Κατ’αρχήν ήταν μεγάλο λάθος το γεγονός ότι ένα συνέδριο για τα social media και το blogging στήθηκε με τηλεοπτικούς όρους.
Έτσι υποστήκαμε μια αναμονή 1,5 ώρας που κούρασε κι αποσυντόνισε ομιλητες, διοργανωτές και συμμετέχοντες, ενώ παράλληλα οδήγησε σε ανούσιες υπερβολές, όπως:
- παρουσιαστές – κονφερασιέ του show-συνεδρίου,
- ζωντανές συνδέσεις από το φουαγιέ, που δυναμίτιζαν την ίδια την ημερίδα αφού για να τις παρακολουθήσει κάποιος έπρεπε να μην παρακολουθεί τα λεγόμενα στην ημερίδα,
- 9 μικρόφωνα (5 ασύρματα, 1 στο podium, 3 “μπανάνες”) για το πολύ 5 ομιλητές με αποτέλεσμα ο ηχολήπτης να χάσει τη μπάλα
- 3 οθόνες – projectors – lcd που δεν έδειχναν συνήθως τίποτα ή έδειχναν άσχετα πράγματα αποσυντονίζοντας την προσοχή μας στις παρουσιάσεις κλπ.

Όλα αυτά φοβάμαι πως οφείλονται στο γεγονός ότι η βασική διοργανώτρια κ. Σοφία Ιορδανίδου έχει τηλεοπτικό παρελθόν και συνεπώς αυτό είχε να συνεισφέρει. Γιατί κατά τ’ άλλα η πεντακάμερη κάλυψη δεν βοήθησε πουθενά. Αρκούσε μια κάμερα στον ομιλητή και τη διαφάνεια του για όσους παρακολουθούσαν από το internet. Εκτός κι αν αντί για πρακτικά του συνεδρίου κυκλοφορήσει DVD.

Στους ομιλητές τώρα.
Κατ’ αρχήν ο κ. Δρανδάκης παρ΄ότι είχε κάνει εμφανη προεργασία και μια πολύ ουσιαστική παρουσίαση εκμεταλλευόμενος όλα τα νέα μέσα, δεν την απέδωσε καλά, όντας εμφανώς αγχωμένος από την πίεση του χρόνου και την καθυστέρηση, αλλά και προφανώς “σοκαρισμένος”, όπως όλοι μας από τις άλλα’ντ’άλλα εισαγωγές της αντιπρυτάνεως και των λοιπών κυριών που μίλησαν.

Ο δεύτερος ομιλήτής κ. Ξυδάκης, παρότι τον εκτιμώ ιδιαίτερα από τα γραπτά του, νομίζω πως δεν βοήθησε τη συζήτηση. Παρότι είναι εντυπωσιακά έξυπνος και καλλιεργημένος, ήρθε στην ημερίδα χωρίς κείμενο και όπως -αν δεν κάνω λάθος- είπε κιόλας αυτοσχεδίασε εκείνη τη στιγμή. Έτσι ακούσαμε μια ενδιαφέρουσα αφήγηση, κατά βάσιν λογοτεχνική, αρκετά δυσνόητη, που αμφιβάλλω αν η πλειοψηφία του ακροατηρίου μπόρεσε να παρακολουθήσει από την αρχή ως το τέλος. Το μόνο που θα ήθελα να παρατηρησω και φοβάμαι πως δεν έγινε αρκετά ευκρινές είναι ότι το δεύτερο διευκρινιστικό κείμενο του κ. Ξυδάκη δημοσιεύτηκε μόνο στο blog του, καθώς πολύ αμφιβάλλω ότι η εφημερίδα του θα του έδινε την πολυτέλεια επανέλθει στο ίδιο θέμα δεύτερη φορά. Κι έτσι παρότι υπέρμαχος των blog στο κοινό φάνηκε σαν να τάχθηκεστην πλευρά των blog-οφοβικών λόγω του αστείου του με την τεχνολογία.
Η παρουσίαση του κ. Ανδριωτάκη ήταν ενδιαφέρουσα και με πολλά μηνύματα, αλλά θα ήταν σίγουρα πιο εύληπτη και ουσιαστική αν ενσωμάτωνε και μια παρουσίαση, ώστε να βοηθά τον θεατή να αντιληφθεί ευκολότερα τα νοήματα της. Ωστόσο, με ενόχλησε το γεγονός ότι κι αυτός αμφισβήτησε την παρουσίαση του κ. Δρανδάκη, λέγοντας ότι βγάζοντας μια φωτογραφία ή ένα βίντεο χάνεις τη στιγμή. Θα έπρεπε να ξέρει ως blogger ότι βγάζοντας μια φωτογραφία ή ένα βίντεο, στη συνέχεια το ξαναβλέπεις, το επεξεργάζεσαι, το βάζεις στο blog σου ή στο flickr γράφοντας ένα κείμενο, βάζοντας tags κλπ, δηλαδή αφιερώνεις πολύ περισσότερο χρόνο, σκέψη και φαιά ουσία, απ΄οτι αν παρακολουθούσες απλά μια ομιλία. Ήταν σαν να λέει ότι ο δημοσιογράφος που κρατά σημειώσεις την ώρα μιας ομιλίας, χάνει την ίδια την ομιλία…

