Πριν από 5 περίπου μήνες η Ντόρα Μπακογιάννη προσπάθησε να συνομιλήσει με την κοινότητα του Twitter, ζητώντας από τους χρήστες (με τη βοήθεια της web team της) να της στείλουν ερωτήσεις στις οποίες θα απαντούσε λίγες μέρες αργότερα μέσω video.
Η προσπάθεια πήγε αρκετά καλά. Η υπουργός Εξωτερικών έλαβε αρκετές ερωτήσεις (άλλες καλές, άλλες μέτριες) και απάντησε ζωντανά σε 16 από αυτές που ψηφίστηκαν περισσότερο.
Τη βδομάδα που μας πέρασε (τελευταία πριν τις εκλογές) το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έκανε την ίδια ακριβώς προσπάθεια, ζητώντας από τους χρήστες του Twitter να στείλουν ερωτήσεις στον πρωθυπουργό τις οποίες (τις πιο δημοφιλείς) ο ίδιος θα απαντούσε και πάλι μέσω live video.
Η προσπάθεια ήταν μια επικοινωνιακή πανωλεθρία: χιλιάδες μηνύματα κατέκλυσαν το Twitter γεμάτα ειρωνικά και περιπαιχτικά ερωτήματα, καταστρέφοντας κάθε προσπάθεια διαλόγου ή “διαλόγου” την οποία προσπάθησε να κάνει το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εν όψει των εκλογών.
Υπήρξαν και αρκετές “σοβαρές” ερωτήσεις σε μια προσπάθεια να βγουν συμπεράσματα σε μια σειρά θεμάτων που απασχολούσαν τους πολίτες, οι οποίες όμως χάθηκαν μέσα στο τσουνάμι της πλάκας και της ειρωνείας.
Βλέποντας το επερχόμενο φιάσκο, οπαδοί ή στελέχη της ΝΔ άρχισαν να ανοίγουν λογαριασμούς στο Twitter μέσα από τους οποίους προσπάθησαν να στείλουν “σοβαρές” ερωτήσεις και να αναστρέψουν το κλίμα, όμως ήταν εμφανές ότι οι λογαριασμοί είχαν ανοιχτεί για αυτό το σκοπό και μόνο, και η κοινότητα συνέχισε τις επιθέσεις με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί τέτοια διαφορά στην αντιμετώπιση στις δύο περιπτώσεις, όταν έρχονται από το ίδιο κόμμα (άρα δεν έχουμε να κάνουμε με κομματική προτίμηση της κοινότητας) και με αντίστροφη διαφορά χρόνου (πρώτα η επιτυχία μετά η αποτυχία)?
Η αιτία κατά τη γνώμη μου βρίσκεται στο πως, η εικόνα που έχει το κοινό για κάποιον, επηρεάζει τη συμπεριφορά απέναντι του. Η Ντόρα έχει λογαριασμό στο Twitter εδώ και πάνω από 1,5 χρόνο, και μέσω της ομάδας της ενημερώνει καθημερινά την κοινότητα για τις δραστηριότητες της και, ενίοτε, συνομιλεί μαζί της.
Οι χρήστες του Twitter αναγνωρίζουν στο λογαριασμό @Dora_Bakoyannis ένα συνομιλητή ο οποίος, έστω και δι αντιπροσώπου, συνδιαλέγεται μαζί τους καθημερινά. Δεν ισχυρίζομαι ότι η Ντόρα αξιοποιεί με τον πιο σωστό τρόπο το νέο μέσο – στο ΠΑΣΟΚ κάνουν πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Ούτε ότι η αντίδραση της κοινότητας είχε τα στοιχεία εκείνα της “ωριμότητας” που απαιτούμε από τα social media (πολλοί παραπονέθηκαν για αυτή την αντίδραση).
Προσπαθώ όμως να ερμηνεύσω τις αντιδράσεις, όσα συμβαίνουν, αντί να υποδείξω πως θα έπρεπε να είναι τα πράγματα.
Στην περίπτωση της καμπάνιας #askND οι χρήστες αναγνώρισαν τον πολιτικό που έβριζαν τόσες δεκαετίες: αυτόν που έρχεται στο χωριό μόνο την παραμονή των εκλογών, αλλά δεν μπορούν να τιμωρήσουν την αλαζονεία που του επιτρέπει να το επαναλαμβάνει.
