Τα εκπληκτικά ποσοστά των Οικολόγων Πράσινων στις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών έστρεψαν την προσοχή των πολιτών επάνω τους. Δεν συμφώνησα ποτέ με τις αναλύσεις πολιτικών και δημοσκόπων ότι η πρόθεση ψήφου προς τους ΟΠ είναι μια ψήφος αρνητική προς το σύστημα – μια ψήφος αντίδρασης.
Αντίθετα, πιστεύω ότι η διάθεση που δείχνει ο κόσμος να ψηφίσει ένα πράσινο κόμμα είναι μια ψήφος θετική, μια ψήφος με διάθεση δράσης. Πιστεύω ότι οι πολίτες με αυτή την πρόθεση ψήφου δείχνουν στον πολιτικό κόσμο μια προτεραιότητα δράσης, να βάλουμε μπροστά μέτρα που ευνοούν το περιβάλλον, την ποιότητα της ζωής μας, αλλά και μια διέξοδο στο αναπτυξιακό αδιέξοδο που έχουμε οδηγηθεί στην κοινωνία.
Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι οι πολίτες δείχνουν διάθεση να ψηφίσουν ένα άγνωστο σε αυτούς κόμμα, με άγνωστα (εν πολλοίς) πολιτικά στελέχη. Δείχνουν να ψηφίζουν περισσότερο τη γενική ιδέα της πράσινης προτεραιότητας, παρά το συγκεκριμένο κόμμα για το οποίο δείχνουν να μην γνωρίζουν πολλά.
Το καλό που έχουν όμως οι θετικές δημοσκοπήσεις είναι ότι φέρνουν υποχρεωτικά στην πρώτη γραμμή τα στελέχη των ΟΠ, και μπορούμε όλοι να μάθουμε απο πρώτο χέρι τι πιστεύουν και ποιοί είναι. Τον Μιχάλη Τρεμόπουλο, πιό συγκεκριμένα, δεν τον γνώριζα ως πολιτικό στέλεχος. Είχα ακουστά μόνο το όνομα. Πρόκειται για τον επικεφαλής του Ευρωψηφοδέλτιου των Οικολόγων Πράσινων.
Το πρώτο που άρχισα να μαθαίνω γιαυτόν ήταν οι κατηγορίες που άρχισαν να εκτοξεύονται από διάφορα εθνικιστικά (ή “πατριωτικά” όπως αυτοαποκαλούνται) blogs για τη στάση του σχετικά με την ονομασία δρόμου στη Θεσσαλονικη ως Κεμάλ Ατατούρκ, ή για διάφορες θέσεις του για το Μακεδονικό. Τέτοιου είδους αιτιάσεις τις προσπερνώ γιατί από πίσω κρύβονται πολλά περίεργα πράγματα, και δεν θέλω να συμμετέχω σε ένα φαινόμενο που παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, με πολίτες οι οποίοι έχουν αρχίσει να εκτοξεύουν με μεγάλη ευκολία κατηγορίες για “μειοδότες” και “εθνοπροδότες”. Το Ελληνικό Διαδίκτυο έχει αρχίσει να γίνεται το χώμα στο οποίο καλλιεργείται αυτή η επικίνδυνη κατάσταση – και πολλοί από εμάς δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα ζώντας σε ένα άλλο, παράλληλο σύμπαν.
Από την άλλη, όσο περνούσαν οι μέρες, μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι στην ατζέντα της συζήτησης για τους ΟΠ παρέμεναν τα λεγόμενα “εθνικά” θέματα, και οι ίδιοι δεν έκαναν καμία προσπάθεια να τη στρέψουν στο δικό τους, προνομιακό πεδίο κουβέντας, όπως οι προτάσεις τους για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, και την πράσινη ανάπτυξη.
Βλέπω τη συνέντευξη του Μ. Τρεμόπουλου στον Σταύρο Θεοδωράκη για τα Νέα, και διαβάζω οτιδήποτε άλλο, εκτός από τα θέματα της οικολογίας και τις προτάσεις των ΟΠ. Ακόμη και αν ο δημοσιογράφος έχει τις δικές του προτεραιότητες σε μια τέτοια κουβέντα, το πολιτικό αντικείμενο της συνέντευξης οφείλει να στρέψει τη συζήτηση στα θετικά στοιχεία της δικής του παρουσίας και όχι να σύρεται.
