Το παρακάτω άρθρο είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Νίκου Δήμου, στη στήλη “Επίκαιρα” με την άδειά του. Τον ευχαριστούμε.
Έχω βαρεθεί να διαβάζω στον Τύπο, αλλά και στα μηνύματα που παίρνω, τον εξής συλλογισμό που έχω ονομάσει “συλλογισμό εξισορρόπησης»:
Ναι μεν ο Κάραζιτς, αλλά τότε και ο Μπους (για το Γκουαντάναμο, ή το Ιράκ) το ΝΑΤΟ (για τους βομβαρδισμούς στην Σερβία), κλπ.
Ο συλλογισμός αυτός εκφράζεται και αλλιώς: Γιατί ο Κάραζιτς και όχι (βάζετε όποιον εγκληματία θέλετε). Και καταλήγει στο πόσο άδικο και μεροληπτικό είναι το σύστημα – άρα…
Άρα, τι; Δεν λέγεται, αλλά εξυπακούεται. Αφού δεν πληρώνουν όλοι – άδικα θα δικαστεί ο Κάραζιτς.
Αν μεταφέρουμε τον συλλογισμό αυτό στην ποινική καθημερινότητα θα προκύψει ότι, εφόσον δεν συλλαμβάνουμε όλους τους δολοφόνους, δεν πρέπει να δικάσουμε τους λίγους που πιάνουμε.
Καταρχήν δεν είναι όλα τα εγκλήματα ίδια. Ουδεμία σχέση η σφαγή 8000 αμάχων στην Σρεμπρένιτσα με το Γκουαντάναμο. Κατά δεύτερο λόγο το θέμα είναι να αρχίσουν κάποτε να λογοδοτούν οι εγκληματίες. Όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα. Το ότι μερικοί δεν λογοδοτούν, δεν αποτελεί ελαφρυντικό για τους άλλους.
Ο «συλλογισμός εξισορρόπησης» είναι μία πονηρή εφεύρεση για την ακύρωση των ηθικών αρχών. Η επίκλησή του είναι ολέθρια. Ανοίγει τις πύλες της Κόλασης για να εξέλθούν όλοι όσοι παρανομούν.
Ήδη χάρηκα όταν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ζήτησε την σύλληψη του σφαγέα προέδρου του Σουδάν, που έχει αφανίσει το Νταρφούρ. Δύσκολο να προσαχθεί. Αλλά κι αυτό είναι μία καλή αρχή.
July 31st, 2008 at 10:26 pm
Συμφωνω απολυτως. Αν και δεν νομιζω οτι στην Ελλάδα θα είχε κανεις αντιρηση να δικαστεί ο πρόεδρος του Σουδαν ή ο Μουγκάμπε. Βεβαια, όταν η ερωτηση φτάνει στον Μλάντιτσ και στον Κάραζιτς οι έλληνες εξεγείρονται που βάλλονται τα “αδερφια” μας οι Σέρβοι και φυσικά το αντιμερικανικό μένος που κυριαρχεί οδηγεί στον “συλλογισμό εξισορρόπησης”. Είναι αδικο να δικαστούν επειδή τάχα μου είναι αδερφια, χριστιανοι ορθοδοξοι που το μονο που κάνανε είναι να σφάξουνε άπιστους. Τα ελληνικα media έχουν τεραστιο μερίδιο ευθύνης σε αυτη την ιστορια. όταν μια ολόκληρη Ευρώπη (κυβερνησεις και κοινη γνώμη) στηριζε την επίθεση στην Σερβία ελέω γενοκτονίας εμείς στην Ελλάδα τυφλωμενοι από τον αντιαμερικανισμό μας υποστηρίζαμε το δικαιωμα των Σερβων να σφαζουν κοσσοβαρους…..
August 10th, 2008 at 11:24 pm
Αξίζει τον κόπο να ρίξει κανείς μια ματιά και στο ΥΓ που δημοσίευσε ο Ν. Δήμου στο παραπάνω άρθρο. Νομίζω ότι με αυτό “εξισορρόπεί” το συλλογισμό του.
August 12th, 2008 at 9:17 pm
Η κατηγορία περί “μεροληψίας” που εξακοντίζει ο ευφυής κ. Δήμου εναντίον όσων διαμαρτύρονται για τα δύο μέτρα και δυο σταθμά που τήρησε όσον αφορά το υποτιθέμενο “διεθνές δίκαιο” είναι αστεία. Ηθικολογώντας ανέξοδα, αναπαράγει το κραυγαλέο ιδεολόγημα περί “αντικειμενικότητας” της λεγόμενης δικαιοσύνης, που αποτελεί μια δυναμικά εξελισσόμενη αντανάκλαση των συσχετισμών δύναμης σε τοπικό/εθνικό/υπερεθνικό επίπεδο. Επέλεξε να μιλήσει για τη Σρεμπρένιτσα―κι όχι για το Ιράκ. Κι επέλεξε να αφήσει κατά μέρος το χαρακτήρα των θεσμών για τους οποίους μιλά. Πάντως, κάποιος είχε πει κάποτε ότι “οι άνθρωποι της εξουσίας δεν υπόκεινται στον νόμο. Νόμος είναι κάτι που χρησιμοποιείται εναντίον ανίσχυρων ανθρώπων. Αυτή είναι η φύση του νόμου, κυρίως δε, του διεθνούς νόμου”.