Οι Ομιλίες της Δ.Ε.Θ. μέσα από το πρίσμα του Wordle
Οι πολιτικοί αρχηγοί των δύο μεγαλύτερων (μέχρι αποδείξεως του εναντίου) κομμάτων διασταύρωσαν για πρώτη φορά μετά το καλοκαίρι τα ξίφη τους στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης στα μέσα του περασμένου μήνα. Ο Κώστας Καραμανλής εμφανίστηκε στο βήμα της Helexpo στις 6 Σεπτεμβρίου για να ακολουθήσει μερικές ημέρες αργότερα ο Γιώργος Παπανδρέου. Με την οικονομική παγκόσμια κρίση να έχει ήδη γιγαντωθεί, αλλά και με τα εσωτερικά προβλήματα να είναι δεδομένα σε πολλούς τομείς, έχει ενδιαφέρον να δούμε (έστω και λίγο ετεροχρονισμένα) πως τοποθετήθηκαν οι δύο πολιτικοί αρχηγοί μπροστά στους εκπροσώπους των παραγωγικών δυνάμεων.
Συνεχίζοντας τη χρήση της εφαρμογής Wordle, όπως αυτή παρουσιάστηκε πριν από λίγο καιρό από τις σελίδες του nylon, μας δίνεται η ευκαιρία να παρατηρήσουμε τον τρόπο που επέλεξαν οι δύο αρχηγοί να επικοινωνήσουν με τους Έλληνες ψηφοφόρους.
Ο Κώστας Καραμανλής έφτασε στη Θεσσαλονίκη σε περίοδο βαθιάς εσωστρέφειας της παράταξης του, με τα φημολογούμενα σκάνδαλα να κλονίζουν το κύρος του και τους πολίτες να αναζητούν (ακόμα) μία διέξοδο από τα οικονομικά προβλήματα. Η «διεθνής» «κρίση» αποτέλεσε εξέχον επιχείρημα για την άσχημη οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και ο πρωθυπουργός τόνισε την ανάγκη «μεταρρυθμίσεων» για το καλό της «χώρας». Η ομιλία δεν είχε ιδιαίτερες εκπλήξεις και ο Κ. Καραμανλής τονίζοντας αρκετές φορές τις λέξεις «στρατηγική», «σχέδιο» και «πρόγραμμα», επιχείρησε να τονώσει το προφίλ του ηγέτη που ξέρει καλύτερα να διαχειρίζεται τις κρίσεις.
Μιλώντας συχνά σε α’ ενικό (κι ας μην είναι εμφανές μέσω του wordle) ο πρωθυπουργός έκανε αναφορές στον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκε «ανάπτυξη» ως τώρα αλλά και στις μελλοντικές του ενέργειες για περαιτέρω πρόοδο. Χρησιμοποιώντας επανειλημμένα τη λέξη «προχωρούμε» προσπάθησε να δώσει την αίσθηση της συνέχειας του κυβερνητικού έργου και να αναδείξει την «αποφασιστικότητα» του, ελπίζοντας πως θα τονώσει την αυτοπεποίθηση της παράταξης και των υποστηρικτών του. Μιλώντας σε χρόνο αόριστο και ενεστώτα, ο πρωθυπουργός έκανε έναν απολογισμό της θητείας του, όμως πολλοί από τους πολιτικούς του αντιπάλους θα προτιμούσαν την απολογία του. Χωρίς να κάνει καμία αναφορά στα σκάνδαλα που συνεχώς παρατείνονται, επέλεξε να μείνει οχυρωμένος πίσω από τις έννοιες των «μεταρρυθμίσεων» και της «ανάπτυξης»
Στην απεικόνιση της ομιλίας του Γιώργου Παπανδρέου κυριαρχεί η αγαπημένη λέξη όλων των όπου γης πολιτικών: «θα». Κάθε ομιλία υποψήφιου πρωθυπουργού που σέβεται τον εαυτό της οφείλει να έχει υποσχέσεις και δεσμεύσεις. Μπορεί ο Κ. Καραμανλής να επέλεξε τον αόριστο για να τονίσει τα θετικά πεπραγμένα του και τον ενεστώτα για να επισημάνει τη συνέχεια του έργού του. Όμως για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο μελλοντικός χρόνος είναι μονόδρομος, καθώς μόνο έτσι μπορεί να εξηγήσει τι σκοπεύει να κάνει σε περίπτωση νίκης.
Το ενδιαφέρον της ομιλίας είναι πως για πρώτη φορά ο Γ. Παπανδρέου αποφεύγει να κάνει ευθεία αναφορά στον Κ. Καραμανλή. Κατά τη διάρκεια της 18σέλιδης ομιλίας του δεν αναφέρει ποτέ το όνομα του πρωθυπουργού, αλλά δεν παραλείπει τις συχνές αναφορές στα αρνητικά της «κυβέρνησης» που «φταίει» σε μεγάλο βαθμό για την εσωτερική «κρίση». Όπως και στην ομιλία του Κ. Καραμανλή η λέξη «Ελλάδα» είναι από τις κυρίαρχες, ενώ οι λίγες αναφορές στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. επιχειρούν να τονίσουν και εδώ την ανάγκη για μία κυβέρνηση όλων των Ελλήνων (σε αντιστοιχία με τη φράση του Κ. Καραμανλή στις περασμένες εκλογές).
Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ίσως επηρεασμένος και από τη δυναμική του ‘φαινομένου’ Obama στις Η.Π.Α., ακολουθεί αντίστοιχη συλλογιστική πορεία στην ομιλία του με εκείνη του υποψήφιου Αμερικανού προέδρου. Είναι εμφανές από το Wordle πως κυριαρχούν τα ρήματα «θέλουμε» και «μπορούμε» (για να συμπληρώσει εδώ η φωνή του Obama τη λέξη ‘αλλαγή’. Ή μήπως ήταν η φωνή του Α. Παπανδρέου;) Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέτει με την ομιλία του τον «πολίτη» στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και κατανοεί πως για άλλη μια φορά τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι αυτά που μπορούν να ανατρέψουν μία κυβέρνηση.
