Έχω μια ακαταμάχητη επιθυμία να βγω έξω από το πεσιμιστικό κλίμα των ημερών στο οποίο μπήκα κι εγώ μέχρι τα μπούνια.
Πριν λίγες εβδομάδες είδα το video με την ομιλία του Allain De Botton στο TED και, παρόλο που την έκανα share στο Twitter, δεν μπορώ να αντισταθώ στη διάθεση να το βάλω κι εδώ για όσους δεν το χρησιμοποιούν (το Twitter). Είναι μια ομιλία μοναδική, γεμάτη χιούμορ.
Μιλά για τους σνομπ, τις μαμάδες μας, τις ανασφάλειες μας, για τους ανθρώπους που ζηλεύουμε (και γιατί), για την αξιοκρατία, για τα κουτσομοπολιά και τις τραγωδίες. Είναι μια ομιλία που μας ξυπνά πράγματα που σκεφτόμαστε (ή και όχι), και τα βάζει σε άλλη διάσταση – όλοι κάτι θα βρούμε που μας αφορά.
August 24th, 2009 at 22:25
Thx for sharing Niko
August 24th, 2009 at 22:38
8a borouse na einai h synexeia toy video poy pare8eses:
http://www.ted.com/talks/dan_pink_on_motivation.html
.-= Costantina´s last blog ..#grfires =-.
August 24th, 2009 at 22:47
Εγώ γιατί νομίζω ότι δεν το θεωρείς άσχετο με “το κλίμα των ημερών”;
August 24th, 2009 at 22:52
διάολος είσαι μωρ’ αδερφάκι μου….
@constantina ναι!
@νεκτάριε εγώ.
August 25th, 2009 at 09:41
Εδώ και καιρό έψαχνα ένα τρόπο να ενημερώνομαι για τα video του TED, τελικά ο πιο έυκολος τρόπος είναι να κάνεις subscribe μέσω itunes (απλά ψάξτε για TEDtalks).
To αναφέρω απλά για όσους θέλουν να παρακολουθούν πιο στενά την TED κοινότητα.
.-= dealsend´s last blog ..Ας είμαστε δίκαιοι… =-.
August 25th, 2009 at 21:53
Thanks Νίκο, πολύ σημαντικό lecture (που κακώς έχασα live…).
August 25th, 2009 at 22:11
…η παρουσίαση μου θύμησε και αυτό το κείμενο (μου) σχετικά με την ιδέα του meritocracy και την “επιτυχία” http://anamorfosis.net/?p=140
August 26th, 2009 at 11:25
Μια εξαιρετική ομιλία, ορεκτικό για το βιβλίο “Περί του κοινωνικού status” του Alain De Botton που καλύπτει το ίδιο θέμα (Πατάκης, Σελίδες: 363).
August 27th, 2009 at 03:08
@Νίκος. Άρα, όσα λέει ο Malcom Gladwell είναι “βλακείες” υπό το πρίσμα της λογικής του Allain de Botton? Ρωτάω και σε σχέση με τη συζήτηση που είχαμε πριν κάποιους μήνες για το “Outliers”.
August 27th, 2009 at 10:09
??? από που προκύπτει αυτό Μιχάλη?
August 27th, 2009 at 14:03
Ο Gladwell υπάρχει ένας λόγος που με ενοχλεί ιδιαίτερα ο λόγος του και το τόνισα ως κριτική στο έργο του. Το γεγονός πως θεωρεί την αξιοκρατία (όχι ακριβώς με την ελληνική σημασία της λέξης, αλλά όπως ο Botton την αποδίδει ως meritocracy στην ομιλία του) το μοναδικό κριτήριο για την ανθρώπινη επιτυχία ή αποτυχία.
Αν είναι ένας που χωρίζει τον κόσμο σε winners και losers αυτός είναι σίγουρα ο Gladwell. Ασχολείται μόνος με τους πρώτους και εντελώς απλουστευτικά βρίσκει ότι λόγω το κατέβει για να στηρίξει τη θεωρεία του για τους λόγους της επιτυχίας τους. Δημιουργεί τα πρότυπα, δηλαδή, εξαιτίας των οποίων ο σύγχρονος άνθρωπος φέρει όλο αυτό το βάρος στην καθημερινότητά του, όπως τονίζει ο Botton πολύ σωστά.
