Τώρα που μπορώ με λίγο πιο καθαρό μυαλό να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου γύρω από το συνέδριο “Συμμετοχική Δημοσιογραφία: Blogs και νέα μέσα” γράφω λίγα πρώτα πράγματα.
Μου κάνει εντύπωση που σε όλη τη διάρκεια της μέρας (αλλά και της επόμενης) του συνεδρίου, δεν έγραψαν τα μπλογκς καθόλου τις εντυπώσεις τους γιαυτό το event – εκτός από 3-4 το πολύ (μόλις τώρα είδα και το άρθρο του nikan). Αδιαφορία ή αποπληξία?
Είναι πολλά αυτά που έχουν περάσει από το μυαλό μου. Ίσως καταφέρω να τα αποτυπώσω όλα – μάλλον δύσκολο. Πιστεύω ότι πρώτα απόλα μας λείπει η μετριοπάθεια στις κρίσεις μας για τους άλλους (ισχύει και για μένα). Η καχυποψία κυριαρχεί στη σκέψη μας, και πολλές φορές δεν λυπόμαστε να χτυπήσουμε ανθρώπους κάτω από τη ζώνη. Εκτός από όλα τα καλά που έχουμε (και προσπαθήσαμε πολλοί από εμάς να αναδείξουμε στο συνέδριο) είμαστε αρκετά ανώριμοι ακόμη για να διαχειριστούμε την εξουσία που μας δίνει αυτό το Μέσο. Άποψή μου – ελπίζω να μην πει κάποιος ότι η Α. Παναγιωταρέα είχε κάποια επίδραση πάνω μου….
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που οργάνωσαν το συνέδριο έκαναν μια ειλικρινή προσπάθεια να προσεγγίσουν τα Νέα Μέσα. Η εμπειρία ήταν μάλλον τραυματική, αλλά είναι καλύτερη από το τίποτα. Έκαναν μια προσπάθεια να δείξουν ότι χρησιμοποιούν τα Νέα Μέσα, δουλεύοντας όμως πάνω στις νόρμες των παλιών. Στήθηκε ένα κανονικό τηλεοπτικό πρόγραμμα, με πλήρη ροή, εναλλαγές καμερών, κλπ.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο στη δική μου παρουσίαση μίλησα για ένα νέο DNA ως συνταγή όσων θέλουν να περάσουν στα Νέα Μέσα. Πρόκειται ακριβώς γιαυτό: να ξεχάσεις τις αποδεδειμένες συνταγές λειτουργίας των Media και να αφεθείς στις νέες – αφού πρώτα τις αναζητήσεις. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι μόνο αυτό.
Είδα νέα παιδιά, φοιτητές με πάθος να μάθουν νέα πράγματα, να προσπαθούν να γίνουν αυτό που βλέπουμε δεκαετίες τώρα – floor managers, τηλεσκηνοθέτες, τηλεκονφερανσιέ. Το έκαναν πιστεύοντας ότι μαθαίνουν τα Νέα Μέσα, ενώ εκπαιδεύονταν στα παλιά. Η διαφορά ήταν ότι η “αναμετάδοση” θα γινόταν μέσα από τα DSL καλώδια και όχι στα UHF – δεν είναι όμως εκεί η διαφορά των Νέων Μέσων.
Παρόλα αυτά, εγώ έμεινα άναυδος από την ποιότητα και το πάθος που κουβαλάνε αυτοί οι φοιτητές που ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας αυτό το συνέδριο. Δεν πίστευα ότι υπάρχουν παιδιά σε αυτή την ηλικία με τόσο ψηλό επίπεδο συπεριφοράς, σκληρής δουλειάς, αλλά και ευγένειας ακόμα και τις πιο δύσκολες (και απίστευτα κουραστικές) στιγμές. Τα πρόσωπα τους είναι αυτά που μου μένουν πιο πολύ χαραγμένα σαν εικόνες από αυτή τη μέρα.
