Comments on: ΒΗΜΑ Premium – wtf?

By: aerosol

aerosol — Sat, 01 May 2010 01:01:05 +0000

Οταν οι χρήστες θέλουν να μιλήσουν δεν έρχονται σε όσα brands κινούνται σαν ρομπότ. Όπως δεν τηλεφωνούν σε αυτόματους τηλεφωνητές. Έχουν αρχίσει και ψάχνουν ανθρώπους -θα έλεγα για micro-brands αλλά, τελικά, έχω αηδιάσει πια με όλους αυτούς τους όρους. Και σίγουρα δεν τους ενδιαφέρουν τα προβλήματα των brands, όσο σοβαρά κι αν είναι και όσες κοινωνικές προεκτάσεις κι αν έχουν.

Να μιλήσω ως υποψήφιος πελάτης του ΒΗΜΑ Premium (μια που συχνά παρακολουθώ τι γράφει το ΒΗΜΑ); Θα έλεγα “απογοήτευση” αλλά θα ήταν ψέμμα. Στ’αλήθεια, δεν περίμενα κάτι καλύτερο.

By: giotas.eu - Συλλογή από σκέψεις, ιδέες και προτάσεις γύρω από τον σχεδιασμό ιστοσελίδων » Blog Archive » ΤΟ ΒΗΜΑ Premium. Νέα υπηρεσία(;)

Thu, 06 Aug 2009 08:04:10 +0000

[...] τελευταίες μέρες έχει γίνει ένας μικρός ντόρος γύρω από την καινούργια(;) υπηρεσία της [...]

By: Ιωάννης Πανάρετος

Ιωάννης Πανάρετος — Wed, 22 Apr 2009 08:42:33 +0000

Ελπίζω να μην “βελτιώσουν” τις πρακτικές του in.gr. (Copy+paste του BBC, χωρίς καμμιά αναφορά στην πηγή).
Εχω αναφερθεί σε αυτό από το 2007, (http://panaretos.blogspot.com/2007/06/to-ingr-bbc-news.html). Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει από τότε!

Το παγκόσμιο innovation εδώ θα συνίσταται στο: αντιγράφω χωρίς αναφορά και μετά χρεώνω την πρόσβαση σε αυτό που έχω αντιγράψει!

By: Νίκος Δρανδάκης

Νίκος Δρανδάκης — Sun, 19 Apr 2009 04:14:43 +0000

@tassos δες το προηγούμενο σχόλιο

By: tassos

tassos — Sun, 19 Apr 2009 03:12:06 +0000

To WSJ.com είναι ακόμη συνδρομητικό σε μεγάλο βαθμό. 2 δολάρια τη βδομάδα. Ούτως ή άλλως ήταν το μόνο συνδρομητικό σάιτ που ήταν κερδοφόρο (μαζί με το consumer reports). Αλλά αυτά μάλλον ήταν στις αρχές της δεκαετίας.

By: Melissos

Melissos — Thu, 16 Apr 2009 17:30:18 +0000

«Google’s Advice to the Newspaper Industry Is Late»

Συμφωνώ κι εγώ με τους 6 μήνες ζωής στο ΒΗΜΑ Premium και αξίζει επίσης να διαβάσετε το άρθρο του Douglas A. McIntyre στο TIME της 8ης Απριλίου, με τον πιο πάνω τίτλο, στο link:
http://www.time.com/time/business/article/0,8599,1890037,00.html

By: Cyberella

Cyberella — Thu, 16 Apr 2009 08:17:38 +0000

Πόσο δίκιο έχεις! Μετά από 10 χρόνια ύπαρξης του in.gr δεν έχουν ακόμα καταλάβει την έννοια της διαδικτυακής ενημέρωσης και σχολιασμού. Το τελευταίο άρθρο του Cyberella... Ερωτήσεις που απαντώνται με σιωπή

By: τυχεράκιας

τυχεράκιας — Wed, 15 Apr 2009 21:07:13 +0000

Να δούμε το μέλλον με φαντασία, με ανοιχτούς ορίζοντες κλπ. Εύκολο να το λες και το ακούμε πολλά χρόνια. Ούτε ένας δε βρέθηκε σε όλο τον κόσμο με φαντασία και ανοιχτό μυαλό; Η πικρή αλήθεια είναι ότι η ίδια η δομή του internet δεν επιτρέπει τη μετατροπή του σε “revenue stream”. Σχεδιάστηκε και τα πάει πολύ καλά στην επικοινωνία και τη διακίνηση της πληροφορίας. Οι χρεώσεις είναι εντελώς έξω από τη λογική του. Διαφημίσεις; Εγώ προσωπικά τις κόβω όλες με το adblockplus. Ούτε το ίδιο το google που σήμερα θεωρείται ο αδιαφιλονίκητος αυτοκράτορας είναι εξασφαλισμένο μακροπρόθεσμα. Σήμερα διάβασα ότι το youtube μπαίνει μέσα κάτι εκατομμύρια το χρόνο. (http://news.slashdot.org/article.pl?sid=09/04/14/1630239) Πότε και πώς θα βγάλει κέρδος; Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσει έναν συμβιβασμό: χρέωση που θα διώξει μεγάλο μέρος από το κοινό του με την ελπίδα αυτό που θα απομείνει να αποτελέσει μια κρίσιμη μάζα που θα το κρατήσει ζωντανό χωρίς να μπαίνει μέσα.

By: fbobolas

fbobolas — Wed, 15 Apr 2009 19:49:31 +0000

Ρίξτε μια ματιά στον 25-λογο της παρακμής των εφημερίδων που συνέλαβε με πληρότητα ο “Ναυτίλος”: http://naftilos.blogspot.com/2009/04/1-25.html . Με εκφράζει κατά 90% .
Το υπόλοιπο 10% το αποδίδω στην ισότιμη και διαφανή σχέση των εφημερίδων με τους “Διαπλεκόμενους Εταίρους”: τραπεζίτες, εκάστοτε πολιτική ηγεσία, στελέχη δημοσίου, μεγαλοεπιχειρηματίες, media, δικαιοσύνη, εκκλησία και φυσικά τους πάτρωνες εξωτερικού.

Ερώτηση: υπάρχουν έντιμοι-αξιόπιστοι δημοσιογράφοι και ποιοτικό περιεχόμενο;
Απ.: Ναι!

Ερ: μπορούν να διατηρούν διαχρονική αυτονομία, αξιοπιστία και ποιότητα περιεχομένου;
Απ.: Όχι!.. μόνο κατά περίπτωση.

Ερ: είναι αυτή η πραγματικότητα ορατή στο κοινό ανεξαρτήτως πνευματικού επιπέδου;
Απ.: η διαπλοκή, η προπαγάνδα, η χειραγώγηση και οι γραφικές καθημερινές “τούμπες” από όλα τα συγκροτήματα είναι πλέον απολύτως ορατά στο αναγνωστικό κοινό.

Τελικό συμπέρασμα: Τα έντυπα ΜΜΕ δεν έχουν καμία προοπτική επιβίωσης γιατί “ξεφωνημένα” εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας ελίτ που αντιπροσωπεύει το 1% της κοινωνίας απέναντι στο υπόλοιπο 99%…

ΣΣ. Για κάποιο μεσοδιάστημα, οι αξιόλογοι δημοσιογράφοι θα αυτονομηθούν παράγωντας δικό τους περιεχόμενο (σε δικά τους κοινωνικά μαζικά μέσα, blogs, web tv channels, κλπ). Μακροχρόνια, με την περαιτέρω διάχυση της γνώσης και της πληροφορίας που θα τείνει προς την κοινοκτημοσύνη, τα παραδοσιακά ΜΜΕ θα εκλείψουν. Ανάλογα με την εξέλιξη της παγκόσμιας κρίσης σε σχέση και με ορισμένους άλλους καταλύτες, αυτό το “μέλλον” μπορεί να έρθει αρκετά γρήγορα.
Το είχα αναφέρει και εγώ πρόσφατα… “It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent, but the one most responsive to change.” – Charles Darwin.

Οι δεινόσαυροι των ΜΜΕ και κυρίως των εφημερίδων είναι απίστευτα αργοί έως απροσάρμοστοι και αυτό φαίνεται στην ταχύτητα αύξησης του μεριδίου του internet έναντι όλων των άλλων παραδοσιακών μέσων.

Την ταχύτερη και πληρέστερη προσαρμοστικότητα επιδεικνύει μια κρίσιμη μάζα της κοινωνίας, οι online και offline κοινότητες νέων και ενεργών πολιτών.

Κατά τα άλλα, τα στελέχη των νέων online paper ventures πρέπει να δικαιολογήσουν την αισιοδοξία και τον μισθό τους, τους καταλαβαίνω.

Το τελευταίο άρθρο του fbobolas… Το τέλος της ανεργίας, ή το τέλος της εργασίας;..

By: Michael

Michael — Wed, 15 Apr 2009 12:17:15 +0000

Από τα πρώτα πράγματα, που έπεσε πάνω το μάτι μου σήμερα, ήταν αυτό εδώ το ρεπορτάζ των NYT (http://www.nytimes.com/2009/04/15/business/media/15papers.html?_r=1&ref=media) για το ότι τα κέρδη των εφημερίδων θα πέσουν μέχρι και 30%. Το ακόμα πιο άσχημο στην όλη υπόθεση είναι πως δεν φαίνεται να υπάρχει ακόμα μια εναλλακτική. Έστω κάποια καλά νέα. Μοναδική εξαίρεση το Politico, που συνδυάζει ένα πολύ καλό site με ένα free press. Το καλό και για τις δυο εκδόσεις του, βέβαια, είναι πως στοχεύουν στον πολιτικό κόσμος της Γουάσινγκτον, τους λομπίστες κλπ, που θα δώσουν χρήμα για την προώθηση όσων θέλουν να ακουστούν.

Μέσα σε όλα αυτά, οι ιδρυτές των MinnPost και Voice of San Diego -δυο ανεξάρτητες προσπάθειες non-profit οργανισμών, που προσπαθούν με το μίνιμουμ του προσωπικού να προσφέρουν την ενημέρωση, που χάνουν οι κοινότητες τους από το κλείσιμο των εφημερίδων ή τη μείωση των δυνάμεών τους- δηλώνουν πως ακόμα και με 12 άτομα προσωπικό το μοντέλο τους απέχει ακόμα πολύ από το να σταθεί μόνο του. (βλέπε εδώ http://www.salon.com/news/feature/2009/04/13/nonprofit_journalism/)

Έρχεται τώρα και έρευνα του ινστιτούτου Νίμαν του Χάρβαρντ, που σε έρευνά του δείχνει πως μόνο το 3% της ανάγνωσης των εφημερίδων γίνεται online. Δηλαδή οι πάνω-πάνω ειδήσεις. (βλέπε εδώ http://www.niemanlab.org/2009/04/print-is-still-king-only-3-percent-of-newspaper-reading-actually-happens-online/)

Ε δε είναι απολύτως λογικό τώρα να έρχονται αυτοί εδώ (http://www.nytimes.com/2009/04/15/business/media/15brill.html?ref=technology) και λένε: “εμείς έχουμε το σχέδιο να κάνουμε τις εφημερίδες κερδοφόρες στο Διαδίκτυο με συνδρομές”. Το σχέδιο τους μάλιστα δεν φαίνεται και τόσο αδέξιο (πιο μαζεμένα εδώ http://www.paidcontent.org/entry/419-brill-crovitz-and-hindery-team-up-to-solve-news-cash-woes-with-journali/). Μιλάει για μια συνδρομή το μήνα στους NYT της τάξεως των 7.5 δολαρίων ή 55 το χρόνο για την διαδικτυακή τους έκδοση. Ποσό δηλαδή που πολλοί θα έδιναν/δίναμε χωρίς δεύτερη σκέψη γι’ αυτή την εφημερίδα. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως εμπορικά το TimeSelect ήταν επιτυχημένο, αλλά ήταν το θέμα της μείωση της δύναμης της φωνής των αρθρογράφων της εφημερίδας, όπως πολύ σωστά τόνισε ο Νίκος. Τώρα θα αφήνουν, σκέπτονται, την πρώτη παράγραφο δωρεάν ώστε και να εμφανίζονται τα αποτελέσματα στα search της google, αλλά και να υπάρχει το κέρδος της συνδρομής.

Και, βέβαια, η βασική διαφορά του TimeSelect με αυτό που υπάρχει στα σχέδια για τώρα είναι πως το πρώτο αφορούσε μόνο τις σελίδες γνώμης της εφημερίδας. Και γνώμη για τα γεγονότα (έστω και την πιο χαζή) έχουν όλοι. Την είδηση, όμως, δεν την έχουν. Και το δίκτυο πχ των ανταποκριτών των New York Times λίγοι οργανισμοί το ξεπερνάνε στον κόσμο. Οπότε κάτι αξίζεις να πληρώσεις γι’ αυτό.

Μην ξεχνάμε πως δυο περιοδικά γνωστά για την προσκόλλησή τους σε ένα είδος δημοσιογραφίας, που κοστίζει και είναι πολύ δύσκολη (και να γραφεί και να διαβαστεί) ανταμείβονται για την επιμονή τους. Ο λόγος για το New Yorker και τον Economist, που κερδίζουν συνεχώς συνδρομητές τα τελευταία χρόνια, όπως και ακριβή διαφήμιση.

Επομένως ο έντυπος Τύπος δεν είναι και τόσο τελειωμένος από άποψη σημασίας. Το αντίθετο μάλλον. Φαίνεται να είναι, όμως τελειωμένος οικονομικά. Και εδώ όλοι έχουμε πρόβλημα.

Δεν χρειάζεται, βέβαια, να επαναλάβει κανείς, πως η προσπάθεια του Βήματος θα είναι μάλλον κατά 99% θνησιγενής, μιας και δεν βασίζεται πάνω σε καμία λογική κίνηση.

Μιχάλης Πατεράκης

Υ.Γ. @Νίκος. Πέρα από τα σχέδια της Χάφινγκτον είναι πάντα και η ProPublica ένας οργανισμός, που προσφέρει ερευνητικό ρεπορτάζ και σίγουρα είναι προσπάθειες, που αξίζει να προσεχθούν.

Ευχαριστώ.