Ο παραπάνω, είναι ο τίτλος του άρθρου που διάβασα στο Techcrunch με αφορμή την είδηση ότι ο υπουργός Άμυνας του Βελγίου απαίτησε από τον εργοδότη μιας blogger να την απολύσει (συμβαίνουν και αλλού). Γιατί? Επειδή έγραψε στο blog της, πως τον είδε στο bar που εργαζόταν, να είναι τύφλα στο μεθύσι και να γίνεται ρεζίλι.
Ο υπουργός παραδέχθηκε ότι έκανε το τηλεφώνημα στον εργοδότη, αλλά όχι για να ζητήσει την απόλυση της. Προφανώς η απόλυση ήταν προγραμματισμένη και συνέπεσε τυχαία μετά το τηλεφώνημα. Εννοείται ότι μετά από αυτό ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών από τους bloggers, με αποτέλεσμα ο Βέλγος υπουργός να υποστεί πολύ χειρότερη ζημιά στην εικόνα του, από ό,τι με το άρθρο του blog για το μεθύσι του.
Αμέσως θυμήθηκα την ατάκα που μου είπε η Άννα Διαμαντοπούλου στην πρόσφατη συζήτηση μας για το pbl.
Αν το παραπάνω ισχύει ως γενική αρχή, πόσω μάλλον σήμερα με δεκάδες χιλιάδες bloggers ανάμεσα μας, έτοιμους να μεταφέρουν ό,τι βλέπουν και ακούν. Τέτοια περιστατικά έχουν συμβεί χιλιάδες τα τελευταία χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο με κορυφαίες τις αποκαλύψεις που έκανε η Mayhill Fowler, δημοσιογράφος – πολίτης της Huffington Post, για δηλώσεις του Obama και του Bill Clinton.
Όπως (άριστα) λέει και η τελευταία παράγραφος του Techcrunch:
Οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι πολιτικοί που τους εκπροσωπούν, πρέπει να ξυπνήσουν και να μυριστούν τις εξελίξεις. Ο κόσμος αλλάζει, και τα blogs είναι μέρος του, με όλες τις καλές αλλά και τι κακές πλευρές τους. Ζήσε και εκπαιδεύσου. Όσο νωρίτερα γίνεις μέρος των social media, τόσο γρηγορότερα θα δεις εκεί τις ευκαιρίες αντί για τις απειλές.
Στη φωτογραφία (από εδώ) ο Βέλγος υπουργός άμυνας.
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=d726a3ce-b74c-4c28-a883-37b62536dfbb)
November 29th, 2008 at 10:21 pm
Το λέω και εγώ συνέχεια (και πανηγυρίζω κιόλας), έχουμε μπει στην εποχή της διαφάνειας.
Η διάσταση αυτή ήταν περίπου ανύπαρκτη τους περασμένους αιώνες… Τα συστήματα εξουσίας μπορούσαν να λειτουργούν – ανεξαρτήτως αν υπηρετούσαν τα συμφέροντα των λαών – απολαμβάνοντας πλήρη αδιαφάνεια!
Τώρα υπάρχει η δυνατότητα πλήρους διαφάνειας. Aκόμα και τον φίλο μας τον Οbama τον περνούν από χίλια κόσκινα. Λοιπόν;…
Λοιπόν, τώρα δημιουργούνται οι καινούργιες προκλήσεις: Η ανάγκη ερμηνείας των πληροφοριών και η ανάγκη συλλογικής δράσης.
Ζωντανό παράδειγμα: όλοι γνωρίζουν την ύπαρξη του εγχώριου συστήματος διαπλοκής (επιχειρηματίες/καναλάρχες, τράπεζες, πολιτικοί, δικαστές, εκκλησία). Όμως, ξέρουν οι πολίτες πως ακριβώς λειτουργεί το σύστημα; πως τους αδρανοποιεί; από που αντλεί τα τεράστια περιθώρια αυθαιρεσίας και ατιμωρησίας (παρόλο τη διαφάνεια και το συχνό “ξεσκέπασμα”); Κατά τη άποψη μου όχι! υπάρχουν πολλές ακόμα διαστάσεις της γνώσης που απαιτούν σύνθεση και ερμηνεία των πληροφοριών (ελπίζω τα web semantics να βοηθήσουν).
Και μετά, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα της συλλογικής δράσης. Όταν επέρχεται το γνωστό “όλοι γνωρίζουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε…” (δηλαδή η συλλογική πεποίθηση), πρέπει να ακολουθεί συλλογική δράση. Χωρίς την τελευταία, η πλήρης διαφάνεια είναι περίπου άχρηστη, τουλάχιστον από την άποψη της προοπτικής μεγάλων αλλαγών σε όλο τον πλανήτη.
Αν δεν κινητοποιηθεί μεγάλο μέρος των κοινωνιών ενεργών πολιτών του ανεπτυγμένου κόσμου, δεν γίνεται τίποτα…
Ως προς την Άννα Διαμαντοπούλου που γνώρισα στο Open Coffe και συμπαθώ για τις ιδέες της, πρέπει να πω ότι και η ίδια αποτελεί μέρος και λειτουργεί στα πλαίσια ενός κόμματος που μαζί με την ΝΔ αποτελούν θεμέλιο λίθο της διαπλοκής… Αυτό δεν μπορεί ποτέ να αλλάξει για εξίσου θεμελιώδεις λόγους!
Κατά την άποψη μου πλησιάζει το τέλος του δικομματισμού και ίσως… και το τέλος της ίδιας της Πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο!
Στο επόμενο άρθρο μου θα εξηγήσω αναλυτικά τι εννοώ…
November 30th, 2008 at 3:29 pm
Σε αντίθεση με το Foti, νομίζω έχουμε δρόμο ακόμα προς την επιθυμητή λογοδοσία.