Η αντιστοιχία με την αμερικανική επικοινωνιακή πολιτική βρίσκει άλλο ένα κοινό σημείο στο κλείσιμο της ομιλίας του αρχηγού του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ένα από τα βασικά συνθήματα της καμπάνια του Obama ήταν το “yes, we can” ή αλλιώς στην πιο ελληνική του εκδοχή είναι αυτό που χρησιμοποίησε ο Γ. Παπανδρέου τελειώνοντας την ομιλία του: «Μαζί, μπορούμε».
Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί όσο πλησιάζουμε προς τις Ευρωεκλογές (ή σε άλλες πιο σύντομες εκλογικές αναμετρήσεις) θα αντιπαρατίθενται ακόμα πιο έντονα. Όμως οι ομιλίες στις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας στα πλαίσια της ΔΕΘ αποτελούν κατεξοχήν σημείο αναφοράς τόσο για τους ψηφοφόρους όσο και για τους ίδιους τους πολιτικούς. Η συνέχεια της επικοινωνιακής στρατηγικής των δύο αρχηγών θα ‘παιχτεί’ σύντομα στις οθόνες μας.
October 2nd, 2008 at 15:11
Η ανάρτηση απο την αρχή της έχει ένα σοβαρό πολιτικό φάουλ. Προφανώς για να μπορέσεις να βγάλεις τα wordle αφαίρεσες τις συνήθεις κυρίαρχες λέξεις ενός κειμένου (και, απο, αυτο, δεν, στην, στον, κ.τ.λ).
Παρ΄ όλα αυτά στην ομιλία Παπανδρέου επέλεξες να κρατήσεις την λέξη “θα”. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό εαν το ακολουθούσες και για την ομιλία Καραμανλή στην οποία το “θα” το αφαίρεσες απο την… καταμέτρηση παρ’ όλο που αν παρέμενε εντός θα ήταν και εκεί η κυρίαρχη λέξη.
Θέλω να πιστεύω οτι δεν είχες σκοπιμότητα να το κάνεις. Σε κάθε περίπτωση πρέπει άμεσα ή να αφαιρέσεις την λέξη απο την ομιλία ΓΑΠ ή να την προσθέσεις και στην ομιλία Καραμανλή αλλιώς οι όροι της σύγκρισης θα παραμείνουν άνισοι…
October 2nd, 2008 at 15:22
Η λέξη “θα” υπάρχει και στην απεικόνιση της ομιλίας του Κ. Καραμανλή απλώς είναι αρκετά μικρή (βρίσκεται περίπου στο κέντρο της εικόνας). Μου έκανε και έμενα εντύπωση πριν το παρατηρήσεις, για αυτό το λόγο εξηγώ μέσα στο κείμενο για ποιο λόγο ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί περισσότερο ενεστώτα και αόριστο χρόνο σε αντίθεση με το μέλλοντα του Γ. Παπανδρέου.
Χωρίς να είμαι αριθμολάτρης, σημειώνω απλώς για το αρχείο πως ο Καραμανλής χρησιμοποιεί 12 φορές τη λέξη “θα” σε μια ομιλία 3500 λέξεων (0,3%) ενώ ο Παπανδρέου τη χρησιμοποιεί 86 φροές σε κείμενο 5800 λέξεων (1,5%)
October 2nd, 2008 at 15:30
Δεν μπορείς να εξάγεις σωστά συμπεράσματα, κυρίως πολιτικά, από την καταμέτρηση και την χρήση λέξεων.
Παράδειγμα:
Παπανδρέου: “Εμείς ως κυβέρνηση ΘΑ κάνουμε αυτό.
Παπανδρέου: “Ο κ. Καραμανλής είπε ότι ΘΑ…”
κλπ κλπ
October 2nd, 2008 at 15:36
Προσεξε,για να καταλάβεις τι εννοω ετοιμασα δυο wordle χωρις να αφαιρέσω καμιά λέξη απο μέσα.
http://wordle.net/gallery/wrdl/223475/karamanlis
http://wordle.net/gallery/wrdl/223479/papandreou
Αν παρατηρήσεις κάτω αριστερα, στην ομιλια του ΚΚ, αν παρέμενε η λέξη “θα” προφανώς θα κυριαρχούσε και εκει. Δεν αφαιρεσες τις ίδιες λέξεις και απο τους δυο και αυτό είναι λάθος.
Εππρόσθετα ο ΚΚ μπορεί να μην χρησιμοποίησε την λέξη “θα” λιγότερο αλλα την αντικατέστησε με την λέξη “να” η οποία έχει παρόμοιο ρόλο σε ενα λόγο. Μέτρησα 51 “να” εντός του κειμένου.
Δεν θέλω όμως να μπλέξουμε με τους αριθμούς. Το φάουλ παραμένει απο την στιγμή που κράτησες μια λέξη στην μια ομιλία που αφαίρεσες απο άλλη.
October 2nd, 2008 at 16:29
Η εικαστική παρέμβαση κάνει τη διαφορά! Το “θα” υπάρχει και στις δυο απεικονίσεις –> στη πρώτη περίπου στο κέντρο αλλά με χρωματάκι μπλε που δεν είναι πολύ ευκρινές μέσα στο μαύρο φόντο.
Είδατε τι κάνουν τα χρώματα;
..πάντως, δεν παραξενεύομαι για τα περισσότερα “θα” του κ. Παπανδρέου.. Τι λεξη έπρεπε να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος, τη στιγμή που υπόσχεται;
–>> να ρωτάς Νίκο και κανένα εικαστικό για τη δύναμη των χρωμάτων! Ισως, αν η εικαστική αντιμετώπιση δεν ήταν διαφορετική στους δυο πίνακες, να ήταν ευκρινέστερη η σύγκριση.