Τώρα μπορούν. Όχι μόνο τον αγνοούν επιδεικτικά, αλλά και αποδομούν πλήρως το επικοινωνιακό του μήνυμα. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι το πολιτικό μας δυναμικό ακόμα είναι “παλαιάς κοπής” – στη μεγάλη του πλειοψηφία. Παρατηρεί και ερμηνεύει το φαινόμενο των social media κάτω από το πρίσμα των παραδοσιακών Μέσων. Αυτό σημαίνει ότι τα προσεγγίζει όταν τα χρειάζεται (εκλογές), και μάλλον τα αγνοεί όταν (νομίζει ότι) δεν τα χρειάζεται.
Προσέρχεται σε αυτά σε κύκλους “καμπάνιας” – μια προσπάθεια που προσεγγίζει το κοινό μέσα από τα παραδοσιακά Media, τα οποία πάντα ανήκουν σε κάποιους “άλλους”, είναι λίγα, έχουν αυτά το προνόμιο της επικοινωνίας με τις “πλατιές λαϊκές μάζες”, και γιαυτό είναι πολύ ακριβά. Έγραψα γιαυτό και παλιότερα, μιλώντας για τον κόσμο των επιχειρήσεων που έχει τις ίδιες αναλογίες.
Αφού με την τηλεόραση ή τις εφημερίδες δεν έχουμε τη δυνατότητα να συνομιλούμε απευθείας με το κοινό μας, χτίζουμε μια καμπάνια που είναι τρισδιάστατη – έχει concept, budget, και χρονική διάρκεια. Την τρέχουμε όταν τη χρειαζόμαστε – καλή ώρα τις εκλογές. Και μετά αποσυρόμαστε, γιατί δεν συμφέρει.
Στα Social Media οι καμπάνιες δεν έχουν μέλλον – ή για την ακρίβεια, μπορούν να έχουν μόνο ως φάσεις έντασης της επικοινωνίας, στα πλαίσια όμως μιας σχέσης με το κοινό η οποία έχει μόνιμο χαρακτήρα. Το να συνομιλείς με το κοινό σου καθημερινά μέσα από τα social media είναι εύκολο και φτηνό. Το κοινό σου το ξέρει και το απαιτεί. Δεν δέχεται διαφημιστές, θέλει μόνο το ίδιο να γίνει διαφημιστής των ιδεών που αγαπά.
Και ο νικητής στην πολιτική επικοινωνία του μέλλοντος, θα είναι αυτός που θα χτίσει σχέσεις με την “περιφέρεια του πολιτικού συστήματος” αντί για το κέντρο του. Αυτός που θα παίξει το χαρτί του ασύμμετρου ανταγωνισμού.
ΥΓ: Πολύ ενδιαφέρουσα η προσπάθεια του Αρκούδου να μαζέψει όλα τα “σοβαρά” ή απλώς αξιόλογα ερωτήματα που δεν “περασαν” προς ψήφιση από τους υπεύθυνους της καμπάνιας @askND.
September 30th, 2009 at 20:48
Πολύ καλή ανάλυση.
Να προσθέσω μόνο ένα σχόλιο για την μέχρι σήμερα στάση του Πρωθυπουργού προς τον κόσμο του διαδικτύου (μισώ τον όρο, αλλά θέλω να γίνω κατανοητός).
Κάποιες φορές με ομιλίες του από το βήμα της Βουλής και άλλες με τις γνωμοδοτήσεις του Αρείου Πάγου και τις εξαγγελίες των αρμόδιων υπουργών που ακολουθούσαν η εντύπωση ήταν ότι η κυβέρνηση και ο Πρ. δεν είχαν καμία επαφή με τον χώρο, τις προοπτικές και την λογική του.
Ειδικά όταν σχέτισε (από το βήμα της Βουλής) το διαδίκτυο με τους κουκουλοφόρους και τους εκβιαστές και έγιναν και κάποιες τελείως παράλογες διώξεις, η απόσταση μεγάλωσε.
Η τωρινή απόπειρα για ψηφοθηρική εκμετάλλευση των νέων μέσων (επειδή το κάνουν κι οι άλλοι, ή επειδή είναι φτηνό, ή cool) ήταν μάλλον προσβλητική. Όπως πολύ σωστά έγραψες θύμισε “[τον πολιτικό] που έρχεται στο χωριό μόνο την παραμονή των εκλογών” μόνο που εδώ είχε δημιουργήσει προηγούμενα. Πως μπορούσε να περιμένει τον σεβασμό όσων μέχρι χθες (γνωμάτευση Τέντε) απειλούσε/απειλεί.
Απορώ: ποιος του πρότεινε το #askND και πως είναι δυνατόν να μην περίμενε τουλάχιστον το χλευασμό και τα “σφυρίγματα”.