Τα τεχνικά προβλήματα ήλθαν σαν φυσικό αποτέλεσμα μια πολύ φιλόδοξης προσπάθειας που δεν είχε πίσω της καμια υποδομή σε επίπεδο ανθρώπων ή οικονομικής στήριξης. Δεν μου αρέσει όμως να οικτίρω ανθρώπους επειδή το τεχνικό μέρος τους πρόδωσε. Είναι πολύ άδικο. Μου έχει συμβεί κι εμένα, και γενιkότερα δεν έχω δει στην Ελλάδα διοργάνωση που να μην αντιμετωπίζει θέματα όταν πρόκεται για νέες τεχνολογίες. Ευτυχώς, τα παιδιά από το Blogchannel.gr βρέθηκαν εκεί σαν καβάτζα, αλλά έγιναν πρωταγωνιστές – όπως συμβαίνει συνήθως με όλες τις παραγνωρισμένες “καβάτζες”…
Είχα την ατυχία να είμαι στο πρώτο panel με συντονίστρια την Άννα Παναγιωταρέα, συνεπώς έλαχε σε εμένα ο κλήρος να διαφυλάξω την τιμή της μπλογκόσφαιρας από τις επιθέσεις της. Σύμφωνα με αρκετούς μπλογκερς δεν τα κατάφερα στο έργο μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν αντιλήφθηκα ποτέ έτσι την παρουσία μου.
Πήγα εκεί να κάνω μια παρουσίαση – χαρτογράφηση των Νέων Μέσων. Το πήγα λίγο παραπέρα προσπαθώντας να σκιαγραφήσω το πως τα Νέα Μέσα αλλάζουν την ίδια τη μορφή των Media. Το μυαλό των μπλογκερς όμως ήταν αλλού – ζούσαν για τη μάχη που ερχόταν. Φυσικά, αν ήξερα ότι όλο το πεδίο της “μάχης” θα ήταν αυτό με την Α. Παναγιωταρέα και όλοι θα αδιαφορούσαν για το τι περιείχε η παρουσίαση μου, σίγουρα θα ετοίμαζα στα γρήγορα 5 διαφάνειες και μετά θα ριχνόμουν στη “μάχη” (στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα το έκανα αυτό – αστειεύομαι).
Η συζήτηση που ακολούθησε στον καναπέ ήταν εξόχως ενοχλητική με τις επιθέσεις της συντονίστριας. Πολλοί πιστεύουν ότι ο μεγάλος χαμένος από αυτούς τoυς διαλόγους ήταν τα blogs ή τα Νέα Μέσα. Βλακείες. Ο μεγάλος χαμένος ήταν οι φοιτητές της Α. Παναγιωταρέα. Είδαν την καθηγήτρια τους να εκμεταλλεύεται την εξουσία που της έδωσε ο συντονιστικός της ρόλος για να λύσει τα προσωπικά της προβλήματα. Πιθανότατα όταν μεθαύριο βρεθούν στην ίδια θέση θα κάνουν το ίδιο. Αυτή είναι ζημιά.
Τα blogs δεν τα φοβάμαι, θα συνεχίσουν ακάθεκτα το δρόμο τους (με όλα τα καλά και τα άσχημα) γιατί καμία Παναγιωταρέα δεν μπορεί να κοντράρει την εξέλιξη της κοινωνίας. Καά τα άλλα, εγώ προσπάθησα να εστιάσω το διάλογο στις διαφωνίες μου με τον Νίκο Ξυδάκη (με τον οποίο πίστευα ότι θα καταλήγαμε σε κάποια ουσιαστικά συμπεράσματα) αλλά μάταια. Η συντονίστρια επέλεξε για τον εαυτό της το ρόλο του πρωταγωνιστή.