October 2nd, 2008 at 16:31
Νίκο έγραψα; Σόρρυ Κώστα… η συνήθεια βλέπεις…
October 2nd, 2008 at 16:48
@Rodia Δεν είναι μόνο θέμα χρωμάτων. Έφτιαξα ενα wordle με όλες τις λέξεις του ΚΚ και προκύπτει οτι αν έμεναν όλα τα “θα” μέσα θα ήταν δυνατότερη και απο την “ανάπτυξη” και απο τις “μεταρρυθμίσεις”. Δες το για του λόγου το αληθές και κοίτα κάτω αριστερά.
http://wordle.net/gallery/wrdl/223475/karamanlis
Προφανώς σημαίνει οτι δεν μπήκαν όλα τα “θα” του ΚΚ.
Επιμένω, όμως, στο εξής το “να” είναι αντίστοιχο του “θα” και ο ΚΚ το έλεγε συνέχεια.
Το ποστ όπως ανέβηκε είναι λάθος στα συμπεράσματα και ο τίτλος του κρίνω οτι μονο αντικειμενικότητα δεν δείχνει…
October 2nd, 2008 at 17:12
@Παναγιώτης αυτό που κάνεις είναι πολύ άδικο. Μπορείς να έχεις όποιες ενστάσεις θέλεις, αλλά το να αποδίδεις στον Κωνσταντίνο πρόθεση να αφαιρέσει (ή προσθέσει) λέξεις για να δημιουργήσει εντυπώσεις, είναι τουλάχιστον άδικο – δεν θέλω να πω κάτι χειρότερο.
Ο Κωνσταντίνος είναι άνθρωπος με ανεξάρτητη σκέψη και πολύ μακρυά από ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ κομματική δέσμευση. Αντίθετα με εσένα.
Σε παρακαλώ λοιπόν να το ανακαλέσεις, και αν θέλεις να κάνεις μια δική σου αντίστοιχη στο blog σου ώστε να γίνει διάλογος με ειλικρίνεια και χωρίς χαρακτηρισμούς.
October 2nd, 2008 at 17:15
@ Παναγιώτη
αν και πραγματικά νομίζω πως απάντησα επαρκώς και η παραπάνω συζήτηση μου φαίνεται λίγο επουσιώδης, επανέρχομαι για να διορθώσω μία δική σου παράβλεψη.
Τα links που παραπέμπεις έχουν αντιστραμμένες τις ομιλίες. Αυτό που ονομάζεις Καραμανλής είναι η ομιλία του Παπανδρέου και αυτό που ονομάζεις Παπανδρέου είναι του Καραμανλή. Προφανώς εκ παραδρομής έκανες λάθος στο copy-paste.
Το “θα” υπάρχει και στις δύο απεικονίσεις και όπως εξήγησα και στο κείμενο ο ένας υπόσχεται (αναγκαστικά) σε μέλλοντα και ο άλλος αναλύει πεπραγμένα (αναγκαστικά) σε αόριστο (ή τονίζει τη συνέχεια των όποιων έργων σε ενεστώτα).
Δεν έχει νόημα νομίζω περαιτέρω αντιπαράθεση σε αυτό, απλώς δεν ήθελα να μείνουν και υπόνοιες.
October 2nd, 2008 at 17:55
Κάνω quote του τίτλου ‘Οι “μεταρρυθμίσεις” και οι “υποσχέσεις”…
Ειλικρινά αδυνατώ να κατανοήσω ,μέσω οποιασδήποτε ερμηνευτικής οδού και αν ακολούθησα, την έλλειψη αντικειμενικότητας του τίτλου.Ο τίτλος του άρθρου εστιάζει εύστοχα στην έννοια που πράγματι χρησιμοποιεί (ή υποννοεί μέσα από τα λεγόμενα του) ο εκάστοτε εξεταζόμενος πολιτικός αρχηγός.
Ο κ. Καραμανλής επιχειρεί συστηματικά να βρει διέξοδο στα εσωκομματικά προβλήματα μέσα από τις μεταρρυθμίσεις και να καταστεί (τουλάχιστον σε επίπεδο προθέσεων) πολιτικός της ρήξης και των αναγκαίων αλλαγών που θα αλλάξουν τον τόπο.Τα “θα” της κυβέρνησης είναι λιγοστά (όπως έχει παραθέσει σχετικά στοιχεία ο κ. Ιωαννίδης) και αυτά συνήθως, αν παρατηρήσει ομιλίες του Καραμανλή και άλλων στελεχών της κυβέρνησης έπονται της φράσης “υπάρχουν βεβαίως ακόμη πράγματα που πρέπει να γίνουν” ή “δεν είπε κανείς ότι όλα έχουν λυθει” Βεβαίως αυτές οι αναφορές, για ευνόητους επικοινωνιακούς λόγους, καταλαμβάνουν ελάχιστο χώρο και έμφαση.Η αυτοκριτική πρέπει να υπάρχει αλλά δεν πρέπει να επισκιάζει αυτά που (θέλουμε να πιστέψει ο κόσμος ότι) έχουν γίνει…
Ο κ. Παπανδρέου είναι στην αντιπολίτευση για 4 έτη, εχει χάσει δύο εκλογικές αναμετρήσεις και γνωρίζει ότι για να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών πρέπει να διαμορφώσει μια πολιτική πλατφόρμα που θα στηρίζεται σε προτάσεις (άσχετα αν αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα).Γνωρίζει κανείς έναν πολιτικό σχηματισμό που είναι στην αντιπολίτευση και δεν καταθέτει προτάσεις υπό την μορφή υποσχέσεων που θα πραγματοποιηθούν κατά την δική του διακυβέρνηση?Δεν είναι άλλωστε η υπόσχεση για αλλαγή,το πιο αποτελεσματικό πολιτικό επιχείρημα (..) σε μια κοινωνία με προβλήματα και έντονη αγωνία για το αύριο όπως η ελληνική (ιδιαίτερα ο πεσιμισμός για το αύριο αποτυπώνεται σε διαδοχικές μετρήσεις του ευρωβαρόμετρου)
Τέλος, πως είναι δυνατόν μια ανάλυση που βασίζεται σε λογισμικό καταμέτρησης επανάληψης λέξεων να υποκρύπτει έλλειψη αντικειμενικότητας απέναντι στον έναν ή τον άλλον πολιτικό αρχηγό?Η ανάλυση αυτή είναι χρήσιμη και επιβεβαιώνει επικοιδομητικά τα όσα μπορέσαμε να συγκρατήσουμε από την πρόσφατη εμφάνιση των δύο πολιτικών αρχηγών στην ΔΕΘ.
