H παρουσίαση του iPad μας έφερε μια συσκευή μάλλον αναμενόμενη μετά από την υστερία της προσπάθειας να μαντέψουμε τι μπορεί να είναι. Όταν όλες οι πιθανές ιδέες έχουν πέσει στο τραπέζι, τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη την ώρα της παρουσίασης.
Όπως έγινε και πριν 3 ακριβώς χρόνια με την παρουσίαση του iPhone, περισσότεροι είναι αυτοί που θεωρούν ότι απογοητεύτηκαν από τη συσκευή, παρά όσοι ενθουσιάστηκαν. Στις 10 Γενάρη του 2007 ο MG Siegler του TechCrunch έλεγε ότι δεν πρόκειται να το αγοράσει, o Paul Kedrosky έγραψε ότι υπάρχουν πολλά που τον ενοχλούν, δίνοντας πάσα και στον διάσημο geek Robert Scoble ο οποίος δήλωνε μάλλον απογοητευμένος από το iPhone.
Τι ενοχλούσε όλους αυτούς (και χιλιάδες ακόμα) που έβλεπαν προβλήματα στο iPhone? Τους ενοχλούσαν πράγματα όπως η μπαταρία, η συνδεσιμότητα, ο πάροχος, η μνήμη, η επεκτασιμότητα, και άλλα πολλά. Τα ίδια περίπου που ενοχλούν και τώρα όσους βλέπουν στο iPad προβλήματα.
Το φαινόμενο εξηγείται από την οπτική της σήραγγας. Κρίνουμε ένα προϊόν σύμφωνα με τις προσδοκίες μας. Αυτές οι προσδοκίες όμως, έχουν δημιουργηθεί από άλλα προϊόντα που ήδη χρησιμοποιούμε. Κάπως έτσι φτάνουμε να συγκρίνουμε “χαρακτηριστικά”. Ποιός δίνει περισσότερη μνήμη, σκληρό δίσκο, επιλογές παρόχου, καλώδια USB, Flash memory card, κάμερα και άλλα καλά.
Το iPhone όμως (όπως και κάθε άλλο καινοτόμο προϊόν), δεν ήταν ποτέ καλό στον ανταγωνισμό των “χαρακτηριστικών”. Έδινε μια νέα εμπειρία χρήσης και αυτό ακριβώς είναι κάτι που δεν λαμβάνεται υπόψιν και στην περίπτωση του iPad. Το πως δηλαδή μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιεί και σε τι θα του χρησιμεύσει.
Η συσκευή απευθύνεται σε ανθρώπους πέρα από εμάς – τους “geeks”, bloggers, ή ανθρώπους που νιώθουν άνετα με την τεχνολογία και τα προϊόντα της (χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα φανεί χρήσιμη και σε εμάς). Απευθύνεται σε ανθρώπους που δεν βάζουν τον υπολογιστή σπίτι τους γιατί είναι μεν χρήσιμος στο γραφείο, αλλά “δεν χρειάζεται να φέρνουμε τη δουλειά και στο σπίτι”. Ξέρουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι πολλοί, οι περισσότεροι.
Η βιομηχανία των υπολογιστών έκανε μέχρι τώρα πολλές προσπάθειες να προσεγγίσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων ό,που και να βρίσκονται, όμως τα προϊόντα που δημιούργησε (netbooks, notebooks, κλπ) ήταν σε τελική ανάλυση φτηνά και μικρά laptops – η εμπειρία όμως ήταν πάντα η ίδια. Η Apple έχει δείξει ότι ξέρει να μιλάει με τον μέσο καταναλωτή καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Με το iPad έχει δημιουργήσει μια συσκευή που εστιάζει κυρίως στην κατανάλωση ψηφιακών υπηρεσιών, όταν τα PC και τα laptops ήταν χρήσιμα κυρίως στην εργασία.
