NYLON

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζω τις τελευταίες εβδομάδες με τον τεράστιο όγκο δουλειάς που έχει πέσει στις πλάτες μου, δεν είναι ότι γράφω πολύ αραιά στο NYLON.

Είναι που δεν ανακαλύπτω πολλά από τα ενδιαφέροντα νέα blogs που κυκλοφορούν. Ευτυχώς που κάπου – κάπου λαμβάνω e-mails που με ενημερώνουν για το τι κυκλοφορεί.

Σαν αυτό που πήρα προχθές και έμαθα για το post του antvol σχετικά με το Ρεχάγκελ και τον εν όψει (τότε) αγώνα της Εθνικής με τη Νορβηγία. Πολύ ενδιαφέρον το post, πολύ ενδιαφέρον και το blog που δεν γνώριζα την ύπαρξή του. Το προτείνω.

Δεν συμφωνώ απόλυτα με τη λογική του post, αλλά είναι εξαιρετικά καλογραμμένο. Για το Ρεχάγκελ αυτό που θα συμπληρώσω είναι ότι, επειδή είμαστε μια χώρα φτωχή σε διακρίσεις -ειδικά στο ποδόσφαιρο- έχουμε την τάση να θεοποιούμε αυτούς οι οποίοι καταφέρνουν μια στις τόσες να μας βγάζουν (πρόσκαιρα πάντα) από την ανυποληψία, και να μας δίνουν μια θέση στον διεθνή αθλητικό χάρτη.

Ο Ρεχάγκελ θα μπει (θέλοντας και μη) στο πάνθεον των ανθρώπων του Ελληνικού αθλητισμού. Ίσως και στην κορυφή του. Όμως, η ζωή προχωράει, και το ποδόσφαιρο συνεχίζεται.

Ο κάθε Ρεχάγκελ ειναι υποχρεωμένος να συνεχίζει το καλό έργο. Και να αποδεικνύει την αξία του. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής. Πρέπει να τον τιμούμε για όσα έκανε, και πρέπει να του ζητάμε να συνεχίζει την καλή δουλειά.

Όταν δεν το κάνει, πρέπει να τον κριτικάρουμε. Και αν αυτό τραβάει πολύ, πρέπει να χωρίζουν οι δρόμοι μας. Διαφορετικά, ο Νεστορίδης θα έπρεπε να παίζει ακόμη μπάλα στην ΑΕΚ.

Πάντως, πολλοί ήταν αυτοί που κριτικάρησαν την εικόνα διάλυσης που έδειξε το στάδιο Καραϊσκάκη με τη βροχή. Για μένα θα ήταν έκπληξη το αντίθετο. Όσοι είδαν το πρόσφατο ντέρμπι με την ΑΕΚ καταλαβαίνουν.

Προτιμώ όμως να κρατάω τα θετικά. Όπως το γεγονός ότι δεκάδες ταπεινές καθαρίστριες βρήκαν τα δικά τους 5 λεπτά παγκόσμιας δημοσιότητας.

Οπλισμένες με τα σφουγγαρόπανα και τις σκούπες για τουαλέτες, μάζευαν αργά – αργά τα νερά από το χόρτο, τραγικές φιγούρες βγαλμένες σαν από τραγωδία του Σοφοκλή. Μια στιγμή συγκλονιστική που έδειχνε την αυταπάρνηση των απλών εργαζόμενων γυναικών τη στιγμή που ο Γκαγκάτσης δίπλα στον Κάρολο Παπούλια έδινε εντολές από το κινητό του.

Φαντάζομαι ότι το crew του γηπέδου (οι καθαρίστριες ντε!) είχαν μικροακουστικά για απευθείας επικοινωνία με τον πρόεδρο της ΕΠΟ.

Κάπως έτσι ξεπεράστηκε μια ακόμα κρίση στις ΕλληνοΝορβηγικές σχέσεις.