NYLON

Ο Jeff Jarvis έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σήμερα, διαβάζοντας την εξής είδηση: ο Nicolas Sarkozy έδωσε οικονομική ενίσχυση 600 εκ. Ευρώ από χρήματα του Γαλλικού λαού προκειμένου να σώσει τη βυθιζόμενη βιομηχανία του Τύπου. Επιπλέον, κάθε Γάλλος 18χρονος θα έχει μια δωρεάν συνδρομή για ένα χρόνο στην εφημερίδα της αρεσκείας του, προκειμένου να προωθηθεί η “συνήθεια του διαβάσματος εφημερίδας” από τους νέους.

Το άρθρο του Jarvis είναι εξαιρετικό και θέλω να μεταφέρω παρακάτω τα βασικά του σημεία, πρώτα όμως μια δική μου σκέψη που δεν την αναφέρει ο Jarvis.

Αποτελεί απίστευτο κυνισμό απέναντι στους πολίτες μιας χώρας, το να τους παίρνεις λεφτά μέσα από την τσέπη και να τα δίνεις σε επιχειρηματίες και προϊόντα που οι ίδιοι οι πολίτες έχουν αποφασίσει ότι δεν θέλουν να αγοράσουν. Η ιδέα της οικονομικής ενίσχυσης των Τραπεζών στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης (τα περίφημα bailouts) έχει τουλάχιστον τη δικαιολογία ότι αυτά τα λεφτά θα επιστρέψουν με κάποιο τρόπο στην οικονομία ώστε αυτή να αναθερμανθεί.

Η επλεκτική όμως σωτηρία ενός επιχειρηματικού κλάδου επειδή αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα, αποτελεί κατά τη γνώμη μου κλοπή των πολιτών. Οι δικαιολογίες περί του “κοινωνικού ρόλου” του Τύπου είναν πλέον πολύ φτηνές – οι πολίτες έχουν πολλαπλές επιλογές για την ενημέρωσή τους. Είναι προφανές ότι πρόκειται για πολιτική συναλλαγή, την οποία δεν αποκλείεται να δούμε κάποια στιγμή και στη χώρα μας – εκτός του ότι την έχουμε ήδη δει με άλλες μορφές πολλάκις στο παρελθόν με τις γνωστές επιδοτήσεις σε εκδοτικά συγκροτήματα των 3.000 αναγνωστών μέσω “διαφήμισης”.

O Jeff Jarvis λοιπόν, κάνει (στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, αλλά αφορά όλες τις κυβερνήσεις αυτό) μια σειρά προτάσεις στο άρθρο του για το ποιά μπορεί να είναι η πραγματική σωτηρία των εκδοτικών επιχειρήσεων. Όλες όμως εξαρτώνται από μια σημαντική κρατική επένδυση – τεχνολογικές επενδύσεις υποδομών και άμεση ανάπτυξη του γρήγορου Internet (broadband). Είναι η μόνη “κρατική επιδότηση” την οποία δέχεται – μαζί του κι εγώ.

Από τη στιγμή που αυτή η επένδυση προχωρήσει, το μοντέλο για σωτηρία και ανάπτυξη των Media έχει τις εξής παραμέτρους.

1. Θα έχουν πολύ μεγαλύτερο κοινό να βρουν onlline παρά στα περίπτερα. Με αυτό τον τρόπο, θα έχουν την ευκαιρία να επεκτείνουν την κάλυψη τους μέσα από τη συνεργασία με τους χρήστες τους. Θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν rich media για καλύτερη ενημερωτική εμπειρία.

2. Οι διαφημιστές δεν θα έχουν πλέον καμία δικαιολογία να μην μετακινήσουν τα διαφημιστικά budgets online, όταν όλοι οι πολίτες είναι εκεί.

3. Οι επενδύσεις σε rich media και άλλες τεχνολογικές δυνατότητες (σ.Ν.Δ. εγώ βάζω και τις επενδύσεις στο semantic web) θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και μια μεγαλύτερη αίσθηση ευφορίας και ανάπτυξης.

4. Φορολογικές και επιδοματικές πολιτικές για όσους αγοράζουν νέους υπολογιστές (οι οποίοι είναι ήδη πλέον πολύ φτηνοί) θα γεφυρώσουν το “ψηφιακό χάσμα” ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Kάτι που θα οδηγήσει σε δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας.

5. Η παροχή ψηφιακής εκπαίδευσης που θα συμπεριλαμβάνει, όχι μόνο την κατανάλωση, αλλά και τη δημιουργία rich media, θα προσφέρει πολύ περισσότερα από μια ετήσια συνδρομή σε μια εφημερίδα.

Το τελικό αποτέλεσμα από όλα αυτά – σύμφωνα με τον Jarvis – θα είναι μια απόλυτα υγιής βιομηχανία της ενημέρωσης, που θα δει τον εαυτό της σε νέα ανάπτυξη και ευημερία. Αυτή θα μπορούσε να είναι και η βάση ενός διαλόγου που πρέπει να ξεκινήσει και στην Ελλάδα. Τα εδώ Media ποτέ δεν ήταν ένας υγιής κλάδος, πολύ περισσότερο στους μήνες και τα χρόνια της οικονομικής κρίσης που έρχονται. Πριν να αρχίσουμε να τρέχουμε πανικόβλητοι με λύσεις της τελευταίας στιγμής, μήπως θα έπρεπε να ανοίξει νωρίς ο διάλογος σε πολιτικό κυρίως επίπεδο?

Αυτά σε πολύ γενικές γραμμές. Θέλω να επανέλθω σε επόμενο κείμενο στο πως μπορούν τα Media να δουν το ρόλο τους στο νέο ψηφιακό περιβάλλον, με κάποιες ιδέες για το πως υλοποιείται στην πράξη η “ψηφιακή ενημέρωση”.

Related articles by Zemanta

• France Expands Its Financial Support for Newspapers
• Sarkozy to bail out French newspapers
• Jeff Jarvis Thinks ‘Community Organizers’ are the Future of Journalism
• Advertising and The News