Το iPad αλλάζει την εμπειρία της χρήσης ενός υπολογιστή. Μπορεί όσα κάνει να καλύπτονται καλύτερα από το iPhone (όταν χρειάζεσαι ελευθερία κινήσεων), και απ’ το laptop όταν χρειάζεσαι επεξεργαστική ισχύ, μεγάλη οθόνη, κλπ. Όμως, ο συνδυασμός τους είναι που σκοτώνει. Είναι η μόνη ισχυρή υπολογιστική μηχανή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν κάποιος είναι αραχτός (ή ξάπλα) στον καναπέ. Μπορεί κάποιος να μοιραστεί όσα βλέπει/κάνει με τους γύρω του στο σαλόνι μεταφέροντας μια μικρή οθόνη και όχι ένα “δίφυλο” laptop. Να παίξει, να ψυχαγωγηθεί ή να διαβάσει στο κρεβάτι λίγο πριν τον ύπνο. Να το έχει μαζί του ο πατέρας στο πάρκο, την ώρα που τα παιδιά παίζουν στις κούνιες. Να παίξει η παρέα στο δωμάτιο ή την πλατεία ένα ομαδικό παιχνίδι με πλούσια γραφικά.
Η διαφορά ανάμεσα στο να σερφάρουμε στο web σκυφτοί επάνω από ένα laptop, ή να το κάνουμε ξαπλωτοί “αγγίζοντας” το (Web) με τα χέρια μας, μπορεί να μην έχει εκτιμηθεί αρκετά από τους χρήστες, όμως νομίζω ότι αυτό θα συμβεί τους επόμενους μήνες και χρόνια.
Το gaming αποκτά νέα διάσταση παντρεύοντας ιδανικά τα μοναδικά χαρακτηριστικά του iPhone (accelerator, geolocator) με την επαρκέστατη πλέον οθόνη για μια ωραία εμπειρία. Πολλοί λένε ότι το iPad είναι ο θάνατος του Kindle, εγώ όμως νομίζω ότι τη μεγαλύτερη απειλή αντιμετωπίζουν οι παιχνιδομηχανές.
Η ευκαιρία για όσους παράγουν περιεχόμενο (εταιρείες Media) είναι τρομακτική. Η χτεσινή παρουσίαση πραγματικά δεν έδειξε τίποτα σε αυτό τον τομέα, γιατί τα σπουδαία πράγματα θα έρθουν από τους ίδιους τους developers. Το ίδιο έγινε πριν 3 χρόνια: ο Steve Jobs επί σκηνής μας είχε δείξει και πάλι την ανάγνωση των New York Times στο mobile Safari, στην πορεία όμως μάθαμε να καταναλώνουμε Media μέσα από native εφαρμογές (που δημιουργούσε η κοινότητα) με πολύ πιο καινοτόμο τρόπο. Επίσης, οι δυνατότητες multitouch που έχει η συσκευή είναι σπουδαίες και δεν είδαμε καμία εφαρμογή στην παρουσίαση που να τις αξιοποιεί αρκετά καλά. Τους επόμενους μήνες όμως?
Αρκετοί υποστήριξαν – με υποτιμητική διάθεση – ότι πρόκειται απλώς για ένα μεγαλύτερο iPhone. Όμως, αυτο το “απλώς” ίσως εμπεριέχει πολλά σημαντικά πράγματα. Το iPhone έφτασε τους 70 εκατ. κατόχους μέχρι σήμερα, χάρη πρώτα απ’ όλα στην καταιγίδα καινοτομίας που είδαμε τους τελευταίους μήνες. 140.000 εφαρμογές κάθε είδους με τις πιο απίθανες ιδέες. Πιστεύω ότι θα δούμε χιλιάδες εντυπωσιακές εφαρμογές που δεν μπορούσαν να υπάρξουν στο iPhone λόγω οθόνης, και αυτές ακριβώς είναι που θα οδηγήσουν την επιτυχία του iPad.
Το περιμένω και στην Ελλάδα.
———-
Update: είδα δύο πάρα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα σχετικά με το iPad (από Tweets του Tim O’Reilly και του Dave Winer), τα οποία και προτείνω:
Το πρώτο είναι από τον Bryce Roberts που (μέσα από ένα ενδιαφέρον σκεπτικό) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι με το iPad η Apple καθορίζει την ατζέντα του personal computing για τα επόμενα 10 χρόνια.