Δεν κρύβω όμως όταν ένιωσα αρκετά καλά ακούγοντας το χειροκρότημα της αίθουσας στον παρακάτω διάλογο
Παναγιωταρέα: Πόση μοναξιά μπορεί να χρειάζεται κάποιος για να είναι τόση ώρα στον υπολογιστή του?
Δρανδάκης: Σίγουρα λιγότερη από αυτή που χρειάζεται για να βλέπει 4 ώρες συνεχόμενες τηλεόραση.
Μου άρεσε πολύ η συνολική τοποθέτηση του Ματθαίου Τσιμιτάκη. Βρήκα τυπικά σωστό (και φαντάζομαι νομικά επαρκή) τον E-Lawyer. Εξαιρετική η παρέμβαση του Π. Μανδραβέλη μέσω video. Αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία είχε η έρευνα της Πασχαλίας Σπυρίδου.
Πολύ σπουδαία δουλειά όμως παρουσίασαν οι τελειόφοιτοι φοιτητές του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε του Α.Π.Θ. στο τρίτο πάνελ. Εξαιρετική η έρευνα τους, αλλά και οι συνεντεύξεις που πήραν στην Αθήνα από πολλούς γνωστούς δημοσιογράφους, με ωραίο μοντάζ και ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Ξαναλέω ότι αυτοί ήταν το σημαντικότερο πράγμα που εισέπραξα από το event – έστω μετά τον Gilmor.
Ο οποίος Gilmor αν και εμφανώς κουρασμένος, έδωσε στη σύναξη τον αέρα της παγκόσμιας αλλαγής που συντελείται έξω και εμείς δυσκολευόμαστε να χωνέψουμε. Μια εξαιρετική παρουσίαση την οποία κατέγραψα σε ένα μεγάλο μέρος της και θα ανεβάσω, ενώ ένα άλλο μέρος κατέγραψε ο nikan – ίσως τα συνδυάσουμε.
Σε ένα κομμάτι της ομιλίας-παρουσίασης του είδα μια σύγκλιση με τη δική μου, στην ιδέα ότι τα links αποτελούν το θεμέλιο λίθο των Νέων Μέσων (νομίζω η διαφάνεια του έγραφε foundation). Σημείωσα επίσης την παρατήρησή του στο πρόβλημα της ανωνυμίας και των προσωπικών επιθέσεων στα blogs
Αν μια προσωπική επίθεση προέρχεται από ανώνυμο, θεωρήστε τη ως ψεύτικη
Ίσως θα αξιζε να διαδώσουμε και να εμπεδώσουμε αυτόν τον κανόνα ως αναγνώστες (ή σχολιαστές) στα blogs: αν θέλεις να γράφεις ανώνυμα, να ξέρεις ότι όταν επιτίθεσαι σε άλλους δεν θα είναι αξιόπιστος συνομιλητής.
Χρωστώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Σοφία Ιορδανίδου για την πρόσκληση και την εξαιρετική φιλοξενία. Δεν έχω κανένα παράπονο – ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Οι συνομιλητές μου επίσης στο panel (Νίκος Ξυδάκης και Μανώλης Ανδριωτάκης) εξαιρετικά και μορφωμένα παιδιά με τους οποίους κάτω από καλύτερες συνθήκες θα μπορούσαμε να συνθέσουμε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Το μεγαλύτερο ευχαριστώ όπως προείπα ανήκει στους φοιτητές του ΑΠΘ που έτρεξαν όλο το event.
ΥΓ: Πολύ ενδιαφέρουσα η προσέγγιση του nikan στο metablogging για τον τρόπο που επιλύθηκαν τα τεχνικά προβλήματα και τα συμπεράσματα που βγάζει.
ΥΓ2: Η Ομιλία του Gillmor (από όσο κατέγραψα εγώ)
Dan Gilmor in Greece from Nikos on Vimeo.
