Είναι κοντά μεσάνυχτα και είμαι ακόμα συγκλονισμένος από αυτά που συμβαίνουν σε όλη την Ελλάδα. Από χθες είχα αρχίσει να πιστεύω ότι η δολοφονία του Αλέξη μπορεί να είναι το ξεκίνημα για να εξεγερθούν δυνάμεις της κοινωνίας τις οποίες παραβλέπουμε – μια βόμβα στα θεμέλια μας.
Μέχρι να βρω τη δυνατότητα να μαζέψω τις σκέψεις μου κάποια στιγμή, νομίζω ότι αξίζει να ξαναβάλω εδώ ένα πολύ μικρό απόσμασμα από τη συζήτηση που είχα με την Άννα Διαμαντοπούλου πριν 2 εβδομάδες. Δείτε το. Έχει προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια αυτό που συμβαίνει σήμερα και με είχε βρει απόλυτα σύμφωνο.
Η σημερινή εξέγερση διαλύει τους μύθους για τους “γνωστούς – άγνωστους” και τους καθοδηγούμενους κουκουλοφόρους. Μύθοι που -εν πολλοίς- δημιουργήθηκαν και από την ίδια την αριστερά για να απομονώσει όσους αρνούνταν να ενταχθούν στα δικά της μπλοκ.
Αν σηκώσει κάποιος τις κουκούλες αυτών που λεηλατούν για 3 βράδυα της Αθήνας, είμαι σίγουρος ότι θα δει πρόσωπα μεταναστών, παιδιών από φτωχές γειτονιές, πρεζόνια, άνεργους, ακόμα και νεοφασίστες – κάθε είδος ανθρώπου που στρέφεται σε ακραίες αντιδράσεις όταν έχει βρεθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα στο περιθώριο της κοινωνίας.
Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για ομάδες πληθυσμού τις οποίες η πρόσφατη οικονομική κρίση έδωσε το τελειωτικό χτύπημα. Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμη και αυτός που σκότωσε το παληκάρι, τι πίεση μπορεί να κουβαλούσε μέσα του για να πάρει αυτή την απόφαση?
Είναι πατέρας 3 παιδιών. Και αποφασίζει να σκοτώσει εν ψυχρώ ένα παιδάκι, την ώρα που αυτός φοράει τη στολή της υπηρεσίας του. Πως μπορεί να έχουν κυλήσει τα τελευταία χρόνια στην υπηρεσία του? Τι καταστάσεις και αντιπαραθέσεις με αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να τον έχουν οδηγήσει σε αυτό το απονενοημένο διάβημα? Τείνω να τον δω κι αυτόν ως θύμα μιας κοινωνίας που κουβαλά μέσα της πολύ θυμό, πολύ μίσος (όχι ότι θέλω να τον αθωώσω, η πράξη του είναι απάνθρωπη και του αξίζει η σκληρότερη τιμωρία).
Σκέφτομαι ότι από αύριο θα δούμε διαφορετικά την κοινωνία μας. Ελπίζω να είναι προς το καλύτερο.
Update: απόλυτα σωστή η φράση του Kat Christofer, ανταποκριτή του Guardian:
The riots in Greece are symptomatic of a society deeply disillusioned with the failures and dishonesty of its political class
Tο είδα από το ξεκίνημα αυτού του video.
December 9th, 2008 at 01:44
Το θυμάμαι από τότε που το είχες βάλει.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό.
Συμφωνώ με όσα γράφεις όμως θλίβομαι που αφήσαμε να εκφραστεί ο θυμός με τόσο καταστρεπτικό τρόπο.
December 9th, 2008 at 11:29
εγω φιλε εδω και χρονια θυμαμαι σε συζητησεις μας να συμφωνουμε για τις μεγαλες φωτιες κοινωνικου χαρακτηρα που ερχονται ως αποτελεσμα του μεγαλου ανοιγματος της ψαλιδας, της μεταβολης της κοινωνικης δομης αλλα και της ανικανοτητας του ελληνικου κρατους να χαραξει και να ακολουθησει στοιχειωδη κοινωνικη πολιτικη.
Ολοι το βλεπουμε να ερχεται αλλα κανεις μας δεν κανει τιποτα για αυτο….
December 9th, 2008 at 12:21
Ενδιαφερουσα αποψη.Και με τις αλλες πολεις?Ισως να ειναι μια αλλου ειδους λαικη εξεγερση,οχι αυτη που χρονια εννοει το αριστερο κινημα,που αποδεικνυει οτι ειναι αγκυλωμενο σε προπολεμικες αναλυσεις.
December 9th, 2008 at 12:41
@nuwanda κι εγώ τις θυμάμαι. Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και τώρα είναι πολλοί αυτοί που ακόμα δεν θελουν να δουν τίποτα. Δες γύρω σου…
@ev συμφωνώ. Τους βλέπω και σήμερα στα κανάλια. Καμία ανάλυση των χθεσινών. Έχουν έτοιμες τις ίδιες απαντήσεις που δίνουν εδώ και δεκαετίες.
December 9th, 2008 at 14:17
Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας τα γεγονότα να παίρνουν τέτοια τροπή ήταν αυτή η προφητική συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου. Τίποτα όμως δεν είναι τυχαίο, η πολιτική αυτής της κυβέρνησης και γενικότερα το συστήμα εξουσίας μας οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο χάος. Απ’ τις δηλώσεις του Παυλόπουλου και του Καραμανλή Φαίνεται ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα! Μας πούλησαν πάλι παραμύθι για την αξία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας ενώ το μόνο που τους καίει είναι να μη χάσουνε την ψήφο των νοικοκυραίων και των εμπόρων! Είναι απίστευτη η υποκρισία τους! Σήμερα γίνεται η δίκη των μπάτσων της ζαρντινιέρας και άκουσα στο ράδιο ότι επιχειρούν να τους αθωώσουν ή τουλάχιστον να πέσουν στα μαλακά, την ίδια ώρα που ο Καραμανλής δηλώνει ότι δε θα υπάρξει επιείκεια για τους δολοφόνους του Αλέξη. Αν είχαν τιμωρηθεί παραδειγματικά οι παραλίγο δολοφόνοι του Αυγουστίνου δε θα είχαμε φτάσει εδώ. Η διαφορά είναι ότι ο Αυγουστίνος ζει, βέβαια δεν έχει καμία σημασία για τον Καραμανλή αν η ζωή του έχει γίνει εφιάλτης κι αν δε μπορεί πια να ονειρευτεί. Πρέπει δηλαδή να δούμε τα χειρότερα για να λειτουργήσει το κράτος δικαίου, που ας κρατήσουμε μικρό καλάθι, δεν το είδαμε ακόμα. Είμαστε όμως κι εμείς συνένοχοι με την παθητικότητά μας, γιατί παρόμοιες συμπεριφορές τις έχουμε ξαναδεί απ΄την αστυνομία απλά δεν αντιδράσαμε. Είναι ώρα λοιπόν να ξυπνήσουν όλοι από τον λήθαργο του καταναλωτισμού και του lifestyle και να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!