Την Άνοιξη του 1999 το Χρηματιστήριο της Σοφοκλέους άρχισε να σημειώνει άνοδο των μετοχών. Η άνοδος δεν ήταν φρενήρης, αλλά ικανοποιητική για όσους ήταν ήδη τοποθετημένοι.
Τον Ιούνιο η άνοδος δεν έδειχνε κανένα σημάδι κόπωσης, και τα νέα άρχισαν να διαδίδονται: οι μετοχές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Απλοί πολίτες άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτούν της ευκαιρίας, και άρχισαν να ανοίγουν μαζικά κωδικούς στις Χρηματιστηριακές.
Τον Άυγουστο ήταν όλοι μέσα τοποθετημένοι. Τον Οκτώβρη είχαν χάσει τα λεφτά τους.
Την ιστορία της φούσκας του ’99 τη θυμήθηκα με αφορμή ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός: τη χτεσινή ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των βάσεων, για τους φετινούς εισακτέους στα Ανώτατα και Ανώτερα ιδρύματα.
Το γεγονός της “εκτίναξης” των Παιδαγωγικών σχολών (αλλά και άλλων που χαρακτηρίζονται ως σχολές που “εγγυώνται επαγγελματική αποκατάσταση”) δεν είναι καθόλου άσχετη με όσα κυκλοφορούν κάθε φορά στην αγορά εργασίας. “Εδώ θα βρεις εύκολα και γρήγορα δουλειά” όπου δουλειά = διορισμός (κατά κανόνα).
Όλα αυτά τα παιδιά που (καθοδηγημένα συνήθως από τους γονείς) στρέφονται σε ό,τι “πουλάει” τις μέρες που επιλέγουν σπουδές, θυμίζει έντονα τους επενδυτές του θέρους του ’99. Όταν θα έρθει η ώρα να εισπράξουν τα κέρδη, θα διαπιστώσουν το συνωστισμό από τους χιλιάδες άλλους που έτρεξαν να αρπάξουν την ίδια ευκαιρία.
Το κυριώτερο είναι ότι μπαίνουν κάπου χωρίς να αναρωτούνται αν αυτό είναι κάτι που τους γεμίζει τη ζωή (όχι ότι δεν υπάρχουν ανάμεσα τους και τέτοιοι). Γονείς που στρέφουν τα παιδιά τους να αποφασίζουν την καριέρα τους με όρους Χρηματιστηρίου, εγκληματούν.
Ο Steve Jobs στις αρχές της δεκαετίας του ’70 επέλεξε να σπουδάσει Τυπογραφία σε μια περίοδο που το επάγγελμα δεν είχε καμία αξιόλογη προοπτική – απλώς τον μάγευε το αντικείμενο. Αυτή ακριβώς η επιλογή ήταν ο καταλύτης για το πρωτοποριακό γραφικό περιβάλλον που δημιούργησε αργότερα για τους Mac. Όπως πολύ ωραία το περιέγραψε ο Νίκος Δήμου πριν τρία χρόνια στην παρουσίαση του βιβλίου iCon Steve Jobs.
ΥΓ: Tο θέμα το είχαμε συζητήσει με τη Μπέττυ πριν ένα χρόνο στο podcast που κάναμε, με αφορμή το πολύ ωραίo βιβλίο “The Adventures of Johnny Bunko”
August 26th, 2009 at 17:30
Kαι ο συγχωρεμένος ο soichiro Honda πριν 50 χρόνια έλεγε ότι το εισητήριο του κινηματογράφου έχει μεγαλύτερη αξία από το πτυχίο γιατίσου εξασφαλίζει ότι θα δείς το έργο ενώ το πτυχίο ότι θα βρεις δουλειά όχι.
To θέμα είναι ότι αυτά τα έλεγε στην ιαπωνία και όχι στην ελλάδα…
Εγώ πάντως τα παιδιά τα καταλαβαίνω απόλυτα. βγάζω το παιδαγωγικό στα 22 μου έχω εξασφαλίσει το μέλλον μου με 1200 ευρώ πρώτο μισθό (το αν θα γίνω καλός δάσκαλος είναι άλλο θέμα) και μετά πειραματίζομαι…σπουδάζω κάτι άλλο, ασχολούμαι με διάφορα hobbies,φτιάχνω επιχείρηση ή οτιδήποτε άλλο…why not??
August 26th, 2009 at 18:32
Πολύ καλή παρατήρηση-σχόλιο, αυτό το ποστ. “Το χρηματιστήριο της καριέρας…στο ελληνικό δημόσιο”, θα πρόσθετα. Σε μια χώρα όπου δεν δίνεται καμία βαρύτητα στον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων, φαίνεται φυσιολογικό αυτό που συμβαίνει. Για μένα πρόκειται ξεκάθαρα για αποτυχία αυτών που χαράζουν την πολιτική της εκπαίδευσης σήμερα. Μετά έρχεται η ατομική ευθύνη γονέων και δασκάλων. Ο υποψήφιος φοιτητής είναι το θύμα. Είμαι κι εγώ ένα θύμα και έγινα δάσκαλος δασκάλων. Άντε τώρα να μάθω εγώ να δίνω έμπνευση στους μαθητές μου.
.-= amarkos´s last blog ..Statistical Poetry & Songs =-.
August 27th, 2009 at 18:18
Πολύ καλό post Νίκο, ακόμα καλύτερο το video που το συνοδεύει…
Το μόνο που μετανιώνω μέχρι στιγμής που από τα 16 μου “αρνήθηκα” να κυνηγήσω την Ανώτερη/Ανώτατη εκπαίδευση στα Ελληνικά πανεπιστήμια είναι η έλλειψη ορισμένων βάσεων και τρόπου οργάνωσης. [ που φυσικά αναπληρώνονται με πολύ όρεξη για διάβασμα και κυνήγι γνώσεων ]
Δεν μετανιώνω όμως που παράτησα το Foundation στον πρώτο χρόνο Ιδιωτικής εκπαίδευσης, “τζάμπα” λεφτά.
Συμφωνώ πως η Ελλάδα θέλει διαφορετική προσέγγιση στο θέμα της εκπαίδευσης μετά το Λύκειο. Έχουμε μείνει πολύ πίσω, όχι μόνο στον τρόπο εισαγωγής, αλλά και στην Ανώτατη εκπαίδευση σε πολλούς τομείς.
.-= HitMan´s last blog ..Audiko: Upload, Cut & πάρε το ringtone =-.
September 24th, 2009 at 16:32
Tι να πω και ‘γω. Tα είπατε όλα.
September 24th, 2009 at 16:33
Σμφωνώ απόλυα με όσα λές.