Ένα από το πολύ δημοφιλή βιβλία στο Amazon τα τελευταία χρόνια είναι το “A Whole New Mind: Moving from the Information Age to the Conceptual Age“. Ο συγγραφέας του Daniel Pink πραγματεύεται τις ικανότητες που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στη μετεξέλιξη της κοινωνίας της γνώσης που αναδύεται στον 21ο αιώνα.
Ο Pink ισχυρίζεται ότι, όπως οι εργάτες γνώσης ξεπέρασαν σε οικονομική αξία τους χειρώνακτες εργάτες στην εποχή της πληροφορίας, το εργασιακό περιβάλλον αλλάζει ξανά, και η ισχύς αναπόφευκτα μεταφέρεται σε όσους έχουν ισχυρές ικανότητες του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.
Υπάρχουν 6 “αισθήσεις” που το βιβλίο προβάλει ως κρίσιμες για την προσωπική επιτυχία στη νέα οικονομία που διανύουμε: design, story, symphony, empathy, play και meaning – ενώ προσφέρει πρακτικές συμβουλές για το πως θα καλλιεργήσουμε κάποιες από αυτές. Το βιβλίο είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα.
Βρήκα όμως, μόλις χθες, μια παρουσίαση του David Armano (ένας από τους αγαπημένους μου bloggers) ο οποίος πραγματεύεται ακριβώς το ίδιο θέμα. Μέσα σε λίγα slides βλέπει κανείς το νέο skillset που χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε στη νέα φάση της information age. Ο Armano δανείζεται τον τίτλο Long Tail του Chris Anderson για να τον παραφράσει σε fuzzy tail (ασαφής ουρά). Με αυτό τον τρόπο μας εξηγεί ότι χρειάζεται σήμερα να ξεχάσουμε πλέον την ανάγκη εξειδίκευσης σε ένα αντικείμενο.
Αντίθετα, ο άνθρωπος που θα πετύχει στα χρόνια που έρχονται θα πρέπει να έχει ένα σύνολο από ικανότητες (πολλές φορές διαφορετικές μεταξύ τους), και ας μην γνωρίζει σε βάθος κάποια από αυτές. Το κρίσιμο στοιχείο επιτυχίας όμως θα είναι η προσεκτική επιλογή των ικανοτήτων, αλλά και ο τρόπος που αυτές συνδυάζονται και αληλοσυμπληρώνονται. Ο Armano μας προτείνει να “αδειάσουμε το μυαλό μας” από όσα γνωρίζουμε και να το ξαναγεμίσουμε με μια νέα οπτική και νέες ικανότητες. Δύσκολο εγχείρημα.
Έχω συναντήσει πολλές φορές το τελευταίο διάστημα παρόμοια επιχειρηματολογία, και η εμπειρία μου λέει ότι πράγματι πάμε προς μια τέτοια κατεύθυνση. Αυτός που εμβαθύνει σε μια μονοδιάστατη γνώση, μακροπρόθεσμα χάνει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται τις αλλαγές που συμβαίνουν στην κοινωνία και να προσαρμόζει τη θέση του.
Δείτε παρακάτω την παρουσίαση, ή πηγαίνετε κατευθείαν στο slideshare.net για να τη βάλετε στα αγαπημένα σας, ή να τη μοιραστείτε με φίλους σας.
September 25th, 2007 at 11:27
Αν είναι πράγματι έτσι τα πράγματα, Νίκο, τότε εμείς οι Έλληνες αποκτούμε αυτόματα ένα πλεονέκτημα. Κινούμαστε σε ένα πλέγμα ασαφών ρόλων, αρμοδιοτήτων, κανόνων και νόμων και επιβιώνουμε. Ενώ παράλληλα τα ξέρουμε όλα, αλλά λίγο από το καθένα.
Είδες; Τώρα που αλλάζει το σύστημα αξιών οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι.
Χαιρετισμούς.
September 25th, 2007 at 12:32
Χα! Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Βουρ στον πατσά!
September 25th, 2007 at 12:35
Χάρηκα που σε ξαναβλέπω Χάρη!