Το δεύτερο είναι από τον Joe Hewitt και είναι το πιο ενδιαφέρον. O Hewitt είναι αυτός που δημιούργησε την εφαρμογή του Facebook για το iPhone, το FIrebug καθώς και τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του Firefox. Στο άρθρο εστιάζει στη νέα εμπειρία που φέρνει το iPad από δύο διαφορετικές οπτικές: του καταναλωτή και του developer. Αν και αξίζει να το διαβάσετε ολόκληρο για να φανεί το σκεπτικό του, βάζω παρακάτω λίγα quotes:
The bottom line is, many apps which were cute toys on iPhone can become full-featured power tools on the iPad, making you forget about their desktop/laptop predecessors. We just have to invent them.
…Seriously, if you’re a developer and you’re not thinking about how your app could work better on the iPad and its descendants, you deserve to get left behind. True, iPad 1.0 has a lot of limitations which make it hard to be compared to a laptop today. We’re not there yet, people, but does it really take that much imagination to see how we will get there?
…Of all the platforms I’ve developed on in my career, from the desktop to the web, iPhone OS gave me the greatest sense of empowerment, and had the highest ceiling for raising the art of UI design. Except there was one thing keeping me from reaching that ceiling: the screen was too small.
…So, in the end, what it comes down to is that iPad offers new metaphors that will let users engage with their computers with dramatically less friction. That gives me, as a developer, a sense of power and potency and creativity like no other.
January 28th, 2010 at 3:51 pm
Γειά,
καταπληκτικό άρθρο και απόψεις -για μια ακόμα φορά-. Τα συγχαρητήρια μου.
January 28th, 2010 at 4:01 pm
Φυσικά και θα πετύχει γιατι γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στα smartphone-iPhone και τα netbook-notebook. Πολύ καλό άρθρο. Μπράβο!!!
January 28th, 2010 at 4:34 pm
Απλά να τονίσουμε ότι το iphone, τότε δεν είχε ανατγωνισμό στην κατηγορία του και μας έδειξε κάτι καινούργιο, καινοτόμο. Το ipad, απλά δεν “ταιριάζει” στην εποχή του και σίγουρα στους ανθρώπους που απευθύνεται! Δεν είναι τόσο εύκολο, να πάρεις απλούς ανθρώπους και να τους βάλεις στο παιχνίδι.
Είναι καθαρά marketing παιχνίδι, που τονίζει με απλά λόγια ότι “πάρτε τώρα αυτό, για να δείτε τι ετοιμάζουμε για το μέλλον!”
Σαν εταιρικό παιχνίδι, σίγουρα θα πετύχει…σαν πελάτες και υποστηρικτές όμως, δεν μας αγγίζει καθόλου!
January 28th, 2010 at 5:34 pm
Η συγκεκριμένη κριτική του iPad τολμώ να πω είναι μια από τις πιο σωστές που έχω διαβάσει. Πολύ καλά κάνει και εστιάζει στην εμπειρία που θα έχει ο χρήστης της συσκευής -τι θα μπορεί να κάνει με αυτή- παρά στα χαρακτηριστικά της, με τα οποία όλοι φαίνεται να έχουν κολλήσει.
Αυτό για έναν και πολύ σοβαρό λόγο. Ότι από το πουθενά ο Jobs προσπαθεί να δημιουργήσει μια ολόκληρη κατηγορία συσκευών μεταξύ κινητών και υπολογιστών/laptops, που παράλληλα θα εκτοπίσει μια άλλη κατηγορία, όπως αυτή των netbooks.
