Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το συνέδριο της ΝΔ το περασμένο Σαββατοκύριακο. Το βρήκα ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι πρόκειται εν τέλει για μια σκληρή ιδεολογική μάχη και όχι μόνο για μάχη προσώπων. Σε αυτή την εκλογή κρίνεται το ποιά κατεύθυνση θα πάρει το δεύτερο κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα, και αυτό θα έπρεπε να ενδιαφέρει κάθε σκεπτόμενο πολίτη – όχι μόνο τους Νεοδημοκράτες.
Ανεξάρτητα αν κάποιος έχει καλύτερη ή χειρότερη εικόνα για τη Ντόρα, η άποψη μου είναι ότι η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά θα είναι ένα επικίνδυνο για την Ελληνική πολιτική σκηνή κόμμα. Πρόκειται για έναν πολιτικό – ορισμό του οπορτουνισμού, λουστραρισμένο ακροδεξιό, που δεν διστάζει να μετέλθει οποιουδήποτε μέσου προκειμένου να επικρατήσει. Ακούγοντας την ομιλία του στο συνέδριο, έφριξα ακούγοντας τον να συγκρίνει τον εαυτό του με τον …Ομπάμα!
Προσπάθησε να ταυτίσει τη δική του προσπάθεια ιδεολογικής περιχαράκωσης της ΝΔ, με τις αιτίες της επιτυχίας του Ομπάμα. Είπε:
…Η γερουσιαστής Χίλαρι Κλίντον υποστήριξε ότι έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στον ευκαιριακό, τον ταλαντευόμενο, τον οριακό ψηφοφόρο. Αυτόν που ψηφίζει πότε το ένα μεγάλο κόμμα, το Δημοκρατικό και πότε τους ρεπουμπλικάνους.
…Απέναντι στη Χίλαρι, ένας άλλος άγνωστος τότε Γερουσιαστής ο Ομπάμα, υποστήριξε κάτι διαφορετικό, ότι «δεν μπορούμε συνεχώς κυνηγώντας τον ευκαιριακό ψηφοφόρο να χάνουμε τον μόνιμο, ότι δεν μπορούμε κυνηγώντας τους ταλαντευόμενους να χάνουμε τους σταθερούς, δεν μπορούμε ψαρεύοντας στις όχθες του ποταμού να χάνουμε την κοίτη». Τη συνέχεια νομίζω την ξέρουμε όλοι. Ο Ομπάμα κέρδισε και ύστερα θριάμβευσε και στις προεδρικές εκλογές.
Φυσικά, τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακρυά από την αλήθεια. Ο Ομπάμα πρέσβευε ακριβώς το αντίθετο. Τη σύγκλιση ανθρώπων, ιδεών και θέσεων, ακόμα και των πιο διαφορετικών, πάνω στη βάση των ελάχιστων κοινών αρχών, προκειμένου να βγει η χώρα τους από τα αδιέξοδα του Μπους. Η στάση ζωής του είχε να κάνει με τη γεφύρωση των κομματικών διαφορών, την προσέγγιση, τη συνεννόηση και το διάλογο. Έφτασε στο σημείο να κρατήσει ακόμα και Ρεπουμπλικάνους στην κυβέρνηση του, προκειμένου να κάνει πράξη αυτές τις ιδέες.
Έρχεται τώρα ο Σαμαράς και παριστάνει τον Ομπάμα, ελπίζοντας ότι απευθύνεται σε ένα κοινό ανίδεο, που δεν μπορεί να δει κριτικά τα όσα λέει. Ο οπορτουνισμός σε όλο του το μεγαλείο.
