NYLON

Το τελευταίο επεισόδιο που κάναμε στο Public Brain Lab για το καλοκαίρι ήταν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με την Ντόρα Μπακογιάννη. Είχε την καλοσύνη να μας φιλοξενήσει στο γραφείο της, και είναι εντυπωσιακό τελικά ότι αυτό που ξεκίνησε πριν ένα μήνα περίπου με τη συνάντηση με τους bloggers, το συνεχίζει. Εξακολουθεί να μιλάει μαζί μας, αφιερώνει χρόνο να μας ακούσει αλλά και να μας μιλήσει.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον Π. Τατούλη, τον Α. Τσίπρα με την παλιότερη συνέντευξή του σε bloggers, ενώ και στο ΠΑΣΟΚ η κινητικότητα είναι μεγάλη εδώ και καιρό. Προφανώς υπάρχει μια γενικότερη τάση εδώ που σταθεροποιείται και διευρύνεται.

Δυστυχώς ο διαθέσιμος χρόνος δεν ήταν επαρκής, οπότε καλύψαμε μόνο ελάχιστα από τα θέματα που είχαμε κατά νου. Δεν ήθελα να μιλήσουμε για θέματα Εξωτερικής πολιτικής (εκτός αν είχαμε το χρόνο) γιατί με ενδιέφεραν οι απόψεις της για μια σειρά άλλα ζητήματα. Θα μεταφέρω εδώ τις εντυπώσεις που αποκομίσαμε από κοινού εγώ και η Μπέττυ Τσακαρέστου που ήμασταν στην κουβέντα ώστε να μην έχουμε 2 ξεχωριστά άρθρα.

Η φωτό είναι του Αχιλλέα Ιωακειμίδη

Η Ν.Μ. έδωσε έμφαση στο ότι θέλει να συνεχίσει να συνομιλεί με την κοινότητα του Διαδικτύου επειδή θέλει να πάρει ιδέες που μπορεί η ίδια και οι συνεργάτες της να μην έχουν. Πολύ καλό.

Η πρώτη ευρύτερη κουβέντα μας αφορούσε ζητήματα περιβαλλοντικής πολιτικής και το πως απαντά η χώρα μας στην πρόκληση της πράσινης ανάπτυξης. Δείχνει να το γνωρίζει το θέμα, και μίλησε αρκετή ώρα με διάθεση για αυτό. Ανέφερε πολλές πλευρές του προβλήματος και για την εσωτερική κατάσταση, αλλά και στη διεθνή του διάσταση.

Απέφυγε όμως το κρίσιμο ερώτημα της Μπέττυς για τα διαρκή πρόστιμα και ποινές που τρώει η Ελλάδα επειδή είναι ασυνεπής στις διεθνείς δεσμεύσεις της για το περιβάλλον. Το ερώτημα τέθηκε πιεστικά, αλλά απέφυγε να πάρει θέση – καταλαβαίνω ότι η θέση της είναι δύσκολη. Από την άλλη, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν είναι επαρκείς οι συμβουλές προς το κοινό για υπεύθυνη περιβαλλοντική συμπεριφορά (που επανέλαβε η Ν.Μ.) τη στιγμή που οι υπεύθυνες κυβερνήσεις – διαχρονικά – δείχνουν αδιαφορία για θεμελιώδεις δεσμεύσεις τους απέναντι στους διεθνείς φορείς σχετικά με το περιβάλλον.

Οταν η κυβέρνηση της χώρας δεν τηρεί τις δεσμεύεσεις της για το περιβάλλον (που έχουν οικονομικό και πολιτικό κόστος), όταν δεν επιθυμεί να αναγνωρίσει δημοσίως το πρόβλημα αυτό, τότε οι περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και θέσεις, όσο πρωτοποριακές κι αν είναι «ξοδεύονται» χωρίς να φέρνουν αποτέλεσμα.

Αντίστοιχη είναι και η στάση των συμπολιτών μας. Είναι κατά δήλωση τους ενήμεροι, πολύ ανήσυχοι, συμφωνούν οτι πρέπει να αλλάξουν συμπεριφορά αλλά είτε δεν κάνουν τίποτα είτε κάνουν πολύ μικρή προσπάθεια να αλλάξουν περιβαλλοντική συμπεριφορά. Εκτός και αν το κράτος κινηθεί πειστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Πράγματι ολοι μας έχουμε μερίδιο ευθύνης. Σίγουρα όμως το κράτος δεν απαλάσσεται των δικών του ευθυνών και της δυνατότητα του να δώσει το παράδειγμα.