Επομένως, αυτή τη στιγμή λογικά θα έπρεπε να κοιτάμε αν θα θέλαμε να προσθέσουμε αυτή την συσκευή στην καθημερινότητά μας με τα στάνταρ χαρακτηριστικά που έχει και όχι αν τις λείπει η κάμερα ή η τάδε εφαρμογή. Υπάρχει χρόνος και γι’ αυτή τη συζήτηση, αλλά στο μέλλον. Αν και όταν θα έχουν υπάρξει νέες εκδόσεις του iPad ή ανταγωνιστικές συσκευές ίδιου διαμετρήματος. Τότε, ναι, αν το iPad 2 σε σχέση με το 3 έχει ελάχιστες διαφορές, τότε ίσως παίξει ρόλο στην αγορά του ενός ή του άλλου.
Θα πιάσει επομένως στην καθημερινότητά μας? Θεωρώ πως ναι και πως μάλιστα θα φέρει επανάσταση στην βιομηχανία των Μέσων. Όχι όμως ως η υπέρτατη ασύρματη συσκευή.
Ας πούμε, με βάση τα παραδείγματα του συγκεκριμένου άρθρου. Μέσα στο σπίτι το iPad θα είναι “killer” της εφημερίδας, των περιοδικών, αλλά και το απλού σερφαρίσματος που κάνουμε. Αντί η οικογένεια να τσακώνεται για το τάδε περιοδικό, ποιος το διαβάζει, λογικά θεωρώ, θα υπάρχουν 2-3 τέτοιες συσκευές (όσες και τηλεοράσεις βάζω) όπου η μητέρα ίσως διαβάζει το άρθρο για την τάδε συνταγή (τα υλικά θα τα διαβάζει βασικά σε μια λίστα, για το how to θα βλέπει το βίντεο στο τέλος του κειμένου), ο ένας γιος θα “ξεφυλλίζει” ηλεκτρονικά δεκάδες σάιτ, ενώ ο άλλος θα βλέπει στα γρήγορα μια ταινία και ούτω καθ’ εξής.
Παρόλα αυτά, δεν βλέπω τον λόγω η ασύρματη συσκευή αυτή να βγαίνει εκτός σπιτιού, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για αρχή, γιατί δύσκολα θα αποτελέσει εργαλείο δουλειάς. Δεν είναι μόνο θέμα του πληκτρολογίου, είναι και το πως θα κάτσει κάνεις να γράψει. Σε ποια στάση. Έχοντας το στα πόδιά του; Δε νομίζω πως βολεύει. Ακόμα και αν υποθέσουμε πως χρησιμοποιούμε το εξωτερικό πληκτρολόγιο και πάλι θα πρέπει να τα κουβαλάμε όλα αυτά μαζί σε μια τσάντα laptop. Όμως ακόμα και το όλο στήσιμο σε εξωτερικό χώρο, αν κάποιος θέλει να δουλέψει σε ένα καφέ πχ δεν ξέρω πόσο εύχρηστο θα είναι.
Και στη δουλειά, γιατί να παίρνει κάποιος και να χρησιμοποιεί μια συσκευή οικιακής διασκέδασης που δεν βολεύει για πολύ γράψιμο, όταν μπορεί να χρησιμοποιήσει έναν προσωπικό υπολογιστή (εταιρικό ή μη) που στο κάτω κάτω θα βρίσκεται μόνο στα δικά του χέρια και δεν θα ανησυχεί για τυχόν ατύχημα… στα χέρια ενός παιδιού ή οτιδήποτε.
Ακόμα, ο πατέρας στις κούνιες, γιατί να φέρει μαζί του όλο το iPad; Αν θέλει να τσεκάρει κάτι στα γρήγορα (μέιλ, ειδήσεις) θα χρησιμοποιήσει το iPhone. Αν θέλει πάλι να κάνει κάποια δουλειά, αντί να κουβαλάει και να στήνει πληκτρολόγια και λοιπά, πιθανότατα θα πάρει και θα ανοίξει το macbook ή ότι άλλο laptop έχει.
