν γρήγορα και κυρίως “φθηνά” οι τεράστιες ενεργειακές μας ανάγκες. Όμως τις βλέπουμε ως φθηνές επειδή αρνούμαστε να δούμε τα άλλα, τεράστια κόστη που φορτώνουμε σε κάποιους άλλους – των οποίων την ύπαρξη έχουμε συνηθίσει να αγνοούμε, όπως τα παιδιά μας, και το περιβάλλον.
Αυτά τα “φτηνά” ηλεκτρόνια που βγαίνουν από το λιγνίτη ή το λιθάνθρακα είναι αυτά που οδηγούν στην κλιματική αλλαγή (ναι, υφίσταται), στο παιδικό άσθμα, στην όξινη βροχή, στην εξαφάνιση των δασών, στη μείωση της βιοποικιλότητας και τέλος στην ενίσχυση των “πετροδικτατοριών” τις οποίες πληρώνουμε με τρόπους όχι πάντα εμφανείς. Και κανείς δεν κάνει την αναγωγή αυτού του κόστους στην κάθε κιλοβατώρα που πληρώνουμε.
Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα τα λεφτά του προγράμματος πρέπει να πάνε σε “καθαρές” επενδύσεις – χρειαζόμαστε ακόμα τη φτηνή ενέργεια. Χρειαζόμαστε όμως και ένα καλύτερο μίγμα των δύο λύσεων – κυρίως επειδή στο διαφαινόμενο πρόγραμμα δεν υπάρχει καμία δέσμευση για το ποιές, και ποιάς έκτασης θα είναι οι “καθαρές” επενδύσεις. Μοιάζει περισσότερο σαν “νάχουμε κάτι να λέμε και γαυτό…”
Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απο τη διοίκηση της ΔΕΗ. Πρέπει να ξαναδούμε ως κοινωνία (η οποία εκφράζεται από την υπεύθυνη κυβέρνηση της) πως θα μοιράσουμε αυτά τα 13+ δισ. Ευρώ – αλλά και τα επόμενα που θα έρθουν.
Είναι ευκαιρία, γιατί τώρα μόλις αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι χρειαζόμαστε ένα νέο οικοσύστημα, ένα σύστημα καθαρής, “ηθικής” ενέργειας από τον “παράδεισο”. Το εκφράσαμε μόλις χθες και στην κάλπη…
Και, όπως μας λέει η απίστευτης ομορφιάς ταινία με τον τίτλο “Home” που διατίθεται ελεύθερα στο YouTube (στο 9:20′ περίπου):
The engine of life is linkage. Everything is linked. Nothing is self-sufficient. Water and air are inseparable. Sharing is everything.
June 9th, 2009 at 13:57
Νίκο μου, να κάνω μία ερώτηση τώρα; Δηλαδή αυτό το δεύτερο (και τρίτο) εργοστάσιο στον Αθερινόλακο Σητείας θα πάψει να κατασκευάζεται; Διότι ξέρουμε πολύ καλά πως σήμερα λένε, αύριο το παίρνουν πίσω. Για την ώρα το εργοστάσιο λειτουργεί με μαζούτ. Η περιοχή η οποία έχει τις ωραιότερες παραλίες της Κρήτης έχει μολυνθεί από τα απόβλητα του εργοστασίου. Μέχρι και φέτος το χειμώνα ξέραμε πως θα φτιαχτούν άλλα 2 εργοστάσια!!!! Αν δεν ακυρώσει τη διαδικασία κατασκευής τους δεν πιστεύω τίποτα!
June 9th, 2009 at 16:34
Συμφωνώ με το πνεύμα του post σου και το ενισχύω με στοιχεία (από παλαιότερη επαγγελματική ενασχόληση είμαι διαβασμένος στα ενεργειακά θέματα):
Η μελέτη του MIT το 2007 (http://snurl.com/jrlz8), απέδειξε ότι μόνο το δυναμικό της γεωθερμικής ΑΠΕ του πλανήτη είναι 13.000 zettajoules ενέργειας και είναι εφικτή η αξιοποίηση των 2.000 zettajoules. Η συνολική ενεργειακή ανάγκη του πλανήτη είναι μισό zettajoule ανα έτος. Σημαίνει, 4.000 χρόνια δωρεάν ενέργειας είναι εφικτή μόνο από την γεωθερμία.
Ηλιακή: Η ενέργεια του ήλιου που αντικρίζει την επιφάνεια της γης είναι 10.000 φορές περισσότερη από τις ενεργειακές της ανάγκες!..
