NYLON

Μου έστειλαν σήμερα το παρακάτω κείμενο. Μοιραζόταν σε χαρτάκια έξω από το χώρο που κάνει παραστάσεις ο David Copperfield.

Εντάξει, πολλές φορές αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν συμπατριώτες μας με απύθμενο βάθος βλακείας. Και δεν περιμέναμε αυτό το περιστατικό για να το καταλάβουμε. Όμως, δεν είναι μόνο αυτοί.

Θυμήθηκα ένα πρόσφατο σχόλιο του Αντώνη Πανούτσου. Στον Ολυμπιακό παίζει ένας ποδοσφαιριστής ονόματι Οαντού που κατάγεται από την Αλγερία. Πρόσφατα αντιμετώπισε προβλήματα με τη γυναίκα του (μάλλον ψυχολογικά αν κατάλαβα καλά) και ζήτησε να φύγει από τη ομάδα. Βγήκαν φήμες ότι εκτός από γιατρούς, ο Ουαντού κατέφυγε και στη βοήθεια μάγων από τη χώρα του.

Φήμες που συνοδεύτηκαν από κοροϊδευτικά σχόλια. Κυρίως από συμπαίκτες του. Διαβάστε το απόσπασμα από το σχόλιο του Πανούτσου παρακάτω για να καταλάβετε ότι εκατομμύρια δικοί μας συν-Χριστιανοί, δεν απέχουν πολύ από αυτά.

Ας πούμε ότι στη Γη ερχόταν ένας κάτοικος του Αρη. Προσγειωνόταν στη ζούγκλα και έβλεπε έναν σκελετωμένο ηλικιωμένο κύριο με χορταρένια φούστα να καίει μυρωδικά και να πετάει κόκαλα μπροστά σε έναν άλλον. Ας πούμε τώρα ότι ο Αρειανός έφευγε από τη ζούγκλα και ερχόταν Ιούλιο στην Ελλάδα. Πήγαινε λοιπόν σε ένα γήπεδο για την αρχή της σεζόν και έβλεπε έναν γενειοφόρο κύριο με μαύρη κελεμπία (αν φοράει χορταρένια φούστα ή στρινγκ από κάτω, δικιά του ιστορία) να κουνάει ένα σιδερένιο πράγμα που κρέμεται από αλυσίδα και βγάζει καπνούς μπροστά σε 30 παλικάρια με σώβρακα και κάνα δύο με κουστούμια και στο τέλος τους βάζει να φυλάνε ένα σίδερο, ενώ τους κοπανάει με ένα πράσινο ματσάκι στη μούρη. Νομίζετε ότι ο Αρειανός θα εντυπωσιαζόταν περισσότερο από τον μάγο της ζούγκλας από ό,τι με τον δικό μας παπά; Δεν είμαι καθόλου βέβαιος, όπως δεν καταλαβαίνω την άνεση με την οποία γελάσαμε με τον Ουαντού, επειδή γράφτηκε ότι πήγε σε μάγο μόνο και μόνο για τον λόγο ότι είναι μαύρος.

Ο Αμπντεσλάμ Ουαντού είναι μαροκινής καταγωγής Γάλλος (sorry, αλλά στο Μαρόκο δεν έχουν μάγους), φιλικός, μορφωμένος και καθόλου φανατικός μουσουλμάνος. Αυτοί που του έκαναν πλάκα είναι αυτοί που προσκυνούν και φιλούν χέρια στους σταυρούς των παπάδων, που σηκώνουν το δάχτυλο για να δείξουν τον Θεό, επειδή το βολέ κόλλησε στο κουντεπιέ και φορούν χαϊμαλιά σε λαιμούς και κεφάλια.

Είναι οι ίδιοι που ευχαριστούν τον Θεό επειδή η ομάδα πήρε ισοπαλία εκτός έδρας, αφήνουν τα δίχρονα παιδιά τους να τους κάνουν πατητές, επειδή έτσι το νερό θα καλύψει τις αμαρτίες στη βάφτιση και ο διάολος δεν θα κάνει καμιά βρομιά στην κορυφή του κεφαλιού του μωρού και νηστεύουν 40 μέρες όλη μέρα τη Σαρακοστή, αντίθετα με τους μωαμεθανούς που νηστεύουν τη μισή μέρα και το λένε ραμαζάνι.

Είναι οι ίδιοι που φιλούν ένα κομμάτι βαμμένο ξύλο που το ονομάζουν εικόνα, αντί να προσκυνούν ένα ξυλόγλυπτο και να το ονομάζουν τοτέμ. Οι οποίοι ζητούν κάθε παπαριά από κάθε άγιο, όπως από τον Αγιο Φανούρη να τους βρει τα κλειδιά τους, επειδή το όνομα ακούγεται σωστό και ζητούν συμβουλές από πνευματικούς, που για να πλησιάσουν τα Θεία έχουν να πλυθούν από την εποχή που η Κιστίν Κάουφμαν διαφήμιζε το Lux.

Το μόνο που τους συμβαίνει είναι ότι δεν το καταλαβαίνουν πως η διαφορά του τρόπου λατρείας τους από την αντίστοιχη της ζούγκλας είναι θέμα γεωγραφικών παραλλήλων. Να κάνουν τον σταυρό τους. Για να μην το καταλάβουν ποτέ…