October 22nd, 2008 at 03:18
νικο πολύ καλό αν θές να δείς και κάτι άλλο συγκλονιστικό μπές στο http://ligery.pblogs.gr/ KALO ΒΡΑΔΥ
October 22nd, 2008 at 05:20
Nα σε ενημερώσω απλά πως δεν βρεθήκαμε εκεί σαν καβάτζες, ως BlogChannel.gr.
Ειχαμε αναλάβει να βγει μέσα από το κανάλι μας live το συνέδριο (μόνο στη Θεσσαλονίκη αρχικά). Λογικά, δεν μπορει, θα είχες ενημερωθεί σαν ομιλητής αφού το ίδιο mail στάλθηκε σε όλους μας.
Γτ όμως “παραγκωνισμένες καβάτζες”;
October 22nd, 2008 at 09:38
@nmpardakis ΚΑΘΟΛΟΥ δεν ήθελα να πω αυτό που κατάλαβες. Για τη δική σας παρουσία, η τελευταία εικόνα που είχα πριν γράψω το κείμενο ήταν το αντίστοιχο post του nikan που αναφέρει για εσάς:
“Το blogchannel είχε συμφωνήσει να παρευρίσκεται είτε για εναλλακτική μετάδοση, είτε για μιας απλούστερης μορφής δική του.”
Πίστεψα ότι ο nikan γνώριζε καλύτερα τα ντεσού της ιστορίας. Για το λόγο αυτό σας χαρακτήρισα έτσι. Δε νομίζω πάντως ότι σας υποτιμούσε, αντίθετα υποστηρίζω ότι άλλοι σας υποτίμησαν (ίσως, δεν το λέω σίγουρα) για να αναδείξω αυτό που ουσιαστικά αναδεικνύει και ο Νίκος Αναγνωστου στο άρθρο του.
October 22nd, 2008 at 17:41
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=52953856,58943616
Συνέντευξη του D. Gilmor στη σημερινή Ελευθεροτυπία.
- Μπορεί ένας πολίτης που ασχολείται με το blogging να θεωρείται «αληθινός» δημοσιογράφος;
* «Οι άνθρωποι έχουν πολλούς λόγους και στόχους για αυτό που κάνουν, όμως δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων αυτών. Διαλέγουν μόνοι τους τους στόχους τους και αυτό είναι το καλύτερο μέρος της δημοσιογραφίας των πολιτών. Οι πολίτες-δημοσιογράφοι θέλουν να παρέχουν πληροφορίες σημαντικές για τις κοινότητες, είτε είναι γεωγραφικού περιεχομένου είτε βασίζονται σε συγκεκριμένα θέματα.
Είναι λιγότερο σημαντικό να ρωτάς ποιος είναι δημοσιογράφος από το να ρωτάς τι είναι δημοσιογραφία».
October 22nd, 2008 at 22:46
Είχα την τύχη και την ατυχία να παρευρεθώ μόνο στο πρώτο -και επίμαχο- πάνελ αυτού του συνεδρίου. Πριν γράψω αυτό το σχόλιο διάβασα οτιδήποτε γραφτηκε αυτό το διήμερο για την ημερίδα και νομίζω πως μπορώ να καταθέσω τώρα κι εγώ τις απόψεις μου.
Κατ’αρχήν ήταν μεγάλο λάθος το γεγονός ότι ένα συνέδριο για τα social media και το blogging στήθηκε με τηλεοπτικούς όρους.
Έτσι υποστήκαμε μια αναμονή 1,5 ώρας που κούρασε κι αποσυντόνισε ομιλητες, διοργανωτές και συμμετέχοντες, ενώ παράλληλα οδήγησε σε ανούσιες υπερβολές, όπως:
- παρουσιαστές – κονφερασιέ του show-συνεδρίου,
- ζωντανές συνδέσεις από το φουαγιέ, που δυναμίτιζαν την ίδια την ημερίδα αφού για να τις παρακολουθήσει κάποιος έπρεπε να μην παρακολουθεί τα λεγόμενα στην ημερίδα,
- 9 μικρόφωνα (5 ασύρματα, 1 στο podium, 3 “μπανάνες”) για το πολύ 5 ομιλητές με αποτέλεσμα ο ηχολήπτης να χάσει τη μπάλα
- 3 οθόνες – projectors – lcd που δεν έδειχναν συνήθως τίποτα ή έδειχναν άσχετα πράγματα αποσυντονίζοντας την προσοχή μας στις παρουσιάσεις κλπ.
