Η πρώτη μέρα μετά την επιστροφή από Βρυξέλλες είναι δύσκολη. Η ταλαιπωρία των συνεχών μετακινήσεων μαζί με την ίωση που μου έκανε παρέα καθόλη τη διάρκεια, επέβαλαν στη σημερινή μέρα ξεκούραση και προσπάθεια αποκατάστασης. Παρόλα αυτά, μάταια….
Η πρόσκληση από τον Σταύρο Λαμπρινίδη και τη Μαίρη Ματσούκα αποδείχτηκε εξαιρετική ιδέα. Αν και είχαμε ένα αρκετά σφιχτό πρόγραμμα χωρίς περιθώρια ξεκούρασης ή τουρισμού, εμένα προσωπικά μου άνοιξαν νέοι ορίζοντες στο πως βλέπω μια σειρά πράγματα, ενώ νιώθω να αλλάζουν και προτεραιότητες σε αυτά που παρακολουθώ.
Η πρώτη μας μέρα καταναλώθηκε σε ενημερώσεις στο χώρο του Ευρωκοινοβούλιου, ενώ τη δεύτερη κάναμε το ίδιο στο κτίριο της Κομισιόν. Θεωρώ κουραστικό να περιγράψω όλο το πρόγραμμα των συναντήσεων μας – θα γράψουν και άλλοι εξάλου, οπότε θα υπάρχει σφαιρική ενημέρωση. Από όλα όσα είδαμε θα σταθώ σε όσα με εντυπωσίασαν θετικά ή αρνητικά.
Την πρώτη μας μέρα (Δευτέρα) η πρώτη συνάντηση ήταν με τον Σταύρο Λαμπρινίδη και τη Μαίρη Ματσούκα για μια ενημέρωση για το πρόγραμμα που έχουμε. Όμως ο Σ. Λαμπρινίδης προχώρησε και σε μια γενικότερη ενημέρωση για το ποιές είναι οι ισορροπίες στην Ευρωβουλή και ποιές είναι οι δυσκολίες στη δουλειά των Ευρωβουλευτών να επιτύχουν τους στόχους τους. Κατά τη γνώμη μου ήταν από τις πιο ουσιώδεις στιγμές στο σύνολο των ενημερώσεων που είχαμε. Το μεγάλο μου κέρδος ήταν ο ίδιος ο Σ. Λαμπρινίδης. Τον ήξερα μόνο σαν όνομα, δεν είχα ιδέα ποιός είναι και τι κάνει, αλλά η όλη του παρουσία την πρώτη μέρα μου έδειξε ένα άνθρωπο που, και δουλεύει πολύ σκληρά, και φέρνει αποτελέσματα (τα δύο δεν συναντώνται πάντα).
Μας εξήγησε πως – σε μια βουλή που, με περισσότερους από 700 βουλευτές, το μεγαλύτερο κόμμα δεν έχει πάνω από το 1/3 των εδρών – βρίσκεται τρόπος βγαίνουν αποτελέσματα και να παίρνονται αποφάσεις μέσα από το διαρκές χτίσιμο συμμαχιών. Περιέγραψε αναλυτικά πως χτίζει καθημερινά αυτές τις συμμαχίες, με κάθε ένα βουλευτή ξεχωριστά σε ένα μεγάλο βάθος χρόνου. Περιέγραψε πως “αναγκάζεται” να ενημερώνεται για προβλήματα άλλων χωρών (που θεωρητικά του είναι αδιάφορα όπως η αλιεία στον Ατλαντικό, ή οι εθνοτικές διαφορές στην Ιβηρική χερσόνησο) επειδή μπορεί μετά να απαιτήσει από τους άλους να τον ακούσουν και αυτοί στα θέματα που θέλει να προωθήσει.