October 2nd, 2008 at 17:58
@Κωνσταντίνος Ιωαννίδης
Εχεις απόλυτο δίκιο. Mea culpa!
Θα επανέλθω με ανάλυση επι της ουσίας των όσων έγραψες, γιατί παρασύρθηκα τελικά απο δικό μου αρχικό λάθος!
October 2nd, 2008 at 19:05
Ρε παιδιά, νομίζω ότι όλη η συζήτηση γίνεται διότι δεν περιγράφεται με σαφήνεια η μεθοδολογία. Προφανώς αφαιρέθηκαν κάποιες λέξεις, αλλιώς (όπως σε οποιοδήποτε αρκετά μεγάλο κείμενο) τα tag clouds θα ήταν γεμάτα συνδέσμους, προθέσεις, άρθρα κ.λ.
Ο Κωνσταντίνος θα έπρεπε να αναφέρει ποιες λέξεις αφαίρεσε (π.χ. όλα τα άρθρα ή οποιαδήποτε λέξη είχε μεγαλύτερη συχνότητα από x% ή όποια θεωρείται “common word” σύμφωνα με κάποια ανάλυση).
Η ιδέα εμένα μου αρέσει. Από κει και πέρα, η ανάλυση και τα συμπεράσματα έχουν πάντα και ένα υποκειμενικό στοιχείο που έχει και αυτό την αξία του.
October 2nd, 2008 at 21:29
@ blog 221.gr (καθώς η απάντηση μου στο ίδιο blog δεν εμφανίστηκε ή απλώς καθυστέρησε)
Πραγματικά χαίρομαι τόσο για τη διεξαγωγή διαλόγου, όσο και για τα μουσικά σου ακούσματα (L. Cohen).
Τώρα, στα επί μέρους ζητήματα που έθιξες. Έγινε επιλογή μόνο των δύο ομιλιών στη ΔΕΘ γιατί αυτές ήταν έτοιμες και προκαθορισμένες από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς (έχοντας και κοινό βήμα). Τα θέματα στα οποία αναφέρθηκαν ήταν αποκλειστικά δική τους επιλογή και ευθύνη και δεν εξαρτήθηκαν από τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.
Συμφωνώ πως η χρήση του wordle μόνο για μία ομιλία προφανώς δε μπορεί να προσφέρει πλήρη κατανόηση της πολιτικής επικοινωνίας κάποιου πολιτικού, όμως ήταν περισσότερο για να τροφοδοτήσει διάλογο και να κάνει αυτό το εργαλείο γνωστό σε άλλους, παρά να κομίσεις γλαύκα εις Αθήνας. Στο μέλλον -και ειδικά σε προεκλογική περίοδο- είμαι σίγουρος πως θα το συναντήσουμε μπροστά μας. Να προσθέσω εδώ πως το ίδιο ακριβώς εργαλείο (για το οποίο μιλάς υποτιμητικά) ή άλλα αντιστοιχία εργαλεία, έχουν χρησιμοποιήσει πολύ συχνά στο παρελθόν τόσο η Boston Globe, όσο και οι NY Times.
(http://www.nytimes.com/interactive/2008/09/04/us/politics/20080905_WORDS_GRAPHIC.html
http://www.boston.com/bostonglobe/ideas/articles/2008/08/03/portrait_of_the_candidate_as_a_pile_of_words/)
H φράση του Γ. Παπανδρέου «μαζί (..) μπορούμε» δε θεωρώ πως είναι δανεισμένη άμεσα από τον B. Obama. Κυρίως τόνισα την αντιστοιχία δύο “liberal” πολιτικών στον τρόπο επικοινωνίας τους. Άλλωστε τέτοιες εκφράσεις είναι εξαιρετικά κοινότοπες στην πολιτική επικοινωνία και δε νομίζω πως μπορεί κάποιος να επικαλεστεί παρθενογένεση στη σύγχρονη πολιτική Ελλάδα.
Το κείμενο μου δεν επιχείρησε να κάνει ανάλυση της πολιτικής των δύο κομμάτων. Ήταν μια προσπάθεια ανάλυσης της πολιτικής επικοινωνίας των δύο αρχηγών στη Διεθνή Έκθεση Θεσ/κης. Με άλλα λόγια, μία πρώτη γνωριμία με ένα εργαλείο που σε άλλες χώρες έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται ευρέως. Αν κάποιος θέλει να εφευρίσκει υπόγεια κίνητρα, αυτό περισσότερο αποκαλύπτει το δικό του τρόπο σκέψης, παρά το δικό μου.
Τέλος, θα ήμουν πολύ ευτυχής αν είχες ακολουθήσει το link μέσα στη ροή του κειμένου και διάβαζες στο προηγούμενο post μου τα εξής:
«Όπως γίνεται αντιληπτό, το Wordle προσφέρει μία απεικόνιση που βασίζεται στην ποσοτική χρήση των λέξεων χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα όποια ποιοτικά χαρακτηριστικά μίας ομιλίας. Όμως σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα –πέρα από την εικαστική του αξία- μπορεί να οδηγήσει και σε αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.»