Ακόμη και άλλα στελέχη του Ευρωψηφοδέλτιου των ΟΠ, όπως ο Αντώνης Καφετζόπουλος, δείχνουν παντελώς αδύναμα να θέσουν τη δική τους πράσινη ατζέντα των ζητημάτων, και γίνονται βορά των Media πρώτα, και μετά των εθνικιστών bloggers για θέματα άσχετα από την πράσινη ανάπτυξη.
Εκείνο που μου έδωσε όμως τη χαριστική βολή είναι η συνέντευξη που έδωσε ο Μ. Τρεμόπουλος στο TVXS σε video, όπου μίλησε εφ’ όλης της ύλης, ελεύθερα (από ό,τι φάνηκε), χωρίς κάποια προφανή πίεση από τη δημοσιογράφο που του έπαιρνε τη συνέντευξη για την ατζέντα της κουβέντας.
Η εικόνα που μου έδωσε ήταν αυτή ενός αριστερού που έχει αδικηθεί από το χώρο του, και δια της “διαφοροποιήσεως” (παλιά τεχνική του μάρκετινγκ) κατάφερε να μπει στο προσκήνιο. Είδα ένα άνθρωπο με πολλές πικρίες, πολλή αρνητική διάθεση, χωρίς πάθος και ενθουσιασμό για την προοπτική να αναπτύξουμε την κοινωνία μας μέσα από την προσπάθεια να ανατρέψουμε την κλιματική αλλαγή.
Τον είδα να λέει πως αυτός έχει κάνει “συντριπτικά περισσότερους” αγώνες από άλλους που σφετερίζονται τώρα το χώρο της πράσινης πρότασης. Τον άκουσα να απολογείται για το πόσο τον έχουν αδικήσει στο παρελθόν. Ακόμα και για τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία από το ΝΑΤΟ τον άκουσα να μιλά με περίσιο πάθος!!!
Το μόνο που δεν άκουσα είναι μια ενθουσιώδης Πράσινη πρόταση προς τους Έλληνες πολίτες. Βεβαίως, υπήρχαν κάποιες αναφορές για τους αγώνες που έχει κάνει ενάντια σε αντιπεριβαλλοντικές παρεμβάσεις του κράτους, αλλά σε καμία περίπτωση επεξεργασμένες προτάσεις για το τι θα έκανε αυτός σαν κυβέρνηση για τη νέα ανάπτυξη που οραματίζεται.
Το παρακάτω video είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό από τα 4 της συνέντευξης, με τους “Γιουγκσλαβικούς αγώνες” από τη μία, αλλά και την πλήρη έλλειψη θέσεων για τα πράσινα ζητήματα (μετά το 4:25′).
Το πρόβλημα Τρεμόπουλου είναι το τυπικό πρόβλημα της έλειψης πολιτικού προσωπικού που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα. Εύκολα μπορεί κάποιος (με βάση τις συγκυρίες) να αναδειχθεί στο πολιτικό σκηνικό (βλέπε παλιότερα Αβραμόπουλος κλπ), αλλά πολύ γρήγορα ο κόσμος ανακαλύπτει ότι δεν υπάρχει κανένα βάθος, καμία ουσία πίσω από την πολιτική του πρόταση.
Ο Μιχ. Τρεμόπουλος χωρίς να το αντιλαμβάνεται θα ενισχύσει κι αυτός το δικομματισμό στην Ελλάδα, απογοητεύοντας για άλλη μια φορά το μέσο Έλληνα πολίτη που πιστεύει ότι βρήκε μια εναλλακτική (και μάλιστα θετικής δράσης) πρόταση. Γιατί δεν είναι δυνατόν σε αυτή τη μίζερη συζήτηση που αναπαράγει ο Μιχ. Τρεμόπουλος, να μην αναγνωρίσουν οι πολίτες τη συνταγή μιας ακόμα αποτυχίας.
Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι το πολιτικό κίνημα της πράσινης ανάπτυξης και της Οικολογίας έχει σπουδαίο μέλλον και στην Ελλάδα, και έχει έρθει για να μείνει. Πιστεύω απόλυτα ότι θα εμφανιστούν εναλλακτικές προτάσεις που θα υποκαταστήσουν με αυθεντικό τρόπο τη σημερινή αριστερή ρητορική του Μιχάλη Τρεμόπουλου, ή την γραφική παρουσία άλλων οικολογικών κομμάτων.
