Σήμερα το πρωϊ είδα (μετά από υπόδειξη της Μπέττυς) ένα νέο μικρό “κουμπάκι” στην κεντρική σελίδα των New York Times που μου έλεγε να δοκιμάσω την “Extra Home Page” τους.
Tο πάτημα του κουμπιού-link ξαναφόρτωσε την αρχική σελίδα, και σε μια πρώτη ματιά δεν φαινόταν κάτι ιδιαίτερο. Μια πιο προσεκτική ανάγνωση μου αποκάλυψε την επανάσταση των mainstream media που ανακαλύπτουν το πραγματικό Internet.
Όλη η πρώτη σελίδα ήταν διανθισμένη με τίτλους ειδήσεων που περιείχαν links προς διάφορα ειδησεογραφικά websites και blogs. Websites ανταγωνιστικά προς τους New York Times. Πρόκειται γiα μια κίνηση απρόσμενη, ένα πραγματικό σοκ!
Στην ομιλία μου στο συνέδριο του ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη, είχα πει ότι τα links είναι ο θεμέλιος λίθος των Νέων Μέσων, και ότι αν τα Μedia θέλουν να επιβιώσουν στη νέα ψηφιακή εποχή θα έπρεπε να δουν τον εαυτό τους σαν αναπόσπαστο μέρος του οικοσυστήματος της ενημέρωσης (ένα οικοσύστημα που αλληλοτροφοδοτείται με links), παρά ως μια μονάδα που πιστεύει ότι έχει όλη την ενημέρωση που χρειάζεται ο πολίτης – και άρα δεν χρειάζεται να ενημερωθεί από αλλού.
Είχα φέρει σαν παράδειγμα αυτού του μοντέλου την Huffington Post, αλλά η Άννα Παναγιωταρέα στο τέλος της ομιλίας με κριτικάρησε αναφέροντας μου ότι η Arianna Huffington είχε γράψει βιβλίο εναντίον του Ωνάση και της Κάλας 
. Είναι ενδεικτικό ότι πολλοί άνθρωποι των παραδοσιακών Μέσων στέκονται στα ονόματα και όχι στις ιδέες οι οποίες πιστεύουν ότι δεν τους αφορούν.
O Jay Rosen, ίσως ο σημαντικότερος άνθρωπος από όσους μιλούν για τη μετάβαση των Media στα New Media το είχε πει καλύτερα μιλώντας για το “ethic of the link“.
Και ξαφνικά οι New York Times, το πλέον εμβληματικό brand των παραδοσιακών Μέσων, κάνουν αυτή την επανάσταση. Αποχαιρετούν μια ολόκληρη φιλοσοφία πάνω στην οποία χτίστηκαν τα Μedia εδώ και ένα (και πλέον) αιώνα. Τη φιλοσοφία που έλεγε ότι “εγώ έχω την πληροφορία γα όλα, δεν χρειάζεται να πας πουθενά αλλού”.
Bεβαίως, ακόμα είναι η αρχή. Το μόνο που κάνουν είναι να βάζoυν προτεινόμενα links στην πρώτη τους σελίδα. Αυτό που μένει είναι οι δημοσιογράφοι να διανθίζουν την αρθρογραφία τους με links που παραπέμπoυν σε περαιτέρω πληροφορία γύρω από όσα λένε. Αλλά έστω κι έτσι είναι μια πολύ καλή αρχή, γιατί πρόκειται για αλλαγή στο DNA αυτών των οργανισμών, και δεν πρέπει να το παραγνωρίζουμε αυτό.
Με το Times Extra δοκιμάζεται ένα νέο μοντέλο ενημέρωσης, ένα υβριδικό μοντέλο στο οποίο η παραδοσιακή δημοσιογραφία και ενημέρωση συνδυάζεται με προτάσεις για “περαιτέρω εξερεύνηση” της πληροφορίας. Ξαφνικά, οι New York Times βλέπουν τον εαυτό τους ως κάτι το οποίο μόνο οι bloggers ήταν μέχρι τώρα: δίαυλοι για την εξερεύνηση της πιο χρήσιμης πληροφορίας που κυκλοφορά στο Διαδικτυακό σύμπαν.
