NYLON

Σήμερα το πρωϊ είδα σε video τον χαιρετισμό του Γιώργου Παπανδρέου προς το συνέδριο Greek ICT Forum. Παρόλο που μίλησε για ένα θέμα για το οποίο έχει ξαναμιλήσει αρκετές φορές στο παρελθόν (την τεχνολογική μας ανάπτυξη, το άνοιγμα των Δημόσιων Δεδομένων, και τη διαφάνεια), αυτή τη φορά μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Το πρόβλημα που είχα με όλες τις προηγούμενες τοποθετήσεις του Παπανδρέου για το θέμα είναι ότι, παρόλο που όλες κινούνταν στη σωστή κατεύθυνση και φιλοσοφία, ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό αόριστες, γενικόλογες και νεφελώδεις. Δεν έδιναν ένα πολύ συγκεκριμένο στίγμα για το που ήθελε να πάει την ανάπτυξη σε αυτούς τους τομείς, και μπορούσε ο καθένας να καταλάβει ό,τι ήθελε. Για το λόγο αυτό έγραψα πρόσφατα τι θα ήθελα εγώ να κάνει η κυβέρνηση για το θέμα των Δημόσιων Δεδομένων, μια ιδέα η οποία μπορεί να είναι η ραχοκοκαλιά του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της κοινωνίας μας. Ήθελα να δώσω ένα πιο σαφές στίγμα με βάση το οποίο θα μπορούσα αργότερα να κρίνω τις όποιες κυβερνητικές πρωτοβουλίες στον τομέα.

Στο σημερινό του χαιρετισμό στο συνέδριο, ο Παπανδρέου εισάγει νέους όρους στη φρασεολογία του, τους οποίους τουλάχιστον εγώ δεν είχα αντιληφθεί στο παρελθόν. Η πιο σημαντική του αναφορά είναι ότι στοχεύει να μετατρέψει τον δημόσιο τομέα σε μια ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ανάπτυξης και συνεργασίας ανάμεσα σε δημόσιο, πολίτες και επιχειρήσεις. Αυτή ακριβώς είναι η λέξη που αλλάζει τα δεδομένα και δίνει το απόλυτα σωστό στίγμα για το ποιά πρέπει να είναι η σωστή κατεύθυνση. Είναι αυτό ακριβώς που περιέγραφα και στη δική μου πρόταση (δείτε το δεύτερο και τρίτο πλεονέκτημα)

Η ανάπτυξη που προσδοκούν οι κοινωνίες στη δεκαετία που μπαίνει, κινείται σε αυτή ακριβώς τη λογική. Το Internet γίνεται ο χώρος στον οποίο οι πολίτες μόνοι τους αναπτύσουν υπηρεσίες που χρειάζονται, γίνεται η πλατφόρμα πάνω στην οποία λύνουν μόνοι τους προβλήματα για τα οποία στο παρελθόν διμαρτύρονταν γιατί δεν τους τα έλυναν κάποιοι άλλοι. Το χρέος μιας κυβέρνησης του 21ου αιώνα είναι παρέχει τις διευκολύνσεις στους πολίτες της για να μπορούν οι ίδιοι να αναπτύσουν τη δημιουργικότητα τους. Και οι πληροφορίες του Δημόσιου τομέα (που τώρα κάθονται αναξιοποίητες) μπορούν να είναι όχι μόνο μια “διευκόλυνση”, αλλά μια πηγή καινοτομίας και ανάπτυξης.

Η σύντομη τοποθέτηση Παπανδρέου κινείται στο σύνολο της σε αυτή την κατεύθυνση. Αναφέροντας τους τομείς δράσης που σχεδιάζει, ο Παπανδρέου αναφέρεται και στην παροχή υπηρεσιών εκ μέρους του Δημοσίου, απευθείας στους πολίτες. Και αυτό είναι απαραίτητο, δεν θα διαφωνούσε κανείς, και χρειάζεται να γίνει.

Η σκέψη μου είναι όμως ότι, κάθε φορά που σε ένα δημόσιο φορέα σκέφτονται αν πρέπει να δημιουργήσουν μια υπηρεσία προς τους πολίτες (π.χ. μια “δικτυακή πύλη πληροφόρησης” με κόστος εκατοντάδων χιλιάδων, ή εκατομμυρίων ευρώ) ή μια πλατφόρμα πληροφοριών πάνω στις οποίες οι πολίτες θα φτιάξουν μόνοι τους τις “δικτυακές πύλες” (με κόστος υποπολλαπλάσιο), ελπίζω ότι θα επιλέγουν το δεύτερο.