Όλα αυτά φοβάμαι πως οφείλονται στο γεγονός ότι η βασική διοργανώτρια κ. Σοφία Ιορδανίδου έχει τηλεοπτικό παρελθόν και συνεπώς αυτό είχε να συνεισφέρει. Γιατί κατά τ’ άλλα η πεντακάμερη κάλυψη δεν βοήθησε πουθενά. Αρκούσε μια κάμερα στον ομιλητή και τη διαφάνεια του για όσους παρακολουθούσαν από το internet. Εκτός κι αν αντί για πρακτικά του συνεδρίου κυκλοφορήσει DVD.
Στους ομιλητές τώρα.
Κατ’ αρχήν ο κ. Δρανδάκης παρ΄ότι είχε κάνει εμφανη προεργασία και μια πολύ ουσιαστική παρουσίαση εκμεταλλευόμενος όλα τα νέα μέσα, δεν την απέδωσε καλά, όντας εμφανώς αγχωμένος από την πίεση του χρόνου και την καθυστέρηση, αλλά και προφανώς “σοκαρισμένος”, όπως όλοι μας από τις άλλα’ντ’άλλα εισαγωγές της αντιπρυτάνεως και των λοιπών κυριών που μίλησαν.
Ο δεύτερος ομιλήτής κ. Ξυδάκης, παρότι τον εκτιμώ ιδιαίτερα από τα γραπτά του, νομίζω πως δεν βοήθησε τη συζήτηση. Παρότι είναι εντυπωσιακά έξυπνος και καλλιεργημένος, ήρθε στην ημερίδα χωρίς κείμενο και όπως -αν δεν κάνω λάθος- είπε κιόλας αυτοσχεδίασε εκείνη τη στιγμή. Έτσι ακούσαμε μια ενδιαφέρουσα αφήγηση, κατά βάσιν λογοτεχνική, αρκετά δυσνόητη, που αμφιβάλλω αν η πλειοψηφία του ακροατηρίου μπόρεσε να παρακολουθήσει από την αρχή ως το τέλος. Το μόνο που θα ήθελα να παρατηρησω και φοβάμαι πως δεν έγινε αρκετά ευκρινές είναι ότι το δεύτερο διευκρινιστικό κείμενο του κ. Ξυδάκη δημοσιεύτηκε μόνο στο blog του, καθώς πολύ αμφιβάλλω ότι η εφημερίδα του θα του έδινε την πολυτέλεια επανέλθει στο ίδιο θέμα δεύτερη φορά. Κι έτσι παρότι υπέρμαχος των blog στο κοινό φάνηκε σαν να τάχθηκεστην πλευρά των blog-οφοβικών λόγω του αστείου του με την τεχνολογία.