Λέτε οι δημοσιογράφοι τελικά να αντικαταστήσουν τους bloggers;
Related articles by Zemanta
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=b8c45730-c068-4b77-90aa-129865d79a37)
January 3rd, 2009 at 15:52
Φίλε η δική μου άποψη είναι μάλλον προς την άλλη πλευρά.
Θα στην πω με παραδείγματα:
- Οι ισραϊλινοί έκαναν ταχύτατα embrace τα νέα μέσα (ιδιαίτερα το youtube). Είναι αυτό για το καλό της “κοινότητας”;
- Τα porno sites βάζουν όσα ανταγωνιστικά links μπορούν, αλλά είναι για το καλό της κοινότητας; ή κάνουν την δουλειά τους ενισχύοντας το δικό τους “μήνυμα” με αντίστοιχα μηνύματα “ομοϊδεατών”;…
Η συγκεκριμένη εφημερίδα είναι μέρος του σάπιου αμερικάνικου συστήματος εν γένει και της χειραγωγούμενης κεντρικής-μαζικής ενημέρωσης.
Το ότι ένας μεγάλος πολυεθνικός “μανωλιός” έβαλε τα ρούχα του αλλιώς δεν σημαίνει και πολλά. Και παρότι μου αρέσει να αφήνω πάντα περιθώρια αποδείξεως του εναντίον, δεν βάζω ψηλά τις προσδοκίες μου… Μου φαίνεται ότι απλά ενισχύει τα δικά του μηνύματα με αντίστοιχα στην ίδια κατεύθυνση από το internet και τα νέα Μέσα. Μόνο αν βλέπαμε ολόκληρα κατεβατά με links που υποστήριζαν θέσεις της Χαμάς, και άλλες αντίθετες ή αιρετικές θέσεις, θα μπορούσαμε να το συζήτησουμε…
Θυμάσαι και για τον Obama πόσο είχα υποστηρίξει το “όραμα”; … όπως και εσύ.
Ο τύπος όμως παίζει… golf!!! και αυτό τον ταυτίζει αμέσως με τον προκάτοχο του ακόμα και ως προς το golf!.. (δες το απολαυστικό:http://ub0.cc/6k/1c)
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο θα απογοητευθούν εκατομμύρια (ίσως δις) άνθρωποι από αυτόν και πολύ σύντομα, ήδη έχουν κατασκηνώσει οι web activists έξω από το σπίτι του για να του τα “ψάλουν”…
Όμως είναι απλά μέρος του συστήματος…
Και πιο είναι τέλος πάντων αυτό το διαβόητο σύστημα; αυτό: http://ub0.cc/2w/0v …έχω ξελαρυγγιαστεί να το φωνάζω (http://ub0.cc/9M/6)
Το τελευταίο άρθρο του fbobolas… “Καληνύχτα 2008″
January 3rd, 2009 at 18:12
Φοβερό νέο και ακόμα πιο φοβερό case study.
Παρά ‘ταύτα έχουμε πολύ δρόμο μέχρι να φύγουμε από την λογική “να μην χάσουμε τον πελάτη”.
Το τελευταίο άρθρο του nsyll… αν και δεν το συνηθίζω
January 4th, 2009 at 20:17
fbobolas: Γιατί τι το κακό έχουν οι Ισραηλινοί και τα πορνοσάιτς; Μολύνουν την ηθική καθαρότητα της κοινότητας;
Το τελευταίο άρθρο του e-lawyer… H γενική απαγόρευση του καπνίσματος από 1.7.2009
January 9th, 2009 at 01:54
Το σημαντικό είναι, βέβαια, πως οι New York Times εκτός των link συνεχίζουν και προσφέρουν και πραγματικό ρεπορτάζ. Γιατί πολλές φορές ξεχνάμε πως το να συνδέουμε τη μια σελίδα με την άλλη, αν δεν υπάρχει η πληροφορία αυτό δεν αξίζει και τίποτα.
Παρεμπιπτόντως, στις ΗΠΑ ουκ ολίγοι είναι αυτοί που καταφέρονται κατά της κ. Χάφιγκτον… Μπορεί από ζήλια. Κύρια κατηγορία, όμως, παραμένει πως το μόνο που κάνει είναι να φιλοξενεί απλήρωτους μπλόγκερ και να κλέβει ύλη άλλων.