@ vrypan
χαίρομαι που σου άρεσε η ιδέα. Το wordle όταν το κείμενο είναι αγγλικό αφαιρεί αυτόματα τις “συνηθισμένες λέξεις”. Εδώ επειδή ήταν ελληνικό αφαίρεσα χειροκίνητα όλα τα άρθρα, τους συνδέσμους και το ρήμα “είναι”. Αν ξέχασα μερικά συνέβη επειδή ήταν πολύ μικρά στην απεικόνιση και μου διέφυγαν.
@all
Όσο για το “θα”, “να” και τα σχετικά, δεν κατάλαβα γιατί τόση αντίδραση. Δεν υπάρχουν ηθικές ή κολάσιμες λέξεις. Από πότε ο αριθμός των “θα” κρίνει την εντιμότητα ενός πολιτικού? Νόμιζα πως κυρίως αυτό αποδεικνύεται στην πράξη..
October 2nd, 2008 at 23:46
@Κωνσταντίνος Ιωαννίδης:
Νομίζω ότι ακριβώς στην επιλογή των λέξεων που αφαίρεσες είναι το θέμα (αν θέλουμε να είμαστε τυπικοί). Υποψιάζομαι ότι το έτρεξες μία φορά, είδες ότι δεν έχει νόημα αυτό που βγήκε και άρχισες να βγάζεις λέξεις, αφού προφανώς δεν μας ενδιαφέρει πόσες φορές εμφανίζεται το “ο” μέσα σε μία ομιλία, μέχρι να καταλήξεις σε κάτι που “να έχει νόημα/αξία”.
Μεθοδολογικά, αυτό είναι λάθος, αφού η εκτίμησή σου για το τί έχει αξία επηρέασε την έρευνά σου. Επειδή ακριβώς (θα φτάσω σε αυτό πιο μετά), σταμάτησες αφήνοντας το “θα”. Τυπικά, η λέξη “θα” δεν έχει κάποια αξία, σίγουρα όχι περισσότερη από άλλα μόρια όπως “να”, “ας”, “μην”. Μία αναζήτηση στο google μου επέστρεψε περίπου 56.000.000 τόσο για την λέξη “θα” όσο και για την λέξη “και” -αν η μία είναι common, τότε είναι και η άλλη. Δηλαδή, δεν αφαίρεσες την λέξη “θα”, όχι γιατί δεν είναι common, αλλά γιατί όπως την είδες η ερμηνεία για την παρουσία της σου ήταν προφανής.
Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος άλλος έκανε την ίδια διαδικασία, θα κατέληγε σε άλλα συμπεράσματα. Αν έχεις την διάθεση, βγάλε και το “θα” από τις λέξεις με την λογική ότι είναι εξίσου κοινή λέξη με το “και” και δώσε το link με το αποτέλεσμα, είμαι περίεργος να δω τί εμφανίζεται.
Όλη αυτή η συζήτηση ξεκίνησε επειδή ακριβώς η λέξη “θα” έχει συγκεκριμένη πολιτική φόρτιση. Έχει χρησιμοποιηθεί ως σύνθημα, έχει, στο context της πολιτικής, και ειδικά όταν χρησιμοποιείται μόνη της, συγκεκριμένες παραπομπές. Η συχνότητα εμφάνισής της όμως, δείχνει ότι είναι μία τόσο κοινή λέξη που δεν θα έπρεπε να περιλαμβάνεται σε μία ανάλυση ανάλογη με την δική σου -και, εμμέσως, το κριτήριο με το οποίο την άφησες, “ότι έχει νόημα”, αφαιρεί από την αντικειμενικότητα. (Δεν το λέω υπονοώντας σκοπιμότητα, αλλά υποκειμενική κρίση, όπως την περιγράφω παραπάνω).
October 3rd, 2008 at 00:55
@Vrypan
Σ’ευχαριστώ για την καλοπροαίρετη κριτική που είναι και ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς ήταν η πρώτη απόπειρα με το wordle στα ελληνικά, χωρίς τις ευκολίες που παρέχονται στο αγγλικό κείμενο. Το ζήτημα της μεθοδολογίας είναι ανοικτό, αλλά για αυτό είμαστε εδώ, για να το συζητήσουμε.
Προφανώς η οποιαδήποτε ανάρτηση είναι υποκειμενική, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για μια απόπειρα ανάλυσης. Θεωρώ πως θα ήταν ατόπημα αν αφαιρούσα τη λέξη “θα” απο τον Κ.Καραμανλή και την άφηνα μόνο στο Γ.Παπανδρέου. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε.
Η συγκεκριμένη λέξη έμεινε και στους δύο για να εξηγήσω (όπως και μέσα στο κείμενο) πως ο ένας πήγε στη Θεσσαλονίκη για απολογισμό και ο άλλος για υποσχέσεις μιας μελλοντικής διακυβέρνησης του.
Αντιλαμβάνομαι πως οι λέξεις “θα” και “υποσχέσεις” μπορεί να έχουν αρνητική χροιά λόγω προγενέστερης άσχημης εμπειρίας σε αυτή τη χώρα, όμως δεν παύουν να είναι απλές λέξεις στις οποίες δεν έδωσα εξέχουσα βαρύτητα στην όποια ανάλυσή μου.
Είμαι πρόθυμος, για την ικανοποίηση όλων, να ανεβάσω μία δεύτερη απεικόνιση του wordle χωρίς τη λέξη “θα”. Δε πρόκειται να αλλάξει κάτι ριζικά, καθώς αν αφαιρέσουμε μόνο μία λέξη απο το κείμενο το μόνο που θα συμβεί είναι να μεγαλώσουν ελάχιστα όλες οι υπόλοιπες.
Τουλάχιστον όμως οι λέξεις θα έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν έστω και λίγο, τα μυαλά όσων αναζητούν φανταστικούς εχθρούς μπορεί να μην αλλάξουν καθόλου και ποτέ.