Η συντονίστρια, ήταν εμφανώς το μεγαλύτερο και ίσως το μοναδικό πρόβλημα αυτού του πάνελ. Η κ. Παναγιωταρέα, που απ’ ότι φάνηκε η μόνη σχέση που έχει με τα blogs είναι αυτή της αναγνώστριας ήταν το πλέον ακατάλληλο πρόσωπο για να συντονίσει το πρώτο πάνελ μιας τέτοιας ημερίδας. Πέρα από τον ασύντακτο λόγο και τα σοβαρότατα λάθη (αδυναμία διάκρισης bloggers και blogging, λάθος στατιστικά για blogging στην Ελλάδα, ατάκες περί blogging στην Κεϋλάνη κλπ)το βασικό πρόβλημα της ήταν ότι αντί να συντονίζει ένα πάνελ, να δίνει δηλαδή το λόγο από τον έναν στον άλλο ομιλητή, να συνοψίζει τα κύρια σημεία των παρουσιάσεων της και να εντάσσει τις ερωτήσεις του κοινού στη συζήτηση, φρόντιζε να απαξιώνει κάθε παρουσίαση χωρίς σοβαρά επιχειρήματα, διανθίζοντας τα με τους φόβους της και τα προσωπικά της βιώματα, δημιουργώντας έτσι ένα εχθρικό και τεχνο-φοβικό κλίμα που είμαι σίγουρος ότι “ξενέρωσε” και απογοήτευσε πολύ κόσμο. Αποτέλεσμα να χαθεί κάθε διάθεση για συζήτηση και παραγωγικό διάλογο.
Κακώς, αναγκάστηκε ο κ. Δρανδάκης να κάνει τον απολογητή των social media και του blogging και -ευτυχώς- ακόμη καλύτερα δεν μπήκε στη διαδικασία να απολογείται στην κ. Παναγιωταρέα, αφού το συνέδριο δεν έγινε για να απαντήσει στις διαφωνίες και τους φόβους της, αλλά για να καταγράψει και να αναλύσει το φαινόμενο τoυ “Citizen journalism: Blogs & new media” που μεταφράστηκε σε κακά ελληνικά “Συμμετοχική (sic) δημοσιογραφία: blog (sic) και Νέα Μέσα”.

Κατά τ’ άλλα συγχαρητήρια στα παιδιά που εργάστηκαν εθελοντικά για την ημερίδα και σίγουρα βγηκαν κερδισμένοι και άλλη φορά καλό θα είναι στην οργανωτική επιτροπή τέτοιων συνεδρίων να συμμετέχουν και άνθρωποι που έχουν σχέση με το θέμα.

Y.Γ. 1 Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα internet cafe στο lobby;
Υ.Γ. 2 Υπάρχουν κάπου συγκεντρωμένα τα βιντεο, τα κείμενα και οι παρουσιάσεις των ομιλητών ή το blog του συνεδρίου έκλεισε με το πέρας των εργασιών;
Υ.Γ.3 Ο θρόνος θα βγει σε δημοπρασία ή θα επιστραφεί στη Γκαλερί Μοιραράκη;

- Μπορεί ένας πολίτης που ασχολείται με το blogging να θεωρείται «αληθινός» δημοσιογράφος;

* «Οι άνθρωποι έχουν πολλούς λόγους και στόχους για αυτό που κάνουν, όμως δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων αυτών. Διαλέγουν μόνοι τους τους στόχους τους και αυτό είναι το καλύτερο μέρος της δημοσιογραφίας των πολιτών. Οι πολίτες-δημοσιογράφοι θέλουν να παρέχουν πληροφορίες σημαντικές για τις κοινότητες, είτε είναι γεωγραφικού περιεχομένου είτε βασίζονται σε συγκεκριμένα θέματα.
Είναι λιγότερο σημαντικό να ρωτάς ποιος είναι δημοσιογράφος από το να ρωτάς τι είναι δημοσιογραφία».

“Το blogchannel είχε συμφωνήσει να παρευρίσκεται είτε για εναλλακτική μετάδοση, είτε για μιας απλούστερης μορφής δική του.”

Πίστεψα ότι ο nikan γνώριζε καλύτερα τα ντεσού της ιστορίας. Για το λόγο αυτό σας χαρακτήρισα έτσι. Δε νομίζω πάντως ότι σας υποτιμούσε, αντίθετα υποστηρίζω ότι άλλοι σας υποτίμησαν (ίσως, δεν το λέω σίγουρα) για να αναδείξω αυτό που ουσιαστικά αναδεικνύει και ο Νίκος Αναγνωστου στο άρθρο του.

Ειχαμε αναλάβει να βγει μέσα από το κανάλι μας live το συνέδριο (μόνο στη Θεσσαλονίκη αρχικά). Λογικά, δεν μπορει, θα είχες ενημερωθεί σαν ομιλητής αφού το ίδιο mail στάλθηκε σε όλους μας.

Γτ όμως “παραγκωνισμένες καβάτζες”;