Συμφωνώ γενικά με την ανάλυση του Αχιλλέα Πεκλάρη ότι η Ντόρα έκανε ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος με το να μην δεχθεί την ψηφοφορία και από φίλους, κρατώντας την εκλογική διαδικασία μόνο σε μέλη του κόμματος. Προφανώς, πίστεψε ότι το “δαχτυλίδι” της διαδοχής που της έδωσε ο Καραμανλής ήταν αρκετό για την εκλογή της, την οποία κράτησε εντός των μελών τα οποία θα πήγαιναν εκεί που θα τους υποδείκνυε ο πρώην αρχηγός. Προφανώς έκανε λάθος, οι καραμανλικοί αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τν αρχηγό που τους “πρόδωσε”, και τώρα πρέπει να το μαζέψει.
Είναι βέβαιο ότι η ΝΔ με τον Σαμαρά αρχηγό θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο, και το ΠΑΣΟΚ θα μακροημερεύσει στην εξουσία. Όμως δεν βλέπω τίποτα καλό σε αυτό – ακόμα και για τους πασόκους. Ένα κόμμα σαν τη ΝΔ, σκληρά περιχαρακωμένο και συρρικνωμένο, είναι επικίνδυνο. Για όλους μας.
November 10th, 2009 at 7:00 pm
Δηλαδή, μόνο ο Σαμαράς είναι ένα αχρείος οπορτουνιστής που συγκρίνει εαυτόν με Ομπάμα. Ρωτάω, γιατί από τότε που ο Αμερικανός πρόεδρος εκλέχθηκε, δεν υπάρχει πολιτικός ανά την υφήλιο που να μην προσπάθησε να τον αντιγράψει, ενώ στις πρόσφατες εκλογές στη χώρα μας είδαμε και αστείες προσπάθειες των δυο υποψηφίων πρωθυπουργών να τον μιμηθούν ακόμα και στην κινησιολογία.
Τώρα, αν όντως είναι ο Σαμαράς “λουστραρισμένος ακροδεξιός”, δεν μπορώ να το γνωρίζω.Το θεωρώ, όμως, ακραίο ως χαρακτηρισμό και μου χτυπάει πολύ άσχημα, όταν το βλέπω να βγαίνει αυτό ως συμπέρασμα από ανάγνωση μέρους της ομιλίας του το Σάββατο. Να τονίσω μάλιστα πως δεν είμαι καν οπαδός του.
Ακόμα, αν και θεωρώ εαυτό συνειδητά φιλελεύθερο (αν και καλύτερο θα ήταν να μη βγάζαμε τα φιλελευθερόμετρα), δεν με πείθει ο φιλελεύθερος λόγος της κυρίας Μπακογιάννη σε κανένα σημείο, όπως θεωρώ και αστείο τον απίστευτο συμψηφισμό στον όρο “κοινωνικός φιλελευθερισμός” που επιδιώκει ο κύριος Σαμαράς.
Προσωπικά θα ψηφίσω στις εκλογές για ανάδειξη αρχηγού της ΝΔ και βρίσκω απολύτως λογικό, πως κάποιος πρέπει το ελάχιστο να εγγραφεί μέλος του κόμματος για να έχει αυτό το δικαίωμα. Όπως και στις ΗΠΑ ακριβώς θα πρέπει να είσαι “registered” μέλος των Δημοκρατικών ή Ρεπουμπλικάνων για να ψηφίσεις τους υποψήφιους για την προεδρία του κόμματος. Μια διαδικασία πολύ απλή, όπως φαίνεται θα είναι και γι την εγγραφή μέλος της ΝΔ.
Γιατί δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί κάποιος να ψηφίζει για τον αρχηγό ενός κόμματος, που δεν ασπάζεται στο ελάχιστο της αρχές του. Εφόσον δεν τον αφορά ιδεολογικά, δεν πρέπει να έχει και δικαίωμα να αποφασίσει γι’ αυτό το κόμμα. Αρκετά ξεμείναμε στη νοοτροπία της Eurovision.
Να το θέσω και πιο απλά και ίσως πιο κατανοητά σε όσους είναι οπαδοί μιας ομάδας, εγώ ως φίλαθλος του Παναθηναϊκού δεν θα ήθελα ποτέ ένας φίλαθλος της ΑΕΚ ή του Ολυμπιακού να ψηφίσει και αυτός για την ανάδειξη προέδρου της ομάδας μου. Γιατί είναι ανταγωνιστικοί προς τον Παναθηναϊκό και είναι λογικό να μην θέλουν το καλό του.