Η παρουσίαση του κ. Ανδριωτάκη ήταν ενδιαφέρουσα και με πολλά μηνύματα, αλλά θα ήταν σίγουρα πιο εύληπτη και ουσιαστική αν ενσωμάτωνε και μια παρουσίαση, ώστε να βοηθά τον θεατή να αντιληφθεί ευκολότερα τα νοήματα της. Ωστόσο, με ενόχλησε το γεγονός ότι κι αυτός αμφισβήτησε την παρουσίαση του κ. Δρανδάκη, λέγοντας ότι βγάζοντας μια φωτογραφία ή ένα βίντεο χάνεις τη στιγμή. Θα έπρεπε να ξέρει ως blogger ότι βγάζοντας μια φωτογραφία ή ένα βίντεο, στη συνέχεια το ξαναβλέπεις, το επεξεργάζεσαι, το βάζεις στο blog σου ή στο flickr γράφοντας ένα κείμενο, βάζοντας tags κλπ, δηλαδή αφιερώνεις πολύ περισσότερο χρόνο, σκέψη και φαιά ουσία, απ΄οτι αν παρακολουθούσες απλά μια ομιλία. Ήταν σαν να λέει ότι ο δημοσιογράφος που κρατά σημειώσεις την ώρα μιας ομιλίας, χάνει την ίδια την ομιλία…
Η συντονίστρια, ήταν εμφανώς το μεγαλύτερο και ίσως το μοναδικό πρόβλημα αυτού του πάνελ. Η κ. Παναγιωταρέα, που απ’ ότι φάνηκε η μόνη σχέση που έχει με τα blogs είναι αυτή της αναγνώστριας ήταν το πλέον ακατάλληλο πρόσωπο για να συντονίσει το πρώτο πάνελ μιας τέτοιας ημερίδας. Πέρα από τον ασύντακτο λόγο και τα σοβαρότατα λάθη (αδυναμία διάκρισης bloggers και blogging, λάθος στατιστικά για blogging στην Ελλάδα, ατάκες περί blogging στην Κεϋλάνη κλπ)το βασικό πρόβλημα της ήταν ότι αντί να συντονίζει ένα πάνελ, να δίνει δηλαδή το λόγο από τον έναν στον άλλο ομιλητή, να συνοψίζει τα κύρια σημεία των παρουσιάσεων της και να εντάσσει τις ερωτήσεις του κοινού στη συζήτηση, φρόντιζε να απαξιώνει κάθε παρουσίαση χωρίς σοβαρά επιχειρήματα, διανθίζοντας τα με τους φόβους της και τα προσωπικά της βιώματα, δημιουργώντας έτσι ένα εχθρικό και τεχνο-φοβικό κλίμα που είμαι σίγουρος ότι “ξενέρωσε” και απογοήτευσε πολύ κόσμο. Αποτέλεσμα να χαθεί κάθε διάθεση για συζήτηση και παραγωγικό διάλογο.
Κακώς, αναγκάστηκε ο κ. Δρανδάκης να κάνει τον απολογητή των social media και του blogging και -ευτυχώς- ακόμη καλύτερα δεν μπήκε στη διαδικασία να απολογείται στην κ. Παναγιωταρέα, αφού το συνέδριο δεν έγινε για να απαντήσει στις διαφωνίες και τους φόβους της, αλλά για να καταγράψει και να αναλύσει το φαινόμενο τoυ “Citizen journalism: Blogs & new media” που μεταφράστηκε σε κακά ελληνικά “Συμμετοχική (sic) δημοσιογραφία: blog (sic) και Νέα Μέσα”.
Κατά τ’ άλλα συγχαρητήρια στα παιδιά που εργάστηκαν εθελοντικά για την ημερίδα και σίγουρα βγηκαν κερδισμένοι και άλλη φορά καλό θα είναι στην οργανωτική επιτροπή τέτοιων συνεδρίων να συμμετέχουν και άνθρωποι που έχουν σχέση με το θέμα.
Y.Γ. 1 Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα internet cafe στο lobby;
Υ.Γ. 2 Υπάρχουν κάπου συγκεντρωμένα τα βιντεο, τα κείμενα και οι παρουσιάσεις των ομιλητών ή το blog του συνεδρίου έκλεισε με το πέρας των εργασιών;
Υ.Γ.3 Ο θρόνος θα βγει σε δημοπρασία ή θα επιστραφεί στη Γκαλερί Μοιραράκη;
October 23rd, 2008 at 01:56
Νίκο, ευχαριστούμε για την αναφορά. Βίντεο από την εκδήλωση θα ανέβουν στο http://blogchannel.gr, αφού πρώτα μονταριστούν!