Αιολική: Μελέτες του Αμερικανικού υπουργείου ενέργειας καταδεικνύουν ότι μια εκτεταμένη συστοιχία ανεμογεννητριών σε 3 μόνο πολιτείες (Τέξας, Κάνσας και Βόρεια Ντακότα) είναι αρκετές για να τροφοδοτήσουν ολόκληρες τις ΗΠΑ!.. Επιπλέον, μελέτες του πανεπιστημίου του Stanford αποδεικνύουν ότι το 20% του αιολικού δυναμικού των ΗΠΑ υπερκαλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας!..
Παλιρροϊκή: Είναι εφικτή η αξιοποίηση του ρεύματος του κόλπου του Μεξικού (gulf stream), του ρεύματος της Ισλανδίας και άλλων θαλάσσιων ρευμάτων με τουρμπίνες παραγωγής ενέργειας. Ενδεικτικά τα ρεύματα που περνούν από την ακτογραμμή της Αγγλίας σε 42 σημεία, μπορούν να παράγουν ενέργεια για το 34% των αναγκών της χώρας μόνο από τις παλίρροιες!..
Κυματική: Το δυναμικό της κυματικής ενέργειας των θαλασσών είναι της τάξης των 80.000 TWh ανά έτος, διπλάσιο από τις ενεργειακές ανάγκες του πλανήτη.
Πηγές: σελ. 39 “The Zeitgeist Movement Manual” – http://snurl.com/jrkjh
Πρέπει όμως να ανοίξουμε τα μάτια μας στην πραγματικότητα! Παρόλο που οι τεχνολογίες για αξιοποίηση οποιασδήποτε ΑΠΕ ή και όλων μαζί (γεωθερμική, ηλιακή, αιολική, κυματική, παλιρροιακή) υπάρχουν, είναι καλά κλειδωμένες στα συρτάρια της “πνευματικής ιδιοκτησίας” των μεγάλων διεθνών πετρελαϊκών εταιριών και άλλων διαπλεκόμενων φορέων Λ.Χ. τα φωτοβολταϊκά στοιχεία που χρησιμοποιεί η NASA στους δορυφόρους της έχουν 400% (!!!) μεγαλύτερη απόδοση από αυτά που χρησιμοποιεί ο υπόλοιπος κόσμος στα ενεργειακά πάρκα και στις στέγες του.
Επομένως είναι φανερό ότι οι πετρελαιάδες (μέρος της παγκόσμιας εξουσιαστικής ελίτ) είναι το βασικό εμπόδιο για την άμεση (μέσα σε 5 χρόνια) αλλαγή του μοντέλου παραγωγής ενέργειας σε όλο τον πλανήτη.
Τώρα, ανοίγοντας την οπτική μας για να δούμε τα πράγματα σε macro κλίμακα, τι ρόλο άραγε μπορεί να παίξει ο “καθηγητής” Αθανασόπουλος σε όλα αυτά; Δεν είναι φανερό πόσο τον υπερβαίνουν;.. ένας υπαλληλάκος, ένα golden boy είναι και αυτός όπως και ολόκληρη η ελληνική ηγεσία. Μύγες στο σπαθί των “ηγετών” των μεγάλων κρατών (υπερδυνάμεων), οι οποίες όπως είναι περίπου γνωστό, υπηρετούν την παγκόσμια corporatoκρατία. Βάζω μια τελεία για να μην επαναλαμβάνομαι.
Οι πολίτες λοιπόν πρέπει να χειραφετηθούν, να ξεψαρώσουν, να ακυρώσουν τα τρέχοντα πολιτικά συστήματα όπως έκαναν εν μέρει με την αποχή, αλλά όχι με την αδράνεια!… Πρέπει να δραστηριοποιηθούν μέχρι τα μπούνια στα Κοινά και ανάμεσα στα μεγάλα ζητήματα μιας κοινωνικής ατζέντας των ενεργών πολιτών, πρέπει να απαιτήσουν την άμεση αξιοποίηση της υπάρχουσας τεχνολογίας, η οποία ούτως ή άλλως έχει αποσπαστεί παρανόμα από τους επιστήμονες για να θαφτεί στα συρτάρια των πολυεθνικών.
Είμαι πραγματικά χαρούμενος και ενθουσιασμένος για το κόμμα των πειρατών στην Σουηδία. Ευκαιρία να δημιουργήσουμε και στο δικό μας πολιτικό σύστημα (όσο αυτό τσουλάει παραπαίοντας) και δικά μας κόμματα για την επιστροφή – κοινοκτημοσύνη των προϊόντων της πνευματικής δημιουργίας υπέρ της Ανθρωπότητας!
(προσωπικά βάζω τα μάρμαρα του Παρθενώνα σε 2η μοίρα