NYLON

Το άρθρο που είδα προχθές στο μπλογκ του Πέτρου Τατούλη συμβολίζει πιστεύω κάτι περισσότερο από όσα φαίνονται εκ πρώτης όψεως.

Περιέχει το κείμενο μιας επιστολής που έστειλε στον υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ από κοινού μαζί με άλλους 2 βουλευτές, που δεν ανήκουν όμως στο δικό του κόμμα: Πέτρος Τατούλης από Νέα Δημοκρατία, Σπύρος Κουβέλης από το ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Παπαγιαννάκης από Συνασπισμό. Η επιστολή περιέχει τις ανησυχίες των βουλευτών για το επερχόμενο νομοσχέδιο που φιλοδοξεί να “βάλει τάξη” σε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα όπως είναι ο χωροταξικός σχεδιασμός. Την ουσία των ανησυχιών τους μπορείτε να τη διαβάσετε απευθείας στο blog του βουευτή.

Εγώ θα σταθώ στο πλαίσιο. Γιατί είναι από τις λίγες φορές που το πλαίσιο μιας κίνησης είναι σημαντικότερο από το περιεχόμενό της. Βλέπουμε βουλευτές από 3 διαφορετικά κόμματα να συμπράττουν εκφράζοντας τις σκέψεις τους για ένα θέμα ξεπερνώντας την παραδοσιακή πρακτική να εκφράζονται συντεταγμένα στα πλαίσια του κόμματος που ανήκουν.

Πάντα πίστευα ότι ζούμε σε μια εποχή που οι κάθετες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα κόμματα (εξαιρώ το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ) έχουν πάψει πλέον να υπάρχουν προ πολλού. Μέσα σε όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς υπάρχουν δυνάμεις που κουβαλούν το νέο, την αλλαγή που όλοι θέλουμε να δούμε στον εαυτό μας και την κοινωνία. Από την άλλη πλευρά, σε όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς υπάρχουν τα λαμόγια, οι βολεμένοι και οι πολιτικάντηδες που δεν επιθυμούν να δουν καμία αλλαγή σε αυτή τη χώρα γιατί έχουν βολευτεί με κάποιο τρόπο.

Αυτό που είναι λοιπόν αναγκαίο να γίνει, είναι μια σύμπραξη, μια συνενόηση ανάμεσα στους πρώτους, που θα μπορέσει να ξεπεράσει τις αντιστάσεις που δημιουργούν οι δεύτεροι. Χρειαζόμαστε νέες “οριζόντιες συμμαχίες” που θα ξεπερνούν τις παραδοσιακές κομματικές περιχαρακώσεις, και θα δημιουργήσουν επιτέλους μια δυναμική τόσο ισχυρή, που θα δώσει μια βάσιμη ελπίδα σε εμάς τους πολίτες ότι κάτι νέο μπορεί να συμβεί.

Η διαμάχη που βλέπουμε (και πάλι) αυτές τις μέρες στη Βουλή, ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία (“εσείς είστε οι κλέφτες” – “όχι, εσείς είστε οι κλέφτες”) δεν αγγίζει πλέον κανένα. Δεν υπάρχει ακροατήριο για αυτούς.

Υπάρχει μια γενική αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα (και με αφορμή την υπόθεση SIEMENS) οδεύει προς κατάρρευση. Μαζί με αυτή, υπάρχει μια γενική ευφορία ότι κάτι καλύτερο θα φέρει αυτή η κατάρρευση. Θέλω να ελπίζω ότι κινήσεις σαν αυτή της συνεννόησης των τριών βουλευτών, είναι ενας μικρός προάγγελος για αυτό που περιμένουμε.