Το σημερινό post του Καρπίδη είναι μια ευκαιρία να υπενθυμίσω τη βασική ιδέα των social media και να βγάλω κάποια συμπεράσματα απαραίτητα. Στο post αυτό ο Αντρέας καταγράφει τις αντιδράσεις εφημερίδων σχετικά με τη διεύρυνση των προσπαθειών της Ντόρας Μπακογιάννη να επικοινωνήσει απευθείας με το κοινό μέσα από το web.
Η νέα ενότητα που έχει δημιουργηθεί στο site της με τίτλο “ρωτήστε τη Ντόρα” δίνει την ευκαιρία στο κοινό να στείλει ερωτήσεις τις οποίες η υπουργός απαντά χρησιμοποώντας το web βίντεο. Το ότι απαντά μέσω βίντεο έχει την αξία του: μπορεί πάντα κάποιος να υποθέσει ότι οι γραπτές απαντήσεις έχουν αποσταλεί από ένα γραφείο τύπου. Όταν βλέπεις τον άλλο να στήνεται στην κάμερα όμως, νιώθεις ότι πραγματικά έχει επενδύσει χρόνο να επικοινωνήσει μαζί σου.

Δεν είναι σημαντικό να κρίνουμε την ποιότητα των ερωτήσεων ή την αξιοπιστία των απαντήσεων. Αυτή είναι πολιτική κουβέντα την οποία δεν θέλω να κάνω. Το σημαντικότερο είναι να επαναφέρουμε στην κουβέντα τη βασική υπόσχεση των Social Media που είχα αναφέρει και σε παλιότερο άρθρο μου.
Κάθε εταιρεία, οργανισμός ή φυσικό πρόσωπο έχει σήμερα τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με το κοινό μέσα από τα δικά του ιδιόκτητα κανάλια επικοινωνίας, αντί να στηρίζεται αποκλειστικά στα παραδοσιακά κανάλια (Media) “ενοικιάζοντας” χρόνο σε αυτά με αντάλλαγμα κάποιο τίμημα (οικονομικό ή άλλο). Τα νέα αυτά κανάλια είναι πολλαπλής μορφής, κανάλια που δεν λειτουργούν ευκαιριακά στα πλαίσια μιας καμπάνιας, αλλά είναι εκεί μόνιμα (στην ιδιοκτησία αυτού που θέλει να επικοινωνήσει), για να ακούσουν και να πουν.
Η αντίδραση των παραδοσιακών Μέσων σε αυτή τη νέα πραγματικότητα είναι λογική. Δημιουργείται ένα νέο τοπίο στο οποίο χάνουν την αποκλειστικότητα της μαζικής επικοινωνίας. Όμως πιστεύω ότι με τον καιρό θα συνηθίσουν στην ιδέα τη συνύπαρξης.
Η Ντόρα δεν είναι η πρώτη από το χώρο της πολιτικής που άνοιξε τέτοια κανάλια. Έχουν προηγηθεί ο Βενιζέλος, ο Ανδρουλάκης και άλλοι με τα προσωπικά τους μπλογκς. Στο μέλλον θα δούμε πολύ περισσότερες προσπάθειες.
Είναι άλλο όμως που μου κάνει εντύπωση. Όλοι παραπονιόμαστε για το επίπεδο της πολιτικής και των πολιτικών μας. Κι όμως, βλέπουμε αρκετούς από αυτούς να μπαίνουν στο χώρο, να το προσπαθούν και να έχουν αρκετές φορές πολύ καλά αποτελέσματα.
Οι Ελληνικές επιχειρήσεις που βρίσκονται; Που είναι τα εταιρικά blogs και podcasts; Που είναι οι οργανωμένες και σοβαρές προσπάθειες στα social networks; Έχει υπάρξει Ελληνική επιχείρηση ή οργανισμός που να βλέπει το χώρο του web και των social media στρατηγικά; Το θεωρούν μεγάλο ρίσκο? Μήπως προτιμούν να παίξουν στα σίγουρα;
Ίσως. Αλλά, στην εποχή που ζούμε δεν υπάρχουν σίγουρα στοιχήματα. Το μεγαλύτερο ρίσκο που μπορείς να πάρεις σαν επιχείρηση σήμερα είναι να μην κάνεις τίποτα και να μείνεις απαθής σε μια εποχή τρομακτικών αλλαγών. Το κοινό σου έχει μετατοπιστεί – έχει πάει αλλού. Στο εξαιρετικό χτεσινό του άρθρο του ο Will McInnes (thanks to Panos) γράφει άψογα:
But safe marketing isn’t like safe home security measures – you can’t lock up the doors and windows and be safe by staying in and blanketing yourself to the wilds of the night outside. Do that, and you’re fucked. Safe marketing is the same as it ever was: it is actually about embracing and managing risk. Risk is what fuels great marketing.
… You cannot hide from social media – that increases risk, this thing that scares you so. To truly manage risk you can only embrace the new and learn-by-doing.
Διαβάστε το όλο – πραγματικά αξίζει το χρόνο του. Και ελπίζω να έχουν ξεκινήσει ήδη σοβαρές προσπάθειες που δεν έχω ακόμα αντιληφθεί (εκτός από αυτές που ετοιμάζουμε εγώ και ο Πάνος στην Paperplane
).

