Χτες το πρωϊ βρέθηκα στο Σύνταγμα και είδα για πρώτη φορά από κοντά ανθρώπους να προσφέρουν “δωρεάν αγκαλιές”, ένα κίνημα που γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο ξεκινώντας από αυτό εδώ το video. Είναι ωραίο να νιώθεις πολίτης του κόσμου ζώντας σε μια πόλη σαν την Αθήνα – δεν μας συμβαίνει συχνά.
Γυρνώντας όμως το βράδυ σπίτι μου βρήκα στο email ένα άλλο πανέμορφο video που μου είχε στείλει μια φίλη. Το “όλα είναι ΟΚ” είναι μια πρωτότυπη μη-διαδήλωση που έγινε στο Λονδίνο, χρησιμοποιώντας ντουντούκες με ένα τρόπο διαφορετικό από αυτούς που συνηθίζουμε στην Αθήνα, η οποία κατέληξε και πάλι σε …αγκαλιές. Δείτε το, αξίζει.
July 4th, 2010 at 13:17
Πολύ καλά τα βίντεο!
Αν φύγεις από το κέντρο της πόλης όμως, και μιλήσεις με κόσμο που δεν έχει εμποτιστεί με την πίεση της μεγαλούπολης, δεν θα δείς κούραση, μιζέρια, καταπίεση… δεν θα δείς ούτε τέτοιου είδους προσπάθεις ξεσηκωμού, γιατί δεν χρειάζονται.
Οι πόλεις γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικές ως τρόπος ζωής.
July 4th, 2010 at 13:36
Εχει δίκιο ο Ανδρέας, αν το παραπάνω το κάνεις στην μικρή μου πόλη έφυγες… Ωστόσο ήταν άλλο ένα θεματάκι που μας έφτιαξε το κυριακάτικο μεσημέρι.
Καθε φορά που κατεβαίνω στην Αθήνα για δουλειά γυρίζω πίσω με πονοκέφαλο
July 4th, 2010 at 15:06
Ανδρέα, ο στόχος είναι να αλλάξουμε σταδιακά τον τρόπο μου ζούμε στις πόλεις μας, αλλά και τις ίδιες τις πόλεις. Υπάρχουν πολλές ιδέες έξω, και σχετικά μικρά κινήματα. Δεν είναι λύση φυσικά να λέμε να φύγουν όλοι από την πόλη – είναι ουτοπία, δεν θα γίνει ποτέ. Μπορούμε να φτιάξουμε σιγά – σιγά κάτι πιο ανθρώπινο.
July 5th, 2010 at 10:48
Ο MARADONA έφτιαξε το κίνημα…
July 5th, 2010 at 15:27
Νίκο τέλειο αυτό το video, ευχαριστώ!
July 6th, 2010 at 02:13
Χαιρόμαστε που περάσαμε το μικρό μήνυμα μας! Ευχαριστούμε για την αναφορά, να είστε πάντα καλά και να χαμογελάτε!
July 6th, 2010 at 22:03
χμ, δεν ξέρω ρε γαμώτο, μου κάνει απίστευτη μιζέρια αυτή η κίνηση, είναι δυνατόν κάποιοι άνθρωποι να μην έχουν μιαν αγκαλιά και να πρέπει να τους την χαρίσει ένας άσχετος στο δρόμο????
July 7th, 2010 at 20:24
Αγαπητέ mahler76, δεν το κάνουμε μόνο για αυτούς που δεν έχουν κανέναν άλλον. Το μηνυμα που θέλουμε να περάσουμε ειναι πως πρέπει να μην βλέπουμε τους περαστικούς σαν άσχετους αγνώστους για τους οποίους δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον. Νιώθουμε ότι ακριβώς επειδή πολλοί νιώθουν αποκομμένοι από τους εκατομμύρια αγνώστους που ζουν στην ίδια πόλη με αυτούς, δημιουργείται απομόνωση από την ίδια την κοινωνία – και όταν τα άτομα που μπορούν να νοιαστούν αποκόπτονται από την κοινωνία, όλοι ξέρουν τι συμβαίνε.
Αυτό που λένε ο Νίκος και ο Ανδρέας είναι πολύ σωστό – στις μικρότερες κοινωνίες αυτό θα φαινόταν εξωγήινο, γιατί εκεί γνωρίζεις ήδη και νοιάζεσαι για τους υπόλοιπους κατοίκους της κοινωνίας σου, και κάτι τέτοιο θα φαινόταν κυριολεκτικά εκτός τόπου και χρόνου. Το μήνυμα που θέλουμε να δώσουμε είναι πως αξίζει να νοιάζεσαι για κάποιον επειδή είναι και αυτός άνθρωπος όπως εσύ, και να μην φοβάσαι να αγκαλιάσεις κάποιον που δεν ξέρεις.