Γνωρίζω, βεβαίως πως εσείς θα θέλατε ανοικτή ψηφοφορία για να συμμετέχουν και οι ανένταχτοι του μεσαίου χώρου. Απορώ, όμως, πόσοι από τον μεσαίο χώρο θα πήγαιναν να ψηφίσουν για κάτι που δεν τους αφορά άμεσα, όταν είδαμε μάλιστα τόσα μεγάλα ποσοστά αποχής στις Εθνικές εκλογές που αφορούσαν απαξάπαντες (και ενώ μάλιστα γνωρίζουμε πως και πολλοί ΝΔ δεν θα πάνε). Λογικά αν άνοιγε η ψηφοφορία, θα άξιζε να γίνει εφόσον συνέρρεαν κατά χιλιάδες οι κεντρώοι για να ψηφίσουν. Έτσι αντί να έρθουν τώρα οι 300.000 που υπολογίζουν, να πήγαιναν 1,5 εκ. Όμως αν είναι από 300.000 και πάνε στις 350.000 και να ψηφίσουν και 50.000 ανένταχτοι, γιατί να κριθεί απ’ αυτούς το αποτέλεσμα (που θα κριθεί, εφόσον οι διαφορές είναι τόσο μικρές), όταν θα υπάρχουν -βάσιμα- και υπόνοιες πως ίσως παρακινήθηκαν για πολύ συγκεκριμένους λόγους… Γιατί να εκλεγεί ένας αρχηγός αντιπολίτευσης με μια τέτοια μεγάλη σκιά.
Τέλος, επειδή τονίσατε πως ο Σαμαράς θα έκανες τα πάντα για να ανέλθει στην εξουσία, θα θελα να πω πως από την πλευρά χιλιάδων (και ας μην έχω στοιχεία στα χέρια μου) Νεο Δημοκρατών αυτό έχει πράξει η κ. Μπακιγιάννη. Ο μηχανισμός κατ αρχάς που είναι εμφανώς πως έχει στήσει εδώ και χρόνια, αυτό εξυπηρετεί. Ο μηχανισμός αυτός κάθε άλλο παρά καλή εικόνα της προσδίδει, αφού εν τέλει κάνει και τον Σαμαρά τον ήρωα που παλεύει μόνος του, αλλά στο τέλος βγαίνει νικητής.
Όσον αφορά τις δικές της πολιτικές επιτυχίες, πραγματικά ως Δήμαρχος Αθηναίων δεν θυμάμαι να πέτυχε κάπου, έστω και μια αλλαγή σε αυτή την τραγική πόλη, ενώ δεν θεωρώ επιτυχημένη και την εξωτερική πολιτική που άσκησε (ασχέτως αν εύκολα καταλαβαίνει κανείς, πως και ο Καραμανλής είχε μεγάλο μερίδιο ευθύνης σε αυτή και σίγουρα τον πρώτο λόγο). Επομένως, δεν με πείθει μέχρι στιγμής γιατί να την εμπιστευτώ. Αναγνωρίζω πως είναι σύγχρονη πολιτικός, με επαφή με τα Νέα Μέσα, αλλά δεν την ψηφίζω για σύμβουλο εταιρείας, αλλά για μέλλουσα πρωθυπουργό. Και να δεν μπόρεσε να φτιάξει έστω και στο ελάχιστο έναν δήμο (για τον οποίο δεν πρέπει και να πολυενδιαφερόταν) γιατί να πιστέψω πως θα φτιάξει τη χώρα;
Υ.Γ. Ο Ομπάμα κατάφερε και συσπείρωσε πρώτα το Δημοκρατικό κόμμα υπό τις “σοσιαλιστικές”, όπως χαρακτηρίστηκαν αρχές του. Γι’ αυτό στην αρχή γινόταν ολόκληρη συζήτηση πως ίσως η Χίλαρι Κλίντον να μην είναι τόσο δημοφιλής στο σύνολο του Δημοκρατικού κόμματος, αλλά αυτή μπορεί να νικήσει τον Μακέιν στο σύνολο του αμερικάνικου λαού. Αυτό είχαν υποστηρίξει άλλωστε και οι NYT στα editorial τους και ενώ είχαν βέβαια ανακοινώσει ότι οι Op-ed σελίδες τους θα στήριζαν την Κλίντον για την ανάδηξή της ως υποψηφίου των Δημοκρατικών. Οπότε σε αυτό το βαθμός, μπορεί ίσως κανείς να παρομοιάσει Μπακογιάννη με Κλίντο και Σαμαρά με Ομπάμα, χωρίς βέβαια να υπάρχει σύγκριση μεταξύ του Σαμαρά και του Ομπάμα (τον οποίο πιστεύω πάρα πολύ) ως πολιτικών.