Και το πιστεύω αυτό, επειδή δεν πρόκειται για την πρόταση να ψηφίσουμε τις “ικανότητες ενός συγκεκριμένου προσώπου” (όπως στην περίπτωση του Στέφανου Μάνου), αλλά επειδή πρόκειται για την πρόταση να λύσουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα του αιώνα στον οποίο έχουμε μπει. Χρειαζόμαστε μόνο λίγο χρόνο και υπομονή.
ΥΓ: Πιστεύω απόλυτα ότι το πρόβλημα που παραθέτω παραπάνω “δένει” σε μεγάλο βαθμό με το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη για την πολυπλοκότητα των εναλλακτικών προτάσεων, οι οποίες ευνοούν τις συντηρητικές λύσεις, για το οποίο έγραφα χθες.
Η πρόταση Τρεμόπουλου είναι μια πολύπλοκη πρόταση που δίνει πολλαπλά μηνύματα, προσπαθεί να ικανοποιήσει την αριστερή σκέψη, αλλά και την κεντρώα, προσπαθεί να βάλει οράματα για το μέλλον (Οικολογία), αλλά τα δένει και με αμφιλεγόμενες στιγμές του παρελθόντος (Γιουγκοσλαβία, Μακεδονικό) που στέλνουν διαφορετικά σήματα σε ανθρώπους με διαφορετικές καταβολές, με τελικό αποτέλεσμα να βγαίνει μια πολύπλοκη πρόταση, δυσνόητη σε πολλούς, που μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση των συντηρητικών δυνάμεων.
ΥΓ2: όταν μιλώ για “συντηρητικές δυνάμεις” δεν αναφέρομαι υποχρεωτικά σε δεξιά κόμματα, αλλά σε δυνάμεις που υπάρχουν σε όλο το φάσμα της πολιτικής γεωγραφίας – όπως και το αντίθετο φυσικά…
May 31st, 2009 at 13:05
Συμφωνώ οι ΟΠ είναι σχεδόν ανύπαρκτοι και χωρίς ουσιαστικές προτάσεις, στα οικολογικά θέματα πιστεύω ότι ο Μάνος είναι αρκετά πιο ουσιαστικός
May 31st, 2009 at 14:40
Νίκο συμφωνώ σε αρκετά. Αν κάτι χρεώνω στον Τρεμόπουλο (αλλά και την ελληνική πολιτική παθογένεια είναι το one man show). Για προτάσεις http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=13:program-brief&catid=6:program-2
επίσης οι πολίτες συγκρίνουν και τις ανύπαρκτες προτάσεις των δυο μεγάλω κομμάτων. αν τα κόμματα αυτά είχαν προτάσεις ΠΟΥ ΝΑ ΤΗΡΟΥΣΑΝ τότε θα έμεναν για πολύ καιρό επιθυμητά. Στην σουηδία για πόσες δεκαετίες είχαν σοσιαλδημοκράτες.
ΥΓ. Τον κακομοίρη τον Καφέ, έγινε πραγματική βορά κι όμως είναι κρίμα γιατί κάτι ψέλισε για ΟΗΕ. http://www.tvxs.gr/blog/?p=102
May 31st, 2009 at 15:51
Οντως οι οικολογικές θέσεις των …Οικολόγων Πρασίνων είναι να ανεβούμε πάνω σε μία σπηλιά να μη καίμε ρεύμα κλπ. Τώρα όμως βρήκαν τη χαρά τους με τις επιθέσεις που τους γίνονται και με τη βοήθεια καναλαρχών και εκδοτών θα τα πάνε μια χαρά στις ευρωεκλογές.
Το τελευταίο άρθρο του Σωτήρης Μπουζάρας… Μάκης Τριανταφυλλόπουλος: ενημέρωση με το κιλό!
May 31st, 2009 at 21:26
Νίκο το γραπτό σου είναι σφαιρική ματιά. Αλλά πρέπει να τονίζουμε όλοι, ως σκεπτόμενοι πολίτες, ότι ο κάθε ένας που θέλει να εκμεταλλευθεί το πολιτικό κενό και την αντίδραση των πολιτών, πρέπει να μπει στο σκηνικό με καθαρότητα ιδεών και χωρίς να κρύβει προσωπικές αιχμές. Γιατί κάτι τέτοιο είναι μια παλαιοκομματική και επικίνδυνη πρακτική.
Αν ο κ. Τρεμόπουλος έχει προσωπικά πολιτικά απωθημένα ή αν πραγματικά πιστεύει στο green deal, αυτό δεν είναι απλό θέμα για να το προσπεράσουμε. Γιατί η ιστορία του τόπου μας αποδεικνύει, ότι πολλοί πίσω από μια ωραία ατζέντα, έκρυβαν κρίσιμα αρνητικά στοιχεία πολιτικής και προσωπικής συμπεριφοράς.