October 3rd, 2008 at 02:52
@nikos
να γίνει διάλογος με ειλικρίνεια και χωρίς χαρακτηρισμούς
ο μόνος που χρησιμοποίησε χαρακτηρισμούς, σε μία κατά τ’αλλα αξιοπρεπέστατη συζήτηση, ήσουν εσύ, όταν είπες το εξής -εμπρηστικό- στον Παπαχατζή:
October 3rd, 2008 at 03:58
@Ανδρέας κάτι δεν έχει πάει καλά μεταξύ μας. Προτείνω να το κλείσουμε φιλικά και να επανέλθουμε. Δεν υπάρχει λόγος να γίνει προσωπικό. Αν πάλι δεν θέλεις, δεν πειράζει, από εμένα όλα καλά…
October 3rd, 2008 at 09:13
@νίκος
“Δεν υπάρχει λόγος να γίνει προσωπικό”
ασφαλώς όχι!
Με κάποιον άλλο άνθρωπο, που δε γνωρίζω, και δεν εκτιμώ τη δουλειά του, ίσως να είχε γίνει, αν μου είχε απαντήσει όπως έκανες στο 221. Δε αισθάνομαι ότι “κάτι δεν πάει καλά μεταξύ μας”, αλλά ας το κλείσουμε αν υπάρχει οποιαδήποτε τέτοια αίσθηση
εύχομαι καλό σαββατοκύριακο
October 3rd, 2008 at 10:17
“Η συγκεκριμένη λέξη έμεινε και στους δύο για να εξηγήσω (όπως και μέσα στο κείμενο) πως ο ένας πήγε στη Θεσσαλονίκη για απολογισμό και ο άλλος για υποσχέσεις μιας μελλοντικής διακυβέρνησης του.”
Αυτό ακριβώς είναι η ουσία όλης της κριτικής που σου έγινε! Αυτό είπαν σε διάφορους τόνους όσοι σε κατηγόρησαν. Να το θέσω αλλιώς. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του google σε ένα τυχαίο ελληνικό κείμενο θα βρεις λίγο περισσότερα “θα” από “και”. Με βάση τον συλλογισμό σου, ένα τυχαίο ελληνικό κείμενο βασίζεται σε υποσχέσεις.
Για το τυπικό της υπόθεσης, το “θα” δεν υποδεικνύει απαραίτητα μέλλοντα. Το “θα” χρησιμοποιείται και για υποθετικό λόγο (“θα ήταν αλλιώς”).
Προφανώς, όταν λέω να αφαιρεθεί μία λέξη, προφανώς εννοώ και στις δύο ομιλίες. Όπως βλέπω τα δύο tagclouds, η απουσία της λέξης “θα” από την ομιλία του Καραμανλή δεν θα αλλάξει τίποτα, ενώ από του Παπανδρέου θα αναδείξει τις λέξεις “κράτος, ανάπτυξη, επιχειρήσεις, πολίτη, κυβέρνηση, κρίση” που προσφέρεται για πολύ πιο ενδιαφέρουσες αναλύσεις σε σύγκριση με τα “Μεταρρυθμίσεις, χώρα, ανάπτυξη” του Καραμανλή.
Εντελώς θεωρητικά τώρα. Με όλη αυτή την συζήτηση το σκέφτηκα αρκετά το θέμα. Θα μπορούσαν να υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις για την επιλογή των λέξεων, ανάλογα με το τί θες να κάνεις. Για παράδειγμα, αν θέλεις να συγκρίνεις (η συγκεκριμένες ομιλίες προσφέρονται αφού είναι σε πολύ παρόμοιο χώρο και χρόνο), θα μπορούσες να αφαιρέσεις ΟΛΕΣ τις λέξεις που εμφανίζονται με παρόμοια συχνότητα στις δύο ομιλίες και όχι τις common -δεν ξέρω αν θα είχε πολιτικό ενδιαφέρον το αποτέλεσμα, αλλά λέω.
Με δεδομένο ότι κάνεις κάτι που βασίζεται σε συχνότητα εμφάνισης λέξεων, δεν θα έπρεπε να βασιστείς σε γραμματικά χαρακτηριστικά. Δηλ. το να αφαιρέσεις όλους τους συνδέσμους (π.χ. και το “προτού”), δεν έχει λογική. Αντίθετα, το να αφαιρέσεις όσες λέξεις επιστρέφουν πάνω από X εκατομμύρια αποτελέσματα στο Google μου μοιάζει πιο λογικό.
Τεσπά, αυτά ως ιδέες για κάποια μελλοντική ανάλυση.
October 3rd, 2008 at 11:01
@Vrypan
Κρατάω τις ιδέες σου, οι περισσότερες αρέσουν και σε μένα. Το wordle είναι μια νέα (τουλάχιστον για εμένα) εφαρμογή , οπότε είμαστε ακόμα στην αναζήτηση αποδοτικότερου τρόπου για τη χρήση του.
Το γεγονός πως στο google σου βγαίνει ίδιος αριθμός “και” και “θα” δε σημαίνει πως κάθε κείμενο έχει πάντα τον ίδιο αριθμό αυτών των δύο λέξεων. Επιπλέον, η ανάλυση ενός κειμένου δε μπορεί να γίνει πέρα απο το ευρύτερο context του. Είναι σα να λες πως κάποιος θα μπορούσε να επιχειρείσει ανάλυση χωρίς να ξέρει τι γίνεται στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας, χωρίς να γνωρίζει ποιοι είναι οι δύο αρχηγοί και τελικά χωρίς καν να διαβάσει τις δυο ομιλίες.
