Πριν από 2 εβδομάδες έγινε ένα debate στο Αμερικάνικο Δίκτυο ABC ανάμεσα στους 2 υποψήφιους των Δημοκρατικών: Obama vs Clinton. Το debate ήταν σούπα. Η Huffington post είχε τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο
Οι οικοδεσπότες του ABC, o George Stephanopoulos και ο Charles Gibson έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μείνει η συζήτηση έξω από τα πραγματικά προβλήματα του μέσου Αμερικάνου πολίτη (εδώ το πλήρες κείμενο των ερωταπαντήσεων). Η κουβέντα στράφηκε σε ζητήματα όπως, οι γκάφες της Χίλαρυ, η υπόθεση της Βοσνίας, το πρόβλημα του Obama με τον πάστορα Jeremiah Wright, ή το Bittergate.
Από την άλλη, το momocrats είναι ένα blog που δημιούργησε μια ομάδα από μητέρες στην Αμερική, και ασχολείται με την Αμερικάνικη πολιτική σκηνή. Έχουν μια προτίμηση στους Δημοκρατικούς και επιδιώκουν να βοηθήσουν στην ανάδειξη ενός Δημοκρατικού στο Λευκό Οίκο. Πάνω από όλα όμως, είναι αυτό που πρέπει να είναι ένα blog: η φωνή του πολίτη.
Είδαν το debate και απογοητεύτηκαν. Οι υποψήφιοι του κόμματος που θέλουν να βοηθήσουν, δεν ανέδειξαν καθόλου τα πραγματικά προβλήματα του μέσου Αμερικάνου πολίτη στις απαντήσεις τους. Και αποφάσισαν να στείλουν τις δικές τους ερωτήσεις μέσα από το blog τους.
The Questions We Wished ABC Had Asked:
Λίγες μέρες μετά ο Barak Obama έστειλε τις απαντήσεις του στις ερωτήσεις των momocrats. Ερωτήσεις που είχαν να κάνουν με το επισιτιστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλοί Αμερικάνοι σήμερα, την πιστωτική κρίση, την ύφεση, την περίθαλψη, τη φροντίδα των παιδιών και άλλα παρόμοια προβλήματα μιας μέσης οικογένειας. Η Χίλαρυ δεν έστειλε τις απαντήσεις της – ακόμα τουλάχιστον.
Το ABC στο debate που έστησε, προσπάθησε προφανώς να αναδείξει τα στοιχεία εκείνα που, σύμφωνα με την Αμερικάνικη πολιτική μυθολογία, αναδεικνύουν τους νικητές των αναμετρήσεων. Πρόκειται για τα “σήματα μικροπληροφόρησης” που στέλνουν οι υποψήφιοι κατά τη διάρκεια των εκστρατειών, όπως τα περιγράφει το πρόσφατο άρθρο του TIME:
…But there is an immutable pedestrian reality to American politics: you have to get the social body language right if you want voters to consider the nobler reaches of your message. In his 1991 book, The Reasoning Voter, political scientist Samuel Popkin argued that most people make their choice on the basis of “low-information signaling” — that is, stupid things like whether you know how to roll a bowling ball or wear an American-flag pin.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους το εγχείρημα του Ομπάμα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον, ήταν επειδή ανέδειξε μια πολιτική πρόταση που ξεπερνούσε αυτούς τους μύθους: σε περιόδους κρίσης, τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου είναι σημαντικότερα από τα μικρο-σήματα. Το ΤΙΜΕ λέει ότι σε αυτό το debate του ABC, το εγχείρημα του Ομπάμα έπεσε σε τοίχο. Ήταν ένα πισωγύρισμα, που προσπάθησε να επαναφέρει την πολιτική κουβέντα στα μικρο-σήματα.
Γιατί το ABC έστησε ένα τέτοιο debate; Πιθανότατα γιατί με αυτό τον τρόπο τα Media μπορούν να νιώθουν ότι ελέγχουν τις εξελίξεις, και παραμένουν ρυθμιστές της πολιτικής σκηνής παίζοντας ένα παιχνίδι στο οποίο είναι μαέστροι. Αντίθετα με την κουβέντα για τα πραγματικά προβλήματα η οποία είναι έξω από το προνομιακό τους πεδίο. Τουλάχιστον αυτό θα σκεφτόταν ένας αμφισβητίας που ανήκει στα Social Media όπως εγώ. Αλλά μπορεί η απάντηση να είναι και περισσότερο σύνθετη – δεν ξέρω…
Η κίνηση των bloggers του momocrats προσπάθησε να αποκαταστήσει τις ισορροπίες. Να επανέλθει η πολιτική ατζέντα στα πραγματικά προβλήματα του πολίτη. Ο Ομπάμα απάντησε στα ερωτήματα, η Χίλαρυ όχι. Σε κάθε περίπτωση, μπορούμε αυτό να το θεωρήσουμε ως ένα δείγμα για το ρόλο που μπορούν να παίξουν τα blogs και τα social media. Μπορούμε να καλύψουμε το κενό που ηθελημένα αφήνουν τα παραδοσιακά Media: να επαναφέρουμε την κουβέντα εκεί που θέλουμε εμείς οι πολίτες.
Πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα, πριν λίγες μέρες ο Θανάσης Δεληγιάννης πήρε πάσα από την είδηση των NYTimes που έλεγε ότι ο Λευκός Οίκος ενέκρινε την παρουσία του πρώτου πολιτικού blogger στην καθημερινή ενημέρωση των συντακτών. Και πρότεινε μέσα από το blog του (αλλά και στο Twitter λίγο νωρίτερα), να γίνει κάτι αντίστοιχο και εδώ.
Να διαπιστευθούν δηλαδή bloggers στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αλλά και στις αντίστοιχες ενημερώσεις εκπροσώπων των άλλων κομμάτων. Και να θέτουν ερωτήσεις που -κατά την κρίση τους- θα είναι σημαντικές για τους Έλληνες πολίτες και δεν αναδεικνύουν τα παραδοσιακά Μέσα.
Η ιδέα με αφήνει με ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μία είναι γνωστό ότι μου αρέσει κάθε ενδεχόμενο οι μπλόγκερς να περάσουν ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής σκηνής και του διαλόγου που γίνεται εκεί. Από την άλλη φοβάμαι ότι δεν είμαστε (ως μπλογκόσφαιρα) έτοιμοι για ένα τέτοιο βήμα.
Πρώτα απ’ όλα, ο ίδιος ο διάλογος που (δεν) έγινε με αφορμή την πρόταση του Θ. Δεληγιάννη, δείχνει ότι δεν έχει ωριμάσει η ιδέα. Επίσης, έχω τη βάσιμη υποψία ότι κάτι τέτοιο θα ενέτεινε την εσωστρέφεια της μπλογκόσφαιρας, με επιθέσεις εναντίον όσων θα έπαιρναν διαπίστευση (με τα όποια κριτήρια – ακόμα και με τις καλύτερες των προθέσων) από άλλους μπλογκερς. Θα ήταν ένα πείραμα του οποίου η -πολύ πιθανή- αποτυχία θα κόστιζε ιδιαίτερα.
Υπάρχει και κάτι άλλο – ίσως πιο σημαντικό: η διαδικασία της διαπίστευσης είναι από μόνη της μια κλειστή διαδικασία. Βασίζεται στην αρχή του αποκλεισμού – το αντίθετο δηλαδή από αυτό που δίνει δύναμη στα social media. Και σε αυτή την περίπτωση, η διαπίστευση μπορεί να είναι μια “παγίδα” επιβολής των παλιών κανόνων.
Αντί να μπουν οι μπλογκερς στον πολιτικό διάλογο με τους όρους της πολιτικής σκηνής (επιλογές εισόδου στο press room), ίσως θα έπρεπε η πολιτική σκηνή να μπει στο διάλογο των μπλόγκερς με τους δικούς τους όρους. Αν θέλουν να μάθουν τι ερωτήσεις έχουμε να τους κάνουμε, δεν έχουν παρά να μας διαβάζουν. Και αν θέλουν, να μας απαντούν. Όπως έκανε ο Ομπάμα….
ΥΓ: Είδα την περίπτωση momocrats από το blog του Geoff Livingston o οποίος τους πήρε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη σχετικά με το ερωτηματολόγιο που έφτιαξαν.
ΥΓ2: Thanks to btsaka για τo link στο Time, και τις επιπλέον πληροφορίες.
ΥΓ3: Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και η σημερινή άποψη του Martin Varsavsky: The US sank the world but the US will rescue it.
May 4th, 2008 at 12:50
Αντί για την διαπίστευση ενός blogger, ιδέα που εκτός από την συμβολική της αξία, δεν λύνει κανένα ουσιαστικό πρόβλημα, αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι μια digg-like υπηρεσία όπου οι εγγεγραμμένοι μπορούν να υποβάλλουν ερωτήσεις που θεωρούν ότι είναι σημαντικές, τα μέλη ψηφίζουν, και οι ερωτήσεις που σκοράρουν ψηλά ή ξεπερνούν έναν αριθμό ψήφων, υποβάλλονται στον κυβερνητικό – υπουργικό – κομματικό εκπρόσωπο, κατά προτίμηση από αυτόν που τις πρότεινε.