Η πράσινη ανάπτυξη θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια και όπως λες είναι πεδίο δόξης λαμπρό για όποιον ασχολείται. Πρέπει να αλλάξουν οι επιχειρήσεις, τα δίκτυα αγορών, οι καταναλωτές, οι κρατικές πολιτικές. Για να ζήσουμε. Εμένα λοιπόν μου φαίνεται ύποπτο κάποιος να κάνει αφίσσα αυτό το θέμα, εγώ να την κοιτώ και τριγύρω να ακούω ότι προσπαθεί να διαγκωνιστεί με τα αριστερά κόμματα ή με άλλες πολιτικές ομάδες. Για το ποιός είναι λιγότερο ή περισσότερο “πατριώτης”.
Τελικα όλα καταλήγουν στα πρόσωπα. Μας το έδειξε η Αμερική
Ευχαριστώ για το ερέθισμα
Το τελευταίο άρθρο του Τάσος Παγκάκης… Οικολόγοι: πολιτικές ομάδες που φτιάχτηκαν με προσωπικούς συμβιβασμούς δεν μας λένε ΟΛΕΣ τις θέσεις τους
June 1st, 2009 at 00:59
“Το μόνο που δεν άκουσα είναι μια ενθουσιώδης Πράσινη πρόταση προς τους Έλληνες πολίτες. Βεβαίως, υπήρχαν κάποιες αναφορές για τους αγώνες που έχει κάνει ενάντια σε αντιπεριβαλλοντικές παρεμβάσεις του κράτους, αλλά σε καμία περίπτωση επεξεργασμένες προτάσεις για το τι θα έκανε αυτός σαν κυβέρνηση για τη νέα ανάπτυξη που οραματίζεται.”
Νίκο, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση από ένα μικρό κίνημα που ψάχνεται ακόμα και χωρίς κοινοβουλευτική θητεία να έχει προτάσεις κόμματος εξουσίας. Εδώ το ΚΚΕ 30 χρόνια είναι στη βουλή και η θέση του είναι (μακάρι να γινόταν) 1400 ευρώ βασικός μισθός στην ελλάδα που δε παράγειτίποτα.
June 1st, 2009 at 09:15
Καλημέρα και καλό μήνα
apneagr
June 1st, 2009 at 18:59
@ΚΟΣΜΑΣ αυτό σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να κατεβαίνει στην πολιτική αρένα ζητώντας να τον ψηφίσουμε χωρίς να έχει κάνει ένα βασικό homework με θέσεις και ιδέες που τον κάνουν να ξεχωρίζει από τους υπάρχοντες?
Δεν νομίζω ότι θα πρέπει η πολιτική να είναι τόσο εύκολη υπόθεση – να φοράμε ένα καπέλο να λέμε και 5 τσιτάτα και να ζητάμε ψήφο.
June 2nd, 2009 at 15:23
το 1963 οι διαδηλωτες εκαιγαν τις εφημεριδες του λαμπρακη για την προστυχεια των στους λαικους αγωνες , τωρα νομιζω οτι την δουλεια αυτη την ανελαβαν οι δημοσκοποικαι ενα τμημα πληρωμενων κονδυλοφορων.πασαρουν τον τρεμοπουλο για να παιξουν το παιγνιδι αποδυναμωσης του πολιτικου σκηνικου. σοβαρα πιστευετε οτι αυτη η ομαδα θα παρει 8/τα εκατο θα ειναι ντροπη του λαου μας αν φτασει στο σημειο αυτο.πιστευω οτι ο τρεμοπουλος με δυσκολια θα φτασει στο 2.2 τα εκατο.και οπως καθε φορα θα παρει τον μακρυτερο .οσο για τουσ δημο[σ]κοπους ας ψαχνουν απο τωρα τις δικαιολογιες των που θα βρεθουν πολυ μακρια απο τις προβλεψεις των.αυτες οι εκλογες θα ειναι η κηδεια πολλων απο τις τοσο πολλες δημοσκοπηκες εταιρειες της χωρας μας
June 3rd, 2009 at 12:36
Αγαπητοί φίλοι αυτό αποκαλείται “sick λάσπη”. Ο Τρεμόπουλος δεν είναι οι Ο.Π. Είναι άνθρωπος που τελευταία σχολιάζουν μέχρι και το σώβρακό του και νοιώθει συχνά απειλούμενος και απολογούμενος.