But safe marketing isn’t like safe home security measures – you can’t lock up the doors and windows and be safe by staying in and blanketing yourself to the wilds of the night outside. Do that, 





May 8th, 2008 at 10:14
Εχω την εντύπωση οτι ενα μεγάλο μέρος των μεγάλων εταιρειών (κυρίως αυτών που θα ήθελα να έχουν παρουσία στα social media) έχουν στήσει έναν μηχανισμό “κρυφτού” γενικότερα με πληρωμένα “στραβά μάτια” σε διάφορα ΜΜΕ και το μέσο μας το τρέμουν.
Σίγουρα αυτό δεν είναι το μέλλον. Τους νοιάζει όμως; Τι έχουν να χάσουν (αυτοί που τα διοικούν);
May 8th, 2008 at 11:18
Για μένα δεν είναι τυχαίο που στα πανεπιστήμια με τμήματα marketing (Παντειο, Οικονομικό,…) έχουν εισάγει πολύ δυναμικά μαθήματα e-marketing, internet promotion και άλλα τέτοια. Βλέπω ότι το έδαφος προετοιμάζεται, απλά στην Ελλάδα είμαστε γενικότερα αργοί στις εξελίξεις! Στην υπόλοιπη Ευρώπη, και κυρίως στις γερμανόφωνες χώρες που γνωρίζω, τα social media και οι ομάδες επηρεασμού είναι ήδη μέρος του marketing plan μιας εταιρίας. Αντε και στα δικά μας εδώ στην Ελλαδίτσα!
May 8th, 2008 at 12:30
@Internetakias έχουν να χάσουν πολλά. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που δεν είναι της παρούσης να αναφέρω, αλλά αργά ή γρήγορα θα δουν τους κινδύνους που διατρέχουν αν απουσιάζουν.
@Nicky η γνωστή χρονική μας υστέρηση. Υπομονή
May 8th, 2008 at 12:34
Ελα τωρα! μην με τρελενεις
!Τι μπορουν να κανουν,δηλαδη, στα social media τα ΜΜΕ; να τους κλεισουν; Τωρα μαλιστα που ουτε η κυβερνηση ουτε η αντιπολιτευση τα πανε καλα με τα καναλια. Απλα κανουν γαβ-γαβ γιατι το ιντερνετ παραγινε ανταγωνηστικο και χανουν κομματι απο την πιτα.
May 9th, 2008 at 23:04
Διαβάζοντας και το προηγούμενο ποστ σου για τις καμπάνιες, έχω την εντύπωση ότι εκείνες οι “κακές” γιατί θέλουν να πουλήσουν και τα social media είναι “τα καλά” γιατί βάζουν στο παιχνίδι τον κόσμο. Εννοείται ότι υποστηρίζω την ενσωμάτωση τέτοιων τεχνικών από τις εταιρείες, μικρές ή μεγάλες, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο κύριος λόγος που κάποιος θα επιλέξει αυτή την λύση θα είναι το κέρδος, όχι με την “φτηνή” αν θες έννοια, αλλά απο μία διαφορετική ίσως σκοπιά, αυτή της καλύτερης/σωστότερης/πιο αξιόπιστης εξυπηρέτησης.
Και τέλος, μην τα φορτώνουμε όλα στις εταιρείες. Έχει και ο κόμος ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Πόσες φορές έχουμε απαντήσει ερωτηματολόγιο απ’το τηλέφωνο ή έχουμε βαθμολογήσει κάποια online υπηρεσία, κλείνοντας βιαστικά το παράθυρο. Αν δεν αλλάξει ο Έλληνας, πως θα αλλάξουν οι επιχειρήσεις/υπηρεσίες που τον εξυπηρετούν;
May 10th, 2008 at 19:20
Αγαπητέ Μανώλη, δεν βλέπω που διαφωνείς μαζί μου. Εγώ λέω ότι για να κερδίσουν οι εταιρείες πρέπει να είναι κοντά στον κόσμο, εκεί που δραστηριοποιείται και εκφράζεται – δεν λέω πουθενά ότι είναι κακές, απλά ότι πρέπει να είναι λίγο πιο έξυπνες και δημιουργικές.
Για το τελευταίο σου, δεν ξέρω. Δεν είμαι σίγουρος αν συμφωνώ. Ο κόσμος είναι αυτός που είναι. Οι εταιρείες -που θέλουν να βγάλουν λεφτα από αυτόν- πρέπει να καταλάβουν πως σκέφτεται, τι προτιμά, και να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του. Αν εγώ ως καταναλωτής δεν έχω διάθεση να απαντήσω σε μια έρευνα, είναι υποχρέωση μιας εταιρείας να βρει το σωστό τρόπο (να επενδύσει στα κατάλληα εργαλεία) για να μάθει για μένα.
Για το δικό μου πορτοφόλι πρόκειται, και αυτός που θέλει να το ανοίξει πρέπει να βρει τον σωστό τρόπο. Μια ένδειξη, δίνω στο παραπάνω κείμενο. Περισσότερα προσεχώς….
May 11th, 2008 at 11:21
γενικά το πρόβλημα είναι οι εταιρείς πως θα επενδύσουν στα social media; ή ότι μπορεί να καλύψουν το έλλειμμα ενημέρωσης στη χώρα; Και μάλιστα σε μια περίοδο με προβληματική ανεξαρτησία στην ενημέρωση;
May 11th, 2008 at 16:06
Επιτέλους σοβαρή άποψη και όχι αμπελοφιλοσοφίες σε τόσο σοβαρά ζητήματα. Ο κόσμος τρέχει και η Ελλάδα μένει όλο και περισσότερα βήματα πίσω, συνέχεια. Έλεος. Είναι να κοκκινίζει κανείς από ντροπή.