Φυσικά, δεν είμαι αισιόδοξος ότι τα γραφεία τύπου της κυβέρνησης – υπουργείου – κομμάτων θα δεχθούν να εισάγουν αυτόν τον παράγοντα αβεβαιότητας στις ενημερώσεις τους, αλλά αν η υπηρεσία καταφέρει να αποκτήσει πολλά μέλη, η πίεση ίσως αποδειχθεί σημαντική.
Ενδιαφέρον θα έχει επίσης η αντίδραση των παραδοσιακών ΜΜΕ σε μια τέτοια “σφήνα”
Τι λές, το στήνουμε?
May 4th, 2008 at 12:56
Σκέφτομαι επίσης ότι θα μπορούσε αυτός ο συλλέκτης ερωτήσεων να παίξει τον ρόλο και συλλογής έμμεσων καταγγελιών (μια ερώτηση μπορεί να υπονοεί κάτι χωρίς να το καταλογίζει) χωρίς το βάρος της υποχρέωσης της απόδειξης.
Φυσικά, θα κατατίθενται και “τέρατα” αλλά εδώ θα παίξει τον ρόλο της η αυτορύθμιση της κοινότητας, και η εμπιστοσύνη -που λέγαμε- που θα χτίζουν τα μέλη σε άλλα μέλη. Αν π.χ. σε έχω σποτάρει ότι οι ερωτήσεις σου είναι εύστοχες, όταν μπαίνω στην υπηρεσία θα μπορώ να φιλτράρω για να βλέπω πρώτα τις ερωτήσεις που έχουν υποβάλει αυτοί που εκτιμώ. Έτσι, ένα τέτοιο περιβάλλον μπορεί να δημιουργήσει ένα περιβάλλον -αξιοκρατικής- ανάδειξης των μελλοντικών πολιτικών συντακτών. (άρα μπορούμε από τώρα να υπολογίζουμε ότι θα πήξουμε στους νέους δημοσιογράφους – πράγμα όχι αναγκαστικά κακό)
Καλό φαίνεται
May 4th, 2008 at 12:57
Βρήκα και όνομα:
“Η ερώτηση του κοινού”
May 4th, 2008 at 12:58
Σπύρο, φοβερή ιδέα! Βέβαια, υπάρχουν υπηρεσίες τύπου digg,όπως το Ελληνικό buzz, αλλά χρειάζεται μια απόλυτα καθετοποιημένη στην πολιτική επικαιρότητα – είχα γράψει παλιότερα για την ανάγκη καθετοποίησης/θεματοποίησης τέτοιων υπηρεσιών.
Να το συζητήσουμε – εγώ είμαι καταρχήν θετικός στη δημιουργία τέτοιας υπηρεσίας, να δούμε τι θα πουν και άλλοι.
May 4th, 2008 at 13:11
Πραγματικά καλή ιδέα. Αρκεί να βρεθεί η θέληση από πλευράς minpress να τα λαμβάνει υπόψη! Δεν το θεωρώ εύκολο να ‘περάσει’ αλλά αξίζει μια προσπάθεια.
May 4th, 2008 at 17:40
οντως πολυ καλα ολα αυτα ιιn theory – εχω ομως και εγω, οπως ο Νικος, μια μεγαλη επιφυλαξη: μηπως η οποιαδηποτε “θεσμοποιηση” του blogging (και ιδιως εαν αυτη προερχεται / οδηγει απο / προς την κατεστημενη εξουσια) αλλοιωσει την ανεξαρτησια μας σκεψης και εκφρασης?
Για να πω την αληθεια,προσωπικα ειμαι βεβαιος οτι αυτο θα συμβει στο τελος, ειδικα στην χωρα μας. Συμφωνω λοιπον οτι η λυση βρισκεται προς την κατευθυνση της πληρους αυτονομησης των bloggers απο καθε κεντρο εξουσιας και της αναπτυξης μιας ολοκληρωμενης, νεας φιλοσοφιας, νεας προσεγγισης. Εαν κατι τετοιο αποκτησει δυναμικη (που θα αποκτησει sooner or later), δεν υπαρχει περιπτωση να μην γινει αυτο που λεει ο Νικος: να παιξουν οι πολιτικοι με τους δικους μας ορους…
Το αξεπεραστο προβλημα βεβαια σε ολα αυτα ειναι η ευαλωτη και ματαιοδοξη ανθρωπινη φυση, που δυσκολα αντιστεκεται στην γοητεια της εξουσιας….