Η συχνή χρήση του “θα” μπορεί να ερμηνεύτει από κάποιον μέσα στο συγκεκριμένο κείμενο με πολλούς τρόπος και εξαρτάται απο την υποκειμενική του κρίση. Αλλός μπορεί να το δει σαν “υπόσχεση” (που καλείται να εκπληρωθεί), άλλος σαν “ανούσια παροχολογία” και άλλος σαν “όραμα για καλύτερη χώρα”. Στην προκειμένη περίπτωση επέλεξα το πιο μετριοπαθή τίτλο της “υποσχέσης”.
Εκτιμώ όλα τα σχόλια και χαίρομαι για την ενεργητική συμμετοχή στις συμβουλές.
October 3rd, 2008 at 11:08
“Wordle was was first published by Jonathan Feinberg on wordle.net. It was designed to give pleasure, and not to provide reliable analytic insight. That said, many people have found unexpected uses for it, from presenting the “gist” of a text to displaying personal identity.”
@Κωνσταντίνος Ιωαννίδης μπράβο για την ιδέα σου να μεταφέρεις στα δικά μας πολιτικά δρώμενα το wordle. Διασκέδασα πολύ με το graph αλλά εκεί που έκανες φάουλ είναι στην ανάλυση. Δεν είναι εργαλείο πολιτικής ανάλυσης το wordle και αυτά που γράφεις είναι ίσως παραπάνω wishful thinking. Γράφεις με αρκετή σοβαρότητα σαν πολιτικός αναλυτής αλλά έχεις τα credentials γι’ αυτό? Θα ήταν IMHO καλύτερα να το άφηνες στον καθένα να σχηματίσει την εικόνα που ήθελε.
October 3rd, 2008 at 11:51
Πάνω σε αυτό που ανέφερε ο Παναγιώτης ο Στέφανος Παλλαντζάς έκανε ενα wordle χωρίς την λέξη “θα”.
http://wordle.net/gallery/wrdl/225820/papandreou
Δεν θα διαφωνίσω οτι το wordle είναι χρήσιμο εργαλείο. Δεν μπορείς, όμως, μέσω αυτού μόνο να εξάγεις πολιτικά συμπεράσματα. Κωνσταντίνε, θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πως μπορούμε να το αξιοποιήσουμε σαν ένα κομμάτι ανάλυσης μιας ομιλίας εμπλουτίζοντας το και με πιο ποιοτικά κριτήρια…
Υ.Γ Νίκο, ομολογώ, δεν είχα δει το σχόλιο σου. Επειδή είμαι βέβαιως οτι δεν το εννούσες όπως το έγραψες θα ήθελες να μου εξηγήσεις τι εννοείς οταν λές οτι έχω “κομματικές δεσμέυσεις”; Σε ενημερώνω οτι δεν είμαι, καν, γραμμένο μέλος στο ΠΑΣΟΚ…
October 3rd, 2008 at 11:52
Κύριε Κωνσταντινίδη συνεχίζετε να υπερασπίζεστε την αρχική σας επιλογή μεθοδολογίας χωρίς όμως να παρέχετε αναλυτικά στοιχεία για αυτή.
Σας ρωτώ ευθέως λοιπόν και περιμένω την απάντησή σας:
Ποιες λέξεις αφαιρέθηκαν από τις δύο ομιλίες και με ποιο λογικό κανόνα; Ήταν αυτή η μοναδική αλλαγή που επιφέρατε στα δύο κείμενα πριν τρέξετε την εφαρμογή Wordle;
October 3rd, 2008 at 12:58
@ Π. Παπαχατζής
Στο κυρίως κείμενο αναφέρθηκα αποκλειστικά στην πολιτική επικοινωνία των δύο αρχηγών και νομίζω απέφυγα να κάνω πολιτικά σχόλια για τα δύο κόμματα.
Συμφωνώ πως για καλύτερη ανάλυση είναι απαραίτητα τα ποιοτικά κριτήρια. Το έχω αναφέρει και πιο πάνω.
@ Δ. Φουντούκης
Αν συνεχιστεί αυτή η συζήτηση πραγματικά θα πρέπει να αφήσω κάθε άλλη ασχολία της ζωής μου και να αφιερωθώ ολοκληρωτικά στην ανάλυση και εξήγηση δύο εικόνων του wordle. Δεν έχω σπουδάσει πληροφορική όμως για την ακριβή μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η java εφαρμογή μπορείτε να βρείτε πληροφορίες στο ίδιο το site του εμπνευστή της.
http://wordle.net/faq
Η ελληνική γλώσσα παρέχει κάποιες δυσκολίες για το wordle. Αφενός η εφαρμογή δεν αναγνωρίζει από μόνη της τις συνηθισμένες λέξεις (όπως κάνει στα αγγλικά) και αφετέρου επειδή στα ελληνικά υπάρχουν πτώσεις στην κλίση των ουσιαστικών και αλλαγές στα ρήματα ανάλογα με το χρόνο είναι αδύνατο να τις ομαδοποιήσει.
Από τα δύο word clouds που δημιουργήθηκαν αφαίρεσα όσες λέξεις μου φάνηκαν εξαιρετικά συνηθισμένες – κάτι το οποίο γίνεται αναγκαστικά χειροκίνητα και χρονοβόρα. Αν ήξερα πως θα σας προκαλέσει τόσο έντονο ενδιαφέρον θα είχα κρατήσει λίστα (δεν περίμενα τόσο απαιτητική και εκρηκτική συμμετοχή).
Στις λέξεις που κυριάρχησαν στα δυο word clouds επιχείρησα να δω αν υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές τους μέσα στο ίδιο το κείμενο και τις τροποποίησα με τη χρήση του replace στο word (π.χ. το μεταρρύθμιση έγινε μεταρρυθμίσεις κ.ο.κ)
Είμαι σίγουρος πως όσοι έχετε περισσότερο διαθέσιμο χρόνο θα βρείτε πολλά για να κρίνετε και να προσθέσετε. Είμαι όλος αυτιά, αλλά πραγματικά δεν προλαβαίνω να υλοποιήσω τις επιθυμίες σας και να απαντήσω σε όλα τα σχόλια σας.