Περιέγραψε ένα πολύ ευαίσθητο (στην ισορροπία του) οικοσύστημα το οποίο στο τέλος (έστω και με εμπόδια) καταφέρνει να πηγαίνει μπροστά και να παίρνει αποφάσεις. Η διαδικασία μου θύμισε τους διαλόγους που γίνονται στην Ελλάδα για τον εκλογικό νόμο – τις θεωρίες περί “ακυβερνησίας” όταν δεν εκλέγονται ισχυρές πλειοψηφίες. Η ακυβερνησία μπορεί να προκύψει ακριβώς επειδή δεν έχουμε βάλει στην κουλτούρα μας το διάλογο, τη σύνθεση και το χτίσιμο συμμαχιών. Δεν έχουμε ένα σύστημα που μας ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ να ακούμε ο ένας τον άλλο προκειμένου να βρούμε κοινά σημεία και να προχωρούμε
Είμαστε μια φτωχή πολιτικά χώρα επειδή έχουμε χτίσει ένα σύστημα στη λογική “ο νικητής τα παίρνει όλα, ο ηττημένος απλά διαμαρτύρεται”. Όλα αυτά σκέφτηκα όταν άκουσα τον Σ. Λαμπρινίδη να περιγράφει (με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο) τον τρόπο λειτουργίας της “Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας”. Γιαυτό το λόγο πιστεύω ότι οι Έλληνες πολιτικοί που θητεύουν (με επιτυχία) στο σύστημα αυτό, αποτελούν κεφάλαιο για τη χώρα, επειδή λογικά όταν έρχονται πίσω φέρνουν μαζί τους αυτήν την πρωτόγνωρη (για τα δεδομένα μας) διαδικασία κοινοβουλευτισμού.
Παρόλο που το συγκεκριμένο θέμα δεν ήταν στο επίκεντρο της επίσκεψής μας, εμένα με κέντρισε πάρα πολύ. Και νομίζω ότι ίσως πρέπει να ξαναανοίξει αυτός ο διάλογος για το ποιές είναι οι βάσεις στις οποίες στηρίζεται η δημοκρατία – και γενικότερα η κοινωνία – μας. Όχι με τους όρους της “απλής αναλογικής” όπως το θέτει παραδοσιακά η αριστερά – με όρους “αδικίας” δηλαδή – αλλά με τους όρους αναζήτησης νέας φιλοσοφίας γύρω από τη συνύπαρξή μας ως πολίτες.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά ομιλιών περιελάμβανε το πρόγραμμα ενημέωσης σχετικά με την ιδιωτικότητα των πληροφοριών στο Διαδίκτυο και τους κινδύνους που υπάρχουν για τους πολίτες – “Προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δικαιωμάτων του καταναλωτή στην Ε.Ε. στην εποχή του Ίντερνετ” ο τίτλος της. Είναι ένα θέμα για το οποίο έγραψαν αρκετοί άλλοι από τους συμμετέχοντες στο ταξίδι και λογικά έχουν δημοσιευθεί αρκετά.
Η πιο εντυπωσιακή παρέμβαση ήταν αυτή της Ολλανδής Ευρωβουλευτού Sophie in ‘t Veld (άρεσε και στον Θ. Δεληγιάνη) η οπoία με πολύ κοφτερά επιχειρήματα παρουσίασε γιατί το θέμα της ιδιωτικότητας των δεδομένων είναι κρίσιμο για όλους μας, και ταυτόχρονα έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα οπτική στις αιτιάσεις των “ωχαδερφιστών” που λένε ότι “δεν έχω τίποτα να κρύψω”. Έχω γράψει σε βίντεο όλη την ομιλία της και πραγματικά πιστεύω ότι αξίζει να την απολαύσετε (παρακάτω).
Επειδή μάλιστα με εντυπωσίασε, της ζήτησα στο τέλος να κάνουμε μια συμπληρωματική συνέντευξη με κάποια επιπλέον ερωτήματα, την οποία κατέγραψα με το κινητό μου και θα ανεβάσουμε σαν ξεχωριστό επεισόδιο στο podcast μας, το publicbrainlab. Πραγματικά αξίζει το χρόνο της για αυτά που λέει, και για τον τρόπο που τα λέει.
Το μήνυμα με λίγα λόγια: Έλληνες πολίτες, ενδιαφερθείτε για το που δίνετε τις πληροφορίες γύρω από τον εαυτό σας, πως τις δίνετε, και με ποιούς όρους τις δίνετε. Θα το βρείτε μπροστά σας.
Sophie in ‘t Veld from Nikos on Vimeo.
Για όλα τα υπόλοιπα θέματα για τα οποία ενημερωθήκαμε υπήρξε αρκετό ενδιαφέρον (αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο) αλλά δεν τα καλύπτω, θα γίνουν πολλές αναφορές και από τους υπόλοιπους bloggers. Θέλω μόνο να σταθώ στο θέμα της συνδεσιμότητας.
Το να βρίσκεσαι 2 ολόκληρες μέρες μέσα στα κτίρια της διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωκοινοβούλιο και Κομισιόν) και να είσαι αποκομμένος από το Internet και τον έξω κόσμο είναι πραγματικά απαράδεκτο. Και είναι ένα θέμα που έχει να κάνει με τη γνωστή Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Μιλώντας με ανθρώπους που δουλεύουν σε όλο αυτό το σύστημα των Βρυξελλών άκουσα πολλές φορές για νέα “προγράμματα επιδοτήσεων” που έχουν σκοπό να βοηθήσουν τη Ευρώπη να αναπτυχθεί.
Όμως σε κάτι τέτοιες “λεπτομέρειες” – όπως η διάθεση wifi πρόσβασης στα κτίριά σου – δείχνεις αν αυτή την ανάπτυξη την εννοείς, αν είναι μέσα στο DNA σου, ή αν απλά μιλάς και ρυθμίζεις κάτι που στην πράξη δεν σε αφορά ιδιαίτερα. Πολλή συζήτηση θα μπορούσε να γίνει εδώ, αλλά δεν είναι της ώρας…
Aυτή η αναφορά δεν θα μπορούσε να κλείσει χωρίς ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία Παπαδά, τη Μαρία Παναγιώτου και τη Σοφία Αστεριάδη. Ήταν αυτές που οργάνωσαν τα πάντα γύρω από τη διαμονή και το πρόγραμμά μας, και από νωρίς το πρωϊ μέχρι αργά το βράδυ έτρεχαν πανικόβλητες προκειμένου να μη συμβεί οτιδήποτε απρόοπτο. Κορίτσια, ήσασταν τέλειες!
Αυτό που περιμένω είναι πολύ απλό. Θέλω και άλλοι Ευρωβουλευτές από όλους τους πολιτικούς χώρους να πάρουν ανάλογες πρωτοβουλίες. Να καλέσουν κι άλλους bloggers ώστε όσο το δυνατόν περισσότεροι να έχουν αυτή την εμπειρία και να φέρουν πίσω στην Ελλάδα (στο κοινό τους) μια ιδέα από τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου, και όχι της μίζερης Ελληνικής επικαιρότητας.
Update: μεχρι αύριο θα έχω ανεβάσει αρκετά ακόμη videos από τις συναντήσεις μας στις Βρυξέλλες.
September 10th, 2008 at 23:40
Αυτό το άρθρο είναι ένα απο αυτά που περίμενα όλη μέρα σήμερα….γιατί δεν έχω καθόλου ίδια εικόνα απο τα λοιπά ιστολόγια.
September 11th, 2008 at 08:09
Θα συμφωνήσω και εγώ πως όσα είπε η Sophie in ‘t Veld ήταν πολύ εύστοχα εκφρασμένα [τα συγχαρητήρια μου για το βίντεο].
Θα ήταν καλό να παρακολουθήσουν την παρέμβαση της οι ιστολόγοι των “ρομαντικών” ιστολογίων αλλά άντε να τους πείσεις να πατήσουν το play..
Επίσης θα συμφωνήσω με όσα συμπέρανες για τον κ. Λαμπρινίδη.
Άλλωστε όλοι μας σχεδόν συμφωνήσαμε ότι κάποιες συζητήσεις μαζί του ακόμα και σε χώρους εκτός προγράμματος (βλέπε είσοδος εστιατορίου) ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.
Σε τίποτα δεν θύμιζε έλληνα πολιτικό…
@dealsend σταμάτα να γλύφεις :-ρ
September 11th, 2008 at 11:46
@diva Είπαμε ακριβώς τα ίδια πράγματα, εσένα σου πήρε δύο παραγράφους, εμένα μια σειρά.
(Για προσωπικά σχόλια έχω email)
September 11th, 2008 at 12:25
Φίλε Νίκο, χάρηκα που βρέθηκες στους χώρους του ΕΚ. Ειλικρινά είμαι χαρούμενος που κάποτε συνυπηρετήσαμε μαζί. Τα θερμά μου συγχαρητήρια για το website σου. Θεωρώ ότι το NYLON είναι κάτι το ξεχωριστό. Συνέχισε και θα χαρώ πολύ να ανοίξουμε ανοίξουμε επικοινωνία.
Όσον αφορά τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, για μένα είναι δεδομένο ότι θα έπρεπε να καλούσαν τους ευρωβουλευτές στον εθνικό πολιτικό στίβο μετά δύο θητείες στο ΕΚ. Αφενός, θα έχουν την γνώση, τις γνωριμίες (πανευρωπαϊκά) και αφετέρου, θα έχουν την πολιτική συμπεριφορά που οφείλουν να έχουν.
Φιλικά
Κυριάκος από Λουξ
September 11th, 2008 at 13:29
Νίκο έχεις αποτυπώσει με ακρίβεια τις σκέψεις που έκανα διαρκώς όταν βρισκόμουν εκεί, ότι δηλαδή απελευθερωμένοι οι ευρωβουλευτές από έννοιες όπως η κομματική πειθαρχία και οι κυβερνητικές “βεβαιότητες”, μπορούν να κάνουν ουσιαστική δουλειά στη βάση της συνεργασίας και της διαπραγμάτευσης. Ότι δηλαδή ασχολούνται με την ουσία των προβλημάτων.
Προσπαθώντας να αναζητήσω όμως κι άλλους λόγους για τους οποίους αυτοί μπορούν να το κάνουν αυτό ενώ σε εσωτερικό επίπεδο δεν συμβαίνει, κατέληξα ότι τεράστιο ρόλο παίζει και η κουλτούρα των μέσων ενημέρωσης. Αν δεις τηλεόραση ή εφημερίδες και media στις Βρυξέλλες, δεν υπάρχει η εμμονή με τη σκανδαλολογία που υποχρεώνει έναν πολιτικό να ασχολείται 24 ώρες το 24ωρο με την επίλυση των επικοινωνιακών του προβλημάτων. Χωρίς να υπάρχει σοβαρή έλλειψη ενημέρωσης ή διαφάνειας (παρόλο που ο Μπάνιαν του statewatch πιέζει κάθε μέρα για αυτο το θέμα), το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες είναι εκεί και οι υπόλοιποι είμαστε τριγύρω, παίζει το ρόλο του για να είναι συγκεντρωμένοι όλοι αυτοί στη δουλειά τους. Φυσικά είναι αποκομμένοι σε ένα βαθμό από την καθημερινότητα του ευρωπαίου, μπορείς να πεις ότι είναι και εκτός πραγματικότητας. Αλλά έχει κι αυτό το θετικό η απομόνωση: εστιάζουν στην ουσία, έστω και εις βάρος της επικοινωνίας.
Παίζει μεγάλο ρόλο λοιπόν η πολιτική που ακολουθούν τα μέσα ενημέρωσης για την διαμόρφωση μιας κοινοβουλευτικής κουλτούρας με ουσία.
September 11th, 2008 at 16:10
Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι αποκτήσατε εικόνα του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών…Δυστυχώς για κάποιο άγνωστο λόγο αυτές οι επισκέψεις είθισται να πραγματοποιούνται αλλά να μην επικοινωνούνται…
Η εκπαίδευση και η κουλτούρα μας εν γένει αποκλείει ότι αφορά την Ε.Ε., οι συστηματικά ενημερωτικές προσπάθειες ήταν ελάχιστες και παρελθοντικές (δεν θα αναφέρω πρώην ευρωβουλευτές που συνλειτούργησαν προς αυτήν την κατεύθυνση γιατί τιμωρήθηκαν αρκετά για το ζήλο τους…).
Η Ε.Ε. θα έπρεπε να αποτελεί ξεχωριστό πεδίο γνώσης, αλλά εδώ βουλιάζουμε στο Βατοπέδιο…
Μας πνίγουν τα ¨”μικρά”, ενώ έχουμε εκπαιδευτεί να αδιαφορούμε για τα συνολικά, που ουσιαστικά καθορίζουν την καθημερινότητά μας ή θα έπρεπε έστω να…
Xάρηκα ιδιαίτερα που έχετε την τάση “μεταλαμπάδευσης”…εύχομαι να ανοίξετε μια ουσιαστική συζήτηση με απτά συμπεράσματα και να αποτελέσετε έναυσμα για “καλύτερα” ταξίδια, έστω και ψηφιακά!
September 11th, 2008 at 16:11
Nylon Brussels comment {seesmic_video:{“url_thumbnail”:{“value”:”http://t.seesmic.com/thumbnail/JEuXnapcip_th1.jpg”}”title”:{“value”:”Nylon Brussels comment ”}”videoUri”:{“value”:”http://www.seesmic.com/video/u6ZNiqEuLa”}}}
September 11th, 2008 at 16:17
Θετική λοιπόν η εμπειρία. Μακάρι τέτοιες κινήσεις να συνεχιστούν.
Θα σταθώ πιο πολύ σε αυτό που λες για την νοοτροπία μας περί δημοκρατίας, αδιεξόδων, ακυβερνησία, διαλόγου κλπ κλπ.
September 11th, 2008 at 16:18
Nylon Brussels comment 2 {seesmic_video:{“url_thumbnail”:{“value”:”http://t.seesmic.com/thumbnail/aO1kpimPpC_th1.jpg”}”title”:{“value”:”Nylon Brussels comment 2 ”}”videoUri”:{“value”:”http://www.seesmic.com/video/OMIra09kcC”}}}
September 11th, 2008 at 16:20
Nylon Brussels comment 3 {seesmic_video:{“url_thumbnail”:{“value”:”http://t.seesmic.com/thumbnail/i7d5owxdbL_th1.jpg”}”title”:{“value”:”Nylon Brussels comment 3 ”}”videoUri”:{“value”:”http://www.seesmic.com/video/L7muCSXmVl”}}}
September 11th, 2008 at 17:00
Η φιλοσοφία των επισκέψεων: “προγραμματίζονται” έτσι ώστε συγκεκριμένες ομάδες που μπορούν να διαχέουν την πληροφορία σε συγκεκριμένα δίκτυα να ενημερώνονται και να αποτελούν στη συνέχεια φορείς ενημέρωσης.
Εσείς το υλοποιείτε (ελπίζω) και παράλληλα ανοίγετε και το θέμα των “επισκέψεων”.
September 11th, 2008 at 21:00
Ίσως όλα αυτά να είναι η αρχή και της δικής μας πολιτικοποίησης ή να το πω καλύτερα εντονότερης κοινωνικοπολιτικής συνειδητοποίησης. Ίσως.
October 10th, 2008 at 16:38
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν, τα μηνύματα της Νέας Γενιάς, των Ανθρώπων γενικότερα του Α’ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον σήμερα διανύουμε, αφού ήδη είμαστε στο 08 έτος του, αλλά και το Έργο μου, παραθέτω στη συνέχεια, μία Αληθινή, κατανοητή, και εκπαιδευτική Προσευχή του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και βεβαίως χωρίς το σχήμα του Σταυρού και άλλων προσκυνημάτων, πέρα από την απλή εναπόθεση της δεξιάς παλάμης, στη καρδιά μας:
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Ίδωμεν το Φως το Αληθινό, το εκπορευόμενο από την ακτίνα του Ηλίου στη Πηγή του Ολυμπισμού του Βωμού της Ολυμπίας. Ίδωμεν το Ιδεώδες Φως του Ολυμπισμού, που αυτό πάντα θα μας καθοδηγεί, για μία Καλλιεργημένη Παιδεία, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή.
Ίδωμεν την Αληθινή Πηγή του Φωτός του Ολυμπισμού και την ανά τον Κόσμο περιφερόμενη Πύρινη Δάδα του Ολυμπισμού, για να αναβαπτίσει το Κόσμο ολόκληρο, στα Ιδεώδη του Ολυμπισμού και τη Νέα Γενιά μας να κάνει Ολυμπιονίκες στη Ζωή.
Ίδωμεν όλοι μας, τη Πεφωτισμένη Δάδα του Ολυμπισμού, Ποτάμι να γίνετε, να τρέχει παντού, στην άκρη του Κόσμου, στο κέντρο του Νου, και στων Ανθρώπων να μπαίνει τη κάθε ψυχή, Ειρήνη να φέρει, Αγάπη, Αγαθά και κάθε Καλό, στο Πλανήτη Γη.
Ο Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Ζώης Γεώργιος.
November 6th, 2008 at 23:04
Αλήθεια, πως είναι δυνατόν, ένας Καλλιεργημένος Λαός, όπως θεωρείται ο Ελληνικός Λαός, να απορεί, για το σημερινό κατάντημα του Πρωθυπουργού του, όταν ακόμη είναι νωπή η προ ολίγων ετών, συμμετοχή του στην υπογραφή, για την ύπαρξη των Ταυτοτήτων και τον παρά ολίγο διχασμό του Ελληνικού Λαού, με εκείνες τις συνάξεις και τα μπαϊράκια του αείμνηστου Χριστόδουλου και των άλλων Ιεραρχών; Είναι ακόμη δύσκολο να συγκρίνει ο Ελληνικός Λαός, το τι έλεγε ο Πρωθυπουργός προ των εκλογών και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις και το τι έκανε μέχρι σήμερα; Αλήθεια, τι θα ήθελε να περιμένει ο Ελληνικός Λαός, από έναν Κυβερνήτη και από τους πέριξ αυτού Κυβερνητικούς Άνδρες που συμπορεύονται με τοιούτου είδους Ιεράρχες, σαν τους σημερινούς, όπου στην πλειονότητά τους, άγονται και φέρονται δίκην αγυρτών και λαοπλάνων στον Ελληνικό Λαό; Τώρα όμως, όπου όλα αποκαλύπτονται, θα μπορεί ο Ελληνικός Λαός να έχει μια ολοκληρωμένη κρίση, για να δει την πραγματική αλήθεια, καθόσον από την μία πλευρά έχει έναν Πρωθυπουργό, με συμπεριφορές Βυζαντινού Αυτοκράτορα (Αρχιερέως και Αυτοκράτορα) και μάλιστα περιτριγυρισμένος από Εφραιμ-ευλαβείς, εμπαθείς στον πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου και κυρίως αυλοκόλακες και λάτρεις του παπαδοχειροφιλήματος και άλλων τεχνασμάτων, όπως των λειψανοπροσκυνημάτων, των εικονοφιλημάτων, των διάφορων προσκυνημάτων, όπως αυτής της νέας εφεύρεσης, της δήθεν Αγίας ζώνης της Παναγίας από τον Εφραίμ κ.λ. και από την άλλη πλευρά, ευτυχώς έχει έναν Αρχηγό Κόμματος, τον Γ. Παπανδρέου, με μεθοδεύσεις, αλλά και συμπεριφορές που εξέρχονται και αυτών των Βαλκανικών συνόρων, άρα ενός Ευρωπαίου Ηγέτη, με Παγκόσμια ενατένιση των ανακυπτόντων προβλημάτων του Λαού μας. Κατόπιν των ανωτέρω, ίδωμεν την αυριανή συμπεριφορά του Λαού μας, κατά πόσο θα λάβει υπόψη και την χθεσινή συμπεριφορά του Αμερικάνικου Λαού, εκτός από τους πολύ θρησκευόμενους λευκούς, γιατί αυτοί ευρίσκονται εκτός χρόνου και τόπου. Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ θέλουμε να καταργήσουμε τα τοίχη των θρησκευόμενων Χριστιανών, Εβραίων, Μουσουλμάνων κ.λ.Θρησκειών, καθόσον όλες ακολουθούν την πεπατημένη του διαίρει και βασίλευε των Λαών, του Κόσμου ολόκληρου και ιδού παράλληλα γιατί εμείς θεωρούμε πολύ μικρό και αδύναμο τον κάθε Θρησκευόμενο και μάλιστα όταν αυτός τίθεται Ηγέτης ενός Λαού, όπως το παράδειγμα Μπους και του ιδικού μας Κ.Καραμανλή, με το σημερινό αποτέλεσμα, που είναι σε βάρος των Λαών των. Οι προγονοί μας Αρχαίοι Έλληνες, με το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, κατά την στιγμή που ευρίσκονταν στο έπακρο της προσφοράς τους προς τον Κόσμο ολόκληρο και μάλιστα σε όλους τους τομείς, προχώρησαν και στην ανάγκη της ύπαρξης ενός μεγάλου Φορέα, του μεγαλύτερου δυνατού Φορέα που είχε προέλθει ποτέ στον Κόσμο ολόκληρο, προκειμένου αυτός μόνο να διατηρήσει και ενεργοποιήσει , αλλά και να διαιωνίσει τις επιτεύξεις του Αρχαίου Ελληνικού Θαύματος, αλλά και κάθε άλλου επιτεύγματος, από άλλον Λαό και ο Φορέας αυτός που δημιούργησαν, δεν ήταν άλλος από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ο οποίος κατά την πλήρη έννοια της λέξης, εκφράζει την Δύναμη, το όλον και προσφέρει την προοπτική στην Ολότητα, αλλά και την Ελπίδα, καθόσον με τα Ιδεώδη του, τις Αρχές του και τις Δομές του, αυτός μόνο μπορεί να καλλιεργήσει τη Νέα Γενιά, τον Άνθρωπο γενικότερα, ΠΝΕΥΜΑ, ΣΩΜΑ και ΨΥΧΉ, καθιστώντας τον, ως το Ανώτατο ΟΝ του Πλανήτη ΓΗ, οπότε θα διαπιστώσουμε, ότι το Ανθρώπινο Γένος θα αποκτήσει και πάλι την πλήρη αίσθηση του Κόσμου, του χθες του σήμερα του αύριο, όπως αναφέρομαι αναλυτικότερα στα Έργα μου.
Με πολύ αγάπη. Ο Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Ζώης Γεώργιος. Τηλ.Fax. 2107622794 e.mail: olympismos@hol.gr
Το όλο έργο μου στην αναζήτηση από το google αναγράφοντας: http://www.sync.gr/olympismos ή το όνομά μου Γεώργιος Ζώης. Ευχαριστώ.