May 5th, 2008 at 04:25
“Γιατί το ABC έστησε ένα τέτοιο debate; Πιθανότατα γιατί με αυτό τον τρόπο τα Media μπορούν να νιώθουν ότι ελέγχουν τις εξελίξεις, και παραμένουν ρυθμιστές της πολιτικής σκηνής παίζοντας ένα παιχνίδι στο οποίο είναι μαέστροι”
Όπως έχει πει και ο Αμερικάνος ποιητής Allen Ginsberg “Όπιος ελέγχει τα ΜΜΕ και την εικόνα, ελέγχει και τον πολιτισμό”.
May 5th, 2008 at 04:25
Διορθώνω…”Όποιος”
May 5th, 2008 at 10:35
Σωστός ο Μορφέας…..
@sotomi πολύ απλά (όπως πάντα) κάποιοι λίγοι θα πρέπει να το δοκιμάσουν. Δεν ξεκινούν αυτά με δημοκρατικές διαδικασίες.
Φίλε μου Nuwanda η ματαιόδοξη ανθρώπινη φύση είναι πράγματι κάτι αξεπέραστο. Απλά πιστεύομυε ότι θα την ικανοποιήσουμε μέσα από τη δικά μας, νέα Μέσα, και όχι εξαγοραζόμενοι από την παραδοσιακή εξουσία.
θα χτίσουμε δηλαδή, τη δική μας.
May 5th, 2008 at 15:44
Μ’αρέσει η ιδέα του Σπύρου, αλλά κι εγώ έχω μία επιφύλαξη. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα εκτός της Ελλάδος κατί τέτοιο θα είχε και ανταπόκριση και επιτυχία, στην Ελλάδα δυστυχώς τα πράγματα είναι αλλιώς, άλλοι οι ρυθμοί, άλλες οι αντιλήψεις και άλλες οι προκαταλήψεις.
Keep me posted whatever you do (pitbullina@gmail.com), all the best
Pitbullina x
PS. Είδατε την top10 list του Obama? Πολύ γέλιο http://showhype.com/video/top_ten_surprising_facts_about_obama_on_david/
May 5th, 2008 at 18:13
Οι διαπιστεύσεις δεν μου ακούγεται ως καλή ιδέα.
Κάλλιστα θα μπορούσε ο καθένας που θέλει να υποβάλλει ερωτήσεις στις συνεντεύξεις τύπου να μπορεί να κρίνεται από το κοινό και πριν και κατόπιν της ερωτήσεως. Ενα πράμα σαν τα feedback των μελών του ebay σε μια υπηρεσία digg-buzz και αντίστοιχα οι απαντήσεις να γίνονται ηλεκτρονικά από τους φορείς προς σε αυτή την υπηρεσία.
Και όλο αυτό με την χρήση και την απήχηση, αυτορυθμίζεται.
May 5th, 2008 at 20:10
Φίλε του nylon γεια σου
Είμαι ένας νέος blogger και έχω δημιουργήσει το Ελληνικό καφενείο ένα χώρο για να συζητάμε να διαφωνούμε και να γελάμε όπως στα παλιά καφενεία της γειτονιάς μας ή του χωριού μας.
Όμως όπως πολύ καλά θα γνωρίζεις τα μαγαζιά για να μείνουν ανοικτά πρέπει να τα μάθει ο κόσμος . Δεν ξέρω αν είναι θάρρος ή θράσος να ζητήσω από σένα να γράψεις κάτι για το καφενείο στο blogs σου . Νομίζω ότι πρέπει εσείς οι παλιοί blogger να βοηθάτε τους νέους στο χώρο. Έμπα αν έχεις διάθεση στο καφενείο και αν νομίζεις ότι αξίζει η προσπάθεια που κάνω γράψε δύο λόγια.
Να είσαι πάντα καλά
Ο καφετζής
May 6th, 2008 at 05:10
Δε πρόκειται να συμβεί ποτέ. Όχι στο πνεύμα αυτού του κειμένου δηλαδή.
H κυβέρνηση θέλει να ελέγξει τα μπλογκς – όχι να τους δώσει και ουσιαστικό βήμα. Υπάρχουν χοντροκομένοι τρόποι να γίνει αυτό, όπως ας πούμε μη δίνοντας διαπιστεύσεις, ή προχωρόντας σε νομοθεσία που θα ζητάει να αποακαλυφθούν οι κατά το νόμο υπεύθυνοι, ή αν ήταν πιο πονηρή με διαφορετικό τρόπο: δίνοντας όντως διαπιστεύσεις επιλεγμένα, και ενισχύοντας οικονομικά και μερικά μπλογκς μέσα από πονηρές χρηματοδοτήσεις.
Σημειώστε την τελευταία μου παρατήρηση. Δεν είναι ξεκάρφωτη κουβέντα. Υπήρξε αναφορά στην εκμπομπή του Bασίλη Kουφόπουλου στο ΣKΑI για το πως η κυβέρνηση επιθυμεί να ελέγξει τον χώρο αυτό.