Οι θέσεις των Ο.Π για πράσινη οικονομία, πράσινη παιδεία κλπ, αναφέρονται αναλυτικά στα έντυπα που έχουν εκδοθεί . και πραγματικά εκει μπορεί ο καθένας να βρεί φρέσκιες και υλοποιήσιμες πολιτικές ιδέες. Αρκεί να ψάξει.
Ο αρθρογράφος ούτε έψαξε ούτε ήθελε να ψάξει. Απλά πήρε το φτιάρι, με διανοουμενίστικο ύφος, και άρχισε την δουλειά για την οποία πληρώνεται.
Άκου πρόταση εξουσίας από τους Πράσινους.
Αυτήν δεν θα την κάνουμε εμείς σαν σταλινική ιντελιγκέντσια.
Η δρώσα, ευαίσθητη οικολογικά, και μαχητική κοινωνία οφείλει μια πρόταση. Οι πολίτες στο προσκήνιο ….
June 4th, 2009 at 00:20
Στην τελευταία συκοφαντική κίνηση (από ποιόν άραγε
εναντίον του Μ. Τρεμόπουλου (ελπίζω να καταλαβαίνετε οτι επίθεση δεν είναι μόνο προσωπική) υπάρχει απάντηση, αυτή εδώ:
http://www.ecogreens-gr.org/Docs/EG_Ethnika.pdf
June 4th, 2009 at 11:38
Αγαπητέ “Θοδωρή” δεν θα σε ρωτήσω να μου πεις από ποιον πληρώνομαι για να γράψω τα άρθα μου. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν θα επανέλθεις να απαντήσεις – γιαυτό άλλωστε γράφεις με ένα σκέτο όνομα, χωρίς καμία διαδικτυακή ταυτότητα.
Απλά επιβεβαιώνεις την παραδοσιακή αριστερή ρητορική για την οποία μιλάω – “αν κάποιος διαφωνεί με όσα λέμε, τότε πιθανότατα είναι πληρωμένο όργανο κάποιων κρυφών κέντρων εξουσίας”.
Απλά δεν έχετε καταλάβει ότι δεν πουλάει πλέον αυτό το παραμύθι….
June 5th, 2009 at 02:40
Γεια και χαρά στην παρέα.
Ξεκίνησα να διαβάζω την παραπομπή μιας καλής φίλης στο άρθρο του Νίκου για τον Τρεμόπουλο και καταλήγω σ’ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ξενυχτάκια που έκανα ποτέ, και σας ευχαριστώ όλους γι’ αυτό.
Οσο για την ουσία της συζήτησης, πιστεύω ότι καθένας που εκτίθεται στο παιχνίδι της αναζήτησης, και θέλει να είναι ανοιχτός, είναι δύσκολο να μην παραδεχτεί ότι τον άλλαξε λίγο το ταξίδι. Ισως να βγήκε σε άλλο λιμάνι πιο όμορφο. Μήπως η αποδοχή του Τρεμόπουλου απλά ως έχει, χωρίς μια ενδόμυχη αναζήτηση ηγέτη, να είναι το προσωπικό μας στοίχημα-άνοιγμα στην πολυπλοκότητα-ρισκο, που εννοεί ο Μανδραβέλης στο άρθρο που παραπέμπει ο Νίκος, απέναντι στη συντηρητική στάση ζωής.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα πιο ισχυρά χτυπήματα των αντιπάλων αφορούν την προσωπική αξιοπιστία, με αναφορά όμως στό σύνολο της προσωπικότητας, σε ύποπτο φλέρτ είτε με τη γενίκευση είτε με την υπεραπλούστευση.
Θα δοκίμαζα,τον Τρεμόπουλο μαζί με τους ΟΠ αλλά κι εμένα τον ίδιο και θα έκρινα την αξιοπιστία όλων μας απέναντι στο συγκεκριμένο, εννοώ στην προώθηση μιας λίγο πιο ουσιαστικής ενασχόλησης με το θέμα περιβάλλον. Γιατί να μην είναι αυτό το “αλλο λιμάνι” της αναζήτησής μας για λίγη συμμετοχή παραπάνω, που… “αν μου κάτσει” ίσως να ντρέπομαι λιγότερο γι “αυτόν τον κόσμο τον καλό, το χιλιομπαλωμένο” όταν τον παραδώσω στους γιούς μου “την ώρα που θα φεύγω”;
Σας ευχαριστώ και πάλι.