Ή μήπως είναι τόσο μακρυά από το μέσο, που δεν κατάλαβαν καν ότι η διαδικασία από μόνη της, θα είχε και αυτή τις δικές της συνέπειες;
.-= c.alexacos´s last blog ..Ανεπαρκής …τεκμηρίωση =-.
September 30th, 2009 at 22:56
Σωστά ακούγονται όλα αυτά, όμως γιατί δεν λέει κανείς ότι ο οργασμός “αστείων” ερωτήσεων υποδηλώνουν και το επίπεδο αυτού που ρωτάει. Δεν άκουσα να σχολιάζουν τη διαδικασία των άνετων και στημένων ερωτήσεων που θα απαντήσει ο ΓΑΠ. Μήπως λοιπόν μας χαλάει όλους ότι τόλμησε να κάνει τέτοια θαρραλέα κίνηση και πέσαμε όλοι πάνω του;
Τί πράγμα είναι αυτό με όλα τα celebrities του Ελληνικού twitter; Ορισμένοι μιλάνε σαν να είναι ένα club που για να μπεις μέσα πρέπει να ζητήσεις και άδεια!
Όσον αφορά τη σύγκριση με DoraBak, είναι λάθος. Η Dora είναι σίγουρα πιο παλιά στο χώρο (με φανερή βοήθεια ομάδας υποστήριξης), αλλά δεν είναι Πρωθυπουργός, ώστε να τραβήξει τα βλέμματα πάνω της. Εάν κάποτε γίνει…. θα δούμε τί θα της σύρουν κι αυτής.
September 30th, 2009 at 23:34
Χμ, κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται πως δεν έχει απλως γυρίσει ο αιώνας, αλλά πως η επιτάχυνση αλλάγής των πραγμάτων είναι πέραν αυτού που μπορεί να συλλάβει ο νούς τους. Αυτό το γράφω με αφορμή το σχόλιο του φίλου politis, ο οποίος σημειώνει το επίπεδο των ερωτήσεων και ακόλουθα αυτών που τις κάνουν.
Αγαπητέ, αν η “κοινωνία του διαδικτύου” είναι αυτή (αυτού του επιπέδου αν θέλεις, δηλαδή) θα μου επιτρέψεις να πώ πως ή δε θα απευθυνθείς καθόλου ως κόμμα με αυτόν τον τρόπο, μιας και προεκλογικά όλα κινούνται γύρω από την επικοινωνία και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της ελευθεροστομίας (για άλλους ελευθερία έκφρασης) ή “φτιάχνεις” τον μηχανισμό σου έτσι ώστε να μπορείς να μαζεύεις αυτά που δεν “σου κάνουν” για να μην εκτεθείς.
Επίσης να παρατηρίσω πως αυτό το επίπεδο που σημειώνεις με τόσο δεικτικό τρόπο είναι το ίδιο επίπεδο που αναγνωρίζουμε στην καθημερινότητά μας, των ίδιων ανθρώπων που ψηφίζουν, είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν με τον κ. Βουλγαράκη με το γνωστό σύνθημα (για να σε πικάρω λίγο) και τέλος και για να μην μακρυγορούμε έχεις να προτείνεις μήπως να τους αφερεθεί το δικαίωμα του εκλέγειν ή της κριτικής; Δεν καταλαβαίνω αυτόν τον ελιτισμό. Όποτε γουστάρουμε μας κάνει αυτός ο λαός και όποτε δε γουστάρουμε όχι; Έχεις δει τί γίνεται στο διαδίκτυο ένθεν κα κείθεν;
Οι στημένες ερωτήσεις του ΓΑΠ δεν έρχονται σε αντιδιαστολή με το #askND, αλλά με τις οικογενειακές συγκεντρώσεις του κ. Καραμανλή σε κλειστούς χώρους που έδειξε πρόσφατα η tv (και το έχουμε ξαναδεί… πάλι από τον Obama). Και τέλος πάντων ο καθένας κάνει την προεκλογική εκστρατεία που επιθυμεί και έχει σχεδιάσει. Αν “αστοχήσει”, κρίνεται και αρκετές φορές σχολιάζεται αναλόγως. Όπως εδώ. Θαρραλέα κίνηση πάντως δε το λες. Μπούρδα, αστοχία το λές.
October 1st, 2009 at 07:13
Φίλε kaltsovrako, δεν είχα σκοπό να μπω σε πολιτική αντιπαράθεση, δεδομένου ότι δεν πολιτικοποιούμαι, σε αντίθεση με εσένα. Απλά τρελαίνομαι που βλέπω όλους εσάς τους bloggers/twitters που παθαίνεται αμόκ όταν κάποιος πάει να ασχοληθεί με το Internet.
