Περίεργα πράγματα γίνονται τελευταία. Έγραψε προχθές ο Elawyer ένα άρθρο για τον Συνήγορο του Πολίτη και κάποια σύσκεψη που οργανώνει με φορείς και θέμα «Η προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού στα ίντερνετ καφέ». Το άρθρο του Elawyer είχε κριτική διάθεση.
Κάτω από αυτό εμφανίστηκαν σχόλια από κάποιο ανώνυμο ο οποίος εμφανίστηκε να υπερασπίζεται τις θέσεις του Συνηγόρου, και εμφανώς εκπροσωπούσε το θεσμό – αν και δεν το δήλωνε.
Λίγο αργότερα ο Elawyer δημοσιοποιεί απάντηση προς κάποιο email που έλαβε από κρατικό λειτουργό, το οποίο όμως εγώ καταλαβαίνω ότι έχει σχέση με το προηγούμενο άρθρο γύρω από τον Συνήγορο του πολίτη (o Elawyer δεν δημοσιοποίησε το περιεχόμενο του email που έλαβε). Ο φερόμενος ως κρατικός λειτουργός ζητά να έχει μια ιδιωτικής φύσεως συνομιλία για το θέμα, και απαιτεί από τον Eawyer να μη δημοσιοποιήσει το email – διαβάστε την απάντησή του συνολικά.
Εγώ αναρωτιέμαι τι είδους άνθρωποι διαχειρίζονται θέσεις κρατικών λειτουργών, και μάλιστα σε φορείς που πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις σχέσεις με τους πολίτες. Πως μπορεί κάποιος να κυκλοφορεί στα blogs ως ανώνυμο troll και να σχολιάζει την κριτική του κάθε απλού πολίτη σαν να πρόκειται για προσωπική αντιδικία? Πως μπορεί επίσης να μη γνωρίζει ότι η επικοινωνία του για θέματα της υπηρεσίας του δεν μπορεί ποτέ να εκλαμβάνεται ως ιδιωτική συνομιλία?
Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και παλαιότερα με την υπόθεση των πόθεν έσχες των βουλευτών, όταν η υπεύθυνη του Κοινουβουλίου κ. Ελ. Τσάνα δεχόταν να απαντά μόνο από τηλεφώνου και όχι γραπτά.
Το θέμα σχολίασε και ο Π. Βρυώνης.







Νίκος Δρανδάκης - Sun, Nov 2, 2008
ΚΟΙΝΩΝΙΑ