Όσο για τους gamers, αυτούς δεν μπορούμε εύκολα να τους καταλάβουμε. Οι hardcore δεν λάτρεψαν ποτέ τα παιχνιδάκια στο iphone. Τώρα και τέλεια να είναι, δεν μπορώ να υπολογίσω με σιγουριά πως θα αφήσουν τις τεράστιες LCD τηλεοράσεις και τις παιχνιδομηχανές τους που είναι αποκλειστικά φτιαγμένες γι’ αυτό τον σκοπό για να περιοριστούν στις 9.7 ίντσες. Αν θα παίξουν ομαδικά, θα το κάνουν μάλλον μέσω ίντερνετ (όλες οι συσκυές συνδέονται) ενώ την παρέα στην πλατεία τη βλέπω να συνεχίζει να κατηφορίζει προς τα ίντερνετ καφέ.
Βέβαια, στη βιομηχανία των εφημερίδων και των περιοδικών αυτό ήταν άλλο ένα τεράστιο καρφί στο φέρετρο. Ή μπορεί και μια νέα ελπίδα ζωής. Αρκεί το πως θα το διαχειριστούν.
Και τέλος, επειδή λίγοι το αναφέρουν, το iPad έχει την ευκαιρία να φέρει και την επανάσταση στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Όλα τα εγχειρίδια μπορούν να αποκτήσουν απίθανες δυνατότητες και να ξανακερδίσουν τον μαθητή, ενώ παράλληλα θα εξαφανίσουν προβλήματα, όπως το να μοιραστούν τα βιβλία στην αρχή της χρονιάς. Ας φανταστούμε πάντως στα βιβλία της φυσικής, αντί αυτά τα ηλίθια καρτούν να προσπαθούν να εξηγήσουν το πως και το γιατί, ο μαθητής να βλέπει ένα βίντεο με το πείραμα. Η δασκάλα να παίρνει λάιβ τις απαντήσεις στο τεστ κλπ.
Φυσικά μιλάμε και για οικολογική επανάσταση αν σώσουμε τόσο χαρτί από περιοδικά, εφημερίδες, textbooks.
Παρόλα αυτά, το kindle και το βιβλίο θα έχουν ακόμα χώρο στην αγορά. Στις “φωτεινές” οθόνες το διάβασμα μεγάλων κειμένων και βιβλίων ακόμα είναι πολύ δύσκολο. Η Amazon επομένως σωστά κάνει και ποντάρει στο e-ink, που μπορεί να μη σου δίνει άλλες δυνατότητες, αλλά σου επιτρέπει μια προσομοίωση της διαδικασίας του διαβάσματος σε βιβλίο. Και όσοι αγαπάμε το βιβλίο, το χρειαζόμαστε. Όσοι πάλι δεν διαβάζουν εκτός σχολείου, πανεπιστημίου, δουλειάς, δεν θα δυσαρεστηθούν.
Πάντως, και μόνο το buzz που έχει δημιουργήσει αυτή η συσκευή, κάνοντας όλο τον κόσμο να την κριτικάρει (θετικά ή αρνητικά) πριν καν να την έχει πιάσει στα χέρια του, λέει πολλά για την επιτυχία της στο μέλλον.
January 28th, 2010 at 5:59 pm
@Κωστής @Χριστόφορος, ευχαριστώ.
@Michael ξέχασα να γράψω για το κομμάτι της εκπαίδευσης που είναι ίσως το πιο σημαντικό! Έχεις δίκιο. Για τις παιχνιδομηχανές δεν είμαι σίγουρος, να δούμε τι θα βγει, πιστεύω πάντως ότι εγώ έχω δίκιο και το iPad θα γίνει η ισχυρότερη πλατφόρμα gaming
January 28th, 2010 at 11:26 pm
http://mashable.com/2010/01/28/what-we-learned-about-apple-yesterday/
Το παραπάνω link για ένα άρθρο που βλέπει τα πράγματα από μια λίγο διαφορετική γωνία και μάλιστα σωστά, νομίζω.