Ένα θα σου πω, χαζεύοντας τις ερωτήσεις στο blog της ΝΔ είδα σχόλια σε διάφορα άρθρα που ήταν αρνητικά και όμως ήταν δημοσιευμένα! Μήπως οι άνθρωποι κάνουν πραγματικό διάλογο και γι’ αυτό πάτε να μειώστε τα πάντα.
October 1st, 2009 at 12:49
Μα δεν είναι σκοπός μου να αντιπαρατεθώ μαζί σου πολιτικά. Έκανα αυτήν την παρέμβαση γιατί νιώθω πως δεν έχεις αντιληφθεί το τι συμβαίνει σε μεγάλη μερίδα του κόσμου. Το internet είναι ό,τι ακριβώς κάναμε στις πλατείες κάποτε καθήμενοι με τις παρεες μας στα παγκάκια αμπελοφιλοσοφόντας περί δικάιων και αδίκων. Αυτό απλώς έχει μεταθερθεί εδώ με μια μεγαλύτερη αίσθηση ελευθερίας (λόγω της “ψευδονωνυμίας”). Αυτό είναι όλο. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, φίλε μου, καλώς ή κακώς.
Το ζήτημα είναι πως θα χειριστείς την εικόνα σου απέναντι στην αλήθεια τους σε μια προεκλογική εποχή που η επικοινωνία επιβάλει τους κανόνες.
Αυτό που σημειώνεται στο άρθρο, δεν είναι οτι κακώς δεν έβαλε τις χαβαλεδιάρικες ερωτήσεις στο τελικό ερωτηματολόγιο της η ΝΔ. Δεν την μέμφεται κανένας για αυτό. Αυτό που λέμε είναι πως ειναι ΤΑΚΤΙΚΟ λάθος να πάει να “κάνει παιχνίδι” σε ένα χώρο που δεν μπορεί να το μαζέψει (με την καλή έννοια). Αυτό σημειώνει ο συγγραφεας, που αν δεν κάνω λάθος ξέρει το χώρο πάρα πολύ καλά. Καλό θα είναι λοιπόν να αφουγκραζόμαστε τους ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενό τους και μην προσπαθούμε για λόγους εντυπώσεων να τους πάμε σε παράλληλα μονοπάτια. Δεν βλέπω να έχει σκοπό το άρθρο να θίξει την Νέα Δημοκρατία σαν πολιτικό χώρο ή τον κ. Καραμανλή σαν πρωθυπουργό.
Λογαριασμό στο twitter δεν έχω (πληροφοριακά). Το ψιλοβαριέμαι.
Αυτό το “δεν πολιτικοποιούμαι, σε αντίθεση με σένα” δεν το παίρνω σαν μομφή (αυτό θα έλειπε άλλωστε, αν και στο υφος αναγνωρίζω έναν αρνητισμό), αλλά επέτρεψέ μου να διακρίνω εντελώς διαφορετικά πράγματα απ’ τα λεγόμενά σου και ‘γω με τη σειρά μου, παρά τη φράση σου. Πράγμα που δεν είναι κακό, πόσο δε μάλλον κατακριταίο και άξιο για να κάνει κάποιον να ντρέπεται για αυτό.
.-= kaltsovrako´s last blog ..Τί σκατά…. =-.
October 1st, 2009 at 15:20
@Politis Το επίπεδο αυτού που ρωτάει προφανώς δεν φαίνεται σε 140 χαρακτήρες. Αυτο που δηλώνει η ερώτηση του είναι η άρνηση του να το κοροϊδεύει κάποιος που θέλει να τον πείσει ότι θα τον μάθει καλύτερα από το twitter. Προφανώς δε θα μάθουμε για την ΝΔ από το twitter, γι’αυτό δεν ρωτάμε σοβαρά.
Και συν τοις άλλοις αυτή η αντίδραση ήταν μαζική, δεν μπορείς να το προσάψεις σε 2-3 greek twitter celebrities.
To #askND campaing όπως το χαρακτηρίζει και το nylon, είναι αυτό που τόσο καιρό λέγαμε και περιμέναμε να συμβεί. Ένα NOT TO DO case study για τα social networks. Με ποιούς τρόπους να μην προσεγγίσεις το μέσο στις Ελληνικές συνθήκες του.
Δηλάδη όπως προαναφέρθηκε, όχι με επιπολεότητα, αρπαχτή, μη συνέπεια και γενικότερα τα χαρακτηριστικά της “φούσκας”. Τα κοινωνικά δίκτυα δεν αποτελούν μια ακόμη.