Προσωπικά, βέβαια, θεωρώ πως βιαζόμαστε ακόμα να βγάλουμε συμπέρασμα του τι θα δουλέψει πραγματικά και πως θα αντικατασταθεί το μοντέλο της έντυπης δημοσιογραφίας. Το παρακάτω άρθρο στο λινκ με έβαλε σε πολλές σκέψεις σχετικά και με το πόσο το μοντέλο της HuffPo ή του Digg να είναι βιώσιμο.
http://adage.com/mediaworks/article?article_id=133541
Δική μου αίσθηση είναι πως μάλλον σε πιο σωστά συμπεράσματα φτάνει το παρακάτω κείμενο (http://www.poynter.org/column.asp?id=123&aid=156578) που με τη σειρά του είναι απάντηση στους ισχυρισμούς αρθρογράφου του Atlantic πως οι NYT θα μπορούσαν να κλείσουν ακόμα και μέσα στο 2009 την έντυπή τους έκδοση (βρείτε το εδώ: (http://www.theatlantic.com/doc/200901/new-york-times)
January 9th, 2009 at 02:26
@Michael το άρθρο του Atlantic το διάβασα χτες. Και είναι αλήθεια ότι είναι εντυπωσιακά ριψοκίνδυνη η πρόβλεψη του για ενδεχόμενο κλείσιμο των ΝΥΤ. Όχι όμως και εντελώς αναιτιολόγητη. Αλλά, στην εποχή που βρισκόμαστε, τα πάντα καταρέουν, και όσα μένουν, δικαίως θεωρούνται ύποπτα να καταρρεύσουν.
Δεν μπορώ να ξέρω πόσα αξίζει η Huffington Post (αναφέρομαι στο πρώτο άρθρο που λινκάρεις). Για την ακρίβεια, αδιαφορώ. Η ανάλυση μου είναι άλλου είδους και όχι χρηματιστηριακή. Αυτό που αδυνατεί όμως ο αρθρογράφος του adage να αναγνωρίσει είναι ότι ο κάθε επιχειρηματίας έχει, όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και, την υποχρέωση να φουσκώσει όσο μπορεί την αξία της εταιρείας του μπροστά σε υποψήφιους επενδυτές. Προφανώς η Αριάννα τα κατάφερε αρκετά καλά. Αλλά δεν είναι αυτή η ουσία μου.
Το άρθρο του adage είναι το υπερχλιοστό στη σειρά άρθρων που προβλέπουν την κατάρρευση επιχειρήσεων του web 2.0 (ή έστω αμφιβάλουν για την αξία τους) βασισμένοι κυρίως στην εμπειρία της φούσκας των dot com. Ζηλωτές τέτοιων επιχειρημάτων μάλιστα έχουμε κι εδώ στην Ελλάδα πολλούς. Κι ενώ όλοι περιμένουν να ξανασκάσει η φούσκα των dot coms, έσκασε μεγαλοπρεπής η φούσκα σχεδόν όλων των μεγάλων παραδοσιακών παικτών της παγκόσμιας οικονομίας.
Υπάρχει μια ουσία σε όλη αυτη τη συζήτηση. Πως αντιμετωπίζουν τα mainstream Media τη νέα Εποχή της πληροφόρησης? Αντιγράφοντας το μοντέλο που είχαν στο χαρτί και μεταφέροντας το online? Πιστεύεις ότι είναι επαρκές για τη επιβίωση τους? Η συζήτηση δεν είναι χαρτί εναντίον Internet. Η συζήτηση είναι ανοιχτά συστήματα πληροφόρησης εναντίων κλειστών συστημάτων.
Προβάλω την ιδέα ότι στην εποχή του Web 2.0 έχουμε την επέλαση των ανοιχών συστημάτων. Αυτό προσπαθώ να υπαινιχθώ και στο άρθρο. Το ερώτημα είναι αν οι ΝΥΤ (και όλοι οι άλλοι παραδοσιακοί παίκτες) θα συνεχίσουν να θεωρούν τον εαυτό τους single source of information, ή ένα δίαυλο ενημέρωσης απόλυτα συνδεδεμένο με το ανοιχτό οικοσύστημα του Διαδικτύου.
Εκεί γίνεται η κουβέντα της αποτίμησης, και όχι με χρηματιστηριακούς όρους όπως κάνει το adage.
Εσύ πιστεύεις ότι το πρώτο μοντέλο έχει μέλλον?
