«A danger with top-down design is that it could employ prototypes that have never evolved, and are thus not adaptive to human needs. Also, it is possible to put together perfectly adapted prototypes in a non-adaptive manner, unless one is very sensitive to the local forces. This problem is best handled by employing some of the techniques from bottom-up design, which allows self-organization as discussed later in this paper.
Bottom-up design has a much better chance for adaptation, but the opposite potential weakness: unless it is intentional, and selection is governed by adaptation to human needs, it becomes random. Disorganized growth, however, is parasitic to healthy architectural form and urban fabric, as it is to biological tissue. Such growth is neither adaptive, nor the result of self-organization. It represents the proliferation of structure that does not relate to the whole. Evolved form generates organized complexity, whereas random growth generates disorganized complexity.»…

http://www.katarxis3.com/Salingaros-Collective_Intelligence.htm

Πιθανή λύση: συνδυασμός και των 2 προσεγγίσεων. (μεγάλη συζήτηση)

2. Οι τεχνολογικές επιτυχίες της ΗΠΑ προβάλλονται περισσότερο γιατί ΟΤΑΝ υπάρχουν αποτελέσματα στην bottom-up design είναι πιο εντυπωσιακά/καινοτόμα χωρίς να σημαίνει ότι αυτά βοηθούν/ενισχύουν/υποστηρίζουν τους στρατηγικούς στόχους μιας χώρας (το κοινό καλό) και κατ επέκταση έχουν θετική επίδραση στο κοινωνικό σύνολο.

3. Συμφωνώ ότι το θέμα είναι κατα βάθος πολιτισμικο/ψυχολογικό/φιλοσοφικό. Θα το έθετα όμως λίγο διαφορετικά. Η Ευρώπη «φοβάται» όπως ένας κουρασμένος μεσήλικας που βλέπει το ποτήρι -μισο- άδειο (και τιμωρούμαστε για αυτό) και η ΗΠΑ «επαναστατεί» όπως ένας απερίσκεπτος έφηβος που βλέπει το ποτήρι -μισο- γεμάτο (και πληρώνει/πληρώνουμε το αντίστοιχο τίμημα για αυτό). Και αυτό συμβαίνει για ιστορικούς λόγους και είναι δύσκολο (θα πάρει πολλά χρόνια) να αλλάξει γιατί ακόμα κι οι νέες γενιές μεγαλώνουν με συγκεκριμένα μοτίβα.
Ευχαριστώ.

Όσο για την ΕΕ, ώρες ώρες μπορεί να σε τρελάνει η λογική της. Και δεν ξέρω αν το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν σχέδιο ή αν δεν θέλουν στην πραγματικότητα να συνεργαστούν, οπότε ότι και να λέμε για e-gov παει χαμένο.

Όσο για τους Ευρωπαίους. δεν ξέρω που βλέπεις το σχέδιο τους – εγώ δεν έχω ιδέα γιαβκάποιο “σχέδιο” που μπορεί να υπάρχει εκ μέρους της ΕΕ. Πολύ περισσότερο, δεν πιστεύω στα σχέδια, πιστεύω στον πειραματισμό και στην επιτυχία μέσω του τυχαίου.

Να προσθέσω μόνο πως το κακό είναι πως οι Αμερικάνοι θα παρατήσουν σχετικά γρήγορα την προσπάθεια (ιδιαίτερα οι χρηματοδότες της) αν κάτι δεν περπατήσει στη αρχή -γι’ αυτό και βλέπουμε εκατοντάδες αποτυχημένα start-ups κάθε χρόνο- ενώ οι Ευρωπαίοι θα επιμείνουν περισσότερο στο σχέδιό τους και σε βάθος χρόνου ίσως βγουν κερδισμένοι.

Αλήθεια, όμως, όσον αφορά το wegov, να φιλτράρουμε και να ασχοληθούμε γι’ αυτά που πραγματικά μας ενδιαφέρουν. Όλα τα υπόλοιπα όμως (που ίσως μας αφορούν και πολύ μάλιστα) δεν θα πρέπει να αποφασίσουμε και γι’ αυτά; Θα έχουμε, όμως το χρόνο να ασχοληθούμε με όλα; Μήπως οι αντιπρόσωποι χρειάζονται και αυτοί σε συνδυασμό πάντα με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση;

Το πρόβλημα μάλλον θα λυθεί με την υιοθέτηση νέων φίλτρων (που ακόμα τώρα αναπτύσσονται τεχνολογικά, και με τα οποία εξοικειωνόμαστε σταδιακά) τα οποία θα μας βοηθούν να κινούμαστε μόνο στην πληροφορία που μας είναι κάθε φορά απαραίτητη. Αλλά αυτή η κουβέντα έχει δρόμο ακόμα…

@Κώστας Μαμάσης σε ευχαριστώ πολύ!