November 10th, 2009 at 8:00 pm
Μιχάλη μου, ηρέμησε. Κάνεις μια σειρά από εντελώς λάθος παραδοχές.
Κατ’ αρχήν, είναι άλλο να προσπαθείς να αντιγράψεις τον Ομπάμα, και άλλο να τον φέρνεις στα δικά σου μέτρα και σταθμά, λέγοντας “ο Ομπάμα ήταν αυτό που είμαι εγώ”, τη στιγμή που ο Ομπάμα ήταν το εντελώς αντίθετο. Τέτοια λαθροχειρία, ε, λίγοι την κάνουν, πως να το κάνουμε τώρα…
Το ότι ο Ομπάμα συσπείρωσε το Δημοκρατικό κόμμα δεν σημαίνει ότι απεμπόλησε οποιαδήποτε από τις αρχές που αναφέρω παραπάνω. Οποιαδήποτε ομιλία του δεις, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, ακόμη και το βιβλίο του αν διαβάσεις, θα διαπιστώσεις ότι πάντα είχε τις ίδιες αρχές, του διαλόγου και των γεφυρών. Μην θεωρείς ως δεδομένο το ότι για να συσπειρώσεις τη βάση σου πρέπει να είσαι πολωτικός. Αυτοί είναι Ελληνικοί μύθοι που διακινούν πολιτικάντηδες τύπου Σαμαρά.
Δεν ξέρω αν θεωρείς ακραίο το χαρακτηρισμό του λουστραισμένου ακροδεξιού, αυτό πιστεύω όμως εγώ, και αυτό γράφω. Δεν έχω ανάγκη να στρογγυλέψω τις απόψεις μου εφόσον δεν παραβιάζω το νόμο. Τα μπλογκς γιαυτό τα έχουμε.
Και βέβαια, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν έβγαλα αυτό το συμπέρασμα από την ομιλία του στο συνέδριο. Αλλοίμονο! Είμαστε πολλά χρόνια σε αυτή τη χώρα και γνωρίζουμε τη διαδρομή του ανδρός από την αρχή του μέχρι τώρα. Δεν περίμενα μια ομιλία, απλώς τη χρησιμοποιώ ως ένδειξη.
Τώρα, η κουβέντα για τις ικανότητες της Μπακογιάννη στη δημαρχία ή αλλού μπορεί να πάει σε μάκρος, και εγώ δεν υποστήριξα καμία άποψη επ’ αυτού. Αλλά είναι άλλη συζήτηση κατά πόσο ικανός ή όχι είναι ένας πολιτικός, και άλλη συζήτηση αν είναι ακραίος και επικίνδυνος.
Για τον Σαμαρά υπάρχει μια πολύ σοβαρότερη συζήτηση που πρέπει να γίνει, πέρα από ικανότητες ή φιλοδοξίες. Πρέπει να αντιληφθείς ότι δεν τους συγκρίνω στο επίπεδο των ικανοτήτων αλλά σε άλλα σοβαρότερα πράγματα που μπορεί να επηρεάσουν όλους μας, όχι μόνο τα μέλη του κόμματος που εκπροσωπούν.