P.S @ Νίκος. Αν γίνει και το νο1 σχολικό εργαλείο και η νο1 platforma gaming (δηλαδή μαθητές, μανάδες, δασκάλες, όλοι ευχαριστημένοι), τότε τι να πει κανείς. Θα πρέπει να πιστέψουμε πως ο Steve Jobs δεν είναι άνθρωπος, αλλά εξωγήινος
January 29th, 2010 at 12:12 am
κλειστό όσο δεν πάει.. κ πάσχει οικτρά http://i.gizmodo.com/5458382/8-things-that-suck-about-the-ipad
κοινώς μάπα το καρπούζι (πουλήσει δε πουλήσει)
January 29th, 2010 at 1:05 am
Νίκο συμφωνώ απόλυτα με τις σκέψεις σου. Για ακόμη μια φορά πολύ σωστή ανάλυση. Εγώ με το iPad σκέφτομαι τα εξής:
1. Netbooks δεν υπήρχαν πριν το 2006-7. Το 2005 ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει το OLPC (“το λαπτοπ των 100$”) με τη βοήθεια του Νεγρεπόντε και ο κόσμος άρχισε να του αρέσει η ιδέα μιας φτηνής συσκευής που θα την έχουν όλοι. Το OLPC κυκλοφόρησε, πέτυχε κάποιες συμφωνίες με κάποια κράτη, οι ιδιώτες το αγόραζαν μέσω του site με την υποχρέωση να αγοράσουν 2 και το δεύτερο να δοθεί αυτόματα σε κάποια χώρα τρίτου κόσμου κλπ κλπ. Στην συνέχεια η Microsoft μπήκε στη μέση προκειμένου να κερδίσει κι αυτή την αγορά με το λειτουργικό της σύστημα. Μετά οι παραγγελίες δεν ήταν οι αναμενόμενες, η τιμή του τελικά αυξήθηκε και κάπου χάθηκε το πράγμα. Το μόνο μοντέλο που κυκλοφόρησε ήταν το OLPC XO-1. Στα σχέδια έμειναν τα δύο επόμενα. Προσέξτε το XO-3 concept..;)
2. Ο βασικός στόχος του OLPC XO-1 ήταν η εκπαίδευση. Να μπορεί το κάθε παιδί οπουδήποτε να έχει επαφή με το παγκόσμιο χωριό.
3. Ο Μιχάλης Μπλέτσας σε μια συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι κι αν αποτύχει το OLPC και πετύχουν άλλες εταιρείες (που τότε είχαν αρχίσει να βλέπουν με καλό μάτι την κίνηση), θα είναι ευχαριστημένος γιατί θα έχουν πετύχει να δημιουργήσουν μια νέα αγορά, την αγορά των φτηνών υπολογιστών που θα έχουν πρόσβαση όλοι στο web κλπ.
4. Τώρα αν αθροίσουμε την ταυτόχρονη κυκλοφορία του iWork με νέο interface, τις άπειρες εφαρμογές (όπως Ζωγραφική που έπαιξε και στο keynote), παιχνίδια, iBooks, φυσικά web surfing, videos, photos, και την πολύ καλή αρχική τιμή του πιστεύω ότι το iPad μπορεί να κεντράρει τελείως τον στόχο που είχε βάλει η ομάδα του OLPC. Finally Web for the masses…
January 29th, 2010 at 9:31 am
@Geon ενδιαφέρων ο παραλληλισμός με το OLPC
January 29th, 2010 at 12:55 pm
“4. Τώρα αν αθροίσουμε την ταυτόχρονη κυκλοφορία του iWork με νέο interface, τις άπειρες εφαρμογές (όπως Ζωγραφική που έπαιξε και στο keynote), παιχνίδια, iBooks, φυσικά web surfing, videos, photos, και την πολύ καλή αρχική τιμή του πιστεύω ότι το iPad μπορεί να κεντράρει τελείως τον στόχο που είχε βάλει η ομάδα του OLPC. Finally Web for the masses…”
Μάλλον κάνεις κάποιο λάθος. Στόχος του OLPC δεν ηταν ο πλήρης έλεγχος/κλείδωμα περιεχομένου,εφαρμογών κλπ (ακόμα και με αντάλλαγμα την ευκολία/ευχρηστία που μπορεί να κάποιος να ισχυριστεί).