October 3rd, 2008 at 14:25
@κώστας
εγώ θα σου προτείνω στην επόμενη ευκαιρία, που θα μιλήσουν για το ίδιο πχ ζήτημα περίπου παράλληλα οι δύο (κι όχι μόνο) αρχηγοί, να ανεβάσεις τα αποτελέσματα και να κάνουμε μία συζήτηση εδώ (και με άλλους προκλεκλημένους, από όλους τους χώρους)
κι επειδή είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αφετηρία για μία συζήτηση, είμαι βέβαιος ότι θα βρεις τη βοήθεια και στήριξη πόλλων από μας για να βγει ακόμη περισσότερο προς τα έξω
τέλος, θαρρώ ότι αρκετά “σου τα χώσαμε” για πρώτη προσπάθεια
περιμένω συνέχεια, στο λέω με ειλικρίνεια
φιλικά
Ανδρέας Τριανταφυλλίδης
October 7th, 2008 at 10:45
Ζούμε στην εποχή της εικόνας, παρότι όποια πολιτική ανάλυση ή σκέψη αυτό που κυριαρχεί στο παρόν άρθρο δεν είναι τίποτα άλλο από δύο εικόνες.
Από τις δύο εικόνες και έτσι όπως για λίγα δευτερόλεπτα προσπάθησα να δω, προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα:
Οι 5 λέξεις που κυριαρχούν.
1. Κ.Κ. Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη – Ευρώ – Χώρα και Προχωρούμε.
2. Γ.Α.Π. ΘΑ – Κράτος – Ανάπτυξη – Ελλάδα και με ίδιο βάρος για (κρίση – κυβέρνηση-επιχειρήσεις).
Για να είμαι δίκαιος το μόνο που μου έμεινε από τον ΚΚ είναι Mεταρρυθμίσεις και Ανάπτυξη.
Ενώ από τον ΓΑΠ το ΘΑ.
Η “αδικία” λοιπόν συντελείται όχι στην μεθοδολογία ή στην επιλογή των λέξεων που έκοψες, ή εντέλει στην “αδέκαστη” πολιτική σου ανάλυση.
Η αδικία συντελείται στην χειραγώγηση της εικόνας.
Στην επιλογή χρωμάτων, στο rotation λέξεων του ΓΑΠ κλπ.
Αν απλά διάβαζα την πολιτική σου ανάλυση, ενδεχομένως να μην έκανα κανένα σχόλιο, είναι σεβαστή η άποψη του καθένα από εμάς, αφού εκφράζει έστω και ένα από εμάς (εμάς = κοινωνικό σύνολο)
Η εικόνες όμως, με την ιδιαίτερη δυναμική τους, με ενοχλούν, και ίσως περισσότερο με ενοχλεί η εμμονή σου να μην παραδέχεσαι ότι έχουν ιδιοτελής διαφορές.
October 7th, 2008 at 12:09
@Maurice Politis
Δεν ανέφερα ποτέ πως το wordle αποτελεί ολοκληρωμένο εργαλείο πολιτικής ανάλυσης. Όμως για την επιμέρους πολιτική επικοινωνία παρουσιάζει ενδιαφέρον. Είναι ένας πιο δημιουργικός και ευφάνταστος τρόπος απεικόνισης των πολιτικών ομιλιών, μήπως και βρούμε στοιχεία που υπό άλλες συνθήκες μας διέφευγαν.
Γράφεις πως η σοβαρότητα του κειμένου, σου θυμίζει πολιτικό αναλυτή, όμως μου έρχονται στο μυαλό αρκετοί πολιτικοί αναλυτές που δεν είναι καθόλου σοβαροί… :ο)
Αν με τη λέξη ‘σοβαρότητα’ εννοείς απολυτότητα, τότε νομίζω πως με τον παραπάνω διάλογο που έχει γίνει, έχω αποδείξει το αντίθετο.
@Dealsend
Το ότι ζούμε στην «εποχή της εικόνας» μου ακούγεται αρκετά γενικόλογο και είμαι σίγουρος πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξεφεύγουν από την επιφάνεια της εικόνας. Νομίζω πως κάθε τι είναι θέμα ‘ανάγνωσης’.
Τα ιδιοτελή κίνητρα μάλλον τα προσάπτεις στο ίδιο το wordle, καθώς ο χρήστης δεν έχει τη δυνατότητα παρέμβασης στο rotation των λέξεων και στο χρωματισμό της κάθε λέξης. Υπάρχει μόνο η δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε λίγες παλέτες χρωμάτων και σε γραμματοσειρές (που στην προκειμένη περίπτωση είναι ίδιες). Οπότε το γεγονός πως η λέξη ‘μεταρρυθμίσεις’ είναι γαλάζια και βρίσκεται στα αριστερά είναι μόνο θέμα τύχης, παρά προσωπικής μου ‘χειραγώγησης’ (που πίστεψε με, έτσι και αλλιώς θα θεωρούσα εξαιρετικά βαρετή διαδικασία για να την κάνω).
October 7th, 2008 at 12:30
Αρκετα γενικόλογα είναι αυτά που λές εσύ Κωνσταντίνε, καθώς και ο τρόπος που απαντάς. Θα μπορούσες να επιλέξεις ένα neutral tepmlate (χωρίς rotations) και για τα δύο κόμματα έτσι δεν είναι;
Τέλος πάντων επειδή βλέπω οτι δεν έχεις διάθεση ουσιαστικής επικοινωνίας με καμία αντίθετη άποψη, και απλά υπεραμύνεσαι με μόνιμη δικαιολογία όχι εγώ, το wordle, σταματώ εδώ.
October 7th, 2008 at 15:58
Ο ΤΡΑΪΑΝΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
http://www.eamb.gr/new_text/dthmaxim.htm
December 5th, 2011 at 19:08
hli8ioi ti hli8ioi n mhn pw pio xontres le3eis!