November 10th, 2009 at 9:38 pm
Αν φάνηκα μη ψύχραιμος στο προηγούμενο μου, δεν ήταν η πρόθεσή μου αυτή, ούτε και εξανέστη στην πραγματικότητα, αφού δεν έχω τον λόγο να πάρω το μέρος του ενός ή του άλλου υποψηφίου.
Ούτε πρόθεσή μου είναι να εξαναγκάσω εσάς ή κανέναν άλλο να στρογγυλέψει τις απόψεις του. Το έχω αποδεχθεί πως ο καθένας έχει τη δικιά του και απλώς αν δεν με ενδιέφερε η γνώμη του δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να γράψω. Όσα σχολιάζω το κάνω γιατί με ενδιαφέρουν και στο συγκεκριμένο μπλογκ γιατί εκτιμώ την οπτική σας και το ξέρετε.
Απλώς, παραθέτω και έναν αντίλογο που νομίζω ότι έχει βάση, ιδίως όσον αφορά τη διαδικασία της εκλογής του νέου προέδρου της ΝΔ.
Πάντως, για τον κ. Σαμαρά και την κ. Μπακογιάννη τα όσα είπα, ήταν και μια προσπάθειά μου να προτείνω έναν αντίλογο σε μια εικόνα που συναντάμε για τους δυο υποψηφίους συνέχεια. Έτσι αναπόφευκτα φάνηκα ως ο σκληροπυρηνικός Σαμαρικός, όταν στην πραγματικότητα θεωρώ πως θέλοντας και μη οδηγούμαστε σε μια εκλογή προέδρου αξιωματικής αντιπολίτευσης, που δεν θα φέρει καμία απολύτως αλλαγή.
Ειλικρινά, δεν μπορώ να πιστέψω πως Έλληνας πολιτικός μπορεί να γίνει επικίνδυνος λόγω προθέσεων και ιδεολογίας. Έχει αποτυπωθεί πλέον στο μυαλό ακόμα και όσων δεν πρόλαβαν να ζήσουν αυτά τα γεγονότα, όπως εγώ, η εικόνα του Ανδρέα Παπανδρέου να φωνάζει έξω η Ελλάδα από την Ευρώπη και το Νάτο. Ε και; Μας έβγαλε από πουθενά, έστω και αν αυτή ήταν η εμφανιζόμενη ιδεολογία του; Όχι. Κακό έκανε περισσότερο η κακή πολιτική που άσκησε το ΠΑΣΟΚ επειδή δεν ήταν απλώς κατάλληλοι (μεγάλο μέρος του κόμματος) για να κυβερνήσουν τη χώρα.
Γι’ αυτό ήθελα να πω, ότι δεν μπορώ να κρίνω τον Σαμαρά από ένα μέρος του λόγου του (όσο χονδροειδής και να είναι η παρομοίωση του, όπως σωστά τονίζετε), αφού σε τέτοια γλωσσικά ατοπήματα για άτομα από το εξωτερικό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί είναι πρώτοι (ας θυμηθούμε πρόσφατα τον υφυπουργό οικονομίας κ. Μπούρα και την… κυρία!!! Κρούγκμαν).
Με λίγα λόγια, απ’ όπου και να κρίνουμε θεωρώ (από έργο, ιδεολογίας κλπ) δεν βλέπω να βγάζουμε άκρη. Γι’ αυτό και η ένστασή μου είναι αν είναι πραγματικά ο Σαμαράς επικίνδυνος ή τουλάχιστον λιγότερο η Μπακογιάννη.
November 11th, 2009 at 2:44 am
Θα συμφωνήσω με το απαράδεκτο της σύγκρισης – το βρίσκω θρασύ και το καυτηρίασα κι εγώ. Η Χίλαρι μπορεί να είχε πράγματι μεγαλύτερη διείσδυση στους Ρεπουμπλικανούς – κι εγώ όμως θεωρώ οτι ο Ομπάμα έκανε το άνοιγμα στην κοινωνία, μέσω ιντερνετ. Αυτός έφερε τόσα εκατομύρια κόσμο, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια στις κάλπες.