“A major decision was to base the OLPC on open source software. This provides countries with the freedom to decide for themselves what to place on the machines. ”
Και θα ήταν ότι χειρότερο για ένα εκπαιδευτικό σύστημα να εγκλωβιστεί σε ένα τόσο κλειστό και πλήρως (σε αποπνικτικό σημείο) ελεγχόμενο περιβάλλον όπως του iPad.
http://createdigitalmusic.com/2010/01/27/how-a-great-product-can-be-bad-news-apple-ipad-and-the-closed-mac/
Απλα το θεωρώ μια καλή αρχή για να μπουν και άλλοι στο παιχνίδι.
January 29th, 2010 at 8:27 pm
@Παναγιώτης:εννοείται ότι συμφωνώ με τα λεγόμενά σου, και δεν ήθελα να συγκρίνω το open λογική του OLPC με την κλειδωμένη τακτική που ακολουθεί η Apple. Και πολύ σωστά λες ότι ειδικά για ένα εκπαιδευτικό σύστημα το ελεγχόμενο περιβάλλον θα ήταν ότι χειρότερο. Απλά ήθελα μόνο να δείξω μια προοπτική που θα μπορούσε να έχει το iPad.
February 3rd, 2010 at 2:37 am
Aν και ο ίδιος ο Jobs δήλωσε ότι το target είναι τα netbooks κανείς δε φαίνεται να ασχολείται με αυτό το θέμα. Το ipad δεν τα ανταγωνίζεται αλλά απλά τα αποφεύγει. Ο λόγος μάλλον απλός: Ο χρήστης που χρειάζεται το mobility και τις δυνατότοτητες ενός netbook απλά δεν είναι υποψήφιος αγοραστής του Ipad. Μάλλον κατευθείνεται απευθείας σε netbook pc (που μπορεί να έχουν και τι μισή τιμή του ipad και μεγαλύτερο σκλήρο, μνήμη,cpu,πιθανό κάμερα και full software) ή σε macbook, macbook pro/air.
Αν εισάγουμε στον ανταγωνισμό και το ibook store τότε μάλλον πρέπει να δούμε ως ανταγωνιστές και την “πεζή” κατηγορία των ebooks. Ποιοι είναι εκεί οι ανταγωνιστές; Το Kindle, το Nooz ή το Sony Reader. Τα προβλήματα τους πολλά: Είναι ασπρόμαυρα, δύσχρηστα, βαριά για αυτό που προσφέρουν, και κάνουν μόνο μια λειτουργία. Γιατί το ipad δε δοκίμασε να χτυπήσει αυτή την μάλλον εύκολη κατηγορία; Το μόνο επιτυχημένο προϊόν στην κατηγορία μπορεί να θεωρηθεί το Kindle και μάλιστα με πολλές ενστασεις όταν η Amazon δεν ανακοινώνει ποτέ νούμερα για την “επιτυχία” του προιόντος. Αν ανακοινωθούν πολλοί μάλλον θα έχουνε αντιρρήσεις για το τι σημαίνει επιτυχία και τι όχι. Τα άλλα ebooks είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα.
Εκεί εστιάζεται το θέμα της ταυτότητας.Είναι προφανές οτι η Apple δε θέλει να δεσμεύσει το ipad στην κατηγορία των ebooks. Όμως το λειτουργικό του, το hardware αλλά και οι προσδοκίες πoυ αρχίζει να αποκτά η αγορά από το Ipad είναι ακριβώς αυτές: Ένα εξαιρετικά αναβαθμισμένο ebook reader με web και multimedia capabilities σε έγχρωμη οθόνη.
Αντίθετα παρουσιάζεται ουσιαστικά σαν ένα πολυχρηστικό και εύχρηστο mini υπολογιστής.Κάπου εκεί ξεκινάνε τα πυρά ομαδόν απο τα tech sites που λένε λίγο πολύ στην Apple οτι αν θέλει να πασάρει ένα φτηνό tablet computer, τότε αυτό δεν είναι το Ipad. Αν το παρουσίαζε ως ebook reader με full extra τότε η αντιμετώπιση πιστεύω θα ήταν διαφορετική.