January 9th, 2009 at 03:46
Και οι μπλόγκερ θα μπορούσαν να κανουν το ίδιο περίπου, ίσως και καλύτερο σε αποτέλεσμα, αν είχαν πραγματική Semantic Web τεχνολογία στη διάθεσή τους, ώστε να λινκάρουν αυτομάτως ο ένας τον άλλον με έξυπνο τρόπο, να σχηματίζουν δικτυωτά ανοιχτά συστήματα πληροφόρησης με πολλούς κόμβους.
Για να βρω αυτό το ποστ κουράστηκα, γιατί ακόμη κι ο feed reader είναι χαζός, δεν είναι ικανός να κατανοήσει ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.
Η αθέατη πλευρά όσων αναφέρεις είναι π.χ. το OpenCalais system και η αυτοματοποιημένη Semantic δομή που προσφέρει δωρεάν το Reuters, εργαλεία έτσι κι αλλιώς ανοιχτού κώδικα. Θα μπορούσαν άνετα να αξιοποιηθούν σε μπλογκ. Μόνο που η WordPress δεν επιτρέπει plugins παρά μόνο σε όσους μπλόγκερ έχουν δικό τους site, κι έτσι χάνουμε πολλές ευκαιρίες που υπάρχουν ΗΔΗ.
Καλή Χρονιά – και επίσης στον κ. Μπόμπολα, που… ξέρει τι λέει! Eν μέρει όσα είπα απαντούν και σε κάποιες εύλογες αντιρρήσεις του. Πάω να δω και τα site που πρότεινε.
Το τελευταίο άρθρο του omadeon… BOYCOTT ISRAELI GOODS ! “Israel is deliberately killing civilians and obstructing Humanitarian Aid in Gaza”…
January 9th, 2009 at 14:24
@Nikos Είμαι 1000% μαζί σου στην άποψη πως το παραδοσιακό μοντέλο δεν έχει μέλλον. Είναι στη φύση του ανθρώπου να εξελίσσεται και το Δίκτυο είναι ένα τεράστιο άλμα μπροστά, που ακόμα πιστεύω δεν έχουμε δει τίποτα απ’ όσα θα ακολουθήσουν.
Και επίσης είμαι 1000% μαζί με τους New York Times σε αυτό που κάνουν. Και ελπίζω να ακολουθηθούν και από τους Washington Post και όλα τα παλιά μαγαζιά. Γιατί και αυτό θα αποτελέσει όπλο τους στη μάχη για επιβίωση. Εμπιστεύομαι τους θεσμούς αυτούς γιατί έχουν δείξει στο πέρασμα του χρόνου της αφοσίωσή τους στην σωστή ενημέρωση, όταν η HuffPo για παράδειγμα έχει δείξει εξ αρχής κακό πρόσωπο. Εξαιρούνται φυσικά τα Νέα Μέσα, που δείχνουν την ίδια σοβαρότητα με τα μεγάλα παραδοσιακά. Αναφέρομαι σε Politico, Slate και αρκετά άλλα.
Με λίγα λόγια με ενδιαφέρει η ποιότητα αυτής της ενημέρωσης που έχουμε τώρα, έστω και με τα όποια προβλήματά της θα συνεχίσει να μας παρέχεται.
Τα λέω αυτά, βέβαια, περί ποιότητας των αμερικάνικων Μέσων γνωρίζοντας πως πολλοί είναι εκείνοι που θα αρχίσουν να λένε περί προπαγάνδας και άλλων αστειοτήτων της ελληνικής αριστεράς, αλλά επειδή ο καθένας ξέρει που μιλάει, πιστεύω πως εδώ με καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.
Όμως δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω πως σίγουρα ακόμα τα πράγματα είναι δύσκολα για τα New Media. Όπως ίσως έχεις δει από το mail μου στα ποστ, εργάζομαι (σε υπεύθυνο πόστο) σε μια μεγάλη New Media εταιρία -την μεγαλύτερη παγκοσμίως στο είδος της- και γι’ αυτό καθημερινά βλέπω πως δεν είναι εύκολη η μετάβαση από το ένα μοντέλο στο άλλο.