September 26th, 2007 at 20:04
Σωστός ο Χάρης. + ότι οι Έλληνες δείχνουν μεγάλη ικανότητα προσαρμογής σε οποιοδήποτε νέο περιβάλλον συνθηκών (ζωής-εργασίας-σκέψης-αντίληψης-σχέσεων κτλ) προκύψει. Κι αυτό αποδεικνύεται από πολλά παραδείγματα, ένα από αυτά είναι η πρόοδος που δείχνουν συνήθως οι μετανάστες μας και μάλιστα κάτω από πολύ δύσκολες και πρωτόγνωρες γι αυτούς συνθήκες. + ότι έχουμε πολύ υψηλό μέσο δείκτη νοημοσύνης.(Δεν είναι σωβινισμός, είναι πραγματικότητα, αν και ποτέ τα τεστ νοημοσύνης δεν μπορούν κατά τη γνώμη μου να είναι απόλυτα αληθή και αντικειμενικά-δεν παύει όμως αυτό να είναι ένα στοιχείο)
Μια διαφωνία: Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει σύμφωνα με τον καθηγητή Miller ”να αδειάσουμε το μυαλό μας και να το ξαναγεμίσουμε με μια νέα οπτική”. Δε θα μπορούσαμε απλώς να το εξελίξουμε και να το προσαρμόσουμε στις νέες ανάγκες, χωρίς να το αδειάσουμε από όλα τα χρήσιμα δεδομένα του παρελθόντος? Άλλωστε δεν είμαστε -ευτυχώς όχι ακόμα, αλλά όπως πάμε μπορεί και να γίνουμε- Η/Υ για να μην έχουμε…χώρο στο σκληρό μας δίσκο! Δόξα τω Θεό έχουμε τρομερές αφομοιωτικές και διαννοητικές ικανότητες.
Αν καλλιεργήσουμε και την κριτική μας ικανότητα ποιος μας πιάνει….
September 28th, 2007 at 13:07
@Νίκος, Χάρης: Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, αλλά είναι ένα θέμα που έχει τύχει να παρακολουθήσω και στο παρελθόν. Έχω την εντύπωση ότι οι έλληνες ΔΕΝ έχουμε τις ικανότητες που απαιτεί η “νέα εποχή”. Δεν τις μαθαίνουμε.
Δεν ξέρουμε πώς να παρουσιάσουμε ιδέες, να πουλήσουμε, να ρισκάρουμε. Έχουμε μηδενική σχέση με οτιδήποτε σχετίζεται με την αισθητική, την τέχνη, το design. Έχουμε μονοδιάστατη μόρφωση.
Για την ακρίβεια, τα παραπάνω δεν ισχύουν “γενικά” για τους Έλληνες, αλλά για το (θεωρητικά) πιο ελπιδοφόρο κομμάτι μας: τους “σπουδαγμένους”…
September 28th, 2007 at 13:17
Συμφωνώ με vrypan.
Έχω την εντύπωση έτσι κι αλλιώς, ότι η κουβέντα του Χάρη ήταν λίγο χιουμοριστική. Γιαυτό άλλωστε έγραψα ότι δεν αρκεί να έχεις διαφορετικές ικανότητες, αλλά
September 28th, 2007 at 14:55
”Δεν ξέρουμε πώς να παρουσιάσουμε ιδέες, να πουλήσουμε, να ρισκάρουμε. Έχουμε μηδενική σχέση με οτιδήποτε σχετίζεται με την αισθητική, την τέχνη, το design. Έχουμε μονοδιάστατη μόρφωση.”
AKOY TΙ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!!
ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ! ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ!!
ΤΑ 400 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΚΑΤΩΣΟΥΡΑΣ (ΔΕ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΣΤΗ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ) ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΑΣ ΖΑΛΗΣ , ΑΠΛΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΠΙΣΩ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΕΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ. ΔΕ ΜΑΣ ΕΓΙΝΕ ΔΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΛΟΒΟΤΟΜΗ….
September 28th, 2007 at 18:08
@orfeas:
Νομίζω ότι η επιστήμη δεν έχει καταλήξει ακόμη στο γονίδιο της “πολύπλευρης μόρφωσης”. Κρίμα γιατί θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε πιο εύκολα τους γνήσιους απόγονους των Ελ και να μην καταφεύγουμε σε τεστ του είδους “πές μου που γεννήθηκε η Τέχνη”.
October 4th, 2007 at 14:49
AKOY TΙ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!!
ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ! ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ!!
pama oloi mazi:
h ellada, pote den pethainei,
de th skiazei fovera kamia,
mono ligo kairo xapostainei
kai xana pros th doxa trava ,trava, trava,
kai xana pros th doxa trava!
OLE!