Συμφωνώ επίσης με την ανάλυση Πεκλάρη – επίσης το έχω επισημάνει κι εγώ. Το λάθος της Μπακογιάννη να περιχαρακωθεί, αντί να ζητήσει εξ αρχής ελεύθερη ψηφοφορία από την κοινωνία, θα της στοιχίσει την αρχηγία.
Θέτω όμως δύο ερωτήματα, προς προβληματισμό του στυλ “ουδέν κακόν αμιγές καλού”: Μήπως αυτός ο “λουστραρισμένος ακροδεξιός”, ως αρχηγός βοηθήσει στη συρρίκνωση του ΛΑΟΣ;
Και μήπως έτσι δεν καταφέρει ποτέ να γίνει πρωθυπουργός;
November 11th, 2009 at 9:27 am
Προκόπη μου, να συμφωνήσω ότι θα βοηθήσει στη συρρίκνωση του ΛΑΟΣ. Τι να την κάνω όμως αυτή τη συρρίκνωση όταν το τίμημα θα είναι να μετατρέψουμε το τεράστιο κόμμα που ονομάζεται ΝΔ, σε ΛΑΟΣ?
Να δούμε τι θα βγάλει όλο αυτό…
November 11th, 2009 at 10:58 pm
Και όχι μόνο αυτό: βάζω στοίχημα ότι θα μας μπλέξει σε πόλεμο, αν ποτέ αναλάβει τα ηνία της χώρας.
espoir´s last blog ..poste
November 12th, 2009 at 3:46 pm
ναι ! ναι ! και πινει το αιμα μικρων παιδιων …..
November 12th, 2009 at 6:28 pm
ναι ναι και θα ανοιξει τα Μακρονισια και την μπουμπουλινας…..
November 15th, 2009 at 7:57 pm
Εύστοχη η παρατήρηση σου. Σήμερα η ΝΔ αποτελείται (εκλογικά) από αγρότες, ημι-αστικές περιοχές και μεγάλες ηλικίες. Δηλαδή την απέρριψαν όλα τα δυναμικά κομμάτια της κοινωνίας (νέοι, ελεύθεροι επαγγελματίες κ.λπ). Αν πράγματι κατευθυνθεί πιο δεξιά, εκ των θέσεων/δημόσιου λόγου της θα εισφέρει στο να γίνουμε ακόμη πιο συντηρητική και κρατιστική κοινωνία από όσο είμαστε σήμερα. Θα δούμε…
Τάσος´s last blog ..Δεν πρέπει να είσαι νέος, ούτε όνειρα να έχεις;
November 20th, 2009 at 3:32 pm
εγω ρε παιδια γιατι νομιζω οτι λογω τις εν γενει καταστασης στην Ελλαδα, η καθε κυβερνηση, και κομμα 8α εχει ενα κυκλο 6/8 χρονια και μετα 8α το διαδεχεται το επομενο κομμα?
δυστυχως χρειαζονται πολλα πραγματα να αλλαξουνε και δεν βλεπω κανενα διατεθιμενο, ποσο τα κομματα, να αναλαβουνε το πολιτικο κοστος!
November 28th, 2009 at 8:58 pm
Και το ΠΑΣΟΚ ειχε την αποψη οτι οι “ευκαιριακοι μετακινουμενοι” μεταξυ κομματων ,ψηφοφοροι δεν ειναι μεσα στους στοχους που το ενδιαφερουν . Ειναι η ερωτηση της “πλακας” απο τους δημοσκοπους ,για πολλους λογους κυριως διοτι ειναι ανωριμοι πολιτικα .Παντως αν κρινουμε απο την επιτυχια του ΠΑΣΟΚ ειχε δικιο .
ilissialive´s last blog ..ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΟΜΙΝΙΚΟ