Στο προηγούμενο video σχόλιό μου ο ΔεΜασαμεΡε (είχε δικιο που) παρατήρησε ότι καλό είναι να το κάνω γραπτό, οπότε έτσι κι αλλιώς είχα πολλά να συμπληρώσω. Χτες ήμουν αρκετά κουρασμένος για κάτι ολοκληρωμένο, σήμερα έχω πιο καθαρό μυαλό για συμπεράσματα.
Είναι πλέον γνωστό και από άλλους ότι στόχος της συνάντησης ήταν να ξεκινήσουν στο υπουργείο μια πρώτη προσπάθεια κατανόησης του χώρου των μπλογκς, μιας και προφανώς έχουν αντιληφθεί ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα μπλογκς επηρρεάζουν σημαντικά την κοινή γνώμη. Σύμφωνα με όσα ακούσαμε, η υπουργός και οι συνεργάτες της ήθελαν να ακούσουν περισσότερο από εμάς πως θα μπορούσε η Ελληνική μπλογόσφαιρα να βοηθήσει σε εθνικά θέματα, τι θα χρειαζόταν προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί.
Το άμεσο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι το Σκοπιανό. Δεν είμαι σίγουρος όμως και πάλι ότι βρισκόμαστε μέσα στην ουσία του προβλήματος. Ας υποθέσουμε ότι μια ομάδα από Έληνες μπλόγκερς θέλει να παρέμβει και να βοηθήσει. Η παρέμβαση αυτή πρέπει να γίνει μέσα στην παγκόσμια μπλογκόσφαιρα.
Το να γράφουμε και να αναμασάμε μεταξύ μας (ως Έλληνες μπλογκερς) τα επιχειρήματα για τα εθνικά μας δίκαια, δεν έχει και πολύ μεγάλο όφελος, έτσι δεν είναι? Τι δυνατότητες παρέμβασης έχει σήμερα ο μέσος Έλληνας μπλόγκερ σε διεθνές επίπεδο? Πόσοι από εμάς “διαβάζονται” ή κουβεντιάζουν με άλλους μπλογκερς στο εξωτερικό?
Το κυριώτερο: πόσο σοβαρά μας παίρνουν εκεί που προσπαθούμε (όποτε…) να παρέμβουμε? Η πείρα μου λέει ότι μας παρακολουθούν ελάχιστα (έως καθόλου). Η Ελληνική μπλογκόσφαιρα ακολουθεί κατά πόδας τις γενικότερες παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας. Είμαστε αποκλεισμένοι από τις διεθνείς εξελίξεις, κλεισμένοι στις μικρές μας μίζερες διαμάχες, με επίκεντρο περιπτώσεις σαν το press-gr, τις προσπάθειες της κυβέρνησης να ρυθμίσει μια κατάσταση που δεν γνωρίζει καθόλου, με αποτέλεσμα η εσωστρέφεια να διαιωνίζεται.
Τώρα η κυβέρνηση δείχνει να καταλαβαίνει ότι, αυτοί που συμμετέχουν στο παγκόσμιο εργαστήριο ιδεών και καινοτομίας μέσα από το Internet μπορούν να παίξουν κάποιο ρόλο. Όμως αυτή είναι μια μακροχρόνια διεργασία. Για να μπορέσουμε να παίξουμε ένα σημαντικό ρόλο, πρέπει και “οι απέναντι” να βοηθήσουν. Πρέπει να μας αγαπήσουν.
Να πάρουν μέτρα. Ναι, να πάρουν μέτρα. Αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που σκέφτονταν μέχρι τώρα. Να προστατέψουν αυτό το χώρο από προσπάθειες φίμωσης, προσπαθώντας -δήθεν- να μας σώσουν από τους “συκοφάντες”. Να αφήσουν ελεύθερη τη μικρή επιχειρηματικότητα να ανθίσει. Ακόμα καλύτερα, να τη βοηθήσουν με κάθε μέσο. Να πάει κάποιος κρατικός λειτουργός (μιλάμε για σοβαρό άνθρωπο, όχι γραφειοκράτη της συμφοράς, έτσι?) σε μια συνάντηση του Opencoffee να την παρακολουθήσει μέχρι το τέλος.
Να μείνει και να μιλήσει με τους νέους επιχειρηματίες που έχουν όνειρα και ανοιχτούς διεθνείς ορίζοντες, και να καταλάβει ποιός είναι ο ρόλος που μπορεί να παίξει το κράτος στην ανάπτυξη αυτού του φυτώριου.
Η ουσία είναι πάντα η ίδια: αν δεν υπάρξει μια γενικότερη ανάπτυξη, μια Αναγέννηση της τεχνολογικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, αν δεν γίνουμε ένας σημαντικός παίκτης στη διεθνή σκηνή, όχι μόνο με τους μπλογκερς αλλά με όλη την τεχνολογική καινοτομία (αυτά πάνε παρέα υποχρεωτικά), μονίμως θα αναζητούμε γρήγορες λύσεις σε τρέχοντα προβλήματα.
Για την ώρα, μέσα από τη συζήτηση που έγινε χθες, η μόνη εφικτή και “γρήγορη” λύση φάνηκε να είναι η προσέγγιση των πολύ σημαντικών πολιτικών bloggers της Αμερικής που τυχαίνει να ανήκουν στην Εληνική ομογένεια.
Λογικό. Εμείς ακόμα έχουμε να λύσουμε το θέμα του press-gr.
ΥΓ: Για τη Ντόρα τα είπα και στο video. Έδειξε να νιώθει λίγο άβολα στο ξεκίνημα, αρκετά πιο άνετη μετά το τσιγαράκι. Μιλάει αρκετά απλά, χωρίς φανφάρες, και κερδίζει την προσοχή και το ενδιαφέρον σου. Απευθυνόταν σε εμάς στον ενικό, και -όπως μου είπε πολύ σωστά μια φίλη μου- κάναμε πολύ άσχημα που δεν ανταποδώσαμε την οικειότητα.
Η δική μας παρουσία στη συνάντηση δεν μου άρεσε. Ήμασταν πολύ σφιγμένοι όλοι, πολύ “καθώς πρέπει”. Ίσως πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι στο μέλλον οι άνθρωποι της εξουσίας θα θέλουν να μιλούν μαζί μας διαρκώς – μου το είχε πει πει και ο John Aravosis όταν τον συνάντησα στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει από τώρα να ξέρουμε ότι δεν είναι καλό να μπαίνουμε στα δικά τους παπούτσια συμπεριφοράς.
Αντίθετα πρέπει να διατηρούμε το δικό μας “πρωτόκολλο” χαλαρότητας και άνεσης. Δεν θέλω να είμαι Χατζηνικολάου – θέλω να είμαι μπλογκερ.
April 17th, 2008 at 10:40 am
“Η Ελληνική μπλογκόσφαιρα ακολουθεί κατά πόδας τις γενικότερες παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας. Είμαστε αποκλεισμένοι από τις διεθνείς εξελίξεις, κλεισμένοι στις μικρές μας μίζερες διαμάχες […]”
Δε μπορώ παρά να συμφωνήσω. Στην Ελλάδα ασχολούμαστε κατά 95% μόνο με τα του οίκου μας, αδιαφορώντας ή αγνοώντας τι γίνεται παραέξω. Γιατί βέβαια είμαστε το κέντρο του κόσμου ως γνωστόν… Το πιο απλό παράδειγμα είναι τα δελτία ειδήσεων. Με τα blogs ωστόσο νομίζω πως η κατάσταση έχει καλυτερεύσει πάρα πολύ σε ότι αφορά την ενημέρωση και τη συζήτηση για ευρύτερα θέματα, αν και ίσως υπάρχει ακόμα δρόμος.
Πάντως ένα σημαντικότατο θέμα είναι αυτό της γλώσσας. Ακόμα κι αν συζητούσαμε για διεθνή θέματα, θέματα περιβάλλοντως, παγκόσμιου ακτιβισμού κλπ, στα ελληνικά, πόσοι αλλοδαποί θα ήταν δυνατόν να παρακολουθήσουν τη συζήτηση;
April 17th, 2008 at 10:43 am
Niko, exairetikh h analysh soy. Sigoyra tha ginei poly koyventa, na pw aplws dyo fundamental pragmata:
1. tha einai tragiko ean i opoiadhpote epafh me thn syntetagmenh exousia allotriwsei tin anexartisia kai tin eleytheria skepsis kai ekfrashs, estw kai enos blogger….
2. kati poy lew edw kai 2 xronia:
ellinikh glwssa + enasxolish me ellinikh “agora” = mhden international penetration
ean theloyme to elliniko blogging na exei diethnes impact, tha prepei na kanoyme agglofwna blogs (video, twitts, whatever) poy tha pragmateyontai themata diethnoys endiaferontos. Tote, isws apoktisoyme kapoies dynatothtes epirrois…
April 17th, 2008 at 10:54 am
Συμφωνώ με Γκρινιάρης, εκτός από το “πάρα πολύ” σχετκά με την καλυτέρευση της κατάστασης στα Ελληνικά μπλογκς. Θα έβαζα ίσως ένα “αρκετά” και αυτό μετά από κάποια σκέψη
Φίλε μου nuwanda συμφωνούμε. Απλά δεν νομίζω ότι έχει να κάνει μόνο με το να αποφασίσει κάποιος να γράφει στα Αγγλικά – έτσι χωρίς λόγο. Συνήθως έχει να κάνει με τους γενικότερους προσανατολισμούς (κυρίως επαγγελματικούς) του προσώπου.
Ο Loic LeMeur αν και Γάλλος, έχει ισχυρό λόγο στην παγκόσμια μπλογκόσφαιρα γιατί αρκετά νωρίας είχε αποφασίσει να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά στο διεθνές περιβάλλον με το Seesmic.
Ο Martin Varsavsky αν και Ισπανός επίσης. έχει δημιουργήσει το καταπληκτικό FON, και μιλάει σε παγκόσμιο επίπεδο, επειδή οι φιλοδοξίες του είναι τέτοιες.
Ξεκίνησαν όμως από χώρες που, αν μη τι άλλο, δεν βάζουν σημαντικά εμπόδια στις φιλοδοξίες τους να κάνουν κάτι σημαντικό, με κύριο εφόδιο μια καλή ιδέα. Γιαυτό γράφω ότι η διεθνής ανάπτυξη της Ελληνικής μπλογκόσφαιρας πάει χέρι-χέρι με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας.
April 17th, 2008 at 11:11 am
Niko moy, symfwfw apolyta, prpeei na yparxei mia sound strathgikh poy tha kanei swsto back-up .
Pantws oson afora to ypex, gia emena i lysh einai aplh: mesw tiwn preveiwn nomizw mporei eykola na entopisei 2-3 “respectable” omogeneis bloggers se kathe xwra, na toys energopoihsei kai na dimioyrghsei etsi ena diktyo epirrois…
Alla opws les kai sy, tha prepei na exei kapoio game plan apo pisw kai na toys kateythynei swsta, alliws den tha ginei tipota….
April 17th, 2008 at 11:41 am
Μπράβο, αυτή είναι μια σωστή ανάλυση αλλά και σωστή ανταπόκριση από αυτό το σημαντικό γεγονός της συνάντησης με την ΥΠΕΞ.
Είχα αντιληφθεί από την μη λεκτική επικοινωνία των συμμετεχόντων στα videos οτι η επιφανής ομάδα των bloggers (ανάμεσα σε πολλούς ισάξιους που δεν παρευρέθηκαν) είχε το κάτω χέρι στην συνάντηση (μπράβο λοιπόν και για την αυτοκριτική).
Είναι πιθανόν η Ντόρα, σε αντίθεση με την κυριαρχούσα τάση στο κόμμα της, να “διακρίνει” οτι η δύναμη των bloggers μπορεί να δημιουργήσει θετικό ισοζύγιο κέρδους-ζημιάς, για την διακυβέρνηση του κόμματος της αλλά και την ίδια, και να έκανε το πρώτο βήμα (to test the waters).
Αλλά αυτές οι ευκαιρίες δεν μπορεί να χάνονται, γιατί δεν είναι δεδομένο οτι θα επαναληφθούν συντομα. Η Ντόρα έπρεπε να εισπράξει την “ψυχή” των ελλήνων bloggers και όχι να προεδρεύσει σε μια ελαφά και ευπρεπή συζήτηση γνωριμίας (διάολε, ούτε ένας δεν τόλμησε να της ανταποδώσει την οικειότητα, ή έστω να την ρωτήσει;)
Επι της ουσίας, δυο είναι τα τινά, πρώτον οι bloggers πρέπει να εξασφαλίσουν την ακεραιότητα του μέσου τους, και αυτό θα γίνει συγκροτημένα με lobbying στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές (άν έχει κάποιος τα κότσια να το επιδιώξει – elawyer ακούς;..), μέ μαχητικά άρθρα-posts για επιρρεασμό της κοινής γνώμης, και με πρωτοβουλίες από opinion leaders στα πλαίσια των αντιπολιτευόμενων κομμάτων – vrypan ακούς;..
Και δεύτερον, συμφωνώ απολύτως οτι οι έλληνες των νέων μέσων πρέπει να ανοίξουν τους ορίζοντες τους να εξασκήσουν τα αγγλικά τους και να βγούν από το comfort zone.
Πιστεύω οτι η δύναμη του blogging και των bloggers προκύπτει από τις θετικές πρωτοβουλίες και την μαχητικότητα και όχι από την άρνηση, την μιζέρια και τον μηδενισμό (τα τελευταία είναι και αυτά comfort zones). Σε αυτό το μήκος κύματος πρέπει να κάνουμε focus στις λύσεις και όχι στα προβλήματα (σημ. με βάση τις σύγχρονες αρχές ψυχολογίας, όπου το άτομο κάνει focus, “αυτό” του προκύπτει και αυτό παράγεται).
Για να δούμε όμως πως το βλέπουν και οι υπόλοιποι φίλοι;..
April 17th, 2008 at 11:55 am
Χμμμμ, δεν ξέρω αν συμφωνώ οτι χρειάζεται να είσαι επιχειρηματίας με βλέψεις εκτός συνόρων για να έχεις αντίκτυπο παραέξω. Ίσως να βοηθάει. Ίσως. Αλλά και ένας εκπαιδευτικός, ή ένας επιστήμονας, ή ένας συγγραφέας ή ένας δημοσιογράφος, οποιοσδήποτε έχει κάτι να πει και το λέει καλά, θα μπορούσε να βρει ευήκοα ώτα μέσω του blogging, με απαραίτητη επιμένω προϋπόθεση τη χρήση γλώσσας κατανοητής από όλους.
Σίγουρα βέβαια δεν αρκεί να γράφεις στα Αγγλικά ότι σου κατέβει. Όπως εξάλλου δεν αρκεί να γράφεις και στα Ελληνικά ότι σου κατέβει για να έχεις μια μεγάλη αναγνωσιμότητα εντός συνόρων.
April 17th, 2008 at 12:16 pm
@Γκρινιάρης συμφωνώ, δεν αναφέρομαι μόνο σε επιχειρηματίες, αλλά γενικά σε ανθρώπους με διεθνείς ορίζοντες. Παράδειγμα ο Αλέξης Σταμάτης, για τον οποίο θα γράψω κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες.
April 17th, 2008 at 12:25 pm
@fbobolas δεν διαφωνώ σε κάτι.
April 17th, 2008 at 1:42 pm
Χαίρομαι που συμφωνώ κατ’αρχήν με την γνώμη του Aravosis. Πρέπει να μάθουμε να μιλάμε ως bloggers πιο χαλαρά. όπως μιλάμε μεταξύ μας. Αλλά για πρώτη φορά δικαιολογείστε.
Εμένα μου φαίνεται αδιανόητο πως μία τέτοια ενέργεια του ΥΠΕΞ έγινε τόσο ανοιχτή. Είχα την εντύπωση ότι μία τέτοια συνάντηση θα είχε χαρακτήρα πιο γενικό και όχι για θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Αυτά τα θέματα επειδή είναι θέματα στρατηγικής θα προτιμούσα να τα έβλεπα να πραγματοποιούνται πιο κλειστά και όχι να ανοιγεις τις προθέσεις σου έτσι ανοιχτά σε όλους.
όταν κατασταλάξω σε συμπεράσματα από τα κείμενα όλων των παρόντων στη συνάντηση και μη bloggers θα επανέρθω…
Εχω την αίσθηση ότι αυτή η συνάντηση θα ταράξει τα νερά της ελληνικής blogοσφαιράς σε βάθος χρόνου…
April 17th, 2008 at 2:05 pm
Γειά σου Χρήστο! Νομίζω ότι το τελευταίο που αναφέρεις είναι μια νομοτέλεια. Κάτι ανάλογο θα γινόταν έτσι κι αλλιώς αργά ή γρήγορα, είτε από τον συγκεκριμένο φορέα, είτε άλλο. Δεν είμαι σίγουρος ότι πρέπει να γίνονται τέτοιες ενέργειες εν κλειστώ πάντως. Γενικά, δεν ταιριάζει στη φύση του μέσου κάτι τέτοιο – δεν ξέρω αν σε “ιδιαίτερες” περιπτώσεις όπως τα του ΥΠΕΞ, θα μπορούσαμε να τα διαχειριστούμε αλλιώς.
Νομίζω όχι, πάντως.
April 17th, 2008 at 11:57 pm
Νίκο, η πολύ εύστοχη ανάλυσή σου άνοιξε έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα και γόνιμο διάλογο, όπως διαπιστώνω με χαρά. Σίγουρα η συνάντηση με την Ντόρα είναι ένα είδος landmark για την ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα. Δεδομένου ότι ήταν η πρώτη τέτοιου τύπου επαφή, η αρχική αμηχανία και από τις δύο πλευρές και η πολύ “συμβατική” στάση των παρευρεθέντων μπλόγκερ (που φαίνεται και από το επίσημο ντύσιμο αρκετών, πέραν των διατυπώσεων που επέλεξαν στις παρεμβάσεις τους -τουλάχιστον όσες είδα στο βιντεάκι σου) συγχωρούνται. Το ζητούμενο είναι να γίνουν βήματα προς την κατεύθυνση που ανέλυσες στο post σου. Ελπίζω η Ντόρα, έχοντας κατανοήσει τη δυναμική και τις δυνατότητες του μέσου, να προστατεύσει την κυβέρνηση από λανθασμένες κινήσεις, όπως τα μέτρα για την “προστασία” από τη σκοτεινή πλευρά ορισμένων μπλογκ.
April 18th, 2008 at 12:49 am
Γειά σου Μάριε! Τα μηνύματα που έχω πάρει είναι ότι η Ντόρα είναι ενθουσιασμένη από τη συνάντηση μαζί μας. Κι εγώ έχω τη βάσιμη ελπίδα (το κατάλαβα από το ύφος της) ότι έχει καταλάβει τι λάθος πάει να γίνει με το μπλογκονόμο.
Οψόμεθα…
April 18th, 2008 at 12:35 pm
Μακάρι να έχουν πάρει τόσο σοβαρά το θέμα των social media ωστε να θέλουν να το χρησιμοποιήσουν και στην εξωτερική πολιτική
Για να είμαι ειλικρινής έχω κάποιες επιφυλάξεις βλέποντας την μαζική έφοδο σε όλα τα services
Ειδικά δε στο twitter με χαλάει πάρα πολύ η αντιγραφή της ατζέντας της ημέρας. Ας γίνει μια μετατροπή σε πρώτο πρόσωπο τουλάχιστον. Και ο obama τις συναντήσεις του έχει αλλά δεν δείχνει οτι τις γράφει υπάλληλος
Νομίζω οτι είναι λίγο υπερβολική η επίδειξη χρήσης όλων των μέσων, απο μια πολιτικό με τόσο ανάστημα που και χωρίς κινητό θα μπορούσε να χτυπήσει πρωθυπουργία …
April 18th, 2008 at 2:53 pm
Μακάρι, Νίκο. Επί τη ευκαιρία, τη Δευτέρα πιθανότατα θα μάθω ποιος είναι ο προγραμματισμός και θα σε ενημερώσω για το κείμενο
April 18th, 2008 at 3:40 pm
Ευχαριστώ Μάριε…
April 19th, 2008 at 5:57 am
Thnx Nίκο για την ανταπόκριση. Πιστεύω ότι έτσι μεταφέρεται η πληροφορία πιο εύκολα. H εικόνα νομίζω πρέπει να έχει σημαντική προστιθέμενη αξία για να τη προτιμάς. Ας πούμε στα τεχνικά θέματα δες πως στο C-NET δείχνουν από προιόντα έως λειτουργία λογισμικού.
Eπί της ουσίας μία άλλη φορά. Γενικά δε θα έλεγα ότι δεν υπήρχε λογική στη συνάντηση. Θέλει μία πιο μεγάλη κουβέντα.
April 19th, 2008 at 6:09 pm
τσιγαράκι η Ντόρα ;
Δεν υποτίθεται πως απαγορεύεται το κάπνισμα σε κάθε δημόσιο χώρο ;
Εκτός κι αν οι εργαζόμενοι του ΥπΕξ έχουν σαν καπνιστήριο τις αίθουσες συνεδριάσεων…
April 20th, 2008 at 10:50 pm
fbobolas: Έχω ήδη πει ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης πριν καταθέσει το blogoνομο θα πρέπει να συγκρότήσει ομάδα εργασίας απο bloggers.
Eπίσης με την πρωτοβουλία ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ DVD πήγαμε στην Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπου θέσαμε και το ζήτημα αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου για το Σύμφωνο Συμβίωσης, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση αυτού του θεσμού και την πρόσκληση στον υπουργό να περιλάβει τα ομοφυλα ζευγάρια.
Από κει και πέρα, προσωπικά δεν συμμετέχω σε διαδικασίες δημοσίων σχέσεων, όπως αποδείχθηκε ότι είναι οι προσωποπαγείς συναντήσεις με πολιτικούς, ειδικά ύστερα από το πείραμα Βενιζέλου. Αν καλούν με ένα συγκεκριμένο ζήτημα και έχουν ένα συγκεκριμένο ερώτημα στο οποίο μπορούμε να φανούμε γενικότερα χρήσιμοι ας το κάνουν. Αν αρκεί η γραπτή διατύπωση των αποψεών μας επίσης δεν βρίσκω το λόγο για τον οποίο θα αξίζε να πάμε στα γραφεία τους – μερικοί έχουμε κι εμείς γραφεία, αφού μας θέλουν τόσο πολύ ας έρθουν αυτοι.