Και τεράστιο πρόβλημα: Το γεγονός πως ακόμα η ύλη να παρουσιαστεί το ίδιο ευανάγνωστα, όπως μιας εφημερίδας. Γι’ αυτό μου έκανε εντύπωση και το άρθρο-απάντηση στο Atlantic. Γιατί ουσιαστικά εξηγεί πως μόνο τυπικά είναι περισσότεροι οι αναγνώστες των NYT στο Δίκτυο κάτω από προυποθέσεις και όχι όπως πολλοί θέλουμε να πιστεύουμε ακούγοντας τις συζητήσεις περί page views κλπ.
Πραγματικά θα με ενδιέφερε η άποψη σου πάνω σε αυτό το θέμα. Πως δηλαδή θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε αυτή την ποιότητα από το χαρτί στα ηλεκτρονικά μονοπάτια; Πως οι NYT θα καταφέρουν να διατηρήσουν και ίσως να αυξήσουν τους ανταποκριτές τους ανά τον κόσμο χρησιμοποιώντας τα νέα μέσα. Προσωπικά, γι’ αυτό το λόγο περιμένω με αγωνία και το πείραμα της Global Post (δείτε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες http://www.globalnewsenterprises.com/).
January 9th, 2009 at 17:04
@Michael συμφωνώ σε αρκετά από όσα λες. Παραμένω όμως σε όσα λέω στο προηγούμενο χρόλιο μου για ανοιχτά vs κλειστά συστήματα πληροφόρησης. Αν οι ΝΥΤ αποκτήσουν ακόμη περισσότερους ανταποκριτές σε όλο τον κόσμο (εκμεταλλευόμενοι και την αμεσότητα στην πληροφόρηση που παρέχουν τα Νέα Μέσα), και αξιοποιήσουν αυτό το δυναμικό με βάση τα “κριτήρια ποιότητας και αξιοπιστίας” που χαρακτηρίζουν την εφημερίδα, τι θα έχουμε? θα έχουμε και πάλι ένα κλειστό σύστημα πληροφόρησης, το οποίο βεβαίως παραμένει ποιοτικό και αξιόπιστο.
Όπως φαίνεται στο άρθρο του Atlantic, αλλά κα σε πολλά άλλα (και εδώ για παράδειγμα) το μοντέλο αυτό έχει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Τι θα μπορούσαν να κάνουν οι ΝΥΤ?
Δεν έχω μια συνολική λύση (αν ήταν θα ζητούσα τη θέση του CEO τους
) αλλά σκέφτομαι: δεν θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν στην ύλη τους το περιεχόμενο που θα παράγει το GlobalPost στο οποίο μας έκανες link? Δεν θα μπορούσαν για κάθε περιοχή του κόσμου την οποία θέλουν να καλύψουν ειδησεογραφικά να παρακολουθούν τους σημαντικότερους bloggers (αλλά και παραδοσιακά Media) και να κάνουν link προς αυτούς ή να συμπεριλάβουν στην ύλη μέρος του περιεχομένου τους (κάτω από τις κατάληλες συμφωνίες)
Θα μπορούσαν επίσης να εμφανίζουν τι λέγεται στο Twitter για γεγονότα που συμβαίνουν στην περιοχή, αλλά και τι ψηφίζεται στο Digg σε άρθρα γύρω από το θέμα, ή τι συζητιέται στο Friendfeed, ή Groups που δημιουργούνται στο Facebook γύρω από αυτό, και, και, και….
Κάτι πολύ σημαντικό επίσης είναι οι ιδέες που λανσάρει σε αυτό εδώ το post ο Jeff Jarvis, ενώ παραμένει ζητούμενο το να αρχίσουν κάποτε να κάνουν το θεμελιώδες: links μέσα στα άρθρα τους προς άλλους τόπους. Links που θεμελιώνουν τα όσα γράφουν, και δίνουν τροφή προς περαιτέρω γνώση. Ό,τι κάνουμε δηλαδή εμείς οι bloggers.
Θα μπορούσε κάποιος να κατεβάσει ατελείωτες ιδέες. Πολύ σημαντική παράμετρος θα είναι αυτό που ανέφερε ο φίλος Omaden παραπάνω – η αξιοποίηση του Semantic Web.
Εκεί βρίσκεται κατά τη γνώμη μου το επόμενο μεγάλο πράγμα στον τομέα του Web publishing. Το Open Calais είναι ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα το οποίο παρακολουθώ στενά, αλλά επίσης το Zemanta είναι μια καταπληκτική υπηρεσία που είναι στο σωστό δρόμο.
Υπάρχουν σήμερα παραδοσιακοί εκδότες που παρακολουθούν αυτή την εξέλιξη? Αυτοί έχουν κατά τη γνώμη μου ελπίδες να σωθούν. Δεν νομίζω ότι η κουβέντα γίνεται στο επίπεδο της “αξιοπιστίας” όπως την κάναμε στο παρελθόν. Αυτή είναι απαραίτητη αλλά, αυτή τη φορά, η αξιοπιστία θα είναι απλώς η κινητήρια δύναμη που θα κάνει τον καταναλωτή της είδησης να βάλει ένα Μέσο ΜΕΣΑ στα δικτυακά του φίλτρα και να μην το κάνει exclude.
Tο βασικό ερώτημα όμως, είναι αν μπορείς να συμμετέχεις στο υπερσύστημα αυτών των φίλτρων – στο Semantic web. Και αυτό απαιτεί κατά τη γνώμη μου ένα νέο DNA.
Update: νομίζω ότι το ιδανικό μοντέλο συνοψίζεται σε μια φράση του άρθρου από το Atlantic:
…a healthy dose of aggregation, a wide range of contributors, and a growing offering of original reporting.
January 10th, 2009 at 16:47
@Nikos Συμφωνώ απόλυτα για το μοντέλο ανοιχτής πληροφόρησης. Και ναι, ίσως το μέλλον τον παραδοσιακών θεσμών της δημοσιογραφίας πράγματι να έγκειται στην εφαρμογή της φράσης του άρθρου του Atlantic που παραθέτεις στο τέλος. Αρκεί να μην ξεχάσουμε ποτέ πως χρειάζεται και το original reporting.
Δεν θεωρώ πανάκεια τη λύση του αυτοπτών μαρτύρων bloggers, που μπορεί σε περιπτώσεις γεγονότων όπως στο Λονδίνο με την επίθεση στον σταθμό του μετρό ή στην Αθήνα να προσέφεραν άπλετο υλικό, σχεδόν κανένας, όμως, δεν έκανε καθαρή δημοσιογραφική δουλειά, που είναι απαραίτητη στην σύγχρονη κοινωνία. Αυτό ως παρατήρηση γιατί ξεχνάμε πως κάποιος πρέπει να πάρει και τις δηλώσεις του τάδε πολιτικού αρχηγού ή να πει τι συζητάνε στο επιτελείο του, όσο τετριμμένο και απλό να ακούγεται.
Γιατί αυτό είναι που έχει σημασία. Και επέτρεψε μου να πω, πως το μοντέλο ανοιχτής πληροφόρησης αν και προφανέστατα μοιάζει να είναι το μέλλον, έχει δείξει αδυναμία σε δυο περιπτώσεις. Στον πόλεμο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Εκεί που η πρόσβαση στον Ίντερνετ είναι δύσκολη ή και οι πολίτες δεν έχουν την θέληση ή την ψυχική αντοχή να κάνουν τους ρεπόρτερ-bloggers. Σε συνδυασμό μάλιστα με το γεγονός της ελλιπής ασφάλειας έχουμε, που έχουν κάνει τα παραδοσιακά Μέσα να αποτραβηχτούν, έχουμε δυο πολέμους που είναι σε εξέλιξη, είναι οι μεγαλύτεροι στις μέρες μας και δυστυχώς ξέρουμε πολύ λίγα.
Ευτυχώς που κάποιοι μένουν (Washington Post, NYT) για να μπορούμε να ενημερωνόμαστε όσο γίνεται.
Αυτή είναι και ουσιαστικά η αγωνία μου -αλλά φυσικά και πολλών άλλων. Μην εξελιχθούν τα πάντα σε ένα ατέλειωτο ανοιχτό δίκτυο πληροφόρηση, που το ουσιαστικό ρεπορτάζ όμως θα λείπει. Γι’ αυτό συνυπογράφω με τα χίλια το “a healthy dose of aggregation, a wide range of contributors, and a growing offering of original reporting.”
January 12th, 2009 at 22:19
Μιας και αναφερθήκαμε στο άρθρο του Atlantic για τους New York Times, εδώ και η απάντηση από την Gray Lady: http://poynter.org/forum/view_post.asp?id=13765