δυστυχως χρειαζονται πολλα πραγματα να αλλαξουνε και δεν βλεπω κανενα διατεθιμενο, ποσο τα κομματα, να αναλαβουνε το πολιτικο κοστος!

Να δούμε τι θα βγάλει όλο αυτό…

Συμφωνώ επίσης με την ανάλυση Πεκλάρη – επίσης το έχω επισημάνει κι εγώ. Το λάθος της Μπακογιάννη να περιχαρακωθεί, αντί να ζητήσει εξ αρχής ελεύθερη ψηφοφορία από την κοινωνία, θα της στοιχίσει την αρχηγία.

Θέτω όμως δύο ερωτήματα, προς προβληματισμό του στυλ “ουδέν κακόν αμιγές καλού”: Μήπως αυτός ο “λουστραρισμένος ακροδεξιός”, ως αρχηγός βοηθήσει στη συρρίκνωση του ΛΑΟΣ;
Και μήπως έτσι δεν καταφέρει ποτέ να γίνει πρωθυπουργός;

Ούτε πρόθεσή μου είναι να εξαναγκάσω εσάς ή κανέναν άλλο να στρογγυλέψει τις απόψεις του. Το έχω αποδεχθεί πως ο καθένας έχει τη δικιά του και απλώς αν δεν με ενδιέφερε η γνώμη του δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να γράψω. Όσα σχολιάζω το κάνω γιατί με ενδιαφέρουν και στο συγκεκριμένο μπλογκ γιατί εκτιμώ την οπτική σας και το ξέρετε.

Απλώς, παραθέτω και έναν αντίλογο που νομίζω ότι έχει βάση, ιδίως όσον αφορά τη διαδικασία της εκλογής του νέου προέδρου της ΝΔ.

Πάντως, για τον κ. Σαμαρά και την κ. Μπακογιάννη τα όσα είπα, ήταν και μια προσπάθειά μου να προτείνω έναν αντίλογο σε μια εικόνα που συναντάμε για τους δυο υποψηφίους συνέχεια. Έτσι αναπόφευκτα φάνηκα ως ο σκληροπυρηνικός Σαμαρικός, όταν στην πραγματικότητα θεωρώ πως θέλοντας και μη οδηγούμαστε σε μια εκλογή προέδρου αξιωματικής αντιπολίτευσης, που δεν θα φέρει καμία απολύτως αλλαγή.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να πιστέψω πως Έλληνας πολιτικός μπορεί να γίνει επικίνδυνος λόγω προθέσεων και ιδεολογίας. Έχει αποτυπωθεί πλέον στο μυαλό ακόμα και όσων δεν πρόλαβαν να ζήσουν αυτά τα γεγονότα, όπως εγώ, η εικόνα του Ανδρέα Παπανδρέου να φωνάζει έξω η Ελλάδα από την Ευρώπη και το Νάτο. Ε και; Μας έβγαλε από πουθενά, έστω και αν αυτή ήταν η εμφανιζόμενη ιδεολογία του; Όχι. Κακό έκανε περισσότερο η κακή πολιτική που άσκησε το ΠΑΣΟΚ επειδή δεν ήταν απλώς κατάλληλοι (μεγάλο μέρος του κόμματος) για να κυβερνήσουν τη χώρα.

Γι’ αυτό ήθελα να πω, ότι δεν μπορώ να κρίνω τον Σαμαρά από ένα μέρος του λόγου του (όσο χονδροειδής και να είναι η παρομοίωση του, όπως σωστά τονίζετε), αφού σε τέτοια γλωσσικά ατοπήματα για άτομα από το εξωτερικό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί είναι πρώτοι (ας θυμηθούμε πρόσφατα τον υφυπουργό οικονομίας κ. Μπούρα και την… κυρία!!! Κρούγκμαν).

Με λίγα λόγια, απ’ όπου και να κρίνουμε θεωρώ (από έργο, ιδεολογίας κλπ) δεν βλέπω να βγάζουμε άκρη. Γι’ αυτό και η ένστασή μου είναι αν είναι πραγματικά ο Σαμαράς επικίνδυνος ή τουλάχιστον λιγότερο η Μπακογιάννη.

Κατ’ αρχήν, είναι άλλο να προσπαθείς να αντιγράψεις τον Ομπάμα, και άλλο να τον φέρνεις στα δικά σου μέτρα και σταθμά, λέγοντας “ο Ομπάμα ήταν αυτό που είμαι εγώ”, τη στιγμή που ο Ομπάμα ήταν το εντελώς αντίθετο. Τέτοια λαθροχειρία, ε, λίγοι την κάνουν, πως να το κάνουμε τώρα…

Το ότι ο Ομπάμα συσπείρωσε το Δημοκρατικό κόμμα δεν σημαίνει ότι απεμπόλησε οποιαδήποτε από τις αρχές που αναφέρω παραπάνω. Οποιαδήποτε ομιλία του δεις, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, ακόμη και το βιβλίο του αν διαβάσεις, θα διαπιστώσεις ότι πάντα είχε τις ίδιες αρχές, του διαλόγου και των γεφυρών. Μην θεωρείς ως δεδομένο το ότι για να συσπειρώσεις τη βάση σου πρέπει να είσαι πολωτικός. Αυτοί είναι Ελληνικοί μύθοι που διακινούν πολιτικάντηδες τύπου Σαμαρά.

Δεν ξέρω αν θεωρείς ακραίο το χαρακτηρισμό του λουστραισμένου ακροδεξιού, αυτό πιστεύω όμως εγώ, και αυτό γράφω. Δεν έχω ανάγκη να στρογγυλέψω τις απόψεις μου εφόσον δεν παραβιάζω το νόμο. Τα μπλογκς γιαυτό τα έχουμε.

Και βέβαια, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν έβγαλα αυτό το συμπέρασμα από την ομιλία του στο συνέδριο. Αλλοίμονο! Είμαστε πολλά χρόνια σε αυτή τη χώρα και γνωρίζουμε τη διαδρομή του ανδρός από την αρχή του μέχρι τώρα. Δεν περίμενα μια ομιλία, απλώς τη χρησιμοποιώ ως ένδειξη.

Τώρα, η κουβέντα για τις ικανότητες της Μπακογιάννη στη δημαρχία ή αλλού μπορεί να πάει σε μάκρος, και εγώ δεν υποστήριξα καμία άποψη επ’ αυτού. Αλλά είναι άλλη συζήτηση κατά πόσο ικανός ή όχι είναι ένας πολιτικός, και άλλη συζήτηση αν είναι ακραίος και επικίνδυνος.

Για τον Σαμαρά υπάρχει μια πολύ σοβαρότερη συζήτηση που πρέπει να γίνει, πέρα από ικανότητες ή φιλοδοξίες. Πρέπει να αντιληφθείς ότι δεν τους συγκρίνω στο επίπεδο των ικανοτήτων αλλά σε άλλα σοβαρότερα πράγματα που μπορεί να επηρεάσουν όλους μας, όχι μόνο τα μέλη του κόμματος που εκπροσωπούν.