October 1st, 2009 at 15:41
@Politis. Τα κόμματα και οι πολιτικοί, εφόσον ζητούν την ψήφο μας, υποχρεούνται να “αγκαλιάσουν” τα Νέα Μέσα, καθώς σε αυτά γίνεται μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης. Δεν το έχουν κάνει, όμως, ακόμα παρά σπασμωδικά και οι προσπάθειές τους όσο και να διαφημίζονται είναι ακόμα σε βρεφικό στάδιο (χωρίς εξαιρέσεις στα κόμματα).
Παρόλα αυτά, θα συμφωνήσω πως στα Νέα Μέσα αναπτύσσεται πολλές φορές ένας έντονος σνομπισμός, στο ποιοι έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν. Αυτό γίνεται όμως σε υποομάδες (συγκεκριμένα blog, group, forum) ,όπου οι συζητήσεις γίνονται συνήθως μεταξύ των ίδιων συνομιλητών. Είναι λογικό δηλαδή να υπάρχει μια κάποια ενόχληση, όταν κάποιος καινούργιος πάει να μπει στην “παρέα”.
@Nikos. Είναι σωστή η παρατήρηση και ο παρομοίωση του πολιτικού και του Διαδικτύου με τον πολιτικό και το χωριό της παλιάς εποχής. Όμως δεν ξέρω πόσο να συμφωνήσω στη σύγκριση μεταξύ Μπακογιάννη και Καραμανλή στην αποτελεσματικότητα της όλης τους προσπάθειας. Πέρα του ότι όπως τονίσθηκε πριν, ο Καραμανλής είναι ο εν ενεργεία πρωθυπουργός, επομένως να του επιδίδονται πολλές περισσότερες ευθύνες, το αντίστοιχο “event” από την Μπακογιάννη έγινε πριν 5 περίπου μήνες, πολύ πριν δηλαδή από μια επίσημη προεκλογική εκστρατεία, που οξύνει τα πνεύματα.
October 2nd, 2009 at 15:06
Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου άρχισε να χρησιμοποιεί υπολογιστή όλοι τα ίδια λέγανε. Τώρα που ο Κώστας Καραμανλής – έστω και καθυστερημένα – κάνει αυτά τα πράγματα είναι και αυτός “παλαιάς κοπής”. Συμφωνώ πως το χρησιμοποιεί γιατί είναι μόδα. Κάποτε ήταν μόδα και πολιτικοί να έχουν κινητό τηλέφωνο. Επίσης μόδα ήταν και το de-bate, μόδα ήταν και η ιστοσελίδα. Μείνανε; Μείνανε. Γιατί; Γιατί συνολικά οι πολιτικοί αλλάζουν μυαλά.
Δεν υπάρχουν “παλαιάς κοπής” με την αρνητική έννοια του Μαυρογιάλουρου πολιτικοί. Κι όσοι υπάρχουν, αποβάλλονται με τη ψήφο του λαού.
Μακάρι αντιθέτως να υπήρχαν παλαιάς κοπής σκεπτόμενοι πολιτικοί. Π.χ. Ένας Γεώργιος Μαύρος, ένας Σοφοκλής Βενιζέλος, ένας Αθανάσιος Κανελλόπουλος, ένας Ηλίας Ηλιού. Κι ας μην είχαμε ούτε facebook, ούτε twitter, ούτε τίποτα. Θα ήταν πιο καλά και πιο όμορφα. Μόνο με τις εφημερίδες και την ανταλλαγή απόψεων στο πανεπιστήμιο ή στις συγκεντρώσεις.
October 4th, 2009 at 11:21
Άραγε θα τους γίνει το πάθημα μάθημα;
Γιατί όπως φαίνεται το twitter και γενικότερα τα social media θα έχουν κύριο ρόλο στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, όποτε και αν γίνει αυτή.
.-= Bασίλης´s last blog .."Σκουρί…" =-.
October 6th, 2009 at 10:28
Ένα πολύ καλό post όχι μόνο για την περίπτωση του #askNd αλλά για το πώς εξακολουθούν αρκετοί να αντιμετωπίζουν την επικοινωνία με τον πολίτη. Και αναφέρομαι στην πλειονότητα των πολιτικών, μιας και το θέμα αφορά την επικοινωνία μεταξύ πολιτών – πολιτικών.
Σιγά σιγά κάτι αλλάζει. Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει την ομάδα που έχει το ΠΑΣΟΚ απο πίσω και αντιμετώπισε το θέμα σαν “φυλλάδιο” στο παρμπριζ αυτοκινήτου! Γίνεται όμως μια προσπάθεια και την επόμενη φορά θέλω να πιστεύω ότι θα ειναι πιο έτοιμοι.