Μάλιστα, να σου πω κάτι παράξενο που συνειδητοποίησα μόλις άκουσα την παραπάνω ομιλία. Καθότι συνδρομητής στο New Yorker πολλά κείμενα του Gladwell έχουν πέσει στα χέρια. Παρόλα αυτά, θεωρώ πως κανένα δεν αντέχετε. Και πως να τα αντέξει κάνεις, όταν στις διπλανές σελίδες βρίσκει εξαιρετικά ρεπορτάζ και προφίλ ανθρώπων από εξαιρετικούς συγγραφείς που έχουν εξηγήσει σε όλο το φάσμα τα σκαλοπάτια που οδήγησαν στην επιτυχία τους ή την τραγικότητα της αποτυχίας τους.
Έχεις -λοιπόν- και τον Gladwell που θέλει να στο χαλάσει όλο αυτό για να σου πει το δικό του “όχι αυτός πέτυχε γιατί ήταν έξυπνος πήγε στο MIT και ασχολήθηκε επειδή ήταν έξυπνος με τους υπολογιστές”. Επομένως οι άλλοι οι “χαμένοι” είναι χαμένοι γιατί δεν ήταν έξυπνοι, γιατί δεν ξέραν τι να επιλέξουν, γιατί, γιατί.
Είναι σαν τους επιστήμονες που σου λένε, “μην ανησυχείς, όσο και να προσέξεις την υγεία σου είναι όλα θέμα γονιδίων. Γραμμένα από πρίν”.Και αν αυτοί μπορεί να έχουν δίκιο, στην επιτυχία και την αποτυχία απλοί παράγοντες και νόρμες δε κολλάνε ως εξήγηση.
Πραγματικά απόλαυσα την ομιλία του Botton. Thanks.
August 27th, 2009 at 14:24
@Michael πιστεύω ότι πρέπει πρώτα να διαβάσεις το Outliers. Αυτά που γράφει δεν έχουν καμία σχέση με όσα του αποδίδεις. Πουθενά δεν υπάρχει η φράση (ούτε καν η υπόνοια της) winers and losers. Πουθενά.
Επίσης, πουθενά δεν αναφέρει ότι “αυτός πέτυχε γιατί ήταν έξυπνος πήγε στο MIT και ασχολήθηκε επειδή ήταν έξυπνος με τους υπολογιστές”. Το ακριβώς αντίθετο λέει. Τα παραδείγματα του έχουν να κάνουν με ανθρώπους που απέτυχαν παρόλο που ήταν απίστευτα έξυπνοι και ικανοί, ενώ όσοι πέτυχαν, η επιτυχία τους οφείλεται σε μια σειρά λόγους (με κυρίαρχη την Τύχη!) και όχι με ξεχωριστές ικανότητες.
Νομίζω ότι το έχεις παρεξηγήσει πλήρως. Αντίθετα, υπάρχει κάτι πολύ κοινό ανάμεσα στα βασικό μήνυμα του Gladwell και του De Botton. Άκου την τελευταία φράση από την ομιλία του DeBotton και θα καταλάβεις
August 27th, 2009 at 15:10
Έχεις απόλυτο δίκιο πως πρέπει να το διαβάσω όλο και όχι αποσπασματικά. Ίσως τα κείμενα του στο New Yorker με έχουν επηρεάσει υπερβολικά πολύ.
Τι να κάνω όμως, όταν ακόμα και την οικονομική κρίση την απλουστεύει, λέγοντας πως ότι έγινε ήταν θέμα υπερεμπιστοσύνης των χρηματιστών/τραπεζικών στους εαυτούς του, τραβώντας παράλληλες με την αποτυχημένη απόβαση των Βρετανών στην Καλλίπολη της Μ. Ασίας το 1915 (τεύχος 27 Ιουλίου, το αρχείο τους στο Διαδίκτυο το έχουν μόνο στο e-reader για συνδρομητές νομίζω, αλλά αν ενδιαφέρεσαι στο στέλνω σε pdf).
Δέχομαι, βέβαια, πως μπορώ να κάνω και λάθος.
August 28th, 2009 at 07:59
Πράγματι Μιχάλη, χρειάζεται μια προσεκτική ανάγνωση, το σίγουρο είναι (όπως διαπίστωσες) ότι προκαλεί τουλάχιστον ενδιαφέρουσες συζητήσεις