Από την άλλη, η Ν.Μ. φάνηκε ενθουσιώδης στην ιδέα να διατεθούν τα Δημόσια Δεδομένα ελεύθερα στους πολίτες μέσω του Διαδικτύου. Απάντησε ότι την υποστηρίζει ανεπιφύλακτα, και όχι μόνο αυτό. Είπε χαρακτηριστικά ότι

το θεωρώ ως την απαραίτητη προϋπόθεση για να φτάσουμε στην απόλυτη διαφάνεια. Και είμαι πάρα πολύ υπέρ.

Μια δήλωση πάρα πολύ θετική, στην προσπάθεια να μπορέσει να γίνει μια τέτοια ιδέα πραγματικότητα. Φάνηκε να καταλαβαίνει πολύ καλά, όχι μόνο πόσο σημαντικό είναι να πρχωρήσουμε στο άνοιγμα των δημόσιων δεδομένων, αλλά είπε ότι γνωρίζει πως, εχθροί μιας τέτοιας προόδου είναι οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί που επιβιώνουν ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

Μέσα από το διάλογο που αναπτύξαμε όμως για τα Δημόσια Δεδομένα, διέβλεψα ένα κίνδυνο (σε σχέση με τους πολιτικούς) που δεν είχα σκεφτεί. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να γίνουν οι ίδιοι γνώστες του πόσο σύνθετη και απαιτητική είναι η διαδικασία να ανοίξει το Δημόσιο τα δεδομένα του με τρόπο ώστε να είναι επαναχρησιμοποιήσιμα από άλλους πολίτες και υπηρεσίες.

Και αυτό το πρόβλημα φέρνει ένα άλλο. Το ότι μπορεί εύκολα κάποιος υπουργός ή κυβερνητικός φορέας να σου πει

εμείς έχουμε ανοίξει αυτά τα δεδομένα του χώρου μας και τα έχουμε διαθέσιμα

εννοώντας όμως κάποιες ιστοσελίδες στο “portal” του υπουργείου οι οποίες δείχνουν κάποια δεδομένα, με κάποιο τρόπο ο οποίος μπορεί ή δεν μπορεί να είναι φιλικός προς τους επισκέπτες, και κυρίως δεν υπάρχει κάποιο API απου να επιτρέπει την επαναχρησιμοποίησή τους – παράγοντας κρίσιμος για τη διαφάνεια, για τον οποίο προτρέπει και η Ευρωπαϊκή Ένωση εδώ και αρκετά χρόνια.

Χρειάζεται να είναι ενήμεροι ότι χρειάζεται μια γενικότερη πρωτοβουλία, πιθανόν κάποιοι ειδικοί σύμβουλοι στην κυβέρνηση (ή μια εταιρεία του Δημοσίου για αυτόν το σκοπό) που να αναλάβουν ένα τέτοιο project στα πρότυπα που το τρέχει σήμερα η Βρετανική κυβέρνηση – (η συγκεκριμένη ιδέα άρεσε στην Ν.Μ. και είπε να προτείνουμε στο Υπουργείο Εσωτερικών να αναλάβει μια παρόμοια πρωτοβουλία – πολύ καλό).

Εν ολίγοις, νομίζω ότι βγήκαν ενδιαφέροντα πράγματα, για θέματα που δεν άπτονται της τρέχουσας επικαιρότητας (άρα δεν θα είναι τα αγαπημένα των καναλιών να τα αναπαράγουν) αλλά έχουν να κάνουν με μια πιο μακροπρόθεσμη στόχευση των προβλημάτων της Ελληνικής κοινωνίας.

Η οργάνωση της συνάντησης και η φιλοξενία από την ομάδα του dorabak.gr ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ που βοήθησαν να γίνει αυτή η συνάντηση (αλλά και για όλα τα προηγούμενα). Έκαναν και το δικό τους άρθρο, καθώς και ένα ωραίο backstage βιντεάκι.

Update: Η “ομάδα του dorabak” στην οποία έχω αναφερθεί και στο παρελθόν είναι ο Αχιλλέας Ιωακειμίδης, ο Σπύρος Φράγκος (sorry, no link), και η Ιόνη Γκλιάτη. Εξαιρετικά παιδά όλοι τους.