Εδώ πέρα εισάγεται και το πρόβλημα με το target group. Γιατί δεν χτύπησε τα ebooks και δεν έβαλε το ipad μεταξύ ebook και netbook; Κατά την άποψη μου γιατί ούτε τα ίδια τα ebooks δε ξέρουν σε ποια κατηγορία καταναλωτών απευθύνονται. Δεν υπάρχει εδραιωμένη βάση πελατών στους οποίους μπορεί να πει “Κοιτάξτε, το ipad είναι σαν ότι ξέρατε μόνο που είναι έγχρωμο και καλύτερο” όπως έκανε με το ipod/iphone. Αν η χρήση του Kindle είναι να το χρησιμοποιείς on the go, όπως λεγόταν, απέτυχε. Ό λόγος δεν είναι μονο η χρηστικότητα της συσκευής αλλά και το περιβάλλον που καλείται να λειτουργήσει. ΔΕΝ μπορείς να διαβάσεις on the go σε σταθερή βάση για να πληρώσεις αυτά τα λεφτά σε ebooks για ευκολία.Είχα πάρει και εγώ στην Αγγλία αλλά μετά απο δύο τρείς φορές το παράτησα σπίτι.
Στα πολυσύχναστα metro,τα audiobooks έχουνε μεγαλύτερη πέραση.Στο λένε στα βιβλιοπωλεία, και στα computer stores: Παίζουν και στα πιο φτηνά mp3 players, το χρησιμοποιείς ακόμα και σε απόλυτο στρίμωγμα και δε χρειάζεται να διακόπτεις τον αφηγητή όταν κατεβαίνεις απο το λεωφορείο/μετρό, δε σπάει έυκολα και δε φοβάσαι οτι θα το χάσεις/κλέψουν. Aν το στοίχημα του ipad είναι οτι προσθέτει web και multimedia experience on the go σε καθημερινή βάση, καλείται να λειτουργήσει σε μάλλον αντίξοο περιβάλλον, όπου ο χρήστης πολύ πιθανό να μη μπορεί να το χρησιμοποιήσει λόγω χώρου, έλλειψη υποδομών (στα μετρό σπανίως υπάρχει αποδεκτό 3G signal και ακόμα σπανιότερα Wifi) αλλά και λόγους μεταφοράς ( +1 κιλό στο βάρος μεταφοράς καθημερινά). Μπορεί να αποδειχθεί ένας εξαιρετικός υπολογιστής διακοπών ή σύντομων ταξιδίων (μας αρέσει η φιγούρα στα αεροπλάνα) αλλά θα μπορώ να περνάω τις φωτογραφίες μου απο την DSLR μου, να μεταφέρω τα βασικά αρχεία μου μαζί μου ή να κάνω ένα sound call απο msn/skype;
Για το σπίτι η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη. Εγώ ακόμα χρησιμοποιώ χάρτινα βιβλία. Δε ξέρω γιατί, μου φαίνεται ακόμα πιο φυσιολογικό. Μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιεί για να διαβάζει βιβλία στο σπίτι ή να βλέπει sites στο internet, ή να παίζει παιχνίδια. Αλλά γιατί να το κάνει στο ipad και οχι στην 19άρα οθόνη του; Γιατί να κατεβάσει ταινίες όταν μπορείς να τις δείς μόνο στο ipad και όχι να τις εξάγεις στο home cinema; Ίσως η απάντηση στο home use είναι οτι όλα αυτά τα κάνεις απο τον καναπέ, και έχεις μια συσκευή που κινείται ελεύθερα στο σπίτι, και μπορείς να διαβάζεις mails/ internet/books ενώ π.χ μαγειρεύεις. Μένει να αποδειχθεί αν ο κόσμος θα πληρώσει 500-900$ για αυτή την ευκολία. Γιατί όμως να κάνεις μόνο εσύ multitasking και όχι και το ipad σου;
anakiklosis´s